2 Reis 5
Ya ehel apu Dios (IFY) vs VC
1 Kapekatbalan patul di Syria hi Naaman e ap-apun sindalu tu tep gapun hi-gatu ey impengenapput Apu Dios idad gubat. Netuled ni sindalu nem wada hu degeh ni belat tun kandan leprosy.
1 Naamã, general do exército do rei da Síria, gozava de grande prestígio diante de seu amo, e era muito considerado, porque, por meio dele, o Senhor salvou a Síria; era um homem valente, mas leproso.
2 Wada lan nunman hu nengubatan dan Israel et ibsik da hakey ni u-ungngan bii et pambega-en etan ni ahwan Naaman.
2 Ora, tendo os sírios feito uma incursão no território de Israel, levaram consigo uma jovem, a qual ficou a serviço da mulher de Naamã.
3 Hakey ni aggew ey kan etan ni u-ungngan bega-en nan hi ahwan Naaman ey, “Hamban umlaw hu apuk di Samaria et tu ang-angen etan prophet diman ma-lat agahan tu hu degeh tun leprosy.”
3 Ela disse à sua senhora: Ah, se meu amo fosse ter com o profeta que reside em Samaria, ele o curaria da lepra!
4 Dingngel Naaman humman ni inhel etan ni u-ungngan bii et lumaw etan ni patul et ehlen tun hi-gatu humman.
4 Ouvindo isso, Naamã foi e contou ao seu soberano o que dissera a jovem israelita.
5 Kan etan ni patul ey “Em, mahapul ni umlaw ka! Mantuddekkak etan ni patul di Israel et alen mu et idwat mun hi-gatu.”
5 O rei da Síria respondeu-lhe: Vai, que eu enviarei uma carta ao rei de Israel. Naamã partiu com dez talentos de prata, seis mil siclos de ouro e dez vestes de festa.
6 Heninnuy hu wada etan di tudek ni inlaw Naaman etan ni patul ni Israel: “Nantudekkak ni hi-gam et peamtak hi Naaman e opisyal ku. Pinhed kun e-kalen mu hu leprosy ni degeh tu.”
6 Levou ao rei de Israel uma carta concebida nestes termos: Ao receberes esta carta, saberás que te mando Naamã, meu servo, para que o cures da lepra.
7 Binidbid etan ni patul ni Israel humman ni tudek ey bini-ki tu balwasi tu et kantuy “Kaw hi-gak hi Apu Dios? Kaw mabalin ni umpateyyak ey sineguk mewan? Kele an um-itu-dak ni kamandedgeh ni leprosy ma-lat ekalen ku? Tam kamenemmahemmak ni umgapuh ma-lat gubaten daitsu mewan!”
7 Tendo lido a missiva, o rei de Israel rasgou as vestes e exclamou: Sou eu porventura um deus, que possa dar a morte ou a vida, para que esse me mande dizer que cure um homem da lepra? Vede bem que ele anda buscando pretextos contra mim.
8 Nem dingngel nan Elisha e prophet huyya et itu-dak tu hu an menghel ni nunyan nunman ni patul: “Kele kaka memunnumunnu? Itu-dak mudya hi Naaman et amtaen tu e wada hu makulug ni prophet di Israel.”
8 Quando Eliseu, o homem de Deus, soube que o rei tinha rasgado as vestes, mandou-lhe dizer: Por que rasgaste as tuas vestes? Que ele venha a mim, e saberá que há um profeta em Israel.
9 Et lumaw hi Naaman e impakilaw tudda hu kebayyun nangguyud ni kalesah tu et umehneng di pettek ni habyen di baley Elisha.
9 Naamã veio com seu carro e seus cavalos e parou à porta de Eliseu.
10 Immitu-dak hi Naaman ni bega-en tun an menghel e kantuy “Lakkay et kamambulun meminpittud Wangwang e Jordan et yumaggud hu belat mu niya ma-lat ma-kal hu degeh mun leprosy.”
10 Este mandou-lhe dizer por um mensageiro: Vai, lava-te sete vezes no Jordão e tua carne ficará limpa.
11 Nem bimmunget hi Naaman tep kantuy “Kangku ngu nem um-ehep et ang-angen tuwak et mandasal nan hi Apu Dios e Dios tu et idengdeng tu hu ngamay tu eyad annel ku et ma-kal eya leprosy ku.
11 Naamã se foi, despeitado, dizendo: Eu pensava que ele viria em pessoa, e, diante de mim, invocaria o Senhor, seu Deus, poria a mão no lugar infetado e me curaria da lepra.
12 Nem kaw bekken ni kekkeddukdul ni peteg hu Wangwang e Abana niya Parpar di Damascus nem yaddan emin hu wangwang eyad Israel? Kele bekken diman ni nak pambulluan?” Nemahhig bunget Naaman et mandaddan ni meibbangngad di bebley tu.
12 Porventura os rios de Damasco, o Abana e o Farfar, não são melhores que todas as águas de Israel? Não me poderia eu lavar neles e ficar limpo? E, voltando-se, retirou-se encolerizado.
13 Nem immehel ida hu bega-en tun ingkuyug tu et kanday “Apu, kaw gullat ni neligat hu e-helen etan ni prophet ni pehding mu et kaw ambeken ni han-ipahding mu? Et humman hu, attu kuma et u-unnudem eya kantun umlaw kan ebuh ni an mambullu et ma-kal degeh mu?”
13 Mas seus servos, aproximando-se dele, disseram-lhe: Meu pai, mesmo que o profeta te tivesse ordenado algo difícil, não o deverias fazer? Quanto mais agora que ele te disse: Lava-te e serás curado.
14 Inu-unnud Naaman et lumaw di Jordan et manta-mel ni neminpittu e humman hu inhel Elisha ni pehding tu et meka-kal hu degeh tu et yumaggud belat tu e nambalin ni heni belat ni u-ungnga.
14 Naamã desceu ao Jordão e banhou-se ali sete vezes, como lhe ordenara o homem de Deus, e sua carne tornou-se tenra como a de uma criança.
15 Nambangngad hi Naaman et yadda etan ingkuyug tud kad-an Elisha et kantuy “Inamtak law nunya e endi edum ni makulug ni Dios di kebebbebley, ebuh di deya Israel. Abulut mu ahan eya iddawat kun hi-gam.”
15 Voltando então para o homem de Deus, com toda a sua comitiva, entrou, apresentou-se diante dele e disse: Reconheço que não há outro Deus em toda a terra, senão o de Israel. Aceita este presente do teu servo.
16 Nem kan Elisha ey “Issapatah kud ngadan Apu Dios e wadan ingganah niya kan bega-en ni hi-gak e eggak dewwata hu hipan iddawat mun hi-gak.” Kapepillit Naaman nem eleg tu.
16 Pela vida do Senhor a quem sirvo, replicou Eliseu, não aceitarei nada. E apesar da instância de Naamã, ele recusou.
17 Kan Naaman ey “Hedin tep hannitan, abulut mu anhan et umienamuttak ni puyek ni ellak di deya et pekalgak eyad dewwan kebayyuk tep meippalpun nunya ey eleggak man-appit di kumpulmih ni dios nem hi Apu Dios ni ebuh.
17 Então Naamã disse: Se não o aceitas, permite ao menos que se dê ao teu servo da terra deste país, tanto quanto possam carregar duas mulas, porque doravante este teu servo não oferecerá mais holocausto nem sacrifício a outros deuses, mas só ao Senhor.
18 Nem pessinsahan da-ak et anhan nan Apu Dios hedin mekihgeppak etan ni patul kud tempol ni tu pandeyyawan nan Rimmon e dios ni Syria et ittetnged tun hi-gak et manyu-ung et makiyu-ungngak dama.”
18 Entretanto, que o Senhor perdoe ao teu servo no seguinte: Quando o meu soberano entrar no templo de Remon para adorar, apoiando-se no meu braço, e que eu também me prostrar no templo de Remon, que o Senhor perdoe esse gesto ao teu servo.
19 Kan Elisha ey “Melinggep la pandellanam.” Ida kamenglaw di Naaman e neidaddawwidda law
19 Eliseu respondeu: Faze-o tranqüilamente. E Naamã o deixou.
20 ey kan Gehasih e bega-en nan Elisha di nemnem tuy “Impaenamut nan apuk hi Naaman ey endi tu imbayad! Gullat et kuma, inla tu etan kapan-iddawat nunman ni iSyria. Issapatah kud ngadan nan Apu Dios e wadan ingganah e mahapul ni pepdugek et alek hu kumpulmih ni iddawat tu.”
20 Naamã estava já a certa distância, quando Giezi, servo de Eliseu, disse consigo: Eis que meu amo poupou a esse sírio, Naamã, recusando aceitar de sua mão o que ele tinha trazido. Pela vida de Deus! Vou correr atrás dele, e obterei dele alguma coisa.
21 Et meipdug hi Gehasih. Inang-ang nan Naaman e kamangkeipdug et melehbeng di kalesah tu et dammuen tu, et kantuy, “Kaw wada hipan neipahding?”
21 E Giezi foi ao alcance de Naamã, o qual, vendo-o correr, desceu do carro e veio-lhe ao encontro. E disse-lhe: Tudo vai bem?
22 Hinumang nan Gehasi e kantuy “Endi, nem intu-dak da-ak nan apuk et e-helen kun hi-gam e wadadda dewwan prophet ni dimmateng e edum ida etan ni grupuh ni prophet di duntug di Epraim. Pinhed tun iddawtam idan tellun libun palatah ni silber et ya dewwan panhullulan dan balwasi.”
22 Sim, respondeu Giezi; meu senhor manda-me dizer-te: Acabam de chegar à minha casa, da montanha de Efraim, dois jovens, filhos de profetas. Rogo-te que me dês para eles um talento de prata e dois hábitos de festa.
23 Kan Naaman ey “Alam kuma eya enem ni libun palatah ni silber.” Impapilit tu et umidwat ni dewwan panhullulan ni balwasi et patnged tuddan dewwan bega-en tu et ilaw da e neitu-nud hi Gehasih.
23 Naamã respondeu: É melhor que leves dois talentos. Naamã insistiu e, atando dois talentos e dois hábitos de festa em dois sacos, entregou-os a dois de seus escravos para que os levassem a Giezi.
24 Dimmateng ida etan di duntug di kad-an ni baley Elisha ey bineltan nan Gehasih etan singnged idan bega-en Naaman et ihgep tud bawang et pambangngad tudda.
24 Quando atingiram a colina, Giezi tomou os objetos de suas mãos e guardou-os na sua casa. Depois disso, despediu os dois homens e estes se retiraram.
25 Entanni ey nambangngad mewan ni himmegep di bawang di kad-an Elisha ey kan Elisha ni hi-gatuy, “Attu nalpuam?”
25 E, tendo entrado, apresentou-se ao seu amo. Eliseu disse-lhe: De onde vens, Giezi? Teu servo não foi a parte alguma, respondeu ele.
26 Nem kan Elisha ey “Kaw kammu nem endi hu linnawak diman ni nenang-ang ni nelehbengan Naaman di kalesah tu et daka dammuen? Beken nunya tsimpuh hu penewwatan ni iddawat dan pihhuh, balwasi, winu puyek ni tenneman ni grapes niya olibah, kalneroh, niya baka winu bega-en?
26 Mas Eliseu replicou: Não estava porventura presente o meu espírito, quando um homem saltou de seu carro ao teu encontro? É este o momento de aceitar dinheiro, adquirir vestes, oliveiras e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?
27 Gapu tep impahding mu huttan, heltapen yuddallin helag mun ingganah hu degeh Naaman.” Immehep hi Gehasih di kuwaltuh Elisha ey nambalin ni mablah hu belat tu e heni dallallu tep newada leprosy tu.
27 A lepra de Naamã se pegará a ti e a toda a tua descendência para sempre. E Giezi saiu da presença de Eliseu coberto de uma lepra branca como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.