Gênesis 22
Ya ehel apu Dios (IFY) vs NTLH
1 Hakey ni aggew ey pinatnaan Apu Dios hi Abraham. Immehel ni hi-gatu e kantuy “Abraham.” Himmumang hi Abraham e kantuy “Em, Adyahhak, Apu.”
1 Algum tempo depois Deus pôs Abraão à prova. Deus o chamou pelo nome, e ele respondeu: — Estou aqui.
2 Kan Apu Dios ey “Ikuyug mu etan binugtung ni u-ungngam ni nakappinhed mu e hi Isaac et lumaw kayud Moriah et iappit mun hi-gak ni kagihheba etan di duntug ni ittuduk ni hi-gam.”
2 Então Deus disse: — Pegue agora Isaque, o seu filho, o seu único filho, a quem você tanto ama, e vá até a terra de Moriá. Ali, na montanha que eu lhe mostrar, queime o seu filho como
3 Bimmangun ni dagah hi Abraham ni newa-waan tu et dumikhal ni ittungu dan da pan-appitan. Et idaddan tu kebayyu et ikuyug tu hi Isaac niyadda dewwan bega-en tu et lumaw ida etan di inhel Apu Dios ni lawwan da.
3 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada, arreou o seu jumento, cortou lenha para o sacrifício e saiu para o lugar que Deus havia indicado. Isaque e dois empregados foram junto com ele.
4 Yan meikkatlun aggew ey inang-ang Abraham etan lawwan da.
4 No terceiro dia, Abraão viu o lugar, de longe.
5 Kantudda etan ni bega-en ey “Di deya kayudya eyan kebayyu et madegah kamin han-amad dimmun et mi dayawen hi Apu Dios. Mambabangngad kamilli.”
5 Então disse aos empregados: — Fiquem aqui com o jumento. Eu e o menino vamos ali adiante para adorar a Deus. Daqui a pouco nós voltamos.
6 Impapehan nan Abraham etan ittungu nan Isaac et tengeden tu dama hu ewah niya etan pan-eppuy da. Ida kamenglaw
6 Abraão pegou a lenha para o sacrifício e pôs nos ombros de Isaque. Pegou uma faca e fogo, e os dois foram andando juntos.
7 ey kan Isaac ey “Ama, iyyadya ittungu niya pan-eppuy, nem attu etan kalneroh ni i-appit ey?”
7 Daí a pouco o menino disse: — Pai! Abraão respondeu: — Que foi, meu filho? Isaque perguntou: — Nós temos a lenha e o fogo, mas onde está o carneirinho para o sacrifício?
8 Kan Abraham ey “Ngenamung hi Apu Dios.” Et manglaw ida.
8 Abraão respondeu: — Deus dará o que for preciso; ele vai arranjar um carneirinho para o sacrifício, meu filho. E continuaram a caminhar juntos.
9 Yan dintengan dad etan di inhel Apu Dios ni lawwan da ey kimmapya hi Abraham ni pan-appitan et iyayyaggud tun iha-ad etan ittungu. Binelud tu hi Isaac et ita-pew tun impebaktad etan di keyew di pan-appitan.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão fez um altar e arrumou a lenha em cima dele. Depois amarrou Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 Inuknut tu hu ewah et petteyen tu-et etan u-ungnga tu,
10 Em seguida pegou a faca para matá-lo.
11 nem immehel ali hu anghel Apu Dios di kabunyan e kantuy “Abraham!” Kan Abraham ey “Hipa humman e Apu.”
11 Mas nesse instante, lá do céu, o Anjo do Senhor o chamou, dizendo: — Abraão! Abraão! — Estou aqui — respondeu ele.
12 Kan ni anghel ey “Entan tu patey hu u-ungngam! Inamtak law e muka paka-u-unnuda hi Apu Dios tep eleg mu kawwanan eya hakey ni u-ungngam.”
12 O Anjo disse: — Não machuque o menino e não lhe faça nenhum mal. Agora sei que você
13 Ey inang-ang nan Abraham hu kalneroh ni nehibudan hu ha-duk tud pewen di a-allaw tu et tu alen et humman hu in-appit tun Apu Dios et beken etan u-ungnga tu.
13 Abraão olhou em volta e viu um carneiro preso pelos chifres, no meio de uma moita. Abraão foi, pegou o carneiro e o ofereceu como sacrifício em lugar do seu filho.
14 Et humman ni duntug ey ingngadnan nan Abraham ni “Hi Apu Dios hu kaum-idwat ni mahapul.” Et nanengtun humman hu ngadan tu ingganah ni nunya.
14 Abraão pôs naquele lugar o nome de “O Senhor Deus dará o que for preciso.” É por isso que até hoje o povo diz: “Na sua montanha o Senhor Deus dá o que é preciso.”
15 Ey kan ali mewan etan ni anghel Apu Dios di kabunyan nan Abraham ey
15 Mais uma vez o Anjo do Senhor , lá do céu, chamou Abraão
16 “Hi-gak e hi Apu Dios ey issapatah kud ngadan ku e bendisyonan daka tep kinulug muwak et eleg mu kawwanan ni i-appit ni hi-gak etan binugtung ni u-ungngam.
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, eu juro pelo meu próprio nome — diz Deus, o
17 Issapatah kun pedakkel hu helag mu et heniddalli bittuwen di kabunyan niya heniddalli palnah di gilig ni baybay e eleg mebillang. Huyyaddallin helag mu ey apputen da hu buhul da.
17 Farei com que os seus descendentes sejam tão numerosos como as estrelas do céu ou os grãos de areia da praia do mar; e eles vencerão os inimigos.
18 Bendisyonan kuddalli emin tuud puyek gapuh idan helag mu.”
18 Por meio dos seus descendentes eu abençoarei todas as nações do mundo, pois você fez o que eu mandei.
19 Et mambangngad idad kad-an idan etan ni bega-en tun ingkuyug tu et umenamut idad Beersheba.
19 Abraão voltou para o lugar onde estavam os seus empregados, e foram todos juntos para Berseba, onde Abraão ficou morando.
20 — ausente —
20 Algum tempo depois Abraão recebeu a notícia de que Naor, o seu irmão, tinha oito filhos, nascidos de Milca, a sua mulher.
21 — ausente —
21 O primeiro que nasceu foi Uz; depois vieram os seus irmãos Buz e Quemuel, que foi o pai de Arã;
22 — ausente —
22 depois nasceram Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 — ausente —
23 Este Betuel foi o pai de Rebeca. São esses os oito filhos que Milca deu a Naor, o irmão de Abraão.
24 Wadadda dama hu edum ni u-ungngad Nahor nan Reumah e hakey ni ahwatu e hi Tebah, hi Gaham, hi Tahas et hi Maakah.
24 Reúma, a concubina de Naor, lhe deu os seguintes filhos: Teba, Gaã, Taás e Maacá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.