Atos 27
Hapit apo jos (IFU) vs NAA
1 Inhumang cha Gobernador Festus an ipi-uy cha hi Paul ay ni Emperador ad Rome. Hotti impulang cha hija ja hana uchumna an pfalud ay Julius an ohan kapitan hay hachi hinchalo an nginadnan cha hi Bonggoy chi Emperador.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Nunlukhan ami han ohan papor an narpu ad Adramitium an manggwa hana apfuglapfuglay hichi pingngit chi baybay ad Asia. Ja niꞌlukhan hi Aristarkus an eTesalonika an provincian chi Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Empacheh mi an umuy ja chin nun-inggwiꞌgwiit ja intaꞌchug mi ad Sidon. Ja na-anuh hi Julius ay Paul, ti inapfulut na an i na egwangar hana i-ibpfa na hichi ta ichatan cha hija hi mahapor na.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Tenaynan mi ad Sidon ta etoloy mi an umuy ja gwa han puwoꞌ an nanalegwa ay chaꞌmi, hotti un mi titinnud chin pingngit chi lota ad Cyprus ta mahahallinan ami.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ja naloh ami ad Silisya ja Pamfilia ja un ami me-atam ad Mira an provincian chi Lisia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ja hichi chin nanakngan chin kapitan han papor an narpu ad Alexandria an umuy ad Italy, hotti nuntomman ami an nunlukhan.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ja entoloy mi an umuy hi at hichi hi arkhaw muti nun-ur-ulloy chin papor an umuy khapo chin puwoꞌ, ja nalikhatan ami an umuy ay ni negpongan chi Nidus. Un ami agkhu emmatam ad Nidus ja pfimmi-ah chin puwoꞌ an khun chaꞌmi epapfangngad. Hotti titinnud mi chin pingngit chuy lota ad Krete ja nalahin ami ad Salmone.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Ja anong un mi titinnud chin pingngit chi lota ja nalikhatan ami chamchama. Ja emmatam ami han pfuglay an nginadnan cha hi “Nahalinan an Pangtaꞌchukhan chi Papor” an nehnot ad Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Khapo hi nataktakan mi ja nalahin chin Arkhaw an Panagayunar ja na-ah-upan ami chin ahipuwoꞌ. Hijaot un allon Paul hi,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 “A-akhi, anilaꞌ an mapaꞌ-i mangkay hitay papor nu khun ta-o umu-umuy, ja gway mun-etapar hi karga ja gway marteng ay chita-o.”
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Muti chin mummanihu ja chin nangpapor ja penhod cha an munchaꞌpuh. Ja enegngor chin kapitan chin inali cha an agkhuy na inunud chin inalin Paul.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ja anong un hana ibpfa mi ja penhod hachi choꞌchoꞌ-or an etoloy mi, ti chin nangtaꞌchukhan mi ja achi anu maphod hi punnangngan hi ahipuwoꞌ. Hay penhod cha ja omatam ami koma ad Fenix an ohan pfuglay ad Krete an naleleꞌnachan ta mihihidchi ami ingkhana hi malahin chin ahipuwoꞌ.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Mun-ur-ulloy chin ijah, hotti inali cha hi mapfalin an epacheh mi. Ja ininat cha chin hangor chin papor ja entoloy mi an tunchon chin pingngit chi lota ad Krete.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ma-id mapfajag ja gwacha han mapfi-ah an puwoꞌ an naloh ad Krete.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Ja napuwoꞌ chin nunlukhanan mi, hotti ma-id olog chin mummanihu an mangtoloy. Hotti agkhuy nummanihu ta un chin ijah chi nangtulud ay chaꞌmi.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Ja emmatam ami ad Kauda an it-ittang an pfuglay an leneꞌgwoh chi baybay, ja nahalinan ami. Nalikhatan cha an nanglukhan chin pfalangay an neneg-od ay chuy papor ta achi mapaꞌ-i.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Unchaot inlukhan chin pfalangay ja khina-utan cha chin papor ta achi mapaꞌ-i hachi ajiw an apja na. Ja temma-ot cha ti unchani ja in-uy chaꞌmi chin puwoꞌ ay ni negpongan chi Libya ja mihakhad hini papor ay ni panag. Hotti impababa cha chin napfilag an torcha an khun mang-uy ay ni papor, ta mun-ur-ulloy an umuy, ja khun itulud chin ijah hichuy papor.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Nagwiꞌgwiit khu ja khun pumupumuwoꞌ hotti nun-epa-aꞌpfaw cha chin karga ta jimmagpaw ja temmapaw chin papor.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ja chin khu nun-inggwiꞌgwiit ja nun-epa-aꞌpfaw cha hachi alimatong chuy papor.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ja immuy chi at hichi hi arkhaw an ma-id matikhaw mi hi hukhit ja pfittuwan ja mapfi-ah pay chin puwoꞌ, ja hay anila mi ja hichuy chi atajan mi.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Immuy chi at hichi hi arkhaw hi agkhuy mi nangnanganan ja timmaꞌchug hi Paul ja inali na hi, “A-akhi, chengngor ju koma chin inaliꞌ hi agwachaan ta-o ad Krete hot achi ta-o agkhu niꞌ malikhatan ja ma-id nun-etapar hi karga.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Muti anong un emmat heto ja achi aju madanakhan, ti anilaꞌ an ma-id oh-ohha hi matoy ay chita-o an un angkhay hitay papor chi mapaꞌ-i.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Ti ohaaꞌ an takhun Apo Jos an khun mundaydayaw ay hija ja hennag na han ohan angher an immali ay ha-in ad a-ukhab.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ja inali na hi, ‘Paul, achi a toma-ot, ti mahapor an mahumarja a ay ni Emperador ad Rome. Ja khapo ay he-a ja ka-ahiyaꞌ cha nuy numpun-ibpfam an niꞌlukhan ta ma-id chi hay matoy.’
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Hotti achi aju madanakhan ti pattiyoꞌ an hitay impa-innilan Apo Jos ja mipa-annung.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Muti mihakhad hitay papor han lota.”
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Immuy chi chugwah markhachu an gawwachaan mi hichi baybay ad Mediterranean ja ma-id maptoꞌ hi pangedchongan chin puwoꞌ ay chuy papor. Ja gwa an temmonga ay ni me-ahimpolo ta apat an arkhaw ja inannilan mahpay hachi khun muntamu ay chuy papor an gwa an mehnot ami han lota.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Ja lempong cha chin inidchalom chin chanum ja apat chi poloh mitlu. Ja naꞌnaꞌ-omtang khu ja lempong cha ja un tolompoloh mitlu chi inidchalom na.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Ja temma-ot cha ti unchani ja mihakhad hichuy papor hi pfato. Hotti enala cha chin apat an hangor an neneg-od hichi uchichi na, ja engkhah cha ta impataꞌchug na chin papor. Ja oha-ohanna ja ijahopan chay paꞌ-arkhagwana.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Hachi khun muntamu ay chuy papor ja penhod cha an lomajaw. Hotti enala cha chin pfalangay an nilulukhan ja inujuy cha. Ja inali cha hi un cha e-apja chin uchumna an hangor hichi pangulun chin papor ta aton cha an munlukhan chin pfalangay ta lomajaw cha.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Ja inalin Paul chin kapitan ja hachi hinchalo hi, “Tikhagwun ju otniꞌ, ti nu makak hay hato khun muntamu ay tay papor ja matoy ta-o an amin.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Hotti pfinoghat hachi hinchalo chin kho-od chin pfalangay ja nakhah ay chuy chanum.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Gwa an maꞌ-arkhaw ja inalin Paul hi, “Tayya an chugway markhachuy temmataꞌtan ju an agkhuy aju nangnangan.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Hotti mangan aju ta gway ijilog ju, ti anilaꞌ an ma-id oh-ohha hi matoy ay chita-o.”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Inalin Paul hitay ja enala na han tenapay ja nunyaman ay Apo Jos ta tikhan cha an amin. Inittang na chin tenapay ja nangan.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Ja pfimmi-ah chin nomnom cha ja neꞌ-an cha.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Ja hay pfilang mi an amin an niꞌlulukhan ja chugway khahot ta han petompolo ta han unum.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Nakhipfoh ami an nangan ja nun-epa-aꞌpfaw cha chin uchumna an agkhuy mi inan ta jimmagpaw chin papor ja temmapaw.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Unot naꞌ-arkhaw ja gwacha han enamang cha an lota an agkhuy cha anila. Un chaot tinnig chin palantag na ja podhon cha an chuma-ar chin papor ta khumahad cha.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Hotti pfinoghat cha chin kho-od hachi hangor ta umuy hichin papor, ja enaan cha khu chin nikha-ut ay ni ajiw an pummanihuwan, ja pfinilag cha khu chin torcha ta gway aton ni ijah an mang-uy ay ni papor hichi palantag na.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ja empacheh mi an umuy muti unagkhu la-ahna ja nihuꞌchud chin ulun chin papor han panag ja chimma-ar. Ja chin uchichi na ja gwa pay ay ni chanum ja mapfi-ah chin tepjaꞌ hot nun-apaꞌ-i.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Hay nenomnom hachi hinchalo ja patajon cha an amin hana pfalud ta achi cha humalug an lomajaw.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Muti achi podhon chin kapitan an patajon cha hi Paul, hotti empagwa na. Ja inali na hachi nanginnila an humalug ta chichay mahhun an omaꞌpfaw hichi baybay ta humalug cha an umuy hichi lota.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ja un mangunud chin uchumna an omchon hana tabla ja ajiw an na-aan ay chuy papor. Hitay chi enat mi an amin an chimma-ar an ma-id oh-ohha hi narteng.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.