2 Samuel 13
Ya ehel apu Dios (IFY) vs NAA
1 Wada etan udidyan Absalom ni biin u-ungngan David e hi Tamar e kat-agun peteg. Et hi Amnon e agi tun u-ungngan David di hakey ni bii, ey pinhed tun i-ulig.
1 Passado algum tempo, aconteceu o seguinte. Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã muito bonita, cujo nome era Tamar. Amnom, filho de Davi, apaixonou-se por ela.
2 Nemahhig hu neminhed Amnon nan Tamar et kaumlelemyung ey lektattuy nandegeh. Endi inna-nu tun mekihhummangan ni hi-gatun deddewwadda tep wadan ingganah hu kadwatu.
2 Amnom ficou angustiado por causa de Tamar, sua irmã, a ponto de adoecer, pois, sendo ela virgem, parecia impossível para ele fazer alguma coisa com ela.
3 Nem wada etan netalam ni gayyum Amnon e hi Jonadab e agin Amnon tep u-ungngan Simeah e agin ametu e hi David.
3 Mas Amnom tinha um amigo que se chamava Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi. Jonadabe era um homem muito esperto.
4 Hakey ni aggew ey kan Jonadab nan Amnon ey “Kele hipa kakemunnumunnuin nemnem mu? Kele u-ungnga dakan patul ey hannitan ka e heni mu inlu-lu neitu-wan mu?”
4 E ele disse a Amnom: — Por que você está emagrecendo tanto dia após dia, ó filho do rei? Por que não me conta o que está acontecendo? Então Amnom disse: — Estou apaixonado por Tamar, irmã de Absalão, meu irmão por parte de pai.
5 Kan Jonadab nan Amnon ey “Heninnuy pehding mu: Hindeddeggehim. Et hedin um-ali hi amam ni menang-ang ni hi-gam, ey ehel mun hi-gatu e pinhed mun ittu-dak tu hi Tamar e agim ni mengiddaddan ni kennen mudya. Niya ehel mu e umyaggud ka hedin hi-gatu mengippengngan ni hi-gam.”
5 Jonadabe respondeu: — Deite-se na sua cama e finja que está doente. Quando o seu pai vier visitá-lo, diga-lhe: “Por favor, permita que a minha irmã Tamar venha e me dê de comer. Que ela prepare a comida diante de mim, para que eu coma de sua mão.”
6 Inu-unnud Amnon humman et umli tu-wangu hi ametu hi David, e patul, ni menang-ang ni hi-gatu et ibega tu e pinhed tun ittu-dak tu anhan hi Tamar ma-lat umidaddan etan ni pinhed tun kennen niya hi-gatu mengippengngan ni hi-gatu.
6 E assim Amnom deitou-se e fingiu que estava doente. Quando o rei foi visitá-lo, Amnom lhe disse: — Por favor, permita que a minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos diante de mim, para que eu coma de sua mão.
7 Simbal David et menu-dak ni an menghel nan Tamar et lumaw di baley nan Amnon et tu idaddanan ni kennen tu.
7 Então Davi mandou dizer a Tamar em seu palácio: — Por favor, vá à casa de seu irmão Amnom e prepare alguma comida para ele.
8 Et lumaw hi Tamar di baley agi tu hi Amnon ey immen e kamambakbaktad. Immalan alinah et kapyaen tun sinapay.
8 Tamar foi à casa de Amnom, seu irmão, e ele estava deitado. Ela pegou a massa e a amassou, fez bolos diante dele e os assou.
9 Nelutu etan kennen et iha-ad tud duyu, nem eleg mengngan hi Amnon. Kan Amnon idan bega-en tu ey “Mahapul ni um-ehep kayun emin.”
9 Pegou a assadeira e tirou os bolos diante dele, mas ele não quis comer. Amnom disse: — Mandem que todos saiam da minha presença. E todos saíram.
10 Immehep idan emin etan bega-en et kantun Tamar ey “I-lim di deya kennen ku et pangan muwak.” Et ilaw Tamar hu kennen Amnon.
10 E Amnom disse a Tamar: — Traga a comida ao meu quarto, e comerei da sua mão. Tamar pegou os bolos que havia feito e os levou a Amnom, seu irmão, no quarto.
11 Ey pinden Amnon et kantun hi-gatuy “Man-ullig ita.”
11 Quando ela oferecia os bolos para que ele comesse, Amnom agarrou-a e lhe disse: — Venha, deite-se comigo, minha irmã.
12 Nem kan Tamar ey “Entan tuwak anhan pilit ni mengippahding ni lawah! Beken ni lebbeng tun an ippahding hu hanneya eyad bebley tayud Israel.
12 Porém ela respondeu: — Não, meu irmão, não me force, porque não se faz uma coisa dessas em Israel. Não faça essa loucura!
13 Hedin ippahding mu huttan ni hi-gak, ettu lawwak ma-lat eggak meibabbaing! Niya kaw eleg ka meibabbaing damadya e bebley tayud Israel? Heballi pakihummangan kan ameta. Amtak et i-abulut tun i-ahwa muwak!”
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E você seria como um dos loucos de Israel. Agora, por favor, fale com o rei; ele não impedirá que eu case com você.
14 Nem eleg ni hekey hengngudan Amnon humman ni kapan-e-helan Tamar et piliten tu kumedek ni in-ulig tep na-na-let.
14 Mas Amnom não quis dar ouvidos ao que Tamar dizia; pelo contrário, sendo mais forte do que ela, forçou-a e teve relações com ela.
15 Nem entanni impahding tu pinhed tu ey anggebe-hel Amnon hi Tamar ni peteg nem ya impeminhed tun hi-gatu. Et kantun hi-gatuy “Ehep ka, a-allaw ka eyad baley ku!”
15 Depois Amnom sentiu por ela grande aversão, e maior era a aversão que sentiu por ela do que o amor com que a tinha amado. Então disse: — Levante-se e saia daqui!
16 Nem kan Tamar ey “Eggu! Hedin pe-hep muwak, man e-etteng anhan law ni pambehhulam nem yan eya lawah ni mu impahding ni hi-gak!” Nem eleg mewan hengngudan Amnon humman ni kapan-e-helan Tamar.
16 Mas Tamar respondeu: — Não, meu irmão! Porque mandar-me embora seria um mal maior do que o outro que você me fez. Porém ele não a quis ouvir.
17 Immayag hi Amnon ni bega-en tu et kantuy “Pa-hep mu eya bii et ilekbim hu habyen.”
17 Chamou o moço que o servia e lhe disse: — Ponha esta mulher para fora e tranque a porta.
18 Et pa-hep etan ni bega-en hi Tamar et ilekbi tu habyen. Ya balwasin Tamar ni nunman ey andukkey niya andukkey ngamay tu tep humman hu balwasiddan u-ungngan patul ni biin eleg ni mengahwa.
18 Tamar vestia uma túnica talar de mangas compridas, porque assim se vestiam as filhas do rei que ainda eram virgens. O servo a pôs para fora e trancou a porta.
19 Nambi-kin Tamar hu balwasi tu niya dinep-ulan hu ulu tun pengippeang-ang tun baing tun neipahding ni hi-gatu et tuka u-upupa hu angah tu niya kamantete-ul ey immelad baley da.
19 Então Tamar colocou cinza sobre a cabeça, rasgou a túnica talar de mangas compridas que vestia, pôs as mãos sobre a cabeça e saiu, andando e clamando.
20 Inang-ang agi tu e hi Absalom et kantuy “Kaw wada lawah ni impahding Amnon ni hi-gam? Pekedhel mu nemnem mu! Inna-nu, agim metlaing hi Amnon. Entan e-ehhel tun edum ni tuu huttan ni neipahding.” Neipalpun nunman ey kaumlelemyung ni ingganah hi Tamar ey nanhahha-ad di baley agitu hi Absalom.
20 Absalão, seu irmão, lhe disse: — Foi o seu irmão Amnom que esteve com você? Agora, minha irmã, fique calada; ele é seu irmão. Que o seu coração não fique angustiado por causa disso. E assim Tamar, desolada, ficou na casa de Absalão, seu irmão.
21 Dingngel David humman ni lawah ni impahding Amnon nan agi tu hi Tamar ey nemahhig hu bunget tu.
21 Quando o rei Davi soube de tudo isso, ficou furioso.
22 Ey anggebe-hel law Absalom ni peteg hi Amnon tep ya humman ni impahding tun Tamar e agi tu et eleg tun hekey law ung-ungbala.
22 Porém Absalão não falou com Amnom nem mal nem bem, porque odiava Amnom, por ter este violentado Tamar, sua irmã.
23 Nelabah hu dewwan toon ey nedatngan hu pemu-litan Absalom ni dutdut idan kalneroh tud Baal Hasor e neihnup di Epraim. Inaygan tudda agi tun u-ungngan ametun mekillaw diman.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava as suas ovelhas em Baal-Hazor, perto de Efraim, e convidou todos os filhos do rei para irem até lá.
24 Limmaw daman an mengayyag nan ametu e hi David e kantuy “Yan nunya pemu-litan kun dutdut idan kalneroh ku, eyyagan daka niyadda opisyal mu et umli kayun mekihhemmul.”
24 Absalão foi falar com o rei e disse: — Eis que este seu servo está fazendo a tosquia das ovelhas. Peço que o rei e os seus servidores acompanhem este seu servo.
25 Nem kan ametu ey “Anin ni ebuh kayu. Beken ni lebbeng tun kami um-alin emin tep meliggatan ka kumedek tep hi-gami.” Kapepillit Absalom nem eleg abuluten ametu.
25 O rei, porém, disse a Absalão: — Não, meu filho, não vamos todos juntos, para não sermos pesados a você. Absalão insistiu, mas o rei não quis ir; contudo, o abençoou.
26 Et kan law Absalom ey “Anin ew, hedin eleg kayu um-ali, nem iebulut mu ew ngu hi Amnon et makilaw ni hi-gami.”
26 Então Absalão disse: — Se o rei não quer ir, pelo menos deixe que meu irmão Amnom nos acompanhe. Porém o rei lhe disse: — Por que ele iria com você?
27 Nem kapepippilit Absalom et lektattuy inebulut ametun pekillaw hi Amnon anin idan edum ni u-ungnga tu.
27 Absalão insistiu, e o rei deixou que Amnom e todos os filhos do rei fossem com ele.
28 Impamengulu dedan Absalom ni inhel idan tuu tu e kantuy “Heninnuy hu pehding tayu. Hedin nebuteng hi Amnon et insinyas ku e petteyen yu ey u-unnud yu. Entan takut yu, hi-gak hu ngenamung. Et humman hu tuled kayu, entan pandinwa yu.”
28 Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: — Fiquem atentos! Quando o coração de Amnom estiver alegre de vinho, e eu der uma ordem para matá-lo, então matem-no. Não tenham medo, pois sou eu quem está ordenando. Sejam fortes e valentes.
29 Inu-unnud idan tuun Absalom et pateyen da hi Amnon. Hedin yadda etan edum ni u-ungngan David ey nampantakkay idad kebayyu da et mamsik idan takut da.
29 E os moços de Absalão fizeram com Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então todos os filhos do rei se levantaram, cada um montou a sua mula, e fugiram.
30 Wadaddad dalan e eleg ida ni dumteng ey wada nengipeamtan David e kanday “Pintey Absalom idan emin hu u-ungngam et endin hekey hu natdaan.”
30 Estavam eles ainda a caminho, quando chegou a Davi esta notícia: “Absalão matou todos os filhos do rei, e nenhum deles escapou.”
31 Dingngel David humman ey nambi-ki tu balwasi tu et manlukbub di puyek tep ya degeh ni nemnem tu. Anin idan opisyal tu et bini-ki da dama balwasi da.
31 Então o rei se levantou, rasgou as suas roupas e se lançou por terra. E todos os seus servos que estavam presentes rasgaram também as suas roupas.
32 Nem kan Jonadab, e u-ungngan Simeah e agin David ey “Apu patul, eleg ida kaya matey emin u-ungngam, ebuh hi Amnon ni netey. Implanuh dedan nan Absalom humman neipalpun nemilitan Amnon ni in-ulig hi Tamar e agi tu.
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, tomou a palavra e disse: — Não pense o meu senhor que mataram todos os jovens, filhos do rei, porque somente Amnom morreu. Absalão tinha resolvido fazer isso, desde o dia em que a sua irmã Tamar foi violentada por Amnom.
33 Et humman hu entan tu kulug etan indaddatteng dan hi-gam e kanday netey idan emin u-ungngam tep ebuh kaya hi Amnon ni netey.”
33 Portanto, que o rei, meu senhor, não ponha na cabeça essa ideia de que todos os filhos do rei morreram, porque só Amnom morreu.
34 Hedin hi Absalom, man bimmesik et attukaw.
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. O moço que estava de guarda, levantando os olhos, viu que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 Kan Jonadab nan David ey “U-ungngam ida humman ni iyyalli. Makulug etan inhel kun nuntan ni hi-gam.”
35 Então Jonadabe disse ao rei: — Eis aí vêm os filhos do rei! Como este seu servo falou, assim aconteceu.
36 Dimmateng ida ey ida kamannengngih, ey anin hi David niyadda opisyal tu et ida dama kamannengngih.
36 Mal tinha ele acabado de falar, chegaram os filhos do rei e, levantando a voz, choraram. Também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 — ausente —
37 Absalão, porém, fugiu e foi ficar com Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi pranteava por seu filho todos os dias.
38 — ausente —
38 Assim, Absalão fugiu, indo para Gesur, onde ficou três anos.
39 Entanni ey eleg law umlelemyung hi David nem tuka nenemnema hi Absalom.
39 Então o rei Davi cessou de perseguir Absalão, porque já tinha se consolado a respeito de Amnom, que era morto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.