1 Crônicas 21
Ya ehel apu Dios (IFY) vs ARC
1 Entanniy pinhed Satanas ni iddawtan ida helag Israel ni panliggatan da et penemnem tun David ni pebillang ida tutu-u tu.
1 Então, Satanás se levantou contra Israel e incitou Davi a numerar a Israel.
2 Et iolden David nan Joab niyadda edum ni ap-apun sindalu tu et kantuy “Lakkayuy di emin ni bebley di Israel meippalpud Beersheba di south ingganah di Dan di north et bilangen yuddan emin hu helag Israel, tep pinhed kun amtaen hedin pigaddan emin.”
2 E disse Davi a Joabe e aos maiorais do povo: Ide, contai a Israel desde Berseba até Dã; e trazei-me a conta, para que saiba o número deles.
3 Nem kan Joab ey “Hi Apu Dios hu mengippedakkel ni meminhanggatut hu tutu-u eyad Israel! Apu patul, bega-en muddan emin. Kele mu pehding huyya? Kaw beken ni pambehhulan emin ni helag Israel?”
3 Então, disse Joabe: O Senhor acrescente ao seu povo cem vezes tanto como é; porventura, ó rei, meu senhor, não são todos servos de meu senhor? Por que procura isso o meu senhor? Por que seria isso causa de delito para com Israel?
4 Nem kapepillit nan David ni pehding Joab huyyan in-olden tu et lumaw hi Joab et tu hinapen emin ida bebley di Israel et han mambangngad di Jerusalem.
4 Porém a palavra do rei prevaleceu contra Joabe; pelo que saiu Joabe e passou por todo o Israel; então, voltou para Jerusalém.
5 Et peamtan Joab nan David e ya bilang idan lalakkin kabaelan tun mekiggubbat ey hakey ni milyon et hanggatut ni libud Israel niya epat ni gatut et nepitun libud Judah.
5 E Joabe deu a Davi a soma do número do povo; e era todo o Israel um milhão e cem mil homens, dos que arrancavam espada; e de Judá quatrocentos e setenta mil homens, dos que arrancavam espada.
6 Eleg pinhed Joab humman ni in-olden nan David et eleg tu pakibilang ida helag Levi nan Benjamin.
6 Porém os de Levi e Benjamim não contou entre eles, porque a palavra do rei foi abominável a Joabe.
7 Nem eleg ni hekey pinhed Apu Dios hu da nambilangan et kastiguen tudda helag Israel.
7 E esse negócio também pareceu mal aos olhos de Deus, pelo que feriu a Israel.
8 Et entanniy kan David nan Apu Dios ey “Nakka ebbuluta e nanliwattak ni hi-gam ni nak nengipahdingan nunya. Liwwan mu anhan huyyan nanliwatak. Eggak ni hekey nemnemen et ipahding ku huyya.”
8 Então, disse Davi a Deus: Gravemente pequei em fazer tal coisa; porém, agora, sê servido tirar a iniquidade de teu servo, porque procedi mui loucamente.
9 Et kan Apu Dios nan Gad e prophet David ey
9 Falou, pois, o Senhor a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 “Mu ehel nan David e kammuy ‘Huyya inhel Apu Dios: Iddawtan dakan tellun pampillian mun pengastiguk ni hi-gam, et ya etan pillien mu hu ippahding ku.’”
10 Vai e fala a Davi, dizendo: Assim diz o Senhor : Três coisas te proponho; escolhe uma delas, para que eu ta faça.
11 Et lumaw hi Gad di kad-an David et kantun hi-gatuy “Huyya inhel Apu Dios: ‘Hipa hu pinhed mun pengastiguk ni hi-gam:
11 E Gade veio a Davi e lhe disse: Assim diz o Senhor : Escolhe para ti:
12 ya tellun toon ni bisil, winu tellun bulan ni pemahbahan dakeyun buhul yu, winu tellun aggew ni nemahhig ni degeh ni i-alin anghel Apu Dios e hinnapen tun emin eya Israel.’ Hipa pillien mu et humman hu ihhumang kun Apu Dios?”
12 ou três anos de fome, ou que três meses te consumas diante de teus adversários, e a espada de teus inimigos te alcance, ou que três dias a espada do Senhor , isto é, a peste na terra e o anjo do Senhor destruam todos os termos de Israel; vê, pois, agora, que resposta hei de levar a quem me enviou.
13 Hinumang David ey kantuy “Nekalligat huttan ni nemnemen. Nem nakka pekeddukdul ni hi Apu Dios mismuh mengastigun hi-gak tep et-eteng ni hemek tu, et beken ni ya tuu ussalen tun mengastigun hi-gak.”
13 Então, disse Davi a Gade: Estou em grande angústia; caia eu, pois, nas mãos do Senhor , porque são muitíssimas as suas misericórdias; mas que eu não caia nas mãos dos homens.
14 Et paelin Apu Dios hu nemahhig ni degeh idan helag Israel ey nepitun libu hu netey ni hi-gada.
14 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel; e caíram de Israel setenta mil homens.
15 Intu-dak tu etan anghel ni an memettey idan iJerusalem nem nantuttuyyu et kantu etan ni anghel ey “Hiyya ew law, entan tudda patey tuudman.” Yan nunman ey kaman-eh-ehneng etan anghel di kad-an ni illikan Araunah e Jebusite.
15 E o Senhor mandou um anjo a Jerusalém para a destruir; e, ao destruí-la ele, o Senhor o viu, e se arrependeu daquele mal, e disse ao anjo destruidor: Basta! Agora, retira a tua mão. E o anjo do Senhor estava junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Intangaw David di kabunyan ey inang-ang tu humman ni anghel ni kaman-eh-ehneng e singnged tu ispadah e nandaddan ni memettey idan iJerusalem. Et mambalwasiddan langgusih hi David niyadda etan kamengipappangngulu et lumukbub idad puyek.
16 E, levantando Davi os seus olhos, viu o anjo do Senhor , que estava entre a terra e o céu, com a espada desembainhada na sua mão estendida contra Jerusalém; então, Davi e os anciãos, cobertos de panos de saco, se prostraram sobre os seus rostos.
17 Ey nandasal hi David e kantuy “Apu Dios, hi-gak hu nanliwat. Hi-gak hu nengipebilang idan tutu-u. Apu Dios e Dios ku, hi-gak niyadda pamilyah ku kastigum. Entan tu ilegat ida eya tutu-u tep beken ni hi-gada nanliwat.”
17 E disse Davi a Deus: Não sou eu o que disse que se contasse o povo? E eu mesmo sou o que pequei e fiz muito mal; mas estas ovelhas que fizeram? Ah! Senhor , meu Deus, seja a tua mão contra mim e contra a casa de meu pai e não para castigo de teu povo.
18 Et an ehelen etan ni anghel Apu Dios nan Gad e tu e-helen nan David et lumaw di illikkan Araunah et mengapyan pan-appitan nan Apu Dios diman.
18 Então, o anjo do Senhor disse a Gade que dissesse a Davi que subisse Davi para levantar um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 Inu-unnud David humman ni in-olden Apu Dios ni inhel Gad ni hi-gatu et lumaw.
19 Subiu, pois, Davi, conforme a palavra de Gade, que falara em nome do Senhor .
20 Wada hi Araunah diman niyadda etan epat ni lakin u-ungnga tu e ida kaman-illik ni wheat. Yan nenang-angan dan etan ni anghel ey bimmesik ida etan epat ni u-ungngan Araunah et ida mantalu.
20 E, virando-se Ornã, viu o anjo, e se esconderam com ele seus quatro filhos; e Ornã estava trilhando o trigo.
21 Inang-ang Araunah e iyalli hi David e patul ey hini-yan tu etan illikkan et tu dammuen et manyuung e neitumuk angah tud puyek.
21 E Davi veio a Ornã; e olhou Ornã, e viu a Davi, e saiu da eira, e se prostrou perante Davi com o rosto em terra.
22 Kan David ni hi-gatuy “Igtang mun hi-gak eya puyek ni muka pan-illiki et mengapya-ak ni pan-appitan Apu Dios ma-lat pasiked tu hu degeh ni neihinap di bebley tayu et kamangkettey ida tuu. Iddawat ku ustuh ni bayad tu.”
22 E disse Davi a Ornã: Dá-me este lugar da eira, para edificar nele um altar ao Senhor ; dá-mo pelo seu valor, para que cesse este castigo sobre o povo.
23 Kan Araunah ey “Apu patul, iddawat kun hi-gam et usalen mud pinhed mun pengussalan. Adyah ida eya bakan i-appit mun kagihheba ey adyah ida eya keyew ni pan-illikan ni ittungum niya adyah ida wheat ni mei-dum ni mei-appit. Iddawat kun hi-gam idan emin huyya.”
23 Então, disse Ornã a Davi: Toma- a para ti, e faça o rei, meu senhor, dela o que parecer bem aos seus olhos; eis que dou os bois para holocaustos, e os trilhos para lenha, e o trigo para oferta de manjares; tudo dou.
24 Nem himmumang hi David ey kantuy “Eleg, beyyadak etan ustuh ngu dedan ni bayad tu. Tep eggak i-appit nan Apu Dios hu hipan melpun hi-gam ni eggak beyyadi.”
24 E disse o rei Davi a Ornã: Não! Antes, pelo seu valor a quero comprar; porque não tomarei o que é teu, para o Senhor , para que não ofereça holocausto sem custo.
25 Et idwat tun Araunah etan bayad ni puyek ni pan-illikan e enem ni gatut ni balituk.
25 E Davi deu a Ornã por aquele lugar o peso de seiscentos siclos de ouro.
26 Nengapyan pan-appitan et man-appit nan Apu Dios ni kagihheba niya nan-appit ni pekiddagyuman ni hi-gatu. Nandasal ey hinumang Apu Dios et paeli tu apuy ni nalpud kabunyan et magiheb ida etan neiappit di pan-appitan.
26 Então, Davi edificou ali um altar ao Senhor , e ofereceu nele holocaustos e sacrifícios pacíficos, e invocou o Senhor , o qual lhe respondeu com fogo do céu sobre o altar do holocausto.
27 Entanni ey immehel hi Apu Dios etan ni anghel et ibangngad nunman ni anghel hu ispadah tud asip tu.
27 E o Senhor deu ordem ao anjo, e ele meteu a sua espada na bainha.
28 Yan nenang-angan David e hinumang Apu Dios hu dasal tu ey nan-appit etan di illikkan Araunah.
28 Vendo Davi, no mesmo tempo, que o Senhor lhe respondera na eira de Ornã, o jebuseu, sacrificou ali.
29 Ya Tabernacle ni kinapyan Moses di eleg mebebleyi niya etan kapan-appisin kagihheba ey wadaddad Gibeon ni nunman ni tsimpuh.
29 Porque o tabernáculo do Senhor , que Moisés fizera no deserto, e o altar do holocausto estavam, naquele tempo, no alto de Gibeão.
30 Nem eleg peka-law hi David diman ni an mandeyyaw nan Apu Dios tep kaumtakut ni ispadah etan ni anghel Apu Dios.
30 E não podia Davi ir ali consultar ao Senhor, porque estava aterrorizado por causa da espada do anjo do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.