1 Samuel 20

Nan Kalin Apu Dios (IFK) vs BKJ

Sair da comparação
1 Indani ya timmayan boh David ad Naiot ad Ramah ot umeh kad-an Jonathan. Kananan hiyay “Kon nganney numbahulak ke amam ta deyan ihik nan abun patayonak?”
1 E Davi fugiu de Naiote, em Ramá, e veio, e disse diante de Jônatas: O que eu fiz? Qual é a minha iniquidade? E qual é o meu pecado diante do teu pai para que ele busque a minha vida?
2 Kanan Jonathan di “Adi makulug hinaen edaka patayon ke ama. Te kon gulat na ya ininnilak ot hinaen ena aton ke he-a te am-in di planuna ya ipainilanan ha-on. Mu maid di impainilanah athina kinali adi makulug hinae.”
2 E ele lhe disse: Deus o livre, tu não morrerás; eis que o meu pai não fará qualquer coisa grande ou pequena, mas isto ele me mostrará; e por que o meu pai esconderia esta coisa de mim? Não é assim.
3 Mu kanan David di “Uggem po tuwali inila! Hi ke amam ya inilanan nahamad di punggayyuman ta kinali adina ipainilan he-a te adina pinhod an mahakit di nomnom mu gapun diyen atona. Isapatak ke he-ah ngadan APU DIOS an wadat nangamung an katatakut di nitaguwak te dandanin patayonak.”
3 E Davi também jurou e disse: O teu pai certamente sabe que encontrei graça em teus olhos; e ele disse: Que Jônatas não saiba disso, para que não esteja aflito; mas, verdadeiramente, como vive o SENHOR, e como vive a tua alma, não há nada além de um passo entre mim e a morte.
4 Ot kanan Jonathan di “Kalyom ke ha-on hin nganney pinhod mut atok.”
4 Então disse Jônatas a Davi: O que quer que deseje a tua alma, eu mesmo farei por ti.
5 Kanan David di “Hi bigat an waday hamul te Piyestan di Natalak di Bulan ya lebbengnan wadaak ta mangan takun am-in ke da amam. Mu hin mabalin kuma ya kudukdulnay eyak mitalu inggana hilong hi ohhandi.
5 E Davi disse a Jônatas: Eis que amanhã é lua nova, e eu não devo falhar em me assentar com o rei na refeição; mas deixa-me ir, para que eu possa me esconder no campo até o anoitecer do terceiro dia.
6 Ya deket tibon amam an maidak ta hanhanana ya kanam ke hiyay ‘Kinalinan ha-on ot umanamut ni-an ad Betlehem te maamung da kanun hin-am-at mun-appit dan hidiyey oggan da pe aton hi katootoon.’
6 Se o teu pai sentir mesmo a minha falta, então diz: Davi muito seriamente me pediu para sair para que pudesse correr até Belém, sua cidade; pois há lá um sacrifício anual para toda a família.
7 Deket kananay ‘Takombo.’ Ne hidiyey kainilaanan maid di ad-adin planunan aton ke ha-on. Mu deket bumoh-ol ya hidiyey kitib-anan nunna-ud an waday ad-adin planuna.
7 Se ele disser assim: Está bem; o teu servo terá paz; mas se ele ficar muito nervoso, então esteja certo de que o mal está determinado por ele.
8 Kinali atom anhan hituwen kinalik ke he-at pangipaannungam nah insapatam ke ha-on. Mu deket hay punnomnom mu ya numbahulak ke amam ya kudukdulnay patayonak ot kattog ke he-at adi mahapul an hi amam di mamaten ha-on.”
8 Portanto, tratarás com bondade o teu servo; pois trouxeste o teu servo a um pacto do SENHOR contigo; não obstante, se em mim houver iniquidade, mata-me tu mesmo; afinal por que deverias tu me levar ao teu pai?
9 Ya kanan Jonathan di “Adi mabalin an ek aton di athina. Gulat nat waday inilmuk hi athinan aton ama ya kinalik ot ke he-a.”
9 E Jônatas disse: Longe esteja isto de ti; pois se eu soubesse com certeza que o mal estava determinado pelo meu pai sobre ti, não to diria eu?
10 Kanan bon David di “Ne nganney innuk an manginila hin bumoh-ol hi amam weno adi?”
10 Então disse Davi a Jônatas: Quem me contará? Ou, e se o teu pai te responder rudemente?
11 Kanan Jonathan ke hiyay “Makat ume tah di nah pumpattolan.” Ot ume dan duwa.
11 E Jônatas disse a Davi: Vem e saiamos ao campo. E saíram ambos ao campo.
12 Ot kalyon Jonathan ke David di aton da. Kananay “Hi APU DIOS an Dios takun holag Israel di tistigu ta. Hi himbatangan hi bigat hi athitun oras ya makihummanganak ke ama. Deket maphod di kalina mipanggep ke he-a ya umitud-akak hi mangipainilan he-a.
12 E Jônatas disse a Davi: Ó SENHOR Deus de Israel, quando eu tiver sondado o meu pai a este respeito, amanhã, a qualquer hora, ou no terceiro dia, e eis que se houver bem para com Davi, e eu não to enviar, e to mostrar;
13 Mu deket ihik nan abun aton ke he-ay ad-adi yaden adik ipainilan he-at mihwang ka ne takon di patayonak ke APU DIOS. Mu hana ot ta nanongna kayan baddangan dakan Apu Dios umat ke ama an binanaddangana handi.
13 que o SENHOR assim o faça e muito mais a Jônatas; mas se aprouver ao meu pai fazer-te o mal, então eu to mostrarei, e te mandarei embora, para que possas ir em paz; e o SENHOR esteja contigo, como tem estado com o meu pai.
14 Ya hay ibagak anhan ke he-a David ya punnanongom ta ingganay ulem ke ha-on umat nah adi malumman an ulen APU DIOS. Mu takon hin kananat mateyak
14 E tu não somente demonstrarás a bondade do SENHOR enquanto eu ainda viver, para que eu não morra;
15 ya punnanongom anhan damdamay ulem hi pamilyak ta inggana. Ya deket dadagom am-in nadan makibuhul ke he-ah kabobboble gapuh baddang APU DIOS ya tibom anhan ta adim pakidadag di pamilyak.
15 como também não cortarás a tua bondade da minha casa para todo o sempre; não, nem quando o SENHOR tiver cortado os inimigos de Davi, cada um deles, da face da terra.
16 Hana ot ta maid ke ditay mangibahho nah kinali tan aton ta. Mu deket ibahhom ya kastiguwon dakan APU DIOS.”
16 Assim, Jônatas fez um pacto com a casa de Davi, dizendo: Que o SENHOR até mesmo isto requeira da mão dos inimigos de Davi.
17 Indani ya impunsapatan Jonathan hi David mipanggep hi naminhod nan hiya te hay naminhod nan David ya umat hi naminhod nah adol na.
17 E Jônatas fez com que Davi jurasse novamente, porque o amava; pois ele o amava como amava a sua própria alma.
18 Kanan bon Jonathan ke David di “Hi bigat ya Piyestan di Natalak di Bulan ya nonomnomon daka te maid kan ahi umbun nah oggan mu ubunan.
18 Então, Jônatas disse a Davi: Amanhã é a lua nova; e a tua falta será sentida, porque o teu assento estará vazio.
19 Ya nunna-ud an mainilah ohhandiy kamaid mu, kinali mahapul an eka muntalu nadah nipiggil an batun em nitaluwan handi.
19 E quando tiveres permanecido por três dias, então descerás rapidamente, e virás ao lugar onde te escondias quando o negócio estava à mão, e permanecerás junto à pedra de Ezel.
20 Ahik ipanay tulun panah din kay hanan waday panpanaok hidi.
20 E eu atirarei três flechas para o teu lado, como se atirasse a um alvo.
21 Ne itud-ak ku nan muttatyuk an e mangala nah ipanak. Deket kanak ke hiyay wadah nangappit hi kad-am nan pana, alam! Hay kibalinana ya maid di maat ke he-ah ad-adi ta mabalin an maukat ka. Ya isapatak ke APU DIOS an wadat nangamung an makulug an maid di maat ke he-a.
21 E eis que te enviarei um jovem, dizendo: Vai e encontra as flechas. Se eu disser expressamente ao jovem: Eis que as flechas estão neste teu lado, apanha-as; depois vem; pois há paz para ti, e nenhuma ferida; como vive o SENHOR.
22 Mu deket kanak nah ungay ‘Dehdih binnah-el na nan pana.’ Ya hidiyey panginilaam an mahapul an bumtik ka te pinhod APU DIOS an hidiyey atom.
22 Mas se eu disser isto ao jovem: Eis que as flechas estão além de ti; segue o teu caminho; pois o SENHOR te mandou embora.
23 Hana ken mipanggep hi inhummangan ta ya nomnomom an wadat nangamung hi APU DIOS an tistigu tan duwa.”
23 E no tocante à questão que tu e eu falamos, que o SENHOR esteja entre mim e ti para sempre.
24 Ot e mitaluh David. Kediyen Piyestan di Natalak di Bulan an eda mangan
24 Assim, Davi se escondeu no campo; e, quando a lua nova chegou, o rei se assentou para comer carne.
25 ya inumbun nan patul nah oggana tuwali ubunan nah nangappit hi dingding. Ya inumbun hi Abner hi paldang na ya inumbun hi Jonathan nah ha-ob amana. Mu nah ubunan David ya maid di inumbun.
25 E o rei se assentou sobre o seu assento, como nas outras vezes, sobre um assento junto à parede; e Jônatas se levantou, e Abner se assentou ao lado de Saul, e o lugar de Davi estava vago.
26 Ya op-opyah Saul te kananah nomnom na on waday inat David hi panio ot mibilang an adi malini, ta hidiye nan adi mabalin an makihamul.
26 Todavia Saul nada falou naquele dia, pois pensou: Algo lhe sobreveio, ele não está limpo; seguramente ele não está limpo.
27 Nabigat bon hidiyey mikadwan algo kediyen bulan ya maid boh David. Kanan Saul nah imbabalenan hi Jonathan di “Tipet ingganad uwani ya maid nan imbabalen Jesse an makihayuyung ke ditaku?”
27 E sucedeu, pela manhã, o segundo dia do mês, que o lugar de Davi estava vago; e Saul disse a Jônatas, seu filho: Por que não veio o filho de Jessé comer, nem ontem, nem hoje?
28 Hinumang Jonathan an kananay “Kinali nan ha-on an umanamut kanu ni-an hi boble dad Betlehem.
28 E Jônatas respondeu a Saul: Davi me pediu seriamente para ir a Belém;
29 Te impaayag kanun nadan tutulang na te mahapul an wada dan am-in an hin-am-a ta aton da nan pangi-e dan mun-appit. Kananay ‘Deke anhan ta mabalin ya iabulut yu ta umanamutak ni-an ta ek tibon nadan iibak.’ Ot iabulut ku. Kinali maid ad uwani.”
29 e ele disse: Deixa-me ir, rogo-te; pois a nossa família tem um sacrifício na cidade; e o meu irmão, ele me ordenou a ir para lá; e, agora, se tenho achado favor aos teus olhos, deixa-me partir, rogo-te, para ver os meus irmãos. Por isso não vem ele à mesa do rei.
30 Bimmoh-ol hi Saul ke Jonathan an kananay “Nangimbabalen inam ke he-a! Ya- kon maid di nomnom mu! Kon pangalim on uggek inilan pakahhandiyam hidiyen imbabalen Jesse yaden kibabainam ya kibabainan damdaman inam?
30 Então, a ira de Saul acendeu-se contra Jônatas, e ele lhe disse: Tu, filho da mulher rebelde pervertida, não sei eu que escolheste o filho de Jessé para a tua própria confusão, e para a confusão da nudez da tua mãe?
31 Deket adi mateh diyen tagu ya nunna-ud an bokon kan mumpatul. Kinali eka ot ta em ikuyug te mahapul an mate.”
31 Pois, enquanto viver o filho de Jessé sobre o chão, tu não serás estabelecido, nem o teu reino. Por isso, agora, manda apanhá-lo para mim, pois ele certamente morrerá.
32 Kanan Jonathan ke amanay “Kon tipet e mipipate yaden maid di inat nah ad-adi?”
32 E Jônatas respondeu a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que ele deve ser morto? O que fez ele?
33 Ya gapuh boh-ol Saul ya intanod nay pahul ke Jonathan an imbabalenat patayona. Kediyey nanginilaan Jonathan an nunna-ud an patayon amanah David.
33 E Saul atirou um dardo contra ele para atingi-lo; pelo que Jônatas soube que seu pai estava determinado a matar Davi.
34 Imminah Jonathan ot tumayan nah lamesaan an namahig di boh-ol na ot ug-ugge nangan kediyen algon hidiyey mikadwan algon nan piyesta. Mahakit di nomnomna gapu kediyen kababain an at-atton amana ke David.
34 Assim, Jônatas se levantou da mesa mui irado, e não comeu carne no segundo dia do mês; pois estava aflito por Davi, porque o seu pai lhe havia feito vergonha.
35 Ot handih nabigatana ya immeh Jonathan nah nuntaluwan David ta muntibbowan dan hidiyey inhummangan dan aton da. Waday ingkuyug nah unga
35 E sucedeu que, pela manhã, Jônatas saiu para o campo na hora marcada com Davi, e com ele um jovem pequeno.
36 ot baalonan e mangala nah pana. Kanana nah ungay “Butikam an e manamak tuh ipanak. Mamtik nan unga ya impaena nan pana ot mala-u.”
36 E ele disse ao seu jovem: Corre, encontra agora as flechas que atirei. E enquanto o jovem corria, ele atirou uma flecha para além dele.
37 Handih wada nan ungah pottok nan nitaluwan David ya initkuk Jonathan nah ungan kananay “Ume-ele ka pay te wadah e-elena nan pana.
37 E quando o jovem havia chegado ao lugar da flecha que Jônatas havia atirado, Jônatas gritou ao jovem, e disse: Não está a flecha além de ti?
38 Galgal-am ta em alan.” E inalan nan unga nan pana ot ena idat ke Jonathan an kon muttatyun hiya.
38 E Jônatas gritou para o jovem: Apressa-te, rápido, não te detenhas. E o jovem de Jônatas apanhou as flechas, e veio ao seu senhor.
39 Hanan unga ya uggena inilay mipanggep nah inhummangan da David ke Jonathan.
39 Porém o jovem não sabia de coisa alguma; somente Jônatas e Davi conheciam o assunto.
40 Indat Jonathan nadan panana nah unga ot paanamutona.
40 E Jônatas deu a sua artilharia ao seu jovem, e lhe disse: Vai, leva-os até a cidade.
41 Handih imme nan unga ya naukat hi David nah nuntaluwanah kad-an di batu ot munyuung hi namintulu ke Jonathan. Nun-awwalan da ya mungkoga dan duwa, namam-an David.
41 E assim que o jovem se foi, Davi se levantou de um lugar em direção ao sul, e caiu sobre a sua face em terra, e se curvou três vezes; e eles se beijaram, e choraram juntos, até Davi se exceder.
42 Kanan Jonathan ke David di “Hi APU DIOS di nanongnan mangipaptok ke he-a. Tibonat nadan holag mu ya holag ku ya punnanongon dan adida ibahhon aton nan inhummangan tan adida ibahho.” Timmayan hi David ot umanamut damdamah Jonathan.
42 E Jônatas disse a Davi: Vai em paz, porquanto nós dois juramos em nome do SENHOR, dizendo: O SENHOR esteja entre mim e ti, e entre a minha semente e a tua semente para sempre. E ele se levantou e partiu; e Jônatas entrou na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.