2 Samuel 13

Ya ehel apu Dios (IFY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wada etan udidyan Absalom ni biin u-ungngan David e hi Tamar e kat-agun peteg. Et hi Amnon e agi tun u-ungngan David di hakey ni bii, ey pinhed tun i-ulig.
1 Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã muito bonita chamada Tamar. Amnom, outro filho de Davi, apaixonou-se por ela.
2 Nemahhig hu neminhed Amnon nan Tamar et kaumlelemyung ey lektattuy nandegeh. Endi inna-nu tun mekihhummangan ni hi-gatun deddewwadda tep wadan ingganah hu kadwatu.
2 Amnom ficou tão obcecado por Tamar que adoeceu. Ela era virgem, e Amnom imaginou que seria impossível possuí-la.
3 Nem wada etan netalam ni gayyum Amnon e hi Jonadab e agin Amnon tep u-ungngan Simeah e agin ametu e hi David.
3 Contudo, Amnom tinha um amigo muito astuto, seu primo Jonadabe. Ele era filho de Simeia, irmão de Davi.
4 Hakey ni aggew ey kan Jonadab nan Amnon ey “Kele hipa kakemunnumunnuin nemnem mu? Kele u-ungnga dakan patul ey hannitan ka e heni mu inlu-lu neitu-wan mu?”
4 Certo dia, Jonadabe disse a Amnom: “Qual é o problema? Por que o filho do rei parece tão abatido todos os dias?”. Amnom lhe respondeu: “Estou apaixonado por Tamar, irmã de meu irmão Absalão”.
5 Kan Jonadab nan Amnon ey “Heninnuy pehding mu: Hindeddeggehim. Et hedin um-ali hi amam ni menang-ang ni hi-gam, ey ehel mun hi-gatu e pinhed mun ittu-dak tu hi Tamar e agim ni mengiddaddan ni kennen mudya. Niya ehel mu e umyaggud ka hedin hi-gatu mengippengngan ni hi-gam.”
5 “Faça o seguinte”, disse Jonadabe. “Deite-se e finja que está doente. Quando seu pai o visitar, peça-lhe que deixe Tamar vir e preparar algo para você comer. Peça que ela prepare o alimento aqui mesmo, para que você a veja e ela o sirva.”
6 Inu-unnud Amnon humman et umli tu-wangu hi ametu hi David, e patul, ni menang-ang ni hi-gatu et ibega tu e pinhed tun ittu-dak tu anhan hi Tamar ma-lat umidaddan etan ni pinhed tun kennen niya hi-gatu mengippengngan ni hi-gatu.
6 Então Amnom se deitou e fingiu que estava doente. Quando o rei foi vê-lo, Amnom lhe pediu: “Por favor, permita que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos aqui mesmo, para que eu a veja e ela os sirva para mim”.
7 Simbal David et menu-dak ni an menghel nan Tamar et lumaw di baley nan Amnon et tu idaddanan ni kennen tu.
7 Davi concordou e mandou Tamar ir à casa de Amnom preparar algo para ele comer.
8 Et lumaw hi Tamar di baley agi tu hi Amnon ey immen e kamambakbaktad. Immalan alinah et kapyaen tun sinapay.
8 Quando Tamar chegou à casa de Amnom, foi até o lugar onde ele estava deitado, para que ele pudesse vê-la preparar a massa. Então ela assou os bolos, conforme ele tinha pedido.
9 Nelutu etan kennen et iha-ad tud duyu, nem eleg mengngan hi Amnon. Kan Amnon idan bega-en tu ey “Mahapul ni um-ehep kayun emin.”
9 Contudo, quando ela colocou a bandeja diante de Amnom, ele se recusou a comer. “Saiam todos daqui”, disse ele a seus servos. E todos saíram.
10 Immehep idan emin etan bega-en et kantun Tamar ey “I-lim di deya kennen ku et pangan muwak.” Et ilaw Tamar hu kennen Amnon.
10 Então Amnom disse a Tamar: “Agora traga os bolos ao meu quarto e dê-me de comer”. Tamar fez conforme ele pediu.
11 Ey pinden Amnon et kantun hi-gatuy “Man-ullig ita.”
11 Quando, porém, ela lhe ofereceu a comida, ele a agarrou e exigiu: “Venha para a cama comigo, minha irmã!”.
12 Nem kan Tamar ey “Entan tuwak anhan pilit ni mengippahding ni lawah! Beken ni lebbeng tun an ippahding hu hanneya eyad bebley tayud Israel.
12 “Não, meu irmão! Não me violente!”, exclamou Tamar. “Isso não se faz em Israel! Não faça essa loucura!
13 Hedin ippahding mu huttan ni hi-gak, ettu lawwak ma-lat eggak meibabbaing! Niya kaw eleg ka meibabbaing damadya e bebley tayud Israel? Heballi pakihummangan kan ameta. Amtak et i-abulut tun i-ahwa muwak!”
13 Como eu poderia viver com tamanha vergonha? E você cairia em desgraça em Israel! Por favor, fale com o rei, e ele permitirá que você se case comigo!”
14 Nem eleg ni hekey hengngudan Amnon humman ni kapan-e-helan Tamar et piliten tu kumedek ni in-ulig tep na-na-let.
14 Mas Amnom não quis ouvi-la e, como era mais forte que ela, violentou-a.
15 Nem entanni impahding tu pinhed tu ey anggebe-hel Amnon hi Tamar ni peteg nem ya impeminhed tun hi-gatu. Et kantun hi-gatuy “Ehep ka, a-allaw ka eyad baley ku!”
15 Então a paixão de Amnom se transformou em profundo desprezo, e seu desprezo por ela foi mais intenso que a paixão que havia sentido. “Saia daqui!”, gritou para ela.
16 Nem kan Tamar ey “Eggu! Hedin pe-hep muwak, man e-etteng anhan law ni pambehhulam nem yan eya lawah ni mu impahding ni hi-gak!” Nem eleg mewan hengngudan Amnon humman ni kapan-e-helan Tamar.
16 “Não, não!”, respondeu Tamar. “Mandar-me embora agora seria pior do que o mal que você me fez.” Amnom, porém, não quis ouvi-la.
17 Immayag hi Amnon ni bega-en tu et kantuy “Pa-hep mu eya bii et ilekbim hu habyen.”
17 Chamou seu servo e ordenou: “Ponha esta mulher para fora daqui e tranque a porta!”.
18 Et pa-hep etan ni bega-en hi Tamar et ilekbi tu habyen. Ya balwasin Tamar ni nunman ey andukkey niya andukkey ngamay tu tep humman hu balwasiddan u-ungngan patul ni biin eleg ni mengahwa.
18 O servo a pôs para fora e trancou a porta. Tamar vestia uma túnica longa, como era costume naqueles dias entre as filhas virgens do rei.
19 Nambi-kin Tamar hu balwasi tu niya dinep-ulan hu ulu tun pengippeang-ang tun baing tun neipahding ni hi-gatu et tuka u-upupa hu angah tu niya kamantete-ul ey immelad baley da.
19 Então rasgou sua túnica, jogou cinzas sobre a cabeça e, cobrindo o rosto com as mãos, foi embora chorando.
20 Inang-ang agi tu e hi Absalom et kantuy “Kaw wada lawah ni impahding Amnon ni hi-gam? Pekedhel mu nemnem mu! Inna-nu, agim metlaing hi Amnon. Entan e-ehhel tun edum ni tuu huttan ni neipahding.” Neipalpun nunman ey kaumlelemyung ni ingganah hi Tamar ey nanhahha-ad di baley agitu hi Absalom.
20 Seu irmão Absalão a viu e perguntou: “É verdade que Amnom esteve com você? Bem, minha irmã, é melhor ficar quieta, pois Amnom é seu irmão. Não se aflija com isso”. Então Tamar, como uma mulher desolada, foi morar na casa de seu irmão Absalão.
21 Dingngel David humman ni lawah ni impahding Amnon nan agi tu hi Tamar ey nemahhig hu bunget tu.
21 Quando o rei Davi soube o que havia acontecido, ficou furioso.
22 Ey anggebe-hel law Absalom ni peteg hi Amnon tep ya humman ni impahding tun Tamar e agi tu et eleg tun hekey law ung-ungbala.
22 E, embora Absalão não tivesse dito nada a Amnom a esse respeito, odiou Amnom profundamente pelo que ele havia feito à sua irmã.
23 Nelabah hu dewwan toon ey nedatngan hu pemu-litan Absalom ni dutdut idan kalneroh tud Baal Hasor e neihnup di Epraim. Inaygan tudda agi tun u-ungngan ametun mekillaw diman.
23 Dois anos depois, quando as ovelhas de Absalão estavam sendo tosquiadas em Baal-Hazor, perto de Efraim, Absalão convidou todos os filhos do rei para uma festa.
24 Limmaw daman an mengayyag nan ametu e hi David e kantuy “Yan nunya pemu-litan kun dutdut idan kalneroh ku, eyyagan daka niyadda opisyal mu et umli kayun mekihhemmul.”
24 Foi até o rei e disse: “Meus tosquiadores estão trabalhando. Gostaria que o rei e seus servos celebrassem essa ocasião comigo”.
25 Nem kan ametu ey “Anin ni ebuh kayu. Beken ni lebbeng tun kami um-alin emin tep meliggatan ka kumedek tep hi-gami.” Kapepillit Absalom nem eleg abuluten ametu.
25 Mas o rei respondeu: “Não, meu filho. Se todos nós fôssemos, seria um peso para você”. Embora Absalão insistisse, o rei se recusou a ir, mas abençoou Absalão.
26 Et kan law Absalom ey “Anin ew, hedin eleg kayu um-ali, nem iebulut mu ew ngu hi Amnon et makilaw ni hi-gami.”
26 “Está bem”, disse Absalão. “Se o senhor não pode vir, permita que meu irmão Amnom vá conosco.” “Por que Amnom?”, perguntou o rei.
27 Nem kapepippilit Absalom et lektattuy inebulut ametun pekillaw hi Amnon anin idan edum ni u-ungnga tu.
27 Mas Absalão continuou a insistir até que, finalmente, o rei concordou em deixar seus filhos, incluindo Amnom, irem à festa.
28 Impamengulu dedan Absalom ni inhel idan tuu tu e kantuy “Heninnuy hu pehding tayu. Hedin nebuteng hi Amnon et insinyas ku e petteyen yu ey u-unnud yu. Entan takut yu, hi-gak hu ngenamung. Et humman hu tuled kayu, entan pandinwa yu.”
28 Absalão disse a seus homens: “Esperem até Amnom estar bêbado; então, quando eu ordenar, matem-no. Não tenham medo. A responsabilidade é minha. Sejam corajosos e valentes!”.
29 Inu-unnud idan tuun Absalom et pateyen da hi Amnon. Hedin yadda etan edum ni u-ungngan David ey nampantakkay idad kebayyu da et mamsik idan takut da.
29 Assim, quando Absalão deu o sinal, eles mataram Amnom. Os outros filhos do rei montaram em suas mulas e fugiram.
30 Wadaddad dalan e eleg ida ni dumteng ey wada nengipeamtan David e kanday “Pintey Absalom idan emin hu u-ungngam et endin hekey hu natdaan.”
30 Quando ainda estavam a caminho de Jerusalém, a notícia chegou a Davi: “Absalão matou todos os filhos do rei; não restou um sequer com vida!”.
31 Dingngel David humman ey nambi-ki tu balwasi tu et manlukbub di puyek tep ya degeh ni nemnem tu. Anin idan opisyal tu et bini-ki da dama balwasi da.
31 O rei se levantou, rasgou suas roupas e lançou-se no chão. Seus conselheiros também rasgaram suas roupas.
32 Nem kan Jonadab, e u-ungngan Simeah e agin David ey “Apu patul, eleg ida kaya matey emin u-ungngam, ebuh hi Amnon ni netey. Implanuh dedan nan Absalom humman neipalpun nemilitan Amnon ni in-ulig hi Tamar e agi tu.
32 Nesse momento, Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, chegou e disse: “Não pense, meu senhor, que todos os filhos do rei foram mortos! Foi apenas Amnom! Absalão tramava isso desde que Amnom violentou sua irmã Tamar.
33 Et humman hu entan tu kulug etan indaddatteng dan hi-gam e kanday netey idan emin u-ungngam tep ebuh kaya hi Amnon ni netey.”
33 O meu senhor, o rei, não deve acreditar que todos os seus filhos estão mortos! Apenas Amnom morreu”.
34 Hedin hi Absalom, man bimmesik et attukaw.
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. Então a sentinela sobre o muro de Jerusalém viu muita gente descendo o monte pela estrada que vinha do oeste.
35 Kan Jonadab nan David ey “U-ungngam ida humman ni iyyalli. Makulug etan inhel kun nuntan ni hi-gam.”
35 E Jonadabe disse ao rei: “Veja! Lá estão eles! São os filhos do rei voltando, como eu tinha dito”.
36 Dimmateng ida ey ida kamannengngih, ey anin hi David niyadda opisyal tu et ida dama kamannengngih.
36 Logo eles chegaram, chorando e soluçando, e o rei e todos os seus servos choraram amargamente com eles.
37 — ausente —
37 Davi chorou muitos dias por seu filho Amnom. Absalão fugiu para a terra de Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur,
38 — ausente —
38 onde permaneceu por três anos.
39 Entanni ey eleg law umlelemyung hi David nem tuka nenemnema hi Absalom.
39 E o rei Davi, conformado com a morte de Amnom, abandonou a ideia de perseguir Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.