Gênesis 31

Nan Kalin Apu Dios (IFK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hi Jacob ya dingngol nan kanan nadan linalakin imbabalen Laban di “Inalan Jacob am-in nan halun ama taku ot ikadangyana.”
1 Logo, porém, Jacó percebeu que os filhos de Labão estavam reclamando dele: “Jacó roubou tudo que era de nosso pai! À custa de nosso pai, adquiriu toda a sua riqueza!”.
2 Ya inilmu na bon takon hi Laban ya numbaliw te makudang moy pangapnga nan hiya an adi umat handih lappuna.
2 Jacó também começou a notar uma mudança na atitude de Labão para com ele.
3 Kanan APU DIOS ke hiyay “Kudukdulnay mibangngad kah boblen nan aammod mu ya nan tutulang mu ot wadaak an mangipaptok ke he-a.”
3 Então o S enhor disse a Jacó: “Volte para a terra de seu pai e de seu avô, a terra de seus parentes, e eu estarei com você”.
4 Indani ya impaayag Jacob da Rachel ke Leah ot umali da nah pumpattolanah kalnero.
4 Jacó mandou chamar Raquel e Lia ao campo onde ele cuidava de seus rebanhos
5 Kananan diday “Magibok kun hi amayu ya numbaliw te makudang moy pangapnganan ha-oy an adi umat handih lappuna. Mu maphod ta hi Apu Dios an daydayawon ama ya nanongnan baddanganak.
5 e disse a elas: “Notei que seu pai mudou de atitude em relação a mim. O Deus de meu pai, porém, tem estado comigo.
6 Inila yu met kattog an nahalman di nungngunuk am-in nah impangunun ama yun ha-on.
6 Vocês sabem como tenho trabalhado arduamente a serviço de seu pai.
7 Mu kapyanan linugilugiyak ke hiya te naminhimpulun kinudakudanganay binoklak. Mu maphod ta ugge in-abulut Apu Dios an dadagonak ke hiya.
7 Contudo, ele me enganou e mudou meu salário dez vezes. Mas Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 — ausente —
8 Se ele dizia: ‘Os salpicados serão o seu salário’, o rebanho começava a dar crias salpicadas. E, quando mudava de ideia e dizia: ‘Os listrados serão o seu salário’, então o rebanho inteiro dava crias listradas.
9 — ausente —
9 Desse modo, Deus tirou os animais de seu pai e os deu a mim.
10 Handih mummaya nadan gulding ya inin-inop kun nada ken lakin gulding an munmanada ya nungkagulitan ya nungkabatokan di udum.
10 “Certa vez, na época do acasalamento, tive um sonho e vi que os bodes que se acasalavam com as cabras eram listrados, salpicados e malhados.
11 Mungkali nan anghel Apu Dios ke ha-on nah in-inop ku ot kanak di ‘Deh tuwak Apu.’
11 Então, em meu sonho, o anjo de Deus me disse: ‘Jacó!’. E eu respondi: ‘Aqui estou!’.
12 Kananay ‘Tibom ken am-in nadan lakin gulding an munmanada ya nungkabatokan da ya nungkagulitan di udum. Iathituk te tinibok am-in nan inainat Laban ke he-a.
12 “E o anjo disse: ‘Levante os olhos e você verá que apenas os machos listrados, salpicados e malhados estão se acasalando com as fêmeas de seu rebanho, pois vejo como Labão tem tratado você.
13 Ha-oy nan Dios an numpatibon he-a ad Bethel ot duyagam hi lana nan hina-ad mun batun panginomnomnomam ke ha-on ya nunsapata kan ha-on. Ot ad uwani ya mundadaan ka ta mibangngad ka nah boblen nitungawam.’”
13 Eu sou o Deus que lhe apareceu em Betel, o lugar onde você ungiu a coluna de pedra e fez seu voto a mim. Agora, apronte-se, saia desta terra e volte à sua terra natal’”.
14 Ya kanan da Rachel ke Leah di “Takon di dakami ya maid anhan di impaboltanan dakami
14 Raquel e Lia responderam: “Da nossa parte, tudo bem! Afinal, não herdaremos coisa alguma da riqueza de nosso pai.
15 ya kay kami hintaguwan hi pangat na. Kay dakami inihbut ot umahonan am-in di bayad mi.
15 Ele reduziu nossos direitos aos mesmos que têm as mulheres estrangeiras. Depois que nos vendeu, desperdiçou todo o dinheiro que você pagou por nós.
16 Hidiyen kanam an kinadangyan aman kay inalan Apu Dios ot it-anan he-a ya bagi takun am-in ke datuwen u-unga. Kinali nan kinalin Apu Dios ke he-ay un-unudom.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai e deu a você é, por direito, nossa e de nossos filhos. Por isso, faça o que Deus ordenou”.
17 — ausente —
17 Então Jacó montou suas mulheres e seus filhos em camelos
18 — ausente —
18 e conduziu adiante todos os seus rebanhos. Juntou todos os bens que havia adquirido em Padã-Arã e partiu para a terra de Canaã, onde vivia Isaque, seu pai.
19 — ausente —
19 Quando partiram, Labão estava num lugar afastado, tosquiando suas ovelhas. Raquel roubou os ídolos da casa que pertenciam a seu pai e os levou consigo.
20 Indalunun da Jacob an immen uggeda impainilan Laban.
20 Assim, Jacó enganou Labão, o arameu, partindo sem avisá-lo de que iam embora.
21 Inal-alan Jacob am-in nadan wadan dida ot umagwat da nah Wangwang an Euphrates ot mumpae da nah mabilid ad Gilead.
21 Jacó levou todos os seus bens e atravessou o rio Eufrates, rumo à região montanhosa de Gileade.
22 Handih mikatlun algoh timmayanan da Jacob ya waday nangipainilan Laban kediyen binumtikan da.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó havia fugido.
23 — ausente —
23 Reuniu um grupo de parentes e saiu em perseguição a Jacó. Sete dias depois o alcançou, na região montanhosa de Gileade.
24 — ausente —
24 Na noite anterior, porém, Deus havia aparecido em sonho a Labão, o arameu, e dito a ele: “Estou avisando: deixe Jacó em paz!”.
25 — ausente —
25 Labão o alcançou enquanto Jacó estava acampado na região montanhosa de Gileade e armou seu acampamento ali perto.
26 Ot umeh Laban ke Jacob ot kananay “Tipet athinay inat mun kay mu inibtik tudan imbabalek hi gubat?
26 “O que você fez?”, perguntou Labão. “Como ousou me enganar e levar minhas filhas embora, como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Tipet eyu indalunun timmayan? Gulat nat impainila yun ha-oy ya wadan nundadaanak hi pun-an-anlaan takun am-in ta ahi kayu tumayan.
27 Por que fugiu em segredo? Por que me enganou? E por que não avisou que desejava partir? Eu lhe teria dado uma festa de despedida, com canções e música, ao som de tamborins e harpas.
28 Uggeyak anhan nakiap-apnga hantudah inap-apuk ya hantudah imbabalek ya timmayan kayu. Adi maphod hituwen inat mu.
28 Por que não me deixou beijar minhas filhas e meus netos e me despedir deles? Você agiu de forma extremamente tola!
29 Gulat na ya takon di nganney atok ke he-a ya mabalin, mu numpain-inop nan Dios an dayawon amam handih hilong an kananay maid di kalyok ke he-ah ad-adi.
29 Eu poderia destruí-lo, mas o Deus de seu pai me apareceu ontem à noite e me advertiu: ‘Deixe Jacó em paz!’.
30 Inilak di gapunah timmayanan yu te uma-abtu kan umanamut hi balen amam. Mu takon ot, tipet eyu impakiala nadan tinattaggun dios ku?”
30 Entendo sua vontade de partir e seu desejo de voltar à casa de seu pai. Mas por que roubou meus deuses?”
31 Kanan Jacob di “Man-uke ya umagolak an kal-ina ya iadim hantudan imbabalem.
31 Jacó respondeu: “Fugi porque tive medo. Pensei que o senhor tiraria suas filhas de mim à força.
32 Mu nan kanam an nakapyan dios mu ya punhamak yu ta deket hamakon yu ya mipipate nan nangala. Ya deket waday tibom hi bagim ya ituddum ta pun-hintitib-an tun tatagun nun-ibba taku.” Athidiy nangalin Jacob te uggena inilan hi Rachel di nangala.
32 Quanto a seus deuses, veja se consegue encontrá-los, e quem os tiver roubado deve morrer! Se encontrar qualquer outra coisa que lhe pertença, identifique-a diante de todos estes nossos parentes, e eu a devolverei”. Jacó, porém, não sabia que Raquel havia roubado os ídolos da casa.
33 Ot op-opngon Laban an hinamak nadah kampun Jacob ot ahih kampun Leah, nah kampun nan duwan muttatyu ot ahih kampun Rachel.
33 Labão foi procurar primeiro na tenda de Jacó e, depois, nas tendas de Lia e das duas servas, mas nada encontrou. Por fim, entrou na tenda de Raquel.
34 Mu maid. Hi Rachel ya inhudu na nadan nakapyan dios amana nah ubunan hi puntakkayan ot ub-ubunnana.
34 Acontece que Raquel havia pego os ídolos da casa e os escondido na sela do seu camelo, e estava sentada em cima deles. Quando Labão terminou de vasculhar toda a sua tenda sem encontrar os ídolos,
35 Kananan amanay “Adim ad-adiyon di ek adi tumaddogan te waday malpuh adol ku.” Ot maid di hinamak Laban.
35 Raquel disse ao pai: “Por favor, perdoe-me por não me levantar para o senhor, mas estou em meu período menstrual”. Labão continuou a busca, mas não encontrou os ídolos da casa.
36 Hidiyey bimmoh-olan Jacob ot kananan Laban di “Nganney numbahulak ke he-a ta eyak inunud?
36 Jacó se enfureceu e discutiu com Labão. “Qual foi o meu crime?”, perguntou ele. “O que fiz de errado para o senhor me perseguir como se eu fosse um criminoso?
37 Deyan binalukitkit mun am-in ya deket waday hinamak muh kanam hi bagim ya ibudal mut tibon tudan ibbam ya tudan ibbak ta diday mangiuh-u hin dahdi ke ditay nihalla.
37 O senhor vasculhou todos os meus bens. Por acaso encontrou algum objeto que lhe pertença? Coloque-o aqui, diante de nossos parentes, para que todos vejam. Que eles julguem entre nós dois!
38 Inilam an duwampuluy toon di nungngunuwak ke he-a ot ipanaptok kuy halun mu ot deyan dimmakol. Ya takon di oha ya maid di ek kinlong ot ihdak.
38 “Estive vinte anos com o senhor, cuidando de seus rebanhos. Ao longo de todo esse tempo, suas ovelhas e cabras nunca abortaram. Não me servi de um carneiro sequer de seu rebanho para alimento.
39 Ya wada key pinaten di layon nah halun mu on uggek impainilan he-a on hinannotak. Athidi bo nadah maakoh hilong weno mapat-al an ipahannot mun ha-on.
39 Quando algum deles era despedaçado por um animal selvagem, eu nunca lhe mostrava a carcaça. Não, eu mesmo arcava com o prejuízo! O senhor me obrigava a pagar por todo animal roubado, quer à plena luz do dia, quer na escuridão da noite.
40 Ya initpoitpol kuy potang nah mapat-al ya kotol nah hilong ya deke on matukatukalak.
40 “Trabalhei para o senhor em dias de calor escaldante e também em noites frias e insones.
41 Athituy hinolholtap kuh duway pulun toon te himpulut opat di toon di namoklaak ke datuwen duwan imbabalem ya onom di toon di namoklaak ke datuwen halun ku. Mu naminhimpulun kinudangam di binoklak.
41 Sim, por vinte anos trabalhei feito um escravo em sua casa! Trabalhei catorze anos por suas duas filhas e, depois, mais seis anos para formar meu rebanho. E dez vezes o senhor mudou meu salário.
42 Gulat nat uggeyak binaddangan ke Apu Dios an dayawon nadan aammod kun hi Abraham ya hi Isaac ya wadan intud-akak an ma-ma-idan di indat mu. Mu maphod ta tinibon Apu Dios di nunligatak ya hay inat kun nungngunu ot handih hilong ya kinalinan he-an maid di kalyom ke ha-on hi ad-adi.”
42 De fato, se o Deus de meu pai não estivesse comigo, o Deus de Abraão e o Deus temível de Isaque, o senhor teria me mandado embora de mãos vazias. Mas Deus viu como fui maltratado, apesar de meu árduo trabalho. Por isso ele lhe apareceu na noite passada e o repreendeu!”
43 Ya kanan Laban di “Hantudan binabai ya imbabalek dida ya inap-apuk tudan imbabaleda. Ya takon tun halun ya nalpun ha-on. Hay kakulugana ya am-in tun matibom ya bagik. Mu gaput maid moy maat ku ya
43 Labão respondeu a Jacó: “Essas mulheres são minhas filhas, as crianças são meus netos, e os rebanhos são meus rebanhos. Na verdade, tudo que você vê é meu. Mas o que posso fazer agora por minhas filhas e pelos filhos delas?
44 mahapul an munhummangan ta. Aga, umiha-ad tah batun panginomnoman ta.”
44 Façamos, portanto, você e eu, uma aliança que sirva de testemunho do nosso compromisso”.
45 Ot umalah Jacob hi batu ot ha-adona ta panginomnoman da kediyen ihummangan da.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou em pé como monumento.
46 Ya kinalina nadah ibbana ot umipiggil dah batu ot mangan dan am-in hidi.
46 Em seguida, disse aos membros de sua família: “Juntem algumas pedras”. Eles pegaram as pedras e as amontoaram. Jacó e Labão se sentaram perto do monte de pedras e fizeram uma refeição para selar a aliança.
47 Nginadanan Laban hidiyeh Jegar Sahadutah. Hay impungngadan damdaman Jacob ya Galeed.
47 A fim de comemorar a ocasião, Labão chamou o lugar de Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou de Galeede.
48 Kanan Laban ke Jacob di “Hituwen piniggil di panginomnoman tan duwa.” Kinali hay ngadan diyen boble ya Galeed.
48 Labão declarou: “Este monte de pedras servirá de testemunha para nos lembrar da aliança que fizemos hoje”. Isso explica por que o lugar foi chamado de Galeede.
49 Mu nginadanan da boh Mispah te kanan Laban di “Hi APU DIOS di manmannibon ditan duwa ta nan inhummangan ta ya maunud takon di nundawwiyan ta.
49 Também foi chamado de Mispá, pois Labão disse: “Vigie o S enhor a você e a mim para garantir que guardaremos esta aliança quando estivermos longe um do outro.
50 Adik inilaon hin iboh-ol mu tudan imbabalek weno malahin ka boh udum, mu nomnomom an wadah Apu Dios an manmannibon he-a.
50 Se você maltratar minhas filhas ou se casar com outras mulheres, mesmo que ninguém mais veja, Deus verá. Ele é testemunha desta aliança entre nós.”
51 — ausente —
51 “Veja este monte de pedras”, prosseguiu Labão. “Veja também este monumento que levantei entre nós dois.
52 — ausente —
52 Estão entre mim e você como testemunhas dos nossos votos. Nunca atravessarei para o lado de lá do monte de pedras a fim de prejudicá-lo, e você jamais deve atravessar para o lado de cá a fim de prejudicar-me.
53 Hanan Dios an dayawon din hi Abraham ya hi Nahor di nangamung an mangastigu nah mangibahho ketuwen inhummangan ta.”
53 Invoco o Deus de nossos antepassados, o Deus de seu avô Abraão e o Deus de meu avô Naor, para que sirva de juiz entre nós.” Assim, diante do Deus temível de seu pai Isaque,
54 Ot iappitan Jacob hi Apu Dios nah bilid. Inayaganan am-in nadan tatagu ot mangan da. Ot mun-iyan dahdi kediyen hilong.
54 Então Jacó ofereceu sacrifício a Deus na montanha e convidou todos para a refeição comemorativa. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 Nabigat ot bumangun hi Laban ot awalona nadan inap-apuna ya imbabalena ot bendisyonana dida ot ahida umanamut hi bobleda.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou cedo, beijou seus netos e suas filhas e os abençoou. Depois, partiu e voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.