Atos 28
GOD WAA NYAAGƗT (IAN) vs NAA
1 Tamba nɨmbumba veilaa apma vat tɨganɨn. Kan kipmana sɨ wutnan Molta walɨnja nɨmbuk.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Wan kɨpmamba la nɨmba nɨn kat apma vat kwunatndi. Meik ndalɨndɨ nɨna mbangɨ wupma yilɨndɨ. Wungi kat tɨga kan kɨpmana nɨmba ya salɨlaa nɨn kat yagwa wandi.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pol nu kat yindɨ. Nu kwutaa yaa yamba taagandɨ, numba la kamboy ya kangan wandɨ, vaaka wogwega Polna taambamba ngilaa lɨga valɨndɨ.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Wan kɨpmana nɨmba Polna taambamba njilaa la kamboy kat vɨlaa awat wandi. Wan nyan nat yan kat vatnya lɨga nyan angandɨ. God ndɨ kat vatnyavat anagandɨ. Tat ngu ana kɨndɨ. Kan mbambala God ndɨ kat vatnyavat tɨgandɨ waa awat sowat wandi.
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pol taamba pangwetɨndɨ, kamboy njalaka ndaiga yamba ndandɨ. Pol kwo lɨndɨ.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ndi kawiga lɨga yelavɨtndi. Ndɨna taamba wukiyandɨ. Samat tɨga kɨpmamba ndalaa kiyaigandɨ waa yelavɨtndi. Pol kwo lɨndɨ vɨlaa nat maawut yelavɨtndi. Ndɨ waagana waa yelavɨtndi.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Wan tɨnja kavana ngway kan kɨpmana njambwi nyana kɨpma. Ndɨna sɨ Pablias. Nɨn kat apma vat yagwa wandɨ, ndɨna ngaymba yiga nandinya kuvut wuleinɨn.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Pabliasna nyaek yelogwenga tɨga sɨndu kwandɨ. Kangan yelagwen vɨtɨndɨ maa ngu ndi yilɨndɨ. Ndɨnai la kava Pol wuleilaa ndɨ kat vɨlaa Pol taamba taagalaa God kat wagalandɨ, ndɨ kwo lɨndɨ.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Pol wupma yinda vak kat vɨlaa wan nɨmbukmba yelogwenga ta nɨmba aywaa ndɨnai la kavat yandi. Pol ndi kat kwunatndɨ.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 — ausente —
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 — ausente —
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Yiga Sairakyus walɨnja ngepma kawinɨn. Nandinya kuvut tɨnɨn.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Wan ngepma kwagalalaa Risiam walɨnja ngepma yiga kawinɨn. Nat nandinya kambangwoli viyalɨ, yiga nandinya vɨlɨlɨk yiga Pyutiolai walɨnja ngepma kawinɨn.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Wan ngepma Jisasna mbaapmamba la nat nɨmba vɨnɨn. Yagwa wandi. Ndinogwionala kwanɨn. Nandinya sɨlavɨli wumba kwanɨn. Wan ngepma kwagalalaa Romat yinɨn.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Romba lɨga Jisasna mbaapmamba la nɨmba yana vat wutaa Apias walɨnja wenga kavat nɨn kat vɨvat yandi. Ngay kuvut ta kavat yandi. Pol ndi kat vɨlaa nolin ngwandɨga solat sɨndɨ.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Rom wuleinɨn mala Pol kat ngay kɨta kwindi. Wan ngaymba Pol kapma kwandɨ. Soldia kɨta lɨga ndɨ kat vɨga lɨndɨ.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Nandinya kuvut yindɨ mala wan ngepmana njambwi Juda kat Pol yagwa wandɨ. yaa yisolaa lɨndi maa Pol ndi kat wandɨ. Yakwa nɨmba. Nɨna ngwat walanga kwutaa la nyaangɨt ana kalɨkwun. Jerusalemba lɨwun. Juda wun kat kwo kwutaa ngilaa Romba la nɨmba kat kalindi.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Romba la nɨmba wun kat nyaangɨk kat wagalandi. Wutaa yelavɨtndi. Wan nyan kavle vat ana yindɨ. Ndɨ kat ana vatnyagiyanɨn. Kwo kwutaa kiyangwuk. Kwakala kiyanɨn waa yelavɨtndi.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Juda wan vak kat kai wandi. Kai wandi maa wowun. Wuna nyaangɨt Romba lɨga njambwi nyan kat mbukiyowun waa wowun. Juda walɨnja nɨmba kat mbukweya kavle nyaangɨt kai.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Ngwuk kat wowun, yangwuk wan nyaangɨt ngwuk kat mbukiyowun. Juda kawiga la nyan kat yaiga nyan kat mbugwangat wun kat ngindi waa wandɨ Pol.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Ndi Pol kat wandi. Judia walɨnja angwa ngepmamba lɨga yakwa nɨmba nɨn kat wama nyaangɨt pɨlɨwutaa ana kwindi. Kan ngepma yalaa mɨn kat kavle nyaangɨt ana mbutndi.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Mɨna maawupmba lɨga nyaangɨt wupmat wanɨn. Ngepma ngepmamba lɨga nɨmba mɨnai lɨga mbaapma lɨga nɨmba kat watsolɨgandi waa Juda wandi.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Nandinya kɨta paak kwindi mala Pol tɨga ngayat yandi. Ngambimba laataa Pol wan nyaangɨt kwiga lɨga yiga ngan kulun wandɨ. God ndi kat apma vat yiga vɨga lindeya vak kat mbutɨndɨ. Juda kawiga la nyan Jisasna waa mbutndɨ. Tamba Moses pɨlɨwutna nyaangɨt vɨga wandɨ. Moses Jisas kat pɨlɨswutndɨ waa wandɨ. Tamba la profet ndino wupma mbutndi waa wandɨ. Tamba la profet ndino wupma mbutndi waa wandɨ.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Nat Juda wan nyaangɨt wutaa ndina mbangɨ wiyo waavi taaagandɨ. Nat Juda wan nyaangɨk kat kai wandi.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 — ausente —
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 — ausente —
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 — ausente —
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 — ausente —
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Pol wan ngepma ndɨmwe vlɨlɨlɨk tɨndɨ. Wan ngay kat wenga kwilaa wungi ngaymba yetɨndɨ naambi vlɨlɨlɨk. Pol kat yaa vɨvat yandi, ana kai wandɨ Pol.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 God ndinyagu kat apma vat yiga vɨga la vak kat mbutɨndɨ. Njambwi nyan Jisas Kraist waa nyaangɨt mbutɨndɨ. Nɨmamba ngambugaa nyaangɨt kat kiyaa mbutndɨ.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.