2 Samuel 18
Nan Kalin Apu Dios (IFK) vs NTLH
1 Inamung David am-in nadan tataguna ot ganodwaona didah hinlilibu ya hinggagatut an ohan libu ya ohan gatut on waday ap-apuda.
1 O rei Davi juntou todos os seus soldados, dividiu-os em grupos de mil e em grupos de cem e colocou oficiais para comandá-los.
2 Nuntuluwona didat hay ap-apuh ohan grupu ya hi Joab, ne hi Abishai an tulang Joab hi ohan grupu ya hi Ittay an iGat hi ohan grupu. Kanan David ke diday “Ume takun am-in an e makigubat.”
2 Então mandou que saíssem em três grupos, um comandado por Joabe, outro por Abisai, irmão de Joabe (a mãe deles era Zeruia), e outro por Itai, da cidade de Gate. E o rei disse aos seus homens: — Eu também irei com vocês.
3 Kanan dan hiyay “Adika maki-alin dakami. He-ay e hamakon di buhul taku te nakaballol ka. Hay balol mu ya himpuluy libun tindalu. Kinali nadan buhul taku ya adida ikagu hin bumtik kami weno kagodwan dakamiy mate. Kudukdulnay mihtu kat hay baddang di ipaalim ke dakami.”
3 Eles responderam: — O senhor não deve ir. Se formos obrigados a fugir ou se os inimigos matarem a metade do nosso exército, isso não fará nenhuma diferença para eles. Mas o senhor vale por dez mil de nós. Será melhor que o senhor fique aqui na cidade e nos mande socorro.
4 Timbal David hidiyen kinali dan hiya ot mabatin ugge naki-e nadah tindaluna ta dehdin muntattaddog nah pingngit di hoob yaden mange nadan tindalunan naganodwa dah hinlilibu ya hinggagatut.
4 — Eu farei o que vocês acharem melhor! — respondeu o rei. Então ficou ao lado do portão enquanto os seus soldados saíam marchando em grupos de mil e de cem.
5 In-oldena ke da Joab, hi Abishai ya hi Ittay an kananay “Tibon yu anhan ta adiyu patayon nan imbabalek an hi Absalom.” Ya am-in nadan tindaluna ya dingngol dah diyen in-oldena nadah opisyal na.
5 Ele deu a seguinte ordem a Joabe, Abisai e Itai: — Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza. E toda a tropa ouviu Davi dar essa ordem a todos os oficiais.
6 Imme datuwen tatagun David ot munggugubat dan nadah ibba dan holag Israel an tindalun Absalom nah muyung ad Eplaim.
6 O exército de Davi avançou contra os israelitas no campo e lutou contra eles na floresta de Efraim.
7 Inapput nadan tatagun David nadan ibbadan iIsrael an pinate day duwampulun libu.
7 E os soldados de Davi derrotaram os israelitas. Foi uma derrota terrível: vinte mil homens foram mortos naquele dia.
8 Nihinap hidiyen gubat nadah bobled Israel ya dakdakol moh udot nadah tataguy nateh muyung mu hay nateh nunlalabanan da.
8 A luta se espalhou por toda aquela região, e morreram mais homens na floresta do que no campo de batalha.
9 Kediyen munggugubat da ya inakhupan Absalom di udum hanadah tatagun amana ot bumtik an nuntakkeh kabayuna. Ya immuduk nah kaiw an oak nan kabayuna ya nihab-ut di ulun Absalom hi hapang diyen kaiw ot muntattayun yaden mamtik nan kabayuna.
9 De repente, Absalão se encontrou com alguns dos soldados de Davi. Absalão ia montado numa mula, e, ao passar por baixo de um grande carvalho, a sua cabeça ficou presa nos galhos. A mula continuou a correr, e Absalão ficou pendurado.
10 Waday oha nadah tindalun David di nanibo ot ena kalyon ke Joab. Kananay “Apu, dehdi man hi Absalom an nuntattayun nah kaiw!”
10 Um dos homens de Davi viu Absalão e disse a Joabe: — Eu vi Absalão pendurado num carvalho!
11 Kanan Joab di “Nganneh! Tinibom ya tipet uggem pinate? Gulat na ot ya idatan dakan ha-oy hi himpulun kalang ya ipatag-ek di saad mu ya idatan dakah balikit di opisyal.”
11 Joabe disse: — Você viu? Então por que não o matou ali mesmo? Eu teria dado a você dez barras de prata e um cinto.
12 Kanan diyen taguy “Takon nin di idatanak hi hinlibun kalang ya maid di nganneh diyen ek aton nah imbabalen nan patul. Kon ugge taku dingngol nan kinalin nan patul ke he-a, hi Abishai ya hi Ittay an kananay ‘Tibon yu anhan ta adiyu patayon nan imbabalek an hi Absalom.’
12 Mas o homem respondeu: — Mesmo que o senhor me desse mil barras de prata, eu não levantaria um dedo contra o filho do rei. Nós todos ouvimos o rei ordenar ao senhor, a Abisai e a Itai: “Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza.”
13 Gulat nat uggek inun-unud hidiyen kinalin nan patul ta pinatek nan imbabalenat ininnila na te hiya ya mainilaanan am-in di ma-ma-at ya inilak ot adiyak itakdog ke he-a.”
13 Se eu tivesse desobedecido e matado Absalão, o rei saberia disso — ele sabe de tudo —, e o senhor não me defenderia.
14 Kanan Joab di “Nganneh naen pungkalim?” Inalanay tulun pahul na ot itanod na nah pagon Absalom an nanongnan nuntattayun nah kaiw.
14 — Não vou perder mais tempo com você! — disse Joabe. Então Joabe pegou três lanças e as enterrou no peito de Absalão enquanto ele ainda estava vivo, pendurado no carvalho.
15 Indani ya immali day himpulun tatagun Joab ot punhintatannodan da damdamah Absalom ot mate.
15 E dez soldados de Joabe cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 Ot ipagangon Joab di tangguyub ta matikod nan gubat. Ot itikod mon nadan tindalunan mamdug nadah ibba dan tindalun iIsrael.
16 Aí Joabe tocou a corneta a fim de parar a luta. As suas tropas pararam de perseguir os israelitas e voltaram.
17 Lingka day adol Absalom ot eda iwele nah adallom an bitu nah muyung ot tababon dah dakol an batu. Hanadan tindalun Absalom ya namtik dan numpanganamut dah nunhituwan da.
17 Eles pegaram o corpo de Absalão e o jogaram numa cova funda na floresta e o cobriram com uma enorme pilha de pedras. Então todos os israelitas fugiram, cada um para a sua casa.
18 Handih katagun Absalom ya hina-ad na nah nundotal an kanan dan lutan di patul on tukud an batun nitudok di ngadanat panginomnoman dan hiya te maid di imbabalenah lalakin mamoltan hi ngadana. Ya nginadananah ngadana ot ingganad uwani ya nanongnah diyen panginomnoman dan hiya.
18 Quando ainda vivia, Absalão construiu um monumento para si mesmo no vale dos Reis porque ele não tinha nenhum filho para manter vivo o seu nome. E deu o seu próprio nome ao monumento, que até hoje é conhecido como o Monumento de Absalão.
19 Kanan Ahimaas an imbabalen Sadok di “Agat ek ipainilan nah patul hituwen maphod an naat an inihwang APU DIOS hi buhul na.”
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse a Joabe: — Deixe que eu vá correndo dar ao rei a notícia de que o
20 Kanan Joab di “Adika! Maid di maphod an em idatong nah patul ad uwani te nate nan imbabalena. Damanan ahi daka baalon hi udum hi algo, mu bokon ad uwani.”
20 — Não! — respondeu Joabe. — Hoje você não vai levar nenhuma boa notícia. Outro dia você poderá fazer isso, mas hoje não, porque o filho do rei morreu.
21 Indani ya kanan Joab nah muttatyunan Kushitey “Ekat em ipainilan David di tinibom.” Nunyuung nan muttatyu ot butikanan imme.
21 Então disse ao seu escravo etíope: — Vá você e diga ao rei o que viu. O escravo curvou-se diante de Joabe e saiu correndo.
22 Hi Ahimaas ya ipilit nan iabulut Joab an ume. Kananay “Takon di nganney maat ke ha-on ya umeyak ta ek po ipainilay naat.”
22 Aimaás insistiu: — Por favor, deixe-me levar as notícias também, não importa o que aconteça. — Por que você quer fazer isso, meu filho? — perguntou Joabe. — Você não receberá nenhuma recompensa por isso.
23 Ya kanan Ahimaas di “Takombo, pinhod kun ume.”
23 — Aconteça o que acontecer, eu quero ir! — repetiu Aimaás. — Então vá! — respondeu Joabe. Aí ele saiu correndo pela estrada do vale do rio Jordão e passou na frente do escravo etíope.
24 Hi David ya um-umbun hi numbattanan di duwan hoob an hogpan nah boble. Hanan guwalya imme nah atop di hoob ot mun-ang-ang-ang ya tinibona on tagun butibutikanan mangali.
24 Davi estava sentado entre o portão que dá para fora da cidade e o que dá para dentro. O vigia subiu para o alto da muralha e ficou no terraço do portão. Ele olhou para fora e viu um homem correndo sozinho.
25 Intukod nan David hidiyen tinibona ya kanan David di “Deket ohana ya nunna-ud an maphod di ialinan e ipainila.” Ya hidiyen tagun mangali ya mungkih-up mo.
25 Então avisou o rei. E o rei disse: — Se ele está sozinho, vem trazendo boas notícias. E o corredor veio chegando.
26 Indani ya tinibon nan guwalyay oha bon mangali. Intukod diyen guwalya nah mumpaptok hi hoob di “Tibom ke, deyan mangali boy oha!”
26 Então o vigia viu outro homem correndo sozinho e gritou para o guarda do portão: — Veja! Vem vindo outro homem correndo! — Esse também está trazendo boas notícias! — respondeu Davi.
27 Kanan nan guwalyay “Kay ot hi Ahimaas din namangulu te hay pamtik na.”
27 O vigia disse: — Pelo jeito de correr, o primeiro homem deve ser Aimaás, filho de Zadoque! — Ele é um bom rapaz — disse o rei — e deve estar trazendo boas notícias.
28 Inapngan Ahimaas nan patul ya nunyuung hi punlispitu nan hiya. Kananay “Madayaw nan AP-APU an Dios mun namaddang ke he-a ot apputom nadan buhul mun nungngohen he-a, apu patul.”
28 Aimaás gritou para o rei: — Tudo vai bem! Então ajoelhou-se diante dele e encostou o rosto no chão, dizendo: — Que o
29 Kanan David di “Nganney innun Absalom, an maphod? An maid di naat ke hiyah ad-adi?”
29 — O jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. Aimaás respondeu: — No momento em que o seu oficial Joabe me mandou vir, eu vi uma grande agitação, porém não sei dizer o que era.
30 Kanan David ke hiyay “Indani, tumaddog ka ni-an hitu.” Ot tumaddog ni-an hi Ahimaas.
30 — Fique de lado e espere! — disse o rei. Ele ficou de lado e esperou.
31 Dimmatong nan muttatyun Kushite ya kanana nah patul di “Maphod di in-alik an ipainilan he-a, apu patul! Ad uwani ya binaddangan dakan APU DIOS ot apputom am-in nadan mungngohen he-a.”
31 Então o mensageiro etíope chegou e disse ao rei: — Ó rei, eu tenho boas notícias para o senhor! Hoje o
32 Kanan nan patul di “Nganney innun Absalom, an maphod? An maid di ad-adih naat ke hiya?”
32 — E o jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. O mensageiro respondeu: — Eu gostaria que o que aconteceu com ele acontecesse com todos os inimigos do senhor e com todos os que se revoltam contra o senhor.
33 Dingngol nah diye ya u-umyung ot mungkogan manged tap-o nah kuwartuh tap-on nan hoob. Kananay “Absalom an imbabalek, kudukdulnay ha-oy di natet bokon he-a.” Kediyen mungkoga ya ipanidwanan kanalyon di ngadan nan imbabalenan hi Absalom.
33 Então o rei ficou profundamente triste. Subiu à sala que ficava por cima do portão e começou a chorar. Ele andava para lá e para cá e gritava: — Ó meu filho! Meu filho Absalão! Absalão, meu filho! Eu preferiria ter morrido no seu lugar, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.