Gênesis 37

Ya ehel apu Dios (IFY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Hi Jacob ey nannaneng di Kanaan e bebley ametu.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Huyyadda nekapkapyan hi-gatu. Yan eman ni kapenikkenin u-ungnga tun hi Joseph e hampulut pitu toon tu ey nekikkillaw idan edum ni agitun u-ungngan ametud edum ni ahwatu e di Bilhah nan Silpah ni an mampattul ni halun ameda. Ey hin-addum ni wada tuka idenaddatteng nan ametun beken ni kayyaggud ni kapehpehding idan nunman ni agitu.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Hi Jacob ey hi Joseph hu pinpinhed tud emin ida etan ni u-ungnga tu, tep hi-gatu neiungnga eman ni tuka pangkea-ammai. Hakey ni aggew ey indawtan tun andukkey ni balwasin kakkayyaggud.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Yadda agin Joseph ey inletu da e hi-gatu pinpinhed amedan hi-gadan han-aaggi, et mukun anggebe-hel da, et anin ni pekihhummanganan dan hi-gatu et daka pambinungnget.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Entanni ey nan-i-innep hi Joseph ni meippanggep idan agitu et ehlen tun hi-gada et nema-ma bunget dan hi-gatu.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Kantuy “Heninnuy hu ini-innep ku.
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Limmaw itsu kumangngun han-aaggid payew et tayu pambeteken ida etan neanin pagey. Entanni ey nebehwat etan bintek ku ey linikweh idan bintek yu et manyuung ida etan di bintek ku.”
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Ey kan idan agi tuy “Kaw kammu nem mampatul kalli et hi-gam u-unnuden mi?” Et nema-man anggebe-hel da tep ya i-innep tu. Beken ni ya ini-innep tun ebuh hu daka pengibubbungesin hi-gatu, nem anin ni elaw ni tuka penge-ehhel ni i-innep tu.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Entanni ey wada mewan hu ini-innep tu et e-ehhelen tuddan agitu. Kantuy “Ini-innep kun nanyuung idan hi-gak hu aggew, ya bulan niyadda hampulut hakey ni bittuwen.”
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Inhel tu daman ametu humman ni ini-innep tu ey imbunget ametu e kantuy “Kele hipa huttan ni i-innep? Kaw anin hi-gak, hi inam et yadda agim et manyuung kamillin hi-gam?”
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Et mukun wada ameh idan agin Joseph ni hi-gatu. Nem hedin hi ametu, man tuka nemnemnema hu keibbellinan nunman ni i-innep.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Hakey ni aggew ey limmaw ida agin Joseph di Sekem ni an mengippattul ni inhalun ameda.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 — ausente —
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 — ausente —
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 et tu hamhamken ida agitu. Ey wada hakey ni tuun nenang-ang nan Joseph et kantun hi-gatuy “Hipa muka hemmahemmaka?”
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Kan Joseph ey “Yadda etan agik ni an nampattul, nem eggak ida hanhamak. Kaw amtam kad-an da?”
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 Kan etan ni tuuy “Wadadda lan nuntan nem dingngel ku ung-ungbal da e umlaw idad Dothan.” Et maiunud hi Joseph diman.
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Kamenetteng diman ey inang-ang idan agitu et ihuhummangan da petteyen dan hi-gatu.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 Kanday “Iyalli etan kaum-eni-innep.
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 Petteyen tayu et egahen tayud bitu. Et hedin ibbagan ametayu, kantayuy kinan ni layon. Et ang-angen tayu pangngu numan hu pambalinan ni i-innep tu.”
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Dingngel Reuben humman ey eleg tu pinhed ni petteyen da et kantuy “Eleg tayu petteya.
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Nealay inggah tayud bitu.” Mukun humman inhel tu ey tep tuka nemnemnema e ewwiten tulli et ienamut tun ametu.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Dimmateng tu-wangu Joseph ey dimpap da et ekalen da etan andukkey ni balwasi tun kakkayyaggud.
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 Et da egahen di bitun mamega.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Ida kamengngan ey wadadda tuun inang-ang dan nalpud Gilead ni umlaw di Egypt. Humman idan tuu ey helag idan Ismael e ya ngunu da ey ida kamanggettang ni linggeman. Yadda kamel da ey dakel kinalga dan kameikkamdug di ihhida niyadda bangbanglu.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Kan Judah idan agituy “Endi gungunahen tayun memettey eyan agi tayu anin ni he-ulen tayu ametayu.
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Kayyaggud na-mu hedin iggatang tayu eyaddan kamangkelebbah ni helag Ismael et eleg tayu pateyen. Tep kaw tu-wan beken tayun agi?” Ey inebulut idan agi tu.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Et da guyuden hi Joseph etan di bitu et igtang dan dewampulun palatah etan idan helag Ismael et ilaw dad Egypt.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Nambangngad hi Reuben et tu ang-angen hi Joseph etan di bitu ey endidman. Et makaggeh ni peteg nemnem tu et pambi-kien tu balwasi tu.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Et lumaw di kad-an idan agitu et kantuy “Endi etan di bitu hi Joseph! Hipa law pehding ku?”
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Et ya law impahding da ey pintey da hakey ni gelding et ita-mel da balwasin Joseph etan di kuheyaw.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 In-anemut da humman ni balwasin Joseph et peang-ang dan ameda et kanday “Himmak mi huyyan balwasid dalan. Ang-ang mu pangngu hedin huyya balwasi etan ni u-ungngam.”
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Inimmatunan tu e balwasin Joseph et kantuy “Tam em, balwasin etan ni u-ungngak! Endi! Binenuklin layon hu annel tu!”
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Bini-kin Jacob hu balwasi tu et mambalwasin langgusih gapuh ni lemyung tu tep endi etan u-ungnga tu. Ey kaumlelemyung ni pigan aggew.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Immalidda u-ungnga tun menga-alluk ni hi-gatu, nem nanengtun kaumlelemyung. Kantuy “Ingganah ni metteyyak et hannak liwwana humman ni u-ungngak ni neendi.”
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 Yan nengidetengan dan Joseph di Egypt, ey inggatang dan Potiphar e ap-apuddan guwalyad baley ni patul.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.