Mateus 13

idc (IDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ka awii ra ni iYesu kunu nga kidẹ ọna ki cica ka anyu ọghọng.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Ikir bajiya ba curu ki ghimi nga, ki sa na ghila nga idẹ ọgbọlọ ki cica. Ikir bajiya nga ba tara ka anyu ọghọng.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Aba tẹri bọ uma na pam ni ighang upii, si, “Aghọ wuu kyaa kọ pila.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Asọ ta ighọ ni, ice kpaa kọ utra, ni anurunu ba ki ba la yọ kọ.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Ice ighọ kpaa kọ ọka atii ni ba ẹrẹbọ ya nagigang, iva mii kaisa ka ẹrẹbọ shiwu ikyuu ba,
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 ọnọng ya ta ni, aba ghau yọ ki hwiya yọ ka akang bọ shi yọ akyuu ba.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Ice kpaa ka ọka umani akara shiya, akara ba fọnọ ki la ẹrẹkyuọ bọ.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Ice ighọ kpaa ka ẹrẹbọ ididuma ki sa ikii ajilaji, ishishi itin, ishishi itai ki cẹri imumani apila.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Ta ni aghọ shi na atọ kọọ.” Ighang upii upila|alt="parable of the sower" src="DN00470b.tif" size="col" loc="13:1" copy="cn" ref="13.9"
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Atina iYesu va ba ki ba ghulu nga si, “Ikẹmbọ sa ni inga sọ pii ni bọ ni ighang upii?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Aba yira bọ si, “Inu ni, ama nọ uye ẹghẹrẹghẹmẹ inga ẹrẹgọm aYaya, ibọ ni, ata ma bọ wọ ba.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Ka aghọ shi ni ima ni, aka khimi nga kọ, ka apeni na pam, ni aghọmani ashi ni yọ ba ni, aki kara anọ imumani ashi ni yọ kọ.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Imumani isa ni imẹ sọ pii ni bọ ni ighang upii yẹ. “‘Aka kọọ, na aka kpẹlẹ bọ ba, aka kyoo, na aka nu bọ ba na akpili bọ ba.’
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Kindii ni, amọ aghaghẹ aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng Ishaya hwura kaya akwyuẹ bọ si, “‘Inu ki ka kọọ, ni inu ta ki kpẹlẹ nọ ba, inu ki ka kyoo, ni inu ta ki kpẹlẹ nọ ba.
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Ka ajiya nga shi na ikwyi umom, ni atọ bọ ka ta akọọ yọ ba, akọ yuru ica bọ ya, iba kindii ba ni, ata kọ nu ni ica bọ, ka aba kọọ na atọ bọ, ka aba kpẹlẹ kidẹ ikwyi bọ, ka vuu ba ukushi mi ki imẹ ma bọ ọkyuọ.’
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Ica nu shi na anyu adaduma ki ika nu, kina atọ nu, ka aka kọọ.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Aipang ni isọ tẹri nu, aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng kina agha uju aipang na pam wang nu imumani inu sọ kyoo, ni ata nu bọ ba, ka aba kọọ imumani inu hwiri, ni ata kọọ bọ ba.”
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Inu kọ imumani ighang upii aghọ wuu sọ nyeni
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Insi ajiya kọọ ila ẹrẹgọm na ata kpẹlẹ nga ba ni, Ishẹẹ ka ba ki ba kara imumani apila kidẹ ikwyi nga. Ighọ na apila kọ utra yẹ.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Ighọ ni ikpaa ka ọka atii ni, iyọ kọọ upii ki yira kidẹ akyua ni ikwyifu,
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 ni ishi yọ ni akang ba, ika mọr kidẹ anọ akyua, insi umẹni kina ọlọ ba kaya upii ni, kaisa aka waa nọ utumu.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Ighọ ni apila kidẹ akara ni, iyọ shi aghọ ni akọọ upii, ni uduma asing kọnọ uyoo upeni tulu nga ki kla nga ọfọnọ wọ ka ama ikọlọ.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Ighọ mani ikpaa ka ẹrẹbọ ididuma ni, anga shi aghọmani akọọ upii ki kpẹlẹ wu. A ju utina wu ki ma ikọlọ, ice ajilaji, ice ishi-shitin, ice ishi-shitai.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Aba ma bọ ice ighang upii si, “Aki mra ẹrẹgọm ayaya na ajiya umani apila ighọ ididuma kidẹ ija nga,
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 akyua ni ajiya sọ moo ni asho nga ba ki ba pila ọbọ kidẹ ija alkama na asa sang nga.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Imila ya sang na pipar ni, ọbọ ba kọ sang.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Ni agira ate ọna ba ki ba tẹri nga si, ‘Aghọ ọna, ba ighọ ididuma yọ ni ingọ pila kidẹ ija ngọ ba?’ A ju na nyi ni ọbọ mii ya kidẹ?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Aba ju bọ si, ‘Aghọ ju irisho ni imẹ nga ju udii!’ Agira nga ba ju si, “Ingọ wang si ayọ ya yẹẹ ọbọ kọ?
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Ni aba ju si, ‘Kayi, ki inu bọ wang uwuru ọbọ ni inu ki wuru kina alkama.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Ya bọ ya ka afọnọ nadidu ka afuma akyua ucuru, akyua ucuru ni, imẹ ki tẹri aghọ ucuru ka acuru ọbọ ka alolu bọ, ka ta ugha wu, ni asa curu alkama ka asa kidẹ na afọ mi.’”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Aba ma bọ ice ighang upii si, “Ẹrẹgọm ayaya shi kini ikir ikpo umani ace ajiya pila kidẹ ija nga.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Iyọ cẹẹ nọ ọzọzi kidẹ ighọ nadidu, insi ifọnu ni, ika cẹẹ uma umani apila kidẹ ija ki ba ọshẹ ọghọghẹ, ni anurunu ayaya ka ta asọọ bọ ya kaya aga nga.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Aba tẹri bọ ice ighang upii. “Ẹrẹgọm ayaya shi kini uyisti umani ace ayiri ki zọọ na ima umra ugọ alkama iritai ki ta kọ umani ugọ kpẹnẹ uyisti ni.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Nadidu uma ri ni, iYesu tẹri ikir bajiya ni ighang upii; Ata tẹri bọ ice ima ba ighang upii ba.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Udii ni, ka ahwura upii ni aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng tẹri wọ, “Imẹ ki yẹmi anyu mi ni ighang upii; Imẹ ki tẹri imumani ashọ wọ kọ kpaa ka akyua na akeri asing kọ.”
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 IYesu ba sang nga kidẹ ikir bajiya ki kyaa aca. Ni atina nga ba ukushi nga, ni asi, “Tẹri ayọ imumani ighang upii ọbọ kidẹ ija sọ nyeni.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Aba yira bọ si, “Aghọmani apila ighọ ididuma nga shi Anọ Ajiya.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Ija kọ shi asing, ni ighọ ididuma yọ shi ẹrẹgọm Onọng. Ọbọ bọ shi anọ ishẹẹ,
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 ni asho mani apila nga shi ishẹẹ. Ucuru imila wọ sọ usang asing, aghọ ucuru bọ shi atuma Ọnọng.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Kọnọ umani aka curu ọbọ ki ta ugha wọ ni, kindii wọ ni uki shi wọ kọ usang asing.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Anọ Ajiya ki tuma atuma Ọnọng, ni aki curu nadidu uma umani uka sa uvulu, kina aghọ ju uma ububi, ka a woo bọ kini ọbọng bọ ni ki ẹrẹgọm nga,
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 ka fẹni bọ kidẹ ugha ọlọ nagigang. Kọ ukadu wu ni aki ci na ghula ayiri.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ni agha aipang ki ma uyeri kini ọnọng utaa ni kidẹ ẹrẹgọm Ate bọ. Taani aghọ shi na atọ kọọ kọ.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 “Ẹrẹgọm Ayaya shi kini upeni na ashọ kidẹ ija ni, unga umani ace ajiya peni ki ba khimi ushọ wọ. Ni ikwyifu na aba ya gbara uma umani ashi ni bọ nadidu ki ya ghẹẹ ija wọ.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Kakyakyua ri, ẹrẹgọm ayaya shi kini aghọ gheli na agbara kina aghọ wang atii adaduma ni.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Aya peni utii udọdọma uye ni, aba ya gbara nadidu imumani ashi ni yọ ki ya ghẹẹ wọ.”
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Kakyakyua ri, ẹrẹgọm ayaya shi kini isha ọhwiri itagbo na a fẹni kidẹ ọghọng ki hwiri kwiligba ighọ itagbo ni.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Iya tii ni, ajiya waa ki shii kaya asing ki hwiya ididuma ki sa kidẹ ọkọọ na ashi naa ibibi wọ.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Kindii wu ni uki shi wu kọ usang asing. Atuma Ọnọng ki kunu ka aba kau agha akakiya kidẹ agha aipang.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Ni asa fẹni agha akakiya kidẹ ugha ọlọ nagigang umani aki ci na aghula ayiri.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 “Inu kpẹlẹ Uma ri nadidu?” Aba yira nga si, “Ẹẹ.”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Aba ju bọ si, “Nadidu aghọmẹẹ umẹẹ iMusa umani apeni umẹẹ kaya ẹrẹgọm ayaya ni, ashi kini akọr ọna nga ni, aghọ umani aba na upeni ọsọsa nga kina ọtọtang nga ka uka ukyuru uma nga.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 IYesu ya kpẹẹ nadidu ighang upii ni, aba sang nga kọ ukadu.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Na aya ba ifọng bọ ni aba mẹẹ bọ kidẹ ọkọ takwyuẹ aYahudawa, aba wo ica, na tẹri si, “Abi wu ni ajiya ri peni uye ukyuu ri wọ kina akyuọ uju uma usa uwo ica?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Anọ ikafinta ra nga ba? Ayuru nga ngaa ni aka yọrọ si iMaryamu ba? Anayuru nga bọ shi iYakubu, kina iYusufu, kina iSiman, kina iYahuda ba?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Afọọ nga nadidu bọ shi kina ayọ ri ba? Abi wọ ni ajiya ri peni nadidu uma ri kọ?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Aba kọọ anaa ni ngaa. IYesu ba ju bọ si, “Aka tọrọ bọ aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng ba inbasi ki ifọng nga kina aca nga ba ni.”
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Ata ba ju nga uma usa uwo ica kọ ukadu ba ka ata ma bọ aipang ba.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.