2 Reis 5
Ya ehel apu Dios (IFY) vs NTLH
1 Kapekatbalan patul di Syria hi Naaman e ap-apun sindalu tu tep gapun hi-gatu ey impengenapput Apu Dios idad gubat. Netuled ni sindalu nem wada hu degeh ni belat tun kandan leprosy.
1 Naamã, o comandante do exército da Síria, era muito respeitado e estimado pelo rei do seu país porque, por meio de Naamã, o Senhor Deus tinha dado a vitória ao exército dos sírios. Ele era um soldado valente, mas sofria de uma terrível doença da pele.
2 Wada lan nunman hu nengubatan dan Israel et ibsik da hakey ni u-ungngan bii et pambega-en etan ni ahwan Naaman.
2 Num dos seus ataques contra Israel, os sírios haviam levado como prisioneira uma menina israelita, que ficou sendo escrava da mulher de Naamã.
3 Hakey ni aggew ey kan etan ni u-ungngan bega-en nan hi ahwan Naaman ey, “Hamban umlaw hu apuk di Samaria et tu ang-angen etan prophet diman ma-lat agahan tu hu degeh tun leprosy.”
3 Um dia a menina disse à patroa: — Eu gostaria que o meu patrão fosse falar com o
4 Dingngel Naaman humman ni inhel etan ni u-ungngan bii et lumaw etan ni patul et ehlen tun hi-gatu humman.
4 Então Naamã foi falar com o rei e contou o que a menina tinha dito.
5 Kan etan ni patul ey “Em, mahapul ni umlaw ka! Mantuddekkak etan ni patul di Israel et alen mu et idwat mun hi-gatu.”
5 E o rei ordenou: — Vá falar com o rei de Israel e entregue esta carta a ele. Então Naamã saiu, levando uns trezentos e cinquenta quilos de prata, e uns setenta quilos de ouro, e dez mudas de roupas finas.
6 Heninnuy hu wada etan di tudek ni inlaw Naaman etan ni patul ni Israel: “Nantudekkak ni hi-gam et peamtak hi Naaman e opisyal ku. Pinhed kun e-kalen mu hu leprosy ni degeh tu.”
6 A carta que ele levava dizia assim: “Esta carta é para apresentar Naamã, que é meu oficial. Eu quero que você o cure.”
7 Binidbid etan ni patul ni Israel humman ni tudek ey bini-ki tu balwasi tu et kantuy “Kaw hi-gak hi Apu Dios? Kaw mabalin ni umpateyyak ey sineguk mewan? Kele an um-itu-dak ni kamandedgeh ni leprosy ma-lat ekalen ku? Tam kamenemmahemmak ni umgapuh ma-lat gubaten daitsu mewan!”
7 Quando o rei de Israel leu a carta, rasgou as suas roupas em sinal de medo e exclamou: — Como é que o rei da Síria quer que eu cure este homem? Será que ele pensa que eu sou Deus e que tenho o poder de dar a vida e de tirá-la? Ele está querendo briga!
8 Nem dingngel nan Elisha e prophet huyya et itu-dak tu hu an menghel ni nunyan nunman ni patul: “Kele kaka memunnumunnu? Itu-dak mudya hi Naaman et amtaen tu e wada hu makulug ni prophet di Israel.”
8 O profeta Eliseu soube do que havia acontecido e mandou dizer ao rei: — Por que o senhor está tão preocupado? Mande que esse homem venha falar comigo, e eu mostrarei a ele que há um profeta em Israel!
9 Et lumaw hi Naaman e impakilaw tudda hu kebayyun nangguyud ni kalesah tu et umehneng di pettek ni habyen di baley Elisha.
9 Então Naamã foi com os seus cavalos e carros e parou na porta da casa de Eliseu.
10 Immitu-dak hi Naaman ni bega-en tun an menghel e kantuy “Lakkay et kamambulun meminpittud Wangwang e Jordan et yumaggud hu belat mu niya ma-lat ma-kal hu degeh mun leprosy.”
10 Eliseu mandou que um empregado saísse e dissesse a ele que fosse se lavar sete vezes no rio Jordão, pois assim ficaria completamente curado da sua doença.
11 Nem bimmunget hi Naaman tep kantuy “Kangku ngu nem um-ehep et ang-angen tuwak et mandasal nan hi Apu Dios e Dios tu et idengdeng tu hu ngamay tu eyad annel ku et ma-kal eya leprosy ku.
11 Mas Naamã ficou muito zangado e disse: — Eu pensava que pelo menos o profeta ia sair e falar comigo e que oraria ao
12 Nem kaw bekken ni kekkeddukdul ni peteg hu Wangwang e Abana niya Parpar di Damascus nem yaddan emin hu wangwang eyad Israel? Kele bekken diman ni nak pambulluan?” Nemahhig bunget Naaman et mandaddan ni meibbangngad di bebley tu.
12 Além disso, por acaso, os rios Abana e Farpar, em Damasco, não são melhores do que qualquer rio da terra de Israel? Será que eu não poderia me lavar neles e ficar curado? E foi embora muito bravo.
13 Nem immehel ida hu bega-en tun ingkuyug tu et kanday “Apu, kaw gullat ni neligat hu e-helen etan ni prophet ni pehding mu et kaw ambeken ni han-ipahding mu? Et humman hu, attu kuma et u-unnudem eya kantun umlaw kan ebuh ni an mambullu et ma-kal degeh mu?”
13 Então os seus empregados foram até o lugar onde ele estava e disseram: — Se o profeta mandasse o senhor fazer alguma coisa difícil, por acaso, o senhor não faria? Por que é que o senhor não pode ir se lavar, como ele disse, e ficar curado?
14 Inu-unnud Naaman et lumaw di Jordan et manta-mel ni neminpittu e humman hu inhel Elisha ni pehding tu et meka-kal hu degeh tu et yumaggud belat tu e nambalin ni heni belat ni u-ungnga.
14 Então Naamã desceu até o rio Jordão e mergulhou sete vezes, como Eliseu tinha dito. E ficou completamente curado. A sua carne ficou firme e sadia como a de uma criança.
15 Nambangngad hi Naaman et yadda etan ingkuyug tud kad-an Elisha et kantuy “Inamtak law nunya e endi edum ni makulug ni Dios di kebebbebley, ebuh di deya Israel. Abulut mu ahan eya iddawat kun hi-gam.”
15 Depois ele voltou com todos os seus homens até o lugar onde Eliseu estava e disse: — Agora eu sei que no mundo inteiro não existe nenhum deus, a não ser o Deus de Israel. Aceite um presente meu, por favor.
16 Nem kan Elisha ey “Issapatah kud ngadan Apu Dios e wadan ingganah niya kan bega-en ni hi-gak e eggak dewwata hu hipan iddawat mun hi-gak.” Kapepillit Naaman nem eleg tu.
16 Eliseu respondeu: — Juro pelo Naamã insistiu com ele para que aceitasse, mas ele não quis.
17 Kan Naaman ey “Hedin tep hannitan, abulut mu anhan et umienamuttak ni puyek ni ellak di deya et pekalgak eyad dewwan kebayyuk tep meippalpun nunya ey eleggak man-appit di kumpulmih ni dios nem hi Apu Dios ni ebuh.
17 Aí Naamã disse: — Já que o senhor não quer aceitar o meu presente, então deixe que eu leve para casa duas mulas carregadas de terra , pois de agora em diante eu não vou oferecer
18 Nem pessinsahan da-ak et anhan nan Apu Dios hedin mekihgeppak etan ni patul kud tempol ni tu pandeyyawan nan Rimmon e dios ni Syria et ittetnged tun hi-gak et manyu-ung et makiyu-ungngak dama.”
18 Mas eu gostaria que ele me perdoasse uma coisa, que é a seguinte: quando eu tiver de acompanhar o meu rei ao templo de Rimom, o deus da Síria, para ali adorar, eu vou ter de adorá-lo também. Que o Senhor Deus me perdoe por isso!
19 Kan Elisha ey “Melinggep la pandellanam.” Ida kamenglaw di Naaman e neidaddawwidda law
19 Eliseu disse: — Adeus! Boa viagem! Quando Naamã já estava um pouco longe,
20 ey kan Gehasih e bega-en nan Elisha di nemnem tuy “Impaenamut nan apuk hi Naaman ey endi tu imbayad! Gullat et kuma, inla tu etan kapan-iddawat nunman ni iSyria. Issapatah kud ngadan nan Apu Dios e wadan ingganah e mahapul ni pepdugek et alek hu kumpulmih ni iddawat tu.”
20 Geazi, o empregado de Eliseu, começou a pensar: — O meu patrão deixou que Naamã fosse embora sem pagar nada. Ele devia ter aceitado o que o sírio estava oferecendo. Juro pelo
21 Et meipdug hi Gehasih. Inang-ang nan Naaman e kamangkeipdug et melehbeng di kalesah tu et dammuen tu, et kantuy, “Kaw wada hipan neipahding?”
21 Então Geazi saiu correndo. Quando Naamã viu que um homem vinha correndo atrás dele, desceu do carro e perguntou: — Aconteceu alguma coisa?
22 Hinumang nan Gehasi e kantuy “Endi, nem intu-dak da-ak nan apuk et e-helen kun hi-gam e wadadda dewwan prophet ni dimmateng e edum ida etan ni grupuh ni prophet di duntug di Epraim. Pinhed tun iddawtam idan tellun libun palatah ni silber et ya dewwan panhullulan dan balwasi.”
22 — Não! — respondeu Geazi. — Mas o meu patrão mandou dizer que agora mesmo chegaram dois membros de um grupo de profetas da região montanhosa de Efraim. Então ele gostaria que o senhor desse a ele uns trinta quilos de prata e duas mudas de roupas finas.
23 Kan Naaman ey “Alam kuma eya enem ni libun palatah ni silber.” Impapilit tu et umidwat ni dewwan panhullulan ni balwasi et patnged tuddan dewwan bega-en tu et ilaw da e neitu-nud hi Gehasih.
23 Naamã disse: — Por favor, leve sessenta quilos de prata. E insistiu com ele. Então pôs a prata em dois sacos, entregou a prata e as duas mudas de roupas finas a dois dos seus empregados e mandou que eles fossem na frente de Geazi.
24 Dimmateng ida etan di duntug di kad-an ni baley Elisha ey bineltan nan Gehasih etan singnged idan bega-en Naaman et ihgep tud bawang et pambangngad tudda.
24 Quando eles chegaram ao morro onde Eliseu morava, Geazi pegou os dois sacos e carregou-os para dentro de casa. Depois mandou embora os empregados de Naamã,
25 Entanni ey nambangngad mewan ni himmegep di bawang di kad-an Elisha ey kan Elisha ni hi-gatuy, “Attu nalpuam?”
25 entrou em casa de novo e foi falar com Eliseu. Este perguntou: — Onde é que você foi? — Eu não fui a lugar nenhum! — respondeu Geazi.
26 Nem kan Elisha ey “Kaw kammu nem endi hu linnawak diman ni nenang-ang ni nelehbengan Naaman di kalesah tu et daka dammuen? Beken nunya tsimpuh hu penewwatan ni iddawat dan pihhuh, balwasi, winu puyek ni tenneman ni grapes niya olibah, kalneroh, niya baka winu bega-en?
26 Mas Eliseu disse: — O meu espírito estava com você quando aquele homem desceu do carro para falar com você. Esta não era ocasião para você aceitar dinheiro e roupas, plantações de oliveiras e de uvas, ovelhas e gado ou empregados e empregadas.
27 Gapu tep impahding mu huttan, heltapen yuddallin helag mun ingganah hu degeh Naaman.” Immehep hi Gehasih di kuwaltuh Elisha ey nambalin ni mablah hu belat tu e heni dallallu tep newada leprosy tu.
27 Portanto, a doença de Naamã vai pegar em você, e os seus descendentes a terão para sempre. Quando saiu dali Geazi tinha pegado a doença, e a sua pele estava branca como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.