Atos 27

Hapit apo jos (IFU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Inhumang cha Gobernador Festus an ipi-uy cha hi Paul ay ni Emperador ad Rome. Hotti impulang cha hija ja hana uchumna an pfalud ay Julius an ohan kapitan hay hachi hinchalo an nginadnan cha hi Bonggoy chi Emperador.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Nunlukhan ami han ohan papor an narpu ad Adramitium an manggwa hana apfuglapfuglay hichi pingngit chi baybay ad Asia. Ja niꞌlukhan hi Aristarkus an eTesalonika an provincian chi Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Empacheh mi an umuy ja chin nun-inggwiꞌgwiit ja intaꞌchug mi ad Sidon. Ja na-anuh hi Julius ay Paul, ti inapfulut na an i na egwangar hana i-ibpfa na hichi ta ichatan cha hija hi mahapor na.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Tenaynan mi ad Sidon ta etoloy mi an umuy ja gwa han puwoꞌ an nanalegwa ay chaꞌmi, hotti un mi titinnud chin pingngit chi lota ad Cyprus ta mahahallinan ami.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Ja naloh ami ad Silisya ja Pamfilia ja un ami me-atam ad Mira an provincian chi Lisia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Ja hichi chin nanakngan chin kapitan han papor an narpu ad Alexandria an umuy ad Italy, hotti nuntomman ami an nunlukhan.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Ja entoloy mi an umuy hi at hichi hi arkhaw muti nun-ur-ulloy chin papor an umuy khapo chin puwoꞌ, ja nalikhatan ami an umuy ay ni negpongan chi Nidus. Un ami agkhu emmatam ad Nidus ja pfimmi-ah chin puwoꞌ an khun chaꞌmi epapfangngad. Hotti titinnud mi chin pingngit chuy lota ad Krete ja nalahin ami ad Salmone.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Ja anong un mi titinnud chin pingngit chi lota ja nalikhatan ami chamchama. Ja emmatam ami han pfuglay an nginadnan cha hi “Nahalinan an Pangtaꞌchukhan chi Papor” an nehnot ad Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Khapo hi nataktakan mi ja nalahin chin Arkhaw an Panagayunar ja na-ah-upan ami chin ahipuwoꞌ. Hijaot un allon Paul hi,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “A-akhi, anilaꞌ an mapaꞌ-i mangkay hitay papor nu khun ta-o umu-umuy, ja gway mun-etapar hi karga ja gway marteng ay chita-o.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Muti chin mummanihu ja chin nangpapor ja penhod cha an munchaꞌpuh. Ja enegngor chin kapitan chin inali cha an agkhuy na inunud chin inalin Paul.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ja anong un hana ibpfa mi ja penhod hachi choꞌchoꞌ-or an etoloy mi, ti chin nangtaꞌchukhan mi ja achi anu maphod hi punnangngan hi ahipuwoꞌ. Hay penhod cha ja omatam ami koma ad Fenix an ohan pfuglay ad Krete an naleleꞌnachan ta mihihidchi ami ingkhana hi malahin chin ahipuwoꞌ.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Mun-ur-ulloy chin ijah, hotti inali cha hi mapfalin an epacheh mi. Ja ininat cha chin hangor chin papor ja entoloy mi an tunchon chin pingngit chi lota ad Krete.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Ma-id mapfajag ja gwacha han mapfi-ah an puwoꞌ an naloh ad Krete.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Ja napuwoꞌ chin nunlukhanan mi, hotti ma-id olog chin mummanihu an mangtoloy. Hotti agkhuy nummanihu ta un chin ijah chi nangtulud ay chaꞌmi.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Ja emmatam ami ad Kauda an it-ittang an pfuglay an leneꞌgwoh chi baybay, ja nahalinan ami. Nalikhatan cha an nanglukhan chin pfalangay an neneg-od ay chuy papor ta achi mapaꞌ-i.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Unchaot inlukhan chin pfalangay ja khina-utan cha chin papor ta achi mapaꞌ-i hachi ajiw an apja na. Ja temma-ot cha ti unchani ja in-uy chaꞌmi chin puwoꞌ ay ni negpongan chi Libya ja mihakhad hini papor ay ni panag. Hotti impababa cha chin napfilag an torcha an khun mang-uy ay ni papor, ta mun-ur-ulloy an umuy, ja khun itulud chin ijah hichuy papor.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Nagwiꞌgwiit khu ja khun pumupumuwoꞌ hotti nun-epa-aꞌpfaw cha chin karga ta jimmagpaw ja temmapaw chin papor.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Ja chin khu nun-inggwiꞌgwiit ja nun-epa-aꞌpfaw cha hachi alimatong chuy papor.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Ja immuy chi at hichi hi arkhaw an ma-id matikhaw mi hi hukhit ja pfittuwan ja mapfi-ah pay chin puwoꞌ, ja hay anila mi ja hichuy chi atajan mi.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Immuy chi at hichi hi arkhaw hi agkhuy mi nangnanganan ja timmaꞌchug hi Paul ja inali na hi, “A-akhi, chengngor ju koma chin inaliꞌ hi agwachaan ta-o ad Krete hot achi ta-o agkhu niꞌ malikhatan ja ma-id nun-etapar hi karga.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Muti anong un emmat heto ja achi aju madanakhan, ti anilaꞌ an ma-id oh-ohha hi matoy ay chita-o an un angkhay hitay papor chi mapaꞌ-i.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ti ohaaꞌ an takhun Apo Jos an khun mundaydayaw ay hija ja hennag na han ohan angher an immali ay ha-in ad a-ukhab.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Ja inali na hi, ‘Paul, achi a toma-ot, ti mahapor an mahumarja a ay ni Emperador ad Rome. Ja khapo ay he-a ja ka-ahiyaꞌ cha nuy numpun-ibpfam an niꞌlukhan ta ma-id chi hay matoy.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Hotti achi aju madanakhan ti pattiyoꞌ an hitay impa-innilan Apo Jos ja mipa-annung.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Muti mihakhad hitay papor han lota.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Immuy chi chugwah markhachu an gawwachaan mi hichi baybay ad Mediterranean ja ma-id maptoꞌ hi pangedchongan chin puwoꞌ ay chuy papor. Ja gwa an temmonga ay ni me-ahimpolo ta apat an arkhaw ja inannilan mahpay hachi khun muntamu ay chuy papor an gwa an mehnot ami han lota.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Ja lempong cha chin inidchalom chin chanum ja apat chi poloh mitlu. Ja naꞌnaꞌ-omtang khu ja lempong cha ja un tolompoloh mitlu chi inidchalom na.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Ja temma-ot cha ti unchani ja mihakhad hichuy papor hi pfato. Hotti enala cha chin apat an hangor an neneg-od hichi uchichi na, ja engkhah cha ta impataꞌchug na chin papor. Ja oha-ohanna ja ijahopan chay paꞌ-arkhagwana.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Hachi khun muntamu ay chuy papor ja penhod cha an lomajaw. Hotti enala cha chin pfalangay an nilulukhan ja inujuy cha. Ja inali cha hi un cha e-apja chin uchumna an hangor hichi pangulun chin papor ta aton cha an munlukhan chin pfalangay ta lomajaw cha.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Ja inalin Paul chin kapitan ja hachi hinchalo hi, “Tikhagwun ju otniꞌ, ti nu makak hay hato khun muntamu ay tay papor ja matoy ta-o an amin.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Hotti pfinoghat hachi hinchalo chin kho-od chin pfalangay ja nakhah ay chuy chanum.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Gwa an maꞌ-arkhaw ja inalin Paul hi, “Tayya an chugway markhachuy temmataꞌtan ju an agkhuy aju nangnangan.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Hotti mangan aju ta gway ijilog ju, ti anilaꞌ an ma-id oh-ohha hi matoy ay chita-o.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Inalin Paul hitay ja enala na han tenapay ja nunyaman ay Apo Jos ta tikhan cha an amin. Inittang na chin tenapay ja nangan.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Ja pfimmi-ah chin nomnom cha ja neꞌ-an cha.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Ja hay pfilang mi an amin an niꞌlulukhan ja chugway khahot ta han petompolo ta han unum.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nakhipfoh ami an nangan ja nun-epa-aꞌpfaw cha chin uchumna an agkhuy mi inan ta jimmagpaw chin papor ja temmapaw.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Unot naꞌ-arkhaw ja gwacha han enamang cha an lota an agkhuy cha anila. Un chaot tinnig chin palantag na ja podhon cha an chuma-ar chin papor ta khumahad cha.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Hotti pfinoghat cha chin kho-od hachi hangor ta umuy hichin papor, ja enaan cha khu chin nikha-ut ay ni ajiw an pummanihuwan, ja pfinilag cha khu chin torcha ta gway aton ni ijah an mang-uy ay ni papor hichi palantag na.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Ja empacheh mi an umuy muti unagkhu la-ahna ja nihuꞌchud chin ulun chin papor han panag ja chimma-ar. Ja chin uchichi na ja gwa pay ay ni chanum ja mapfi-ah chin tepjaꞌ hot nun-apaꞌ-i.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Hay nenomnom hachi hinchalo ja patajon cha an amin hana pfalud ta achi cha humalug an lomajaw.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Muti achi podhon chin kapitan an patajon cha hi Paul, hotti empagwa na. Ja inali na hachi nanginnila an humalug ta chichay mahhun an omaꞌpfaw hichi baybay ta humalug cha an umuy hichi lota.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ja un mangunud chin uchumna an omchon hana tabla ja ajiw an na-aan ay chuy papor. Hitay chi enat mi an amin an chimma-ar an ma-id oh-ohha hi narteng.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.