Gênesis 37
Ya ehel apu Dios (IFY) vs ARA
1 Hi Jacob ey nannaneng di Kanaan e bebley ametu.
1 Habitou Jacó na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Huyyadda nekapkapyan hi-gatu. Yan eman ni kapenikkenin u-ungnga tun hi Joseph e hampulut pitu toon tu ey nekikkillaw idan edum ni agitun u-ungngan ametud edum ni ahwatu e di Bilhah nan Silpah ni an mampattul ni halun ameda. Ey hin-addum ni wada tuka idenaddatteng nan ametun beken ni kayyaggud ni kapehpehding idan nunman ni agitu.
2 Esta é a história de Jacó. Tendo José dezessete anos, apascentava os rebanhos com seus irmãos; sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.
3 Hi Jacob ey hi Joseph hu pinpinhed tud emin ida etan ni u-ungnga tu, tep hi-gatu neiungnga eman ni tuka pangkea-ammai. Hakey ni aggew ey indawtan tun andukkey ni balwasin kakkayyaggud.
3 Ora, Israel amava mais a José que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica talar de mangas compridas.
4 Yadda agin Joseph ey inletu da e hi-gatu pinpinhed amedan hi-gadan han-aaggi, et mukun anggebe-hel da, et anin ni pekihhummanganan dan hi-gatu et daka pambinungnget.
4 Vendo, pois, seus irmãos que o pai o amava mais que a todos os outros filhos, odiaram-no e já não lhe podiam falar pacificamente.
5 Entanni ey nan-i-innep hi Joseph ni meippanggep idan agitu et ehlen tun hi-gada et nema-ma bunget dan hi-gatu.
5 Teve José um sonho e o relatou a seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.
6 Kantuy “Heninnuy hu ini-innep ku.
6 Pois lhes disse: Rogo-vos, ouvi este sonho que tive:
7 Limmaw itsu kumangngun han-aaggid payew et tayu pambeteken ida etan neanin pagey. Entanni ey nebehwat etan bintek ku ey linikweh idan bintek yu et manyuung ida etan di bintek ku.”
7 Atávamos feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé; e os vossos feixes o rodeavam e se inclinavam perante o meu.
8 Ey kan idan agi tuy “Kaw kammu nem mampatul kalli et hi-gam u-unnuden mi?” Et nema-man anggebe-hel da tep ya i-innep tu. Beken ni ya ini-innep tun ebuh hu daka pengibubbungesin hi-gatu, nem anin ni elaw ni tuka penge-ehhel ni i-innep tu.
8 Então, lhe disseram seus irmãos: Reinarás, com efeito, sobre nós? E sobre nós dominarás realmente? E com isso tanto mais o odiavam, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.
9 Entanni ey wada mewan hu ini-innep tu et e-ehhelen tuddan agitu. Kantuy “Ini-innep kun nanyuung idan hi-gak hu aggew, ya bulan niyadda hampulut hakey ni bittuwen.”
9 Teve ainda outro sonho e o referiu a seus irmãos, dizendo: Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 Inhel tu daman ametu humman ni ini-innep tu ey imbunget ametu e kantuy “Kele hipa huttan ni i-innep? Kaw anin hi-gak, hi inam et yadda agim et manyuung kamillin hi-gam?”
10 Contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o o pai e lhe disse: Que sonho é esse que tiveste? Acaso, viremos, eu e tua mãe e teus irmãos, a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Et mukun wada ameh idan agin Joseph ni hi-gatu. Nem hedin hi ametu, man tuka nemnemnema hu keibbellinan nunman ni i-innep.
11 Seus irmãos lhe tinham ciúmes; o pai, no entanto, considerava o caso consigo mesmo.
12 Hakey ni aggew ey limmaw ida agin Joseph di Sekem ni an mengippattul ni inhalun ameda.
12 E, como foram os irmãos apascentar o rebanho do pai, em Siquém,
13 — ausente —
13 perguntou Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 — ausente —
14 Disse-lhe Israel: Vai, agora, e vê se vão bem teus irmãos e o rebanho; e traze-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 et tu hamhamken ida agitu. Ey wada hakey ni tuun nenang-ang nan Joseph et kantun hi-gatuy “Hipa muka hemmahemmaka?”
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: Que procuras?
16 Kan Joseph ey “Yadda etan agik ni an nampattul, nem eggak ida hanhamak. Kaw amtam kad-an da?”
16 Respondeu: Procuro meus irmãos; dize-me: Onde apascentam eles o rebanho?
17 Kan etan ni tuuy “Wadadda lan nuntan nem dingngel ku ung-ungbal da e umlaw idad Dothan.” Et maiunud hi Joseph diman.
17 Disse-lhe o homem: Foram-se daqui, pois ouvi-os dizer: Vamos a Dotã. Então, seguiu José atrás dos irmãos e os achou em Dotã.
18 Kamenetteng diman ey inang-ang idan agitu et ihuhummangan da petteyen dan hi-gatu.
18 De longe o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.
19 Kanday “Iyalli etan kaum-eni-innep.
19 E dizia um ao outro: Vem lá o tal sonhador!
20 Petteyen tayu et egahen tayud bitu. Et hedin ibbagan ametayu, kantayuy kinan ni layon. Et ang-angen tayu pangngu numan hu pambalinan ni i-innep tu.”
20 Vinde, pois, agora, matemo-lo e lancemo-lo numa destas cisternas; e diremos: Um animal selvagem o comeu; e vejamos em que lhe darão os sonhos.
21 Dingngel Reuben humman ey eleg tu pinhed ni petteyen da et kantuy “Eleg tayu petteya.
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Nealay inggah tayud bitu.” Mukun humman inhel tu ey tep tuka nemnemnema e ewwiten tulli et ienamut tun ametu.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cisterna que está no deserto, e não ponhais mão sobre ele; isto disse para o livrar deles, a fim de o restituir ao pai.
23 Dimmateng tu-wangu Joseph ey dimpap da et ekalen da etan andukkey ni balwasi tun kakkayyaggud.
23 Mas, logo que chegou José a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia.
24 Et da egahen di bitun mamega.
24 E, tomando-o, o lançaram na cisterna, vazia, sem água.
25 Ida kamengngan ey wadadda tuun inang-ang dan nalpud Gilead ni umlaw di Egypt. Humman idan tuu ey helag idan Ismael e ya ngunu da ey ida kamanggettang ni linggeman. Yadda kamel da ey dakel kinalga dan kameikkamdug di ihhida niyadda bangbanglu.
25 Ora, sentando-se para comer pão, olharam e viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade; seus camelos traziam arômatas, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.
26 Kan Judah idan agituy “Endi gungunahen tayun memettey eyan agi tayu anin ni he-ulen tayu ametayu.
26 Então, disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar o nosso irmão e esconder-lhe o sangue?
27 Kayyaggud na-mu hedin iggatang tayu eyaddan kamangkelebbah ni helag Ismael et eleg tayu pateyen. Tep kaw tu-wan beken tayun agi?” Ey inebulut idan agi tu.
27 Vinde, vendamo-lo aos ismaelitas; não ponhamos sobre ele a mão, pois é nosso irmão e nossa carne. Seus irmãos concordaram.
28 Et da guyuden hi Joseph etan di bitu et igtang dan dewampulun palatah etan idan helag Ismael et ilaw dad Egypt.
28 E, passando os mercadores midianitas, os irmãos de José o alçaram, e o tiraram da cisterna, e o venderam por vinte siclos de prata aos ismaelitas; estes levaram José ao Egito.
29 Nambangngad hi Reuben et tu ang-angen hi Joseph etan di bitu ey endidman. Et makaggeh ni peteg nemnem tu et pambi-kien tu balwasi tu.
29 Tendo Rúben voltado à cisterna, eis que José não estava nela; então, rasgou as suas vestes.
30 Et lumaw di kad-an idan agitu et kantuy “Endi etan di bitu hi Joseph! Hipa law pehding ku?”
30 E, voltando a seus irmãos, disse: Não está lá o menino; e, eu, para onde irei?
31 Et ya law impahding da ey pintey da hakey ni gelding et ita-mel da balwasin Joseph etan di kuheyaw.
31 Então, tomaram a túnica de José, mataram um bode e a molharam no sangue.
32 In-anemut da humman ni balwasin Joseph et peang-ang dan ameda et kanday “Himmak mi huyyan balwasid dalan. Ang-ang mu pangngu hedin huyya balwasi etan ni u-ungngam.”
32 E enviaram a túnica talar de mangas compridas, fizeram-na levar a seu pai e lhe disseram: Achamos isto; vê se é ou não a túnica de teu filho.
33 Inimmatunan tu e balwasin Joseph et kantuy “Tam em, balwasin etan ni u-ungngak! Endi! Binenuklin layon hu annel tu!”
33 Ele a reconheceu e disse: É a túnica de meu filho; um animal selvagem o terá comido, certamente José foi despedaçado.
34 Bini-kin Jacob hu balwasi tu et mambalwasin langgusih gapuh ni lemyung tu tep endi etan u-ungnga tu. Ey kaumlelemyung ni pigan aggew.
34 Então, Jacó rasgou as suas vestes, e se cingiu de pano de saco, e lamentou o filho por muitos dias.
35 Immalidda u-ungnga tun menga-alluk ni hi-gatu, nem nanengtun kaumlelemyung. Kantuy “Ingganah ni metteyyak et hannak liwwana humman ni u-ungngak ni neendi.”
35 Levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado e disse: Chorando, descerei a meu filho até à sepultura. E de fato o chorou seu pai.
36 Yan nengidetengan dan Joseph di Egypt, ey inggatang dan Potiphar e ap-apuddan guwalyad baley ni patul.
36 Entrementes, os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.