2 Samuel 13

Ya ehel apu Dios (IFY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wada etan udidyan Absalom ni biin u-ungngan David e hi Tamar e kat-agun peteg. Et hi Amnon e agi tun u-ungngan David di hakey ni bii, ey pinhed tun i-ulig.
1 E sucedeu depois disso, que Absalão, o filho de Davi, tinha uma irmã formosa, cujo nome era Tamar; e Amnon, o filho de Davi, a amava.
2 Nemahhig hu neminhed Amnon nan Tamar et kaumlelemyung ey lektattuy nandegeh. Endi inna-nu tun mekihhummangan ni hi-gatun deddewwadda tep wadan ingganah hu kadwatu.
2 E Amnom ficou tão atormentado que caiu enfermo por causa da sua irmã Tamar; porquanto ela era virgem; e Amnom considerava difícil para ele fazer algo a ela.
3 Nem wada etan netalam ni gayyum Amnon e hi Jonadab e agin Amnon tep u-ungngan Simeah e agin ametu e hi David.
3 Amnom, porém, tinha um amigo, cujo nome era Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi; e Jonadabe era um homem mui sutil.
4 Hakey ni aggew ey kan Jonadab nan Amnon ey “Kele hipa kakemunnumunnuin nemnem mu? Kele u-ungnga dakan patul ey hannitan ka e heni mu inlu-lu neitu-wan mu?”
4 E ele lhe disse: Por que estás tu, sendo o filho do rei, magro dia após dia? Não me contarás? E Amnon disse a ele: Eu amo Tamar, a irmã do meu irmão Absalão.
5 Kan Jonadab nan Amnon ey “Heninnuy pehding mu: Hindeddeggehim. Et hedin um-ali hi amam ni menang-ang ni hi-gam, ey ehel mun hi-gatu e pinhed mun ittu-dak tu hi Tamar e agim ni mengiddaddan ni kennen mudya. Niya ehel mu e umyaggud ka hedin hi-gatu mengippengngan ni hi-gam.”
5 E Jonadabe disse a ele: Deita-te na tua cama, e faz-te de enfermo; e quando o teu pai vier para te ver, diz a ele: Rogo-te que deixes Tamar, a minha irmã, vir e me dar alimento, e preparar a carne à minha vista, para que eu possa vê-la, e comer da sua mão.
6 Inu-unnud Amnon humman et umli tu-wangu hi ametu hi David, e patul, ni menang-ang ni hi-gatu et ibega tu e pinhed tun ittu-dak tu anhan hi Tamar ma-lat umidaddan etan ni pinhed tun kennen niya hi-gatu mengippengngan ni hi-gatu.
6 Assim, Amnom se deitou, e se fez de enfermo; e quando o rei veio para o ver, Amnom disse ao rei: Rogo-te que deixes Tamar, minha irmã, vir fazer dois bolos à minha vista, para que eu possa comer da sua mão.
7 Simbal David et menu-dak ni an menghel nan Tamar et lumaw di baley nan Amnon et tu idaddanan ni kennen tu.
7 Então, Davi enviou à casa, a Tamar, dizendo: Vai agora até a casa do teu irmão Amnom e prepara alimento para ele.
8 Et lumaw hi Tamar di baley agi tu hi Amnon ey immen e kamambakbaktad. Immalan alinah et kapyaen tun sinapay.
8 Assim, Tamar foi à casa do seu irmão Amnom; e ele estava deitado. E ela tomou farinha, e a amassou, e fez bolos à vista dele, e assou os bolos.
9 Nelutu etan kennen et iha-ad tud duyu, nem eleg mengngan hi Amnon. Kan Amnon idan bega-en tu ey “Mahapul ni um-ehep kayun emin.”
9 E ela pegou uma panela, e os colocou diante dele; mas ele se recusou a comê-los. E Amnon disse: Retirai de mim todos os homens. E se retiraram todos os homens de diante dele.
10 Immehep idan emin etan bega-en et kantun Tamar ey “I-lim di deya kennen ku et pangan muwak.” Et ilaw Tamar hu kennen Amnon.
10 E Amnom disse a Tamar: Trazei o alimento à câmara, para que eu possa comer da tua mão. E Tamar tomou os bolos que ela havia feito, e os trouxe à câmara para Amnom, o seu irmão.
11 Ey pinden Amnon et kantun hi-gatuy “Man-ullig ita.”
11 E, quando ela os trouxe para ele comer, ele a agarrou e disse a ela: Vem te deitar comigo, minha irmã.
12 Nem kan Tamar ey “Entan tuwak anhan pilit ni mengippahding ni lawah! Beken ni lebbeng tun an ippahding hu hanneya eyad bebley tayud Israel.
12 E ela respondeu: Não, meu irmão, não me forces; porque tal coisa não deve ser feita em Israel; não faças esta loucura.
13 Hedin ippahding mu huttan ni hi-gak, ettu lawwak ma-lat eggak meibabbaing! Niya kaw eleg ka meibabbaing damadya e bebley tayud Israel? Heballi pakihummangan kan ameta. Amtak et i-abulut tun i-ahwa muwak!”
13 E eu, para onde farei ir a minha vergonha? E, quanto a ti? Serás como um dos loucos de Israel. Agora, portanto, rogo-te, fala com o rei; porque ele não me negará a ti.
14 Nem eleg ni hekey hengngudan Amnon humman ni kapan-e-helan Tamar et piliten tu kumedek ni in-ulig tep na-na-let.
14 Todavia, ele não quis atentar à sua voz; mas, sendo mais forte do que ela, forçou-a, e se deitou com ela.
15 Nem entanni impahding tu pinhed tu ey anggebe-hel Amnon hi Tamar ni peteg nem ya impeminhed tun hi-gatu. Et kantun hi-gatuy “Ehep ka, a-allaw ka eyad baley ku!”
15 Então, Amnom odiou-a sobremaneira; de tal forma que o ódio com o qual a odiou foi maior do que o amor com que a amou. E Amnom disse a ela: Levanta-te e vai-te.
16 Nem kan Tamar ey “Eggu! Hedin pe-hep muwak, man e-etteng anhan law ni pambehhulam nem yan eya lawah ni mu impahding ni hi-gak!” Nem eleg mewan hengngudan Amnon humman ni kapan-e-helan Tamar.
16 E ela disse a ele: Não há motivo; este mal de me despedires é maior do que o outro que me fizeste. Ele, porém, não quis atentar a ela.
17 Immayag hi Amnon ni bega-en tu et kantuy “Pa-hep mu eya bii et ilekbim hu habyen.”
17 Então, ele chamou o seu servo que lhe servia, e disse: Retira, agora, esta mulher da minha presença, e tranca a porta após ela.
18 Et pa-hep etan ni bega-en hi Tamar et ilekbi tu habyen. Ya balwasin Tamar ni nunman ey andukkey niya andukkey ngamay tu tep humman hu balwasiddan u-ungngan patul ni biin eleg ni mengahwa.
18 E ela trazia uma vestimenta de diversas cores sobre si; porque com tais túnicas eram vestidas as filhas do rei que eram virgens. Então, o seu servo a trouxe para fora, e trancou a porta após ela.
19 Nambi-kin Tamar hu balwasi tu niya dinep-ulan hu ulu tun pengippeang-ang tun baing tun neipahding ni hi-gatu et tuka u-upupa hu angah tu niya kamantete-ul ey immelad baley da.
19 E Tamar pôs cinzas sobre a sua cabeça, e rasgou a sua vestimenta de diversas cores que estava vestindo, e pôs sua mão sobre a cabeça, e seguiu chorando.
20 Inang-ang agi tu e hi Absalom et kantuy “Kaw wada lawah ni impahding Amnon ni hi-gam? Pekedhel mu nemnem mu! Inna-nu, agim metlaing hi Amnon. Entan e-ehhel tun edum ni tuu huttan ni neipahding.” Neipalpun nunman ey kaumlelemyung ni ingganah hi Tamar ey nanhahha-ad di baley agitu hi Absalom.
20 E Absalão, seu irmão, disse a ela: Amnom, teu irmão, esteve contigo? Mas segura, agora, a tua paz, minha irmã; ele é teu irmão; não te turbes com esta coisa. Assim, Tamar permaneceu desolada na casa do seu irmão Absalão.
21 Dingngel David humman ni lawah ni impahding Amnon nan agi tu hi Tamar ey nemahhig hu bunget tu.
21 Mas quando o rei Davi ouviu todas estas coisas, ficou mui irado.
22 Ey anggebe-hel law Absalom ni peteg hi Amnon tep ya humman ni impahding tun Tamar e agi tu et eleg tun hekey law ung-ungbala.
22 E Absalão não falou nem bem, nem mal com o seu irmão Amnom; porque Absalão odiou Amnom, porquanto ele havia forçado sua irmã Tamar.
23 Nelabah hu dewwan toon ey nedatngan hu pemu-litan Absalom ni dutdut idan kalneroh tud Baal Hasor e neihnup di Epraim. Inaygan tudda agi tun u-ungngan ametun mekillaw diman.
23 E sucedeu, depois de dois anos completos, que Absalão tinha tosquiadores de ovelhas em Baal-Hazor, que fica ao lado de Efraim; e Absalão convidou todos os filhos do rei.
24 Limmaw daman an mengayyag nan ametu e hi David e kantuy “Yan nunya pemu-litan kun dutdut idan kalneroh ku, eyyagan daka niyadda opisyal mu et umli kayun mekihhemmul.”
24 E Absalão veio até o rei, e disse: Agora que o teu servo tem tosquiadores de ovelhas; suplico-te que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Nem kan ametu ey “Anin ni ebuh kayu. Beken ni lebbeng tun kami um-alin emin tep meliggatan ka kumedek tep hi-gami.” Kapepillit Absalom nem eleg abuluten ametu.
25 E o rei disse a Absalão: Não, filho meu, não iremos todos de uma vez, para que não te sejamos por peso. E ele insistiu. Todavia, ele não quis ir, mas o abençoou.
26 Et kan law Absalom ey “Anin ew, hedin eleg kayu um-ali, nem iebulut mu ew ngu hi Amnon et makilaw ni hi-gami.”
26 Então, disse Absalão: Se não, rogo-te, deixa que o meu irmão Amnom venha conosco. E o rei disse a ele: Por que ele deveria ir contigo?
27 Nem kapepippilit Absalom et lektattuy inebulut ametun pekillaw hi Amnon anin idan edum ni u-ungnga tu.
27 Absalão, porém, insistiu com ele para que deixasse Amnom e todos os filhos do rei irem com ele.
28 Impamengulu dedan Absalom ni inhel idan tuu tu e kantuy “Heninnuy hu pehding tayu. Hedin nebuteng hi Amnon et insinyas ku e petteyen yu ey u-unnud yu. Entan takut yu, hi-gak hu ngenamung. Et humman hu tuled kayu, entan pandinwa yu.”
28 Ora, Absalão havia ordenado aos seus servos, dizendo: Marcai, pois, quando o coração de Amnom estiver alegre com vinho, e quando eu vos disser: Feri Amnom; então matai-o, não temais; não vo-lo ordenei eu? Sede corajosos e sede valentes.
29 Inu-unnud idan tuun Absalom et pateyen da hi Amnon. Hedin yadda etan edum ni u-ungngan David ey nampantakkay idad kebayyu da et mamsik idan takut da.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom segundo Absalão havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, e cada qual subiu sobre sua mula, e fugiu.
30 Wadaddad dalan e eleg ida ni dumteng ey wada nengipeamtan David e kanday “Pintey Absalom idan emin hu u-ungngam et endin hekey hu natdaan.”
30 E sucedeu, enquanto eles estavam no caminho, que chegaram novas a Davi, dizendo: Absalão matou todos os filhos do rei, e nenhum deles restou.
31 Dingngel David humman ey nambi-ki tu balwasi tu et manlukbub di puyek tep ya degeh ni nemnem tu. Anin idan opisyal tu et bini-ki da dama balwasi da.
31 Então, o rei se levantou, e rasgou as suas vestes, e deitou-se sobre a terra; e todos os seus servos permaneceram junto com suas vestes rasgadas.
32 Nem kan Jonadab, e u-ungngan Simeah e agin David ey “Apu patul, eleg ida kaya matey emin u-ungngam, ebuh hi Amnon ni netey. Implanuh dedan nan Absalom humman neipalpun nemilitan Amnon ni in-ulig hi Tamar e agi tu.
32 E Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não suponha o meu senhor que mataram todos os moços filhos do rei; porque somente Amnom está morto; porquanto, por convocação de Absalão, foi isto determinado desde o dia em que ele forçou sua irmã Tamar.
33 Et humman hu entan tu kulug etan indaddatteng dan hi-gam e kanday netey idan emin u-ungngam tep ebuh kaya hi Amnon ni netey.”
33 Agora, portanto, não leve, o meu senhor, esta coisa ao seu coração, o pensar que todos os filhos do rei estão mortos; porque somente Amnom está morto.
34 Hedin hi Absalom, man bimmesik et attukaw.
34 Mas Absalão fugiu. E o moço que mantinha a guarda levantou os seus olhos, e viu, e eis que vinham muitas pessoas pelo caminho da encosta à sua retaguarda.
35 Kan Jonadab nan David ey “U-ungngam ida humman ni iyyalli. Makulug etan inhel kun nuntan ni hi-gam.”
35 E Jonadabe disse ao rei: Eis que vêm os filhos do rei; como disse o teu servo, assim o é.
36 Dimmateng ida ey ida kamannengngih, ey anin hi David niyadda opisyal tu et ida dama kamannengngih.
36 E sucedeu, tão logo ele terminou de falar, que chegaram os filhos do rei, e ergueram a sua voz e choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram mui amargamente.
37 — ausente —
37 Então Absalão fugiu, e foi até Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi se lamentava pelo seu filho todos os dias.
38 — ausente —
38 Então Absalão fugiu, e foi até Gesur, e ali permaneceu três anos.
39 Entanni ey eleg law umlelemyung hi David nem tuka nenemnema hi Absalom.
39 E a alma do rei Davi ansiava em ir até Absalão; porque ele estava consolado acerca de Amnom, sabendo que ele estava morto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.