João 4
Hapit apo jos (IFU) vs NTLH
1 Inannilan Hesus an chengngor hachi Farisee an choꞌchoꞌ-or hachi khun i mumpabautisar ay hija an numpfalin hi disipolo na mu ay John.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Muti pfu-un hi Hesus chi khun mumbautisar an un hachi disipolo na.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Hotti amat hichi ja nakak cha Hesus ad Judea ja numpfangngad cha ad Galilee.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ja mahapor an eꞌgwa cha hichi provincian chi Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 — ausente —
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ja nanannor chin pfupfai, ti hachi Hudju ja khun cha pahigwon hachi eSamaria ja ugali cha an achi cha midmidchum ay chicha. Ja inalin chin pfupfai hi, “Aa, muti Hudju a jaꞌ, ja anagkha ta la-ahna ja ha-in an eSamaria chi pumpfokhaam hi hay inumom?”
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Tempfar Hesus ja inali na hi, “Nu inannilam hini ichat Apo Jos, ja nu imatunanaꞌ an nangpfokha ay he-a hi chanum, hot he-aot koma chi mangpfokha ay ha-in ta ichat u hini chanum an mangchat hi nahamad an piꞌtakhuwan.”
10 Então Jesus disse:
11 Ja inalin chin pfupfai hi, “Apo, ma-id panggwoꞌ mu ja adchalum khu hitay an pfupfun. Hot ngay pangalam ay ni allom an chanum an mangchat hi nahamad an piꞌtakhuwan?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Chin apo mi an hi Jakob chi nangpfanoh ay tay an pfupfun an khun cha uminuman hachi empfapfalay na, ja anong un hachi khuna panganun. Un chah hay allom ja napfagpfagto a mu hi Jakob?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Tempfar Hesus ja inali na hi, “Hana na-ugaw an uminum ay tay an chanum ja ma-ugaw cha khu.
13 Então Jesus disse:
14 Muti hini ayya uminum ay ni chanum an ichat u ja achi mahpay ma-ugaw. Ti hini chanum an ichat u ja amat hi opfob ay ni achor na an achi matmatchuꞌ, ja ichat nay piꞌtakhuwan an ma-id chi pogpogna.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ja inalin chin pfupfai hi, “Apo, hot ichatanaꞌ mah ay ni allom an chanum ta achiyaꞌ ma-ugaw ja achi khahin unaꞌ khun uma-umali heto an humaꞌchu.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ja inalin Hesus hi, “Im agwiton hini ahagwam ja numpfangngad aju heto.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Inalin chin pfupfai hi, “Ma-id ahagwaꞌ.” Ja inalin Hesus hi, “Aa, umannung hinuy inalim an ma-id ahagwam ad ugwani.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Muti numpalema a an narhin, ja hini ayya lala-e an nun-i-ibpfam ad ugwani ja pfu-un ahagwam. Hotti umannung hinuy inalim.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ja inalin khu chin pfupfai hi, “Apo, imatunaꞌ an profeta a. Hotti tayya han epfokhaꞌ ay he-a.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Chin a-apo mi an eSamaria, ja hitay an pfuludna chi khun cha pundayawan ay Apo Jos. Chaꞌju ayya an Hudju, ja hay allon ju ja khahin un ad Jerusalem chi i pundayawan. Ngachah chi maptoꞌ ay tay?”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ja inalin Hesus ay hija hi, “Mamati a akay niꞌ ay tay alloꞌ, ti umali han arkhaw an pfu-un hitay pfuludna chi pundayawan chi tatakhu ay Jos Ama ja pfu-un khu ad Jerusalem.
21 Jesus disse:
22 Chaꞌju an eSamaria, agkhuy ju inannila hi Apo Jos an khun ju dayawon. Muti chaꞌmi an Hudju ja anila mi, ti hini Manakhu hi tatakhu ja marpu hana Hudju.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Muti umali han timpo ja mete-a ad ugwani, an hana umannung an mundayaw ay Jos Ama ja nahamad hini aton cha an mundayaw ja mumpa-echalan cha ay ni Espiritu Santo. Hitay hini podhon Apo Jos an aton chi tatakhu an mundayaw ay hija.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Hi Apo Jos ja ispiritu an achi matikhaw. Hotti hana mundayaw ay hija ja mahapor an mumpachalan cha ay ni Espiritu Santo ja annilaon cha hini nahamad an aton an mundayaw.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ja inalin chin pfupfai hi, “Anilaꞌ an umali hini Mesias, an hinuy ma-ali an hi Kristo. Nu umali ja ipa-innila na an amin hana agkhuy ta-o pay anila.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Tempfar Hesus ja inali na hi, “Ha-in an khun miꞌhapit ay he-a hini inalim an hahadchon ju.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Khun pay miꞌhapit hi Hesus hi numpfangngachan hachi disipolo na, ja nanor cha hi nannikhan cha ay Hesus an khun miꞌhapit hi pfupfai. Muti ma-id oha hi nangpfokha nu ngay mahapor chuy pfupfai ja anagkha ta khun miꞌhapit hi Hesus ay hija.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Amat hichi ja tenaynan chin pfupfai chin pfanga an ihaꞌchu na, ja numpfangngad ay nuy pfuglay cha. Ja inali na chin tatakhu hi,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Umali aju akay niꞌ ta i ta-o tikhagwun han lala-e an chinittum u ja inali na an amin hana ena-enat u. Ma-id maptoꞌ un hijah nuy hi Kristo an hini allon cha an Mamahhod?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Amat hichi ja empacheh cha an i mannig ay Hesus.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Gwa an nakak chin pfupfai ja impapilit chin disipolon Hesus ta mangan hija.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Muti inalin Hesus hi, “Gwa han nabnab-on an khun u anun an agkhuy ju anila chi omaꞌ-atana.”
32 Jesus respondeu:
33 Ja khun cha nomnomnomon hi, “Un chah gway uchumna hi nang-ali hi anun Hesus?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ja inalin Hesus hi, “Hay ayya tanud u ja hini pangataꞌ ay ni penhod ni nannag ay ha-in ja hay atoꞌ an mamalin ay ni ipatamu na.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Gwa han khun ju allon an amat heto. Hini pakhuy an nebkhay ja hachon ta umuy hi apat chi pfulan ja un mabtoꞌ. Muti alloꞌ ay chaꞌju hi ahebtoꞌ ad ugwani. Tikhagwun ju hachi tatakhu an khun cha umali. Omaꞌ-at cha hi pakhuy an natong an munhohhood hi mamtoꞌ, ti nehahagkhana cha an mamati.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Hana i mumpfotoꞌ ja malagpfuwan cha, ja hana pfentoꞌ cha ja miꞌtakhu cha hi ma-id chi pogpogna. Hotti numpadchung an hini numpfokhay ja hini numpfotoꞌ ja mun-an-anla cha.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Ti umannung hitay khun cha allon, an egpfay chi oha ja pfot-on chi oha. Amat hina khu ay ni tamun Apo Jos, an
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 hennag u chaꞌju ta i ju pfot-on hana agkhuy ju na-unglan. Hotti chaꞌju hini mamtoꞌ hana pfungan chi na-unglan hana nahnahhun.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Cho-or hana eSamaria an namati ay Hesus khapo ta inalin chuy pfupfai hi, “Inalin nuy an lala-e an amin hana ena-enat u.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Hotti immuy cha ay Hesus ja inali cha hi, “Achi a adchiya umuy ta mehetheto ta-o pay.” Hotti nihichi hi Hesus hi chugwah arkhaw.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ja choꞌchoꞌ-or pay hay hachi namati khapo hi nangngolan cha ay chuy khuna itudtuchu.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Ja inali cha chin pfupfai hi, “Pfu-un hinuy inalim ja angkhay chi namatiyan mi, ti enhemad mi an nunchongor ay hija, ja anila mi an umannung an hija hini Manakhu hi tatakhu.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Nalahin chi chugwah arkhaw ja nakak cha Hesus ad Samaria ta umuy cha hichi ad Galilee an emmer-erkhana.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Immuy hichi hi Hesus ti hijay nangali hi, “Hini profeta ja achi egngor hana tatakhu ay ni pfuglay an narpugwana.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Muti un chaagkhu emmatam ad Galilee ja inapfulut hachi tatakhu hi Hesus, ti tinnig cha an amin hana enat na an pangpa-innilaana ay ni apfalinana chin neꞌpfehtaan cha ad Jerusalem.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Amat hichi ja numpfangngad cha Hesus ad Kana an pfuglay hichi Galilee, an nangephochana chin chanum hi pfajah. Ja gwa ad Kapernaum han ap-apo an nunchokhoh han empfalay na an lala-e.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Unot chengngor tay ap-apo an nakak hi Hesus ad Judea ta umuy ad Galilee, ja immuy an i numpakpaka-ahi ay Hesus ja inali na hi, “Apo, miꞌjali a adniꞌ hichi pfalay mi ad Kapernaum ta epatenong mu han empfalay u an lala-e, ti gwa an ma-uꞌ-uꞌlud.”
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ja inalin Hesus hi, “Tan khahin hi gway tikhan ju hi panginnilaan ay ni apfalinaꞌ ja un aju mamati ay ha-in.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ja inalin gwot chin ap-apo hi, “Apo, panga-ahim ta miꞌjali a adniꞌ ta achi matoy hini empfalay u.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ja inalin Hesus hi, “Umanamut a, ti temmenong hini empfalay mu.” Pinati na chin inalin Hesus ja empacheh na an umanamut.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Gwa an khun umuy ja chinittum na hachi takhala na an nangali ay hija hi, “Temmenong hini empfalay mu.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ja henanhanana hi aꞌ-anunay temmengngana ja inali cha hi, “Temmenong ad akhapfan hi napujaw.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ja nenomnom chin lala-e an hichuy chin timpo an nangarjan Hesus hi, “Temmenong hini empfalay mu.” Hotti an amin cha an hen-a-amma ja namati cha ay Hesus.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Piggwana hitay hi nakakan Hesus ad Judea ta umuy ad Galilee an nangatana hi milagro an nangpatikhaw ay ni apfalinana.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.