2 Samuel 13

Nan Kalin Apu Dios (IFK) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Hi Absalom an imbabalen David ya waday tulang nan babai an hi Tamar. Hidiyen hi Tamar ya maddikit an abu, ta nan tulang nan hi Amnon an imbabalen amanah oha bon inayana ya impakappinhod na.
1 E aconteceu, depois disso, que, tendo Absalão, filho de Davi, uma irmã formosa, cujo nome era Tamar, Amnom, filho de Davi, amou-a.
2 Gapu kediyen namahig an naminhod Amnon ke Tamar ya u-umyung ta loktat ya nundogo. Maid di innunan makihummangan ke Tamar an am-ammuna dan duwa te wadat nangamung di ibbana.
2 E angustiou-se Amnom, até adoecer, por Tamar, sua irmã, porque era virgem; e parecia, aos olhos de Amnom, dificultoso fazer-lhe coisa alguma.
3 Mu wada nan natalam an gayyum Amnon an hi Jonadab. Hidiye ya ibana te imbabalen Simeah an tulang amanan hi David.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo, cujo nome era Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi. E era Jonadabe homem mui sagaz.
4 Ohan algo ya kanan Jonadab ke Amnon di “An nganney kabulubulunam? Antipet imbabale dakah patul yaden hay ang-ang muh kabigabigat ya kay mu indadluwan di nitaguwam?”
4 E ele lhe disse: Por que tu de manhã em manhã tanto emagreces, sendo filho do rei? Não mo farás saber a mim? Então, lhe disse Amnom: Amo a Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Kanan Jonadab ke hiyay “Athituy atom: Ipatibom an kay ka tut-uwa-ahan mundogo ta deket umalih amam an manibon he-a ya kalyom ke hiyan ipaalinah Tamar ta umidadaan hi kanom hituh kad-am. Ya kalyom bon pumhod di punggibok mu hin pakanon dakan hiya.”
5 E Jonadabe lhe disse: Deita-te na tua cama, e finge-te doente; e, quando teu pai te vier visitar, dize-lhe: Peço- te que minha irmã Tamar venha, e me dê de comer pão, e prepare a comida diante dos meus olhos, para que eu a veja e coma da sua mão.
6 Timbal Amnon hidiye ot handih immalih amanan hi David an manibon hiya ya imbaganan hiyan paaliyona anhan hi Tamar ta umidadaan nah pakappinhod nan kanon ta pakanon.
6 Deitou-se, pois, Amnom e fingiu-se doente; e, vindo o rei visitá-lo, disse Amnom ao rei: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos diante dos meus olhos, para que eu coma de sua mão.
7 Timbal David hidiye ot umitud-ak hi e mangalin Tamar ta umeh balen Amnon ta ena idadaanan hi kanona.
7 Mandou, então, Davi a casa, a Tamar, dizendo: Vai a casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe alguma comida.
8 Ot umeh Tamar ya tinibonah Amnon an mibakbakilang nah kuwartunah dih balena. Immalah alina ot mangapya tinapay hidih kad-an Amnon.
8 E foi Tamar a casa de Amnom, seu irmão (ele, porém, estava deitado), e tomou massa, e a amassou, e fez bolos diante dos seus olhos, e cozeu os bolos.
9 Nalutu nan makan ot ienan Amnon, mu adi mangan. Kanan Amnon hanadah muttatyunay “Lumah-un kayun am-in an muttatyuk!” Ot tumayan dan am-in.
9 E tomou a assadeira e os tirou diante dele; porém ele recusou comer. E disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram dele.
10 Kanana bon Tamar di “Ialim hitu nan kanok ta pakanonak!” In-en Tamar hi kad-an Amnon nan kanona
10 Então, disse Amnom a Tamar: Traze a comida à câmara e comerei da tua mão. E tomou Tamar os bolos que fizera e os trouxe a Amnom, seu irmão, à câmara.
11 ya impudon Amnon an kananan hiyay “Munhuyop ta!”
11 E, chegando-lhos, para que comesse, pegou dela e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, irmã minha.
12 Kanan Tamar di “Adiyak anhan piliton an mangat ketuwen gaga-iho. Adina lebbeng an aton di athitu hituh boble takud Israel.
12 Porém ela lhe disse: Não, irmão meu, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 Ya hin kanana ya daanay pangayak ta adiyak mibabain. Ya kon adika damdama mibabain hituh boble takud Israel? Kudukdulnay makihummangan kan amata. Inilak ot iabulut nan iineyak ke he-a.”
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E tu serias como um dos loucos de Israel. Agora, pois, peço- te que fales ao rei, porque não me negará a ti.
14 Mu adi ot ya abu hangudon Amnon nan pungkalin Tamar ot gapu te nalnal-ot ya pinilit nan inhuyop.
14 Porém ele não quis dar ouvidos à sua voz; antes, sendo mais forte do que ela, a forçou e se deitou com ela.
15 Indani bo udot ya namahig an ong-ongal di hingit nan Tamar mu nan naminhod na ni-an ke hiya. Ot kananan hiyay “Makaan kah tu, lumah-un ka!”
15 Depois, Amnom a aborreceu com grandíssimo aborrecimento, porque maior era o aborrecimento com que a aborrecia do que o amor com que a amara. E disse-lhe Amnom: Levanta-te e vai-te.
16 Kanan Tamar di “Adiyak! Deket palah-unonak ke he-a ya ong-ongal an pumbahulam mu hantun inat mun ha-on!”
16 Então, ela lhe disse: Não há razão de me despedires assim; maior seria este mal do que o outro que já me tens feito. Porém não lhe quis dar ouvidos.
17 Immayag hi muttatyuna ot kananay “Palah-unom tun babai ya indakkig mu!”
17 E chamou a seu moço que o servia e disse: Deita a esta fora e fecha a porta após ela.
18 Ot ipalah-un nan muttatyuh Tamar ot idakkig na nan panto.
18 E trazia ela uma roupa de muitas cores (porque assim se vestiam as filhas virgens dos reis, com capas), e seu criado a deitou fora e fechou a porta após ela.
19 Nundap-ulan Tamar di uluna ya binik-i na nan bulwatina ya iyuyuung nan mangen inhani nay taklenah anganan mungkoga.
19 Então, Tamar tomou cinza sobre a sua cabeça, e a roupa de muitas cores que trazia rasgou, e pôs as mãos sobre a cabeça, e foi-se andando e clamando.
20 Tinibon tulang nan hi Absalom ot hanhananan kananay “Kon waday gaga-ihon inat Amnon ke he-a? Pakodholom di nomnom mu! Nganney innun, ibam metlaing hi Amnon. Adim kalkalyon hi udum hinaen naat.” Hi Tamar an u-umyung ta nangamung ya nihahhaad hi balen tulang nan hi Absalom nipalpun diye.
20 E Absalão, seu irmão, lhe disse: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora, pois, irmã minha, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o teu coração por isso. Assim ficou Tamar e esteve solitária em casa de Absalão, seu irmão.
21 Handih dingngol nan patul an hi David hidiyen naat ya namahig di bungot na.
21 E, ouvindo o rei Davi todas essas coisas, muito se acendeu em ira.
22 Namahig moy hingit Absalom ke Amnon gapuh kediyen inat nan tulang nan hi Tamar ta hidiye nan adi mo makihummangan ke hiya.
22 Porém Absalão não falou com Amnom, nem mal nem bem; porque Absalão aborrecia a Amnom, por ter forçado a Tamar, sua irmã.
23 Nala-uy duwan toon ya kediyey pangipakaanan Absalom hi dutdut di kalnero nad Baal Hasor an nih-up ad Epraim. Inimbital nan am-in nadan tutulang nan imbabalen amana ot ume dah di.
23 E aconteceu que, passados dois anos inteiros, Absalão tinha tosquiadores em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, e convidou Absalão a todos os filhos do rei.
24 Ena inimbital damdamah amanan kananay “Deyan ad uwaniy pangipakaanak hi dutdut di kalnerok ya ayagan daka ya nadan opisyal mut umali kayuh din makihamul.”
24 E veio Absalão ao rei e disse: Eis que teu servo tem tosquiadores; peço que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Mu kanan amanan hi David di “Adiyak an imbabalek. Adina lebbeng an ekami umalin am-in te maligatan ka ot ya abu gapun dakami.” Ipilit Absalom mu adih amana.
25 O rei, porém, disse a Absalão: Não, filho meu, não vamos todos juntos, para não te sermos pesados. E instou com ele; porém ele não quis ir, mas o abençoou.
26 Kanan Absalom di “Deket adika, ne iabulut muh Amnon ta maki-alin dakami.”
26 Então, disse Absalão: Quando não, deixa ir conosco Amnom, meu irmão. Porém o rei lhe disse: Para que iria contigo?
27 Mu ipapilit Absalom ot loktat ya in-abulut amanan maki-eh Amnon takon nadan udum an imbabalena.
27 E, instando Absalão com ele, deixou ir com ele a Amnom e a todos os filhos do rei.
28 Tinugun tuwalin Absalom nadan tatagunan kananay “Athituy aton taku, deket nabutong hi Amnon ta insinyas kun patayon yu ya un-unudon yu. Adi kayu tumakut, ha-oy di ukod. Kinali tumulid kayu, adi kayu munhalinduwa.”
28 E Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre do vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom! Então, o matareis; não temais; porventura, não sou eu quem vo-lo ordenou? Esforçai-vos e sede valentes.
29 Inun-unud nadan tatagun Absalom di intugunan aton da ot patayon dah Amnon. Hanadan udum an imbabalen David ya nuntakke dah kabayu da ot bumtik da.
29 E os moços de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lho havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, e montaram cada um no seu mulo, e fugiram.
30 Handih wadadah dalan an uggeda ni-an dimmatong ya waday nangipainilan David an kanan day “Apu patul! Pinaten Absalom am-in nadan imbabalem! Maid di natdaan ke dida.”
30 E aconteceu que, estando eles ainda no caminho, veio a nova a Davi, de que se dizia: Absalão feriu todos os filhos do rei, e nenhum deles ficou.
31 Timmaddog nan patul ya numbik-inay bulwatina ot munlukbub nah luta gapuh hakit di nomnom na. Takon nadan opisyal na ya numbik-i da damdamay bulwatida.
31 Então, o rei se levantou, e rasgou as suas vestes, e se lançou por terra; da mesma maneira todos os seus servos estavam com vestes rotas.
32 Mu kanan Jonadab an imbabalem Simeah an tulang David di “Apu patul, uggeda pinaten am-in nadan imbabalem, ammunah Amnon an nate. Implanun tuwalin Absalom hidiye nipalpu handih pinilit Amnon an ihuyop hi tulang nan hi Tamar.
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não diga o meu senhor que mataram a todos os jovens filhos do rei, porque só morreu Amnom; porque assim o tinha resolvido fazer Absalão, desde o dia em que ele forçou a Tamar, sua irmã.
33 Kinali adim kulugon nan indatdatong dan he-an naten am-in nadan imbabalem. Ammuna kayah Amnon an nate.”
33 Não se lhe meta, pois, agora no coração do rei, meu senhor, tal coisa, dizendo: Morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 Hi Absalom ya binumtik.
34 E Absalão fugiu. E o jovem que estava de guarda levantou os seus olhos e olhou; e eis que muito povo vinha pelo caminho por detrás dele, pela banda do monte.
35 Kanan Jonadab nah patul di “Dadiye nadan imbabalem an mangalin kinalik ke he-a.”
35 Então, disse Jonadabe ao rei: Eis aqui vêm os filhos do rei; conforme a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 Dimmatong da ya mungkoga da, takon hi David ya nadan opisyal na ya namahig di koga da damdama.
36 E aconteceu que, quando acabou de falar, os filhos do rei vieram, e levantaram a sua voz, e choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram com mui grande choro.
37 — ausente —
37 Assim, Absalão fugiu e se foi a Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi trouxe dó por seu filho todos aqueles dias.
38 — ausente —
38 Assim, Absalão fugiu e foi para Gesur; esteve ali três anos.
39 Indani ya naal-alubyag hi David an adi mo u-umyung ot minomnomnoman bo kayan Absalom an pinhod nan abun tibon.
39 Então, tinha o rei Davi saudades de Absalão, porque já se tinha consolado acerca de Amnom, que era morto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.