Marcos 12

idc (IDC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 IYesu ba pii kini ibọ na ighang upii, Asi, “Ace ajiya pila ija inabi nga. Asa viya uwiya ki ghimi wu, na aba tumu uhwo umẹẹ inabi nga wu ki ba viya ubọ usha. Aba ma ace aghọ uwuu ija uta na asisang ukyeng.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Akyua ucuru imila ya ju ni aba tuma ace agira nga ka ija ka aya yira ice ikọlọ inabi ka aba ma nga.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Aba kpẹnẹ nga ki ca nga, ki ya nga na vuwa nga na avọ ahwọọ.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Aba tuma ace agira nga kukushi bọ; aba kyo ajiya nga ka ẹrẹkwẹ ki kọng nga ọlọ ki ju nga ububi.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Aba khimi utuma ace aghọ wọ, aba pii nga wu. Aba tuma ace aghọ bọ; aca ace aghọ bọ ni asa pili ace aghọ bọ wu.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Ashẹ na aghaye na atuma, anọ nga, aghọmani anga yoo. Aba tuma nga kọ tutumu, si, ‘Aki ma anọ ẹrẹgọrọ.’
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Aghọtina ija ba ju ace bọ si, ‘Aghọ ki lara ni ija nga we. Ayọ ba pii nga ka ija tee inga yi.’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Aba kpẹnẹ nga ki pii wu, ki fẹni nga kọ seshi ija.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Ikẹmbọ ni aghọ ọna ki ju ajiya nga? Aki ba ka aba pili aghọtina ra ka ma ace aghọ bọ ija.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Inu kọ pila nọ upii Ọnọng ri ba,
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Aghọ ọna nga ju udii,
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Agha ite aYahudawa wang utira ni aki kpẹnẹ nga kọ ka aye si akwyi bọ yọ ni ighang upii ri shiwu. Ni asọ tẹ ẹrẹbata ikir bajiya; aba ya nga ya na sa wor.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Ko tumu ni aba tuma ace aFarisiyawa kina ajiya iHiridus kukushi iYesu ka aya peni nga na vulu ko upii nga.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Aba ukushi nga ki ba ju si, “Aghọmẹẹ, ayọ ye si ingọ ni agha aipang nga. Aghọ ka biya nga utee ngọ ba, ka ingọ shi ngọ nu uyoo ẹrẹkwyuẹ ba; ingọ ka mẹẹ utira Ọnọng na aipang. Ọsọ ọdọma na ayọ ja iKaisar nga agonu ta ushi wu uduma ba?
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Ayọ ja ta ayọ ba ja ba?”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Aba ma nga, na aba wulu bọ si, “Iwuu kini uca inga bọ shiya?
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 IYesu ba ju bọ si, “Ma iKaisar imumani ishi inga iKaisar ni inu ma Ọnọng imumani ishi inga Ọnọng.”
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Ni aSadukiyawa mani asi ba usang ko kpo ba ukushi iYesu ki ghulu nga si,
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Aghọmẹẹ, iMusa woo ayọ si, insi anayuru ajiya kpoo ki shee ayiri nga ba anọ ba, iyiya yọ ni ajiya nga ki vo ayiri aghọkpo ka apeni anayuru nga anọ.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Ka kyuakyuari ni aju ace anayuru atinsara. Aghite vo ayiri ki kpoo ba anọ.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Aghi ipai ba vọ ayiri aghọkpo, aba kọ kpoo ba anọ. Kindọ wu na aghi itai.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Nadidu bọ ka atinsara bọ ni ba aghọ ni apeni anọ. Kutumu ni, ayiri kpoo.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Awii usang aghọ kpuru ni, aki shi ayiri inga, ka agha atinsara kọ vo nga?”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 IYesu yira bọ si, “Inu ta vulu nu ba ka inu ta ye nu upii Ọnọng kina ẹrẹkyuọ nga ba?
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Akyua usang aghọkporu ni, aki ju bọ ọbiya ba na ama bọ ọbiya ba. Aki shi kini atuma Ọnọng bọ ni ka ayaya.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Kaya awii usang aghọ kpuru ni, inu ta kọ pila nọ awọ iMusa, ama ila umani ugha la kidẹ aghumu, ni Ọnọng ju nga si, ‘Imẹ si Ọnọng Ibrahim, kina Ishaku kina iYakubu?’
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Ashi Ọnọng aghọkpo ba, anga agha akyuọ bu. Inu vulu nagigang!”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Agha yeng kidẹ aghọmẹẹ umẹẹ iMusa ba ki ba kọọ ni asọ linang. Aya kpẹlẹ si iYesu sọ yira bọ upii na birbọ ni, aba ghulu nga si, “Nadidu uma umani Ọnọng sa uju ni, uligba wu cẹẹ nọ ughọghẹ?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 IYesu ba yira nga ki ju si, “Ọnga ni ucẹẹ nọ ughọghẹ ni, ‘Inu kọ, Israila, Ate Ọnọng bayọ, Ate ni ayeng nga.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Yoo Aghọ ọna Ọnọng ngọ kini ikwyi nu nadidu kina ọkyuọ nu nadidu, kini ikwyi ngọ nadidu kini ẹrẹkyuọ ngọ nadidu!
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Ọnga ipai cẹẹ nọ ughọghẹ umani Ọnọng sa uju kọ shi, Yoo agha ayayo ngọ kini ẹrẹkwẹ ngọ ni.’ Ba ọnga mani ucẹẹ adii ri ba.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Ajiya nga ba yira si, “Ingọ tẹri aipang, aghọmẹẹ umẹẹ iMusa. Ingọ tẹri aipang nọ umani ingọ si Ọnọng shi uyeng ba ace aghọ ba sa anga.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Yoo nga kini ikwyi ngọ nadidu kini ukpili ngọ nadidu kini ẹrẹkyuọ ngọ nadidu, kọ ba yoo agha a yayo ngọ kini ẹrẹkwẹ ngọ ni ucẹẹ nọ umani ingọ ya ta ugha ọlọkpa kunu uwa ifuu.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 IYesu ya nu na a yira upii na uye ni, aba ju nga si, Ingọ shi ngọ atọọ kini ẹrẹgọm Ọnọng ba.” Kọ kpaa ka akyua ra ni, ba aghọmani asọ ghulu nga ima ba.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 IYesu sọ mẹẹ kidẹ ọna Ọnọng ni, aba ghulu si, “Ikẹmbọ sa ni, aghọmẹẹ umẹẹ iMusa si, iKristi ni Anọ iDauda nga?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 IDauda ki kirkwyi nga pii kidẹ aghing Ọnọng si,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 IDauda ki kirkwyi nga yọrọ nga si ‘Ate ọna,’ Na nyi wu ni aki ba yọrọ nga si anọ nga?”
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Ashi kidẹ umẹẹ ni, iYesu ba ju si, “Inu ju na birbọ na aghọmẹẹ umẹẹ iMusa aghọ wang soru uma ọkọkọng na asọ goru. Awang si a bili bọ kọ ka ju izẹ
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 ka aba ma bọ uka ucẹ ọkọkọng kọ ọkọ takwyuẹ aYahudawa kọnọ uka usra agya.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Aka yira ayiri mani aghimi bọ kọ kpurubu ọna bu na aka ba upii nọ Ọnọng ọgbọọgbang ka anu bọ. Aki ju bọ ashuwa nagigang.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 IYesu cẹẹ kidẹ ọna Ọnọng kọ uka uta uma na asọ kyoo umani ikir bajiya su ma uma bọ. Aghọnọ upeni na pam ma na pam.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ni aghina amir mani aghimi nga kọ kpoo ba ki ba ta anini apai ya anga umani ata fuma yọ ukọbọ ba.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 IYesu ba yọrọ atina nga ki ju bọ si, “Imẹ sọ tẹri nọ aipang, aghina amir mani aghimi nga kọ kpoo ri ma ki cẹẹ aghọ bọ nadidu kidẹ uka uta uma.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Nadidu bọ ma kidẹ nọ upeni bọ; inga ni, kidẹ na amir nga ni ama nadidu imumani ashi ni yọ kọ cẹ nga.
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.