Atos 27

Hapit apo jos (IFU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Inhumang cha Gobernador Festus an ipi-uy cha hi Paul ay ni Emperador ad Rome. Hotti impulang cha hija ja hana uchumna an pfalud ay Julius an ohan kapitan hay hachi hinchalo an nginadnan cha hi Bonggoy chi Emperador.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Nunlukhan ami han ohan papor an narpu ad Adramitium an manggwa hana apfuglapfuglay hichi pingngit chi baybay ad Asia. Ja niꞌlukhan hi Aristarkus an eTesalonika an provincian chi Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Empacheh mi an umuy ja chin nun-inggwiꞌgwiit ja intaꞌchug mi ad Sidon. Ja na-anuh hi Julius ay Paul, ti inapfulut na an i na egwangar hana i-ibpfa na hichi ta ichatan cha hija hi mahapor na.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Tenaynan mi ad Sidon ta etoloy mi an umuy ja gwa han puwoꞌ an nanalegwa ay chaꞌmi, hotti un mi titinnud chin pingngit chi lota ad Cyprus ta mahahallinan ami.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Ja naloh ami ad Silisya ja Pamfilia ja un ami me-atam ad Mira an provincian chi Lisia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ja hichi chin nanakngan chin kapitan han papor an narpu ad Alexandria an umuy ad Italy, hotti nuntomman ami an nunlukhan.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Ja entoloy mi an umuy hi at hichi hi arkhaw muti nun-ur-ulloy chin papor an umuy khapo chin puwoꞌ, ja nalikhatan ami an umuy ay ni negpongan chi Nidus. Un ami agkhu emmatam ad Nidus ja pfimmi-ah chin puwoꞌ an khun chaꞌmi epapfangngad. Hotti titinnud mi chin pingngit chuy lota ad Krete ja nalahin ami ad Salmone.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Ja anong un mi titinnud chin pingngit chi lota ja nalikhatan ami chamchama. Ja emmatam ami han pfuglay an nginadnan cha hi “Nahalinan an Pangtaꞌchukhan chi Papor” an nehnot ad Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Khapo hi nataktakan mi ja nalahin chin Arkhaw an Panagayunar ja na-ah-upan ami chin ahipuwoꞌ. Hijaot un allon Paul hi,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “A-akhi, anilaꞌ an mapaꞌ-i mangkay hitay papor nu khun ta-o umu-umuy, ja gway mun-etapar hi karga ja gway marteng ay chita-o.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Muti chin mummanihu ja chin nangpapor ja penhod cha an munchaꞌpuh. Ja enegngor chin kapitan chin inali cha an agkhuy na inunud chin inalin Paul.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ja anong un hana ibpfa mi ja penhod hachi choꞌchoꞌ-or an etoloy mi, ti chin nangtaꞌchukhan mi ja achi anu maphod hi punnangngan hi ahipuwoꞌ. Hay penhod cha ja omatam ami koma ad Fenix an ohan pfuglay ad Krete an naleleꞌnachan ta mihihidchi ami ingkhana hi malahin chin ahipuwoꞌ.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Mun-ur-ulloy chin ijah, hotti inali cha hi mapfalin an epacheh mi. Ja ininat cha chin hangor chin papor ja entoloy mi an tunchon chin pingngit chi lota ad Krete.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ma-id mapfajag ja gwacha han mapfi-ah an puwoꞌ an naloh ad Krete.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Ja napuwoꞌ chin nunlukhanan mi, hotti ma-id olog chin mummanihu an mangtoloy. Hotti agkhuy nummanihu ta un chin ijah chi nangtulud ay chaꞌmi.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Ja emmatam ami ad Kauda an it-ittang an pfuglay an leneꞌgwoh chi baybay, ja nahalinan ami. Nalikhatan cha an nanglukhan chin pfalangay an neneg-od ay chuy papor ta achi mapaꞌ-i.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Unchaot inlukhan chin pfalangay ja khina-utan cha chin papor ta achi mapaꞌ-i hachi ajiw an apja na. Ja temma-ot cha ti unchani ja in-uy chaꞌmi chin puwoꞌ ay ni negpongan chi Libya ja mihakhad hini papor ay ni panag. Hotti impababa cha chin napfilag an torcha an khun mang-uy ay ni papor, ta mun-ur-ulloy an umuy, ja khun itulud chin ijah hichuy papor.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Nagwiꞌgwiit khu ja khun pumupumuwoꞌ hotti nun-epa-aꞌpfaw cha chin karga ta jimmagpaw ja temmapaw chin papor.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Ja chin khu nun-inggwiꞌgwiit ja nun-epa-aꞌpfaw cha hachi alimatong chuy papor.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Ja immuy chi at hichi hi arkhaw an ma-id matikhaw mi hi hukhit ja pfittuwan ja mapfi-ah pay chin puwoꞌ, ja hay anila mi ja hichuy chi atajan mi.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Immuy chi at hichi hi arkhaw hi agkhuy mi nangnanganan ja timmaꞌchug hi Paul ja inali na hi, “A-akhi, chengngor ju koma chin inaliꞌ hi agwachaan ta-o ad Krete hot achi ta-o agkhu niꞌ malikhatan ja ma-id nun-etapar hi karga.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Muti anong un emmat heto ja achi aju madanakhan, ti anilaꞌ an ma-id oh-ohha hi matoy ay chita-o an un angkhay hitay papor chi mapaꞌ-i.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Ti ohaaꞌ an takhun Apo Jos an khun mundaydayaw ay hija ja hennag na han ohan angher an immali ay ha-in ad a-ukhab.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Ja inali na hi, ‘Paul, achi a toma-ot, ti mahapor an mahumarja a ay ni Emperador ad Rome. Ja khapo ay he-a ja ka-ahiyaꞌ cha nuy numpun-ibpfam an niꞌlukhan ta ma-id chi hay matoy.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Hotti achi aju madanakhan ti pattiyoꞌ an hitay impa-innilan Apo Jos ja mipa-annung.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Muti mihakhad hitay papor han lota.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Immuy chi chugwah markhachu an gawwachaan mi hichi baybay ad Mediterranean ja ma-id maptoꞌ hi pangedchongan chin puwoꞌ ay chuy papor. Ja gwa an temmonga ay ni me-ahimpolo ta apat an arkhaw ja inannilan mahpay hachi khun muntamu ay chuy papor an gwa an mehnot ami han lota.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Ja lempong cha chin inidchalom chin chanum ja apat chi poloh mitlu. Ja naꞌnaꞌ-omtang khu ja lempong cha ja un tolompoloh mitlu chi inidchalom na.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Ja temma-ot cha ti unchani ja mihakhad hichuy papor hi pfato. Hotti enala cha chin apat an hangor an neneg-od hichi uchichi na, ja engkhah cha ta impataꞌchug na chin papor. Ja oha-ohanna ja ijahopan chay paꞌ-arkhagwana.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Hachi khun muntamu ay chuy papor ja penhod cha an lomajaw. Hotti enala cha chin pfalangay an nilulukhan ja inujuy cha. Ja inali cha hi un cha e-apja chin uchumna an hangor hichi pangulun chin papor ta aton cha an munlukhan chin pfalangay ta lomajaw cha.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Ja inalin Paul chin kapitan ja hachi hinchalo hi, “Tikhagwun ju otniꞌ, ti nu makak hay hato khun muntamu ay tay papor ja matoy ta-o an amin.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Hotti pfinoghat hachi hinchalo chin kho-od chin pfalangay ja nakhah ay chuy chanum.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Gwa an maꞌ-arkhaw ja inalin Paul hi, “Tayya an chugway markhachuy temmataꞌtan ju an agkhuy aju nangnangan.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Hotti mangan aju ta gway ijilog ju, ti anilaꞌ an ma-id oh-ohha hi matoy ay chita-o.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Inalin Paul hitay ja enala na han tenapay ja nunyaman ay Apo Jos ta tikhan cha an amin. Inittang na chin tenapay ja nangan.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Ja pfimmi-ah chin nomnom cha ja neꞌ-an cha.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Ja hay pfilang mi an amin an niꞌlulukhan ja chugway khahot ta han petompolo ta han unum.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nakhipfoh ami an nangan ja nun-epa-aꞌpfaw cha chin uchumna an agkhuy mi inan ta jimmagpaw chin papor ja temmapaw.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Unot naꞌ-arkhaw ja gwacha han enamang cha an lota an agkhuy cha anila. Un chaot tinnig chin palantag na ja podhon cha an chuma-ar chin papor ta khumahad cha.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Hotti pfinoghat cha chin kho-od hachi hangor ta umuy hichin papor, ja enaan cha khu chin nikha-ut ay ni ajiw an pummanihuwan, ja pfinilag cha khu chin torcha ta gway aton ni ijah an mang-uy ay ni papor hichi palantag na.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ja empacheh mi an umuy muti unagkhu la-ahna ja nihuꞌchud chin ulun chin papor han panag ja chimma-ar. Ja chin uchichi na ja gwa pay ay ni chanum ja mapfi-ah chin tepjaꞌ hot nun-apaꞌ-i.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Hay nenomnom hachi hinchalo ja patajon cha an amin hana pfalud ta achi cha humalug an lomajaw.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Muti achi podhon chin kapitan an patajon cha hi Paul, hotti empagwa na. Ja inali na hachi nanginnila an humalug ta chichay mahhun an omaꞌpfaw hichi baybay ta humalug cha an umuy hichi lota.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Ja un mangunud chin uchumna an omchon hana tabla ja ajiw an na-aan ay chuy papor. Hitay chi enat mi an amin an chimma-ar an ma-id oh-ohha hi narteng.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.