Gênesis 31
Nan Kalin Apu Dios (IFK) vs ACF
1 Hi Jacob ya dingngol nan kanan nadan linalakin imbabalen Laban di “Inalan Jacob am-in nan halun ama taku ot ikadangyana.”
1 Então ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Ya inilmu na bon takon hi Laban ya numbaliw te makudang moy pangapnga nan hiya an adi umat handih lappuna.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como anteriormente.
3 Kanan APU DIOS ke hiyay “Kudukdulnay mibangngad kah boblen nan aammod mu ya nan tutulang mu ot wadaak an mangipaptok ke he-a.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna-te à terra dos teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Indani ya impaayag Jacob da Rachel ke Leah ot umali da nah pumpattolanah kalnero.
4 Então mandou Jacó chamar a Raquel e a Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Kananan diday “Magibok kun hi amayu ya numbaliw te makudang moy pangapnganan ha-oy an adi umat handih lappuna. Mu maphod ta hi Apu Dios an daydayawon ama ya nanongnan baddanganak.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai não é para comigo como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo;
6 Inila yu met kattog an nahalman di nungngunuk am-in nah impangunun ama yun ha-on.
6 E vós mesmas sabeis que com todo o meu esforço tenho servido a vosso pai;
7 Mu kapyanan linugilugiyak ke hiya te naminhimpulun kinudakudanganay binoklak. Mu maphod ta ugge in-abulut Apu Dios an dadagonak ke hiya.
7 Mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 — ausente —
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todos os rebanhos davam salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todos os rebanhos davam listrados.
9 — ausente —
9 Assim Deus tirou o gado de vosso pai, e deu-o a mim.
10 Handih mummaya nadan gulding ya inin-inop kun nada ken lakin gulding an munmanada ya nungkagulitan ya nungkabatokan di udum.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos, e eis que os bodes, que cobriam as ovelhas, eram listrados, salpicados e malhados.
11 Mungkali nan anghel Apu Dios ke ha-on nah in-inop ku ot kanak di ‘Deh tuwak Apu.’
11 E disse-me o anjo de Deus em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Kananay ‘Tibom ken am-in nadan lakin gulding an munmanada ya nungkabatokan da ya nungkagulitan di udum. Iathituk te tinibok am-in nan inainat Laban ke he-a.
12 E disse ele: Levanta agora os teus olhos e vê todos os bodes que cobrem o rebanho, que são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Ha-oy nan Dios an numpatibon he-a ad Bethel ot duyagam hi lana nan hina-ad mun batun panginomnomnomam ke ha-on ya nunsapata kan ha-on. Ot ad uwani ya mundadaan ka ta mibangngad ka nah boblen nitungawam.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Ya kanan da Rachel ke Leah di “Takon di dakami ya maid anhan di impaboltanan dakami
14 Então responderam Raquel e Lia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 ya kay kami hintaguwan hi pangat na. Kay dakami inihbut ot umahonan am-in di bayad mi.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos, e comeu de todo o nosso dinheiro.
16 Hidiyen kanam an kinadangyan aman kay inalan Apu Dios ot it-anan he-a ya bagi takun am-in ke datuwen u-unga. Kinali nan kinalin Apu Dios ke he-ay un-unudom.”
16 Porque toda a riqueza, que Deus tirou de nosso pai, é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te mandou.
17 — ausente —
17 Então se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos;
18 — ausente —
18 E levou todo o seu gado, e todos os seus bens, que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 — ausente —
19 E havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Indalunun da Jacob an immen uggeda impainilan Laban.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Inal-alan Jacob am-in nadan wadan dida ot umagwat da nah Wangwang an Euphrates ot mumpae da nah mabilid ad Gilead.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha, e levantou-se e passou o rio; e se dirigiu para a montanha de Gileade.
22 Handih mikatlun algoh timmayanan da Jacob ya waday nangipainilan Laban kediyen binumtikan da.
22 E no terceiro dia foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 — ausente —
23 Então tomou consigo os seus irmãos, e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 — ausente —
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
25 — ausente —
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó, e armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua, na montanha de Gileade.
26 Ot umeh Laban ke Jacob ot kananay “Tipet athinay inat mun kay mu inibtik tudan imbabalek hi gubat?
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Tipet eyu indalunun timmayan? Gulat nat impainila yun ha-oy ya wadan nundadaanak hi pun-an-anlaan takun am-in ta ahi kayu tumayan.
27 Por que fugiste ocultamente, e lograste-me, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril e com harpa?
28 Uggeyak anhan nakiap-apnga hantudah inap-apuk ya hantudah imbabalek ya timmayan kayu. Adi maphod hituwen inat mu.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente agiste, agora, fazendo assim.
29 Gulat na ya takon di nganney atok ke he-a ya mabalin, mu numpain-inop nan Dios an dayawon amam handih hilong an kananay maid di kalyok ke he-ah ad-adi.
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
30 Inilak di gapunah timmayanan yu te uma-abtu kan umanamut hi balen amam. Mu takon ot, tipet eyu impakiala nadan tinattaggun dios ku?”
30 E agora se querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Kanan Jacob di “Man-uke ya umagolak an kal-ina ya iadim hantudan imbabalem.
31 Então respondeu Jacó, e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo, se porventura não me arrebatarias as tuas filhas.
32 Mu nan kanam an nakapyan dios mu ya punhamak yu ta deket hamakon yu ya mipipate nan nangala. Ya deket waday tibom hi bagim ya ituddum ta pun-hintitib-an tun tatagun nun-ibba taku.” Athidiy nangalin Jacob te uggena inilan hi Rachel di nangala.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo, e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Ot op-opngon Laban an hinamak nadah kampun Jacob ot ahih kampun Leah, nah kampun nan duwan muttatyu ot ahih kampun Rachel.
33 Então entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Lia, e na tenda de ambas as servas, e não os achou; e saindo da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Mu maid. Hi Rachel ya inhudu na nadan nakapyan dios amana nah ubunan hi puntakkayan ot ub-ubunnana.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda, e não os achou.
35 Kananan amanay “Adim ad-adiyon di ek adi tumaddogan te waday malpuh adol ku.” Ot maid di hinamak Laban.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira aos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Hidiyey bimmoh-olan Jacob ot kananan Laban di “Nganney numbahulak ke he-a ta eyak inunud?
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão; e respondeu Jacó, e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Deyan binalukitkit mun am-in ya deket waday hinamak muh kanam hi bagim ya ibudal mut tibon tudan ibbam ya tudan ibbak ta diday mangiuh-u hin dahdi ke ditay nihalla.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis de tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e de teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Inilam an duwampuluy toon di nungngunuwak ke he-a ot ipanaptok kuy halun mu ot deyan dimmakol. Ya takon di oha ya maid di ek kinlong ot ihdak.
38 Estes vinte anos eu estive contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Ya wada key pinaten di layon nah halun mu on uggek impainilan he-a on hinannotak. Athidi bo nadah maakoh hilong weno mapat-al an ipahannot mun ha-on.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Ya initpoitpol kuy potang nah mapat-al ya kotol nah hilong ya deke on matukatukalak.
40 Estava eu assim: De dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o meu sono fugiu dos meus olhos.
41 Athituy hinolholtap kuh duway pulun toon te himpulut opat di toon di namoklaak ke datuwen duwan imbabalem ya onom di toon di namoklaak ke datuwen halun ku. Mu naminhimpulun kinudangam di binoklak.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Gulat nat uggeyak binaddangan ke Apu Dios an dayawon nadan aammod kun hi Abraham ya hi Isaac ya wadan intud-akak an ma-ma-idan di indat mu. Mu maphod ta tinibon Apu Dios di nunligatak ya hay inat kun nungngunu ot handih hilong ya kinalinan he-an maid di kalyom ke ha-on hi ad-adi.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o temor de Isaque não fora comigo, por certo me despedirias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição, e ao trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Ya kanan Laban di “Hantudan binabai ya imbabalek dida ya inap-apuk tudan imbabaleda. Ya takon tun halun ya nalpun ha-on. Hay kakulugana ya am-in tun matibom ya bagik. Mu gaput maid moy maat ku ya
43 Então respondeu Labão, e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês, é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou a seus filhos, que deram à luz?
44 mahapul an munhummangan ta. Aga, umiha-ad tah batun panginomnoman ta.”
44 Agora pois vem, e façamos aliança eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Ot umalah Jacob hi batu ot ha-adona ta panginomnoman da kediyen ihummangan da.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e erigiu-a por coluna.
46 Ya kinalina nadah ibbana ot umipiggil dah batu ot mangan dan am-in hidi.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Nginadanan Laban hidiyeh Jegar Sahadutah. Hay impungngadan damdaman Jacob ya Galeed.
47 E chamou-o Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-o Galeede.
48 Kanan Laban ke Jacob di “Hituwen piniggil di panginomnoman tan duwa.” Kinali hay ngadan diyen boble ya Galeed.
48 Então disse Labão: Este montão seja hoje por testemunha entre mim e ti. Por isso se lhe chamou Galeede,
49 Mu nginadanan da boh Mispah te kanan Laban di “Hi APU DIOS di manmannibon ditan duwa ta nan inhummangan ta ya maunud takon di nundawwiyan ta.
49 E Mispá, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Adik inilaon hin iboh-ol mu tudan imbabalek weno malahin ka boh udum, mu nomnomom an wadah Apu Dios an manmannibon he-a.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares mulheres além das minhas filhas, ninguém está conosco; atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 — ausente —
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui essa coluna que levantei entre mim e ti.
52 — ausente —
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha, que eu não passarei este montão a ti, e que tu não passarás este montão e esta coluna a mim, para mal.
53 Hanan Dios an dayawon din hi Abraham ya hi Nahor di nangamung an mangastigu nah mangibahho ketuwen inhummangan ta.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo temor de seu pai Isaque.
54 Ot iappitan Jacob hi Apu Dios nah bilid. Inayaganan am-in nadan tatagu ot mangan da. Ot mun-iyan dahdi kediyen hilong.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos, para comer pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Nabigat ot bumangun hi Laban ot awalona nadan inap-apuna ya imbabalena ot bendisyonana dida ot ahida umanamut hi bobleda.
55 E levantou-se Labão pela manhã de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas e abençoou-os e partiu; e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.