1 Reis 22

Ya ehel apu Dios (IFY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ya Israel et ya Syria ey eleg ida manggubat ni dewwan toon.
1 Três anos se passaram sem lutas entre a Síria e Israel.
2 Yan meikkatlun toon ey limmaw hi Jehoshaphat e patul di Judah ni an nenang-ang nan Ahab e patul ni Israel.
2 No terceiro ano, Josafá, rei de Judá, veio ter com o rei de Israel.
3 Yan eleg ni lawwan nan Jehoshaphat diman Israel ey kan Ahab idan opisyal tuy “Hi-gatsu hu kambebley ni Ramot Gilead, nem kele ingganah nunya ey eleg tayu bangngaden hu Syria?”
3 Este tinha dito aos seus servos: Sabeis porventura que Ramot de Galaad é nossa, e que nós temos descuidado de retomá-la do rei da Síria?
4 Et yan nunman ni linawwan Jehoshaphat diman ey kan Ahab ni hi-gatuy “Attu et baddangan muwak et ta gubaten hu Ramot Gilead?”
4 E disse a Josafá; Queres vir comigo à guerra contra Ramot de Galaad? Josafá respondeu: Farei o que fizeres: meu povo fará o que fizer o teu, e minha cavalaria fará o que fizer a tua.
5 Nem ya memengngulun pehding tayu ey mahmahan tayu nin Apu Dios hedin hipa e-helen tu.”
5 E continuando a falar ao rei de Israel, Josafá ajuntou: Consulta antes de tudo, eu te peço, o oráculo do Senhor.
6 Et ayagan idan Ahab emin hu prophet tu e umlaw di epat ni gatut hu bilang da, et mahmahan tun hi-gada e kantuy “Hipa kanyu, kaw tayu gubbaten hu Ramot Gilead winu eleg?”
6 O rei de Israel, tendo reunido os profetas, que eram em número de quatrocentos, perguntou-lhes: Devo eu ir atacar Ramot de Galaad, eu devo-me abster? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Nem kan Jehoshaphat ey “Kaw endi prophet nan Apu Dios di deyan panmahmahan tayu?”
7 Mas Josafá replicou: Haverá porventura algum outro profeta do Senhor por aqui, a quem possamos consultar?
8 Kan Ahab ey “Wada hakey e hi Mikaiah e u-ungngan Imlah, nem anggebe-hel ku tep endi kayyaggud ni tuka e-helan hi-gak, lawah ni ingganah!”
8 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda outro por quem poderíamos consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque ele não profetiza jamais o bem, e sim sempre o mal: é Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
9 Et itu-dak nan Ahab hu hakey ni opisyal tun mengeyyag nan Mikaiah ma-lat mengin-aali.
9 Chamou então o rei de Israel um eunuco e deu-lhe esta ordem: Traze-me aqui depressa Miquéias, filho de Jemla.
10 Nambalwasid Ahab nan Jehoshaphat ni balwasin patul et yumudung idad yuddungngan dad kapan-illikin neihnup di eheb di Samaria, et man-abig ida hu prophet nan Ahab di hinangga da.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, sentaram cada um no seu trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Wadadman hi Sedekiah e u-ungngan Kenaanah e nengapyan ha-duk ni gumek et peang-ang tu et kantun Ahab ey “Kan Apu Dios ey ‘Heni kayulli newang ni mampena-duk idan iSyria ingganah paka-apputen yudda.’”
11 Sedecias, filho de Canaana, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: com estes chifres ferirás os sírios até que sejam exterminados.
12 Emin ida etan edum ni prophet ey nan-iingngeh inhel da. Kanday “Mu gubat hu Ramot Gilead et nanna-ud ni mengapput ka tep pengapput dakan Apu Dios.”
12 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, dizendo: Sobe a Ramot de Galaad: serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade nas mãos do rei.
13 Ya etan opisyal ni an nengawit nan Mikaiah ey kantun hi-gatuy “Ang-ang mu kuma, tep emin ida edum ni prophet ey kanday mengapput hu patul tayu e hi Ahab, et humman hu, mahapul ni i-unnud mud inhel da!”
13 Entretanto, o mensageiro que fora buscar Miquéias dizia-lhe: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Que o teu oráculo seja conforme o deles. Predize bom êxito.
14 Nem kan Mikaiah ey “Hedin hi-gak man, issapatah kud ngadan Apu Dios e wadan ingganah e ya e-helen tun ebuh hu e-helek.”
14 Miquéias, porém, respondeu: Por Deus que eu só direi o que o Senhor me disser.
15 Dimmateng hi Mikaiah ey kan Ahab ni hi-gatuy “Mikaiah, kaw umlaw kamin Jehoshaphat ni an mengubbat ni Ramot Gilead winu eleg?”
15 Quando ele se apresentou ao rei, este disse-lhe: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou não? Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16 Nem kan Ahab ey “Kaw eggak eheehelen ni hi-gam e ya makulug ni ebuh ni kae-helan Apu Dios hu e-helen mu?”
16 O rei disse-lhe: Quantas vezes será preciso conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
17 Et kan Mikaiah ey “Inang-ang kudda sindalun helag Israel e newahit idan emin di duduntug, e henidda kalneroh ni endi mampattul ni hi-gada. Ey immehel hi Apu Dios e kantuy ‘Endi mengippengnguluddan nunyan sindalu. Paenamut yudda et luminggep ida.’”
17 Ao que Miquéias respondeu: Vejo todo o Israel espalhado pelas montanhas como um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Essa gente não tem um guia; volte cada um em paz para a sua casa!
18 Et kan Ahab nan Jehoshaphat ey “Dingngel mu? Ambeken makulug etan inhel kun hi-gam e endi kayyaggud ni tuka e-helan hi-gak tep lawah emin?”
18 O rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele nunca profetiza o bem, mas sempre o mal?
19 Intuluy Mikaiah ni immehel e kantuy “Dengel yu! Inang-ang ku Apu Dios e yimmudung di yuddungngan tud kabunyan, ey immehneng idan emin hu anghel tud kad-an tu.
19 Miquéias replicou: Ouve o oráculo do Senhor: Eu, vi o Senhor sentado no seu trono e todo o exército dos céus ao redor dele, à direita e à esquerda.
20 Entanni ey kan Apu Dios ni hi-gaday ‘Hipa umlaw ni an mene-ul nan Ahab et tu gubaten hu Ramot Gilead ma-lat matey diman?’ Ey wada hakey ni hi-gada ey hin-appil hu tuka pan-e-hela et endi maptek.
20 O Senhor disse: Quem seduzirá Acab, para que ele suba e pereça em Ramot de Galaad? Um disse uma coisa e outro, outra.
21 Lektattuy limmaw di hinanggan Apu Dios hu hakey ni ispirituh et kantuy ‘Hi-gak hu umlaw ni an mene-ul ni hi-gatu.’
21 Então um espírito adiantou-se e apresentou-se diante do Senhor, dizendo: Eu irei seduzi-lo. O Senhor perguntou: De que modo?
22 Kan Apu Dios ey ‘Hipa pehding mu?’ Kan etan ni ispirituh ey ‘Umlawwak et nak pan-itek idan emin prophet Ahab.’
22 Ele respondeu: Irei e serei um espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isto, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
23 Et mukun hanneya neipahding e impan-itek nan Apu Dios ida eya prophet mu, ey hi-gatu metlaing nengiolden e mettey ka!”
23 O Senhor pôs um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes, mas é a tua perda que o Senhor decretou.
24 Entanni ey limmaw hi Sedekiah e u-ungngan Kenaanah di kad-an Mikaiah et ampingen tu et kantuy “Kaw pigantu ni-ngangu neni-yanan ni Ispirituh Apu Dios ni hi-gak et hi-gam inhelan tu?”
24 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar a ti?
25 Kan Mikaiah ey “Amtaem alin mu pantelluan di neihudek ni kuwaltuh.”
25 Tu o verás, respondeu Miquéias, no dia em que fores de quarto em quarto para te esconder.
26 Entanni ey in-olden Ahab e kantuy “Depap yu hi Mikaiah et ilaw yun Amon e gobernor et yad kad-an Joas e u-ungngak.
26 Então o rei de Israel ordenou: Prende Miquéias; leva-o à casa de Amon, governador da cidade, e de Joás, filho do rei.
27 Ehel yun hi-gada e ikkalebut da, ey ebuh danum niya sinapay ni idawat dan kennen tu ingganah pambangngaddan ku e endi neipahding ni lawah ni hi-gak.”
27 Dize-lhes: Esta é a ordem do rei: Metei este homem na prisão e alimentai-o com um pão de miséria, até que eu volte são e salvo.
28 Kan Mikaiah ey “Hedin mategu kan meibbangngad, humman keang-angan tu e beken hi Apu Dios ni immehel ni hi-gak!” Kantu pay ey “Emin kayun neamung, nemnemnem yudda huyyan inhel ku.”
28 Ao que respondeu Miquéias: Se voltares são e salvo, será um sinal de que o Senhor não falou por mim. E ajuntou: Ouvi, povo, tudo isso!
29 Et lumaw di Ahab e patul di Israel nan Jehoshaphat e patul di Judah ni an nengubat ni Ramot Gilead.
29 O rei de Israel subiu com Josafá, rei de Judá, a Ramot de Galaad.
30 Yan immegahan da ey kan Ahab nan Jehoshaphat ey “Ya hin-appil ibbalwasik et endi mengimmatun ni hi-gak, nem hedin hi-gam, pambalwasi kan balwasi dedan ni patul.” Et humman hu impahding nan Ahab e patul di Israel e hinullulan tu ang-ang tun an nekigubat.
30 Disse-lhe: Vou disfarçar-me para ir ao combate; tu, porém, conserva as tuas vestes. E o rei de Israel disfarçou-se antes de entrar em combate.
31 Ya etan patul di Syria ey in-olden tuddan etan ni telumpulut tellun aap-apun sindalun nampangkalesah e kantuy “Ebuh hu patul di Israel ni petek yun petteyen.”
31 Ora, o rei da Síria tinha dado aos seus trinta e dois chefes de carros a seguinte ordem: Não atacareis ninguém, pequeno ou grande, mas unicamente o rei de Israel.
32 Et mukun yan nenang-angan idan sindalun Syria nan Jehoshaphat ey nampedug da tep kanda nem hi-gatu etan patul di Israel, nem kamantetekkuk
32 Os chefes de carros, tendo visto Josafá, disseram entre si: Aquele é seguramente o rei de Israel. E o atacaram. Josafá soltou o seu grito {de guerra},
33 et immatunan da e beken hi-gatu etan patul di Israel ey insiked dan memdug ni hi-gatu.
33 e os chefes de carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
34 Nem hedin hi Ahab e patul di Israel, wada hu sindalun iSyria ni neipaddih ni neka-iptek hu impanetud nambattanan ni nanhuupan ni gumek ni inhuklub tu. Et itkuk tu etan ni kamampellinun kalesah e kantuy, “Nepana-ak! Pambangngad ita kuma et hi-yanen ta eya kapanggugubati.”
34 Nesse momento, estirando um homem o seu arco ao acaso, feriu o rei de Israel entre as junturas da couraça. O rei disse ao condutor de seu carro: Volta a rédea, leva-me para fora do campo de batalha, porque estou ferido.
35 Ida kamanggugubat nunman ni aggew ey immen hi Ahab e nandangdangkig di kalesah tun inhangga tuddan iSyria. Nangkeukat hu kuheyaw tu et nemahhig hu kuheyaw emin di det-al ni kalesah tu. Kamangkelinnug hu aggew ey netey hi Ahab.
35 Mas o combate foi naquele dia tão violento, que o rei teve que ficar de pé em seu carro diante dos sírios. Morreu ao cair da tarde. O sangue corria de sua ferida e inundava o seu carro.
36 Kamangkehilleng nunman ey wada nengitkuk etan idan sindalu e kantuy “Anemut itsun emin ni sindalud bebley tayu.”
36 Ao pôr-do-sol, ouviu-se um clamor que corria por todo o exército: Volte cada um para a sua cidade e para a sua casa!
37 Hanniman hu neteyyan nan Ahab. Inlaw da annel tud Samaria et ikulung dadman.
37 Morreu o rei! Levaram-no para Samaria e enterraram-no ali.
38 Da inulahan etan kalesah ni inusal tun nekigubat di lebeng di Samaria e kapan-e-mehiddan biin daka pebeyyad annel da. Nanhimutan ni ahhu hu kuheyaw Ahab, et humman hu inamnuan ni inhel lan Apu Dios.
38 Quando lavaram o carro na piscina de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, e as prostitutas banhavam-se ali, conforme o oráculo do Senhor.
39 Emin hu impahding Ahab e patul, anin ni ya baley tun neal-alkusan ni bakgit ni elephant niyadda etta-teng ni bebley ni kinapya tu ey neitudek di Libluh idan Patul di Israel.
39 O resto da história de Acab, suas ações, o palácio de marfim que construiu, as cidades que edificou, tudo isso se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
40 Netey et maihullul hi Ahasiah e u-ungngatun nampatul.
40 Acab adormeceu com os seus pais, e seu filho Ocozias sucedeu-lhe no trono.
41 Nampatul hi Jehoshaphat e u-ungngan Asa di Judah eman ni meikka-pat ni toon ni nampatulan Ahab di Israel.
41 No quarto ano de Acab, rei de Israel, Josafá, filho de Asa, tornou-se rei de Judá.
42 Telumpulut lima toon tun nunman, et man-ap-apud Jerusalem ni dewampulut liman toon. Hi Asubah e u-ungngan Silhi hu inetu.
42 Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Salai.
43 Kayyaggud impahding Jehoshaphat ni nampatul. Inu-unnud tu hu elaw ametun hi Asa e impahding tu pinhed Apu Dios. Nem eleg tu bahbahen ida pandeyyawan ni beken ni makulug ni dios et eleg issiked idan tuun man-appit niya mengihheb ni insensoh diman.
43 Andou em todos os caminhos de Asa, seu pai, e não se desviou deles. Fez o que é bom aos olhos do Senhor.
44 Hi Jehoshaphat ey kayyaggud hu nekidagyuman tu etan ni patul ni Israel.
44 Todavia, não desapareceram os lugares altos, onde o povo continuava sacrificando e queimando incenso.
45 Emin hu impahding Jehoshaphat, ya kabaelan tu et yadda gubat ni nekihanggaan tu, ey neitudek di Libluh idan Patul di Judah.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Ingkal tuddad bebley da emin hu tuun daka pebeyyad annel dan daka pandeyyawiddan beken ni makulug ni dios. Humman ida etan eleg ekalen nan ametu e hi Asa eman ni nampatulan tu.
46 O resto da história de Josafá, seus grandes feitos e suas campanhas, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
47 Endi la nin nunman hu patul di Edom tep hedin ya ap-apu da ey kamelpud Judah.
47 Expulsou da terra as prostitutas {sagradas} que ainda restavam do tempo de seu pai.
48 Wadadda bapor nan Jehoshaphat ni kaumlaw di Ophir ni um-alan balituk, nem nebahbah idad Esion Geber et eleg idelaw meussal.
48 Não havia então rei em Edom, mas um governador que exercia as funções de rei.
49 Entanniy kan Ahasiah e patul ni Israel ey pinhed tun mekillaw hu tuu tuddad tuun Jehoshaphat ni an mambapor nem eleg abuluten Jehoshaphat.
49 Josafá construiu um navio de Társis para ir buscar ouro em Ofir. Mas não pôde ir, porque o seu navio naufragou em Asiongaber.
50 Netey hi Jehoshaphat et ikulung dad Bebley David etan di gungat idan aammed da et maihullul hi Jehoram e u-ungngatun nampatul.
50 Ocozias, filho de Acab, disse a Josafá: Deixa os meus servos embarcar com os teus. Mas Josafá não quis.
51 Yan meikkahampulut pitun toon ni nampatulan Jehoshaphat di Judah, ey nampatul hi Ahasiah di Israel et man-ap-apud Samaria ni dewwan toon.
51 Josafá adormeceu com os seus pais, e foi sepultado com eles na cidade de Davi. Seu filho Jorão sucedeu-lhe no trono.
52 Nanliwat daman Apu Dios e henin ametu e hi Ahab et hi inetu e hi Jesebel. Nanliwat ni henin nanliwatan lan patul e hi Jeroboam e impappangngulu tudda tutu-ud Israel ni nanliwat.
52 No décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá, Ocozias, filho de Acab, tornou-se rei de Israel em Samaria, e reinou dois anos sobre Israel.
53 Dinaydayaw tu niya nansilbi daman Baal e henin ametu et pabunget tu hi Apu Dios e Dios ni Israel.
53 Fez o mal aos olhos do Senhor: seguiu os caminhos de seu pai e de sua mãe, e de Jeroboão, filho de Nabat, que tinha arrastado Israel ao pecado.
54 — ausente —
54 Prestou culto a Baal e prostrou-se diante dele, provocando desse modo a cólera do Senhor, Deus de Israel, como o fizera seu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.