Apocalipse 16
GOD WAA NYAAGƗT (IAN) vs NAA
1 Godna ngaymba lɨga kwundi ensel sɨla vɨli kat nyaangɨt wandɨ, wutwun. Godna nyingi maawut tɨga aw sɨla vɨli kwutaa kɨpmamba salɨk ngwula waa wandɨ, wukwun.
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Wandɨ maa wutaa nat ensel aw kwutaa kɨpmamba salɨkndɨ, kɨpmat ndandɨ. Ndandɨ maa kɨpmana nɨmbana mbangɨ nɨma kawiya kɨlɨndɨ, ndina mbangɨ kavle yindɨ. Kwapɨ ndana sɨ ndina mbangɨmba pɨlɨwuta nɨmbo mi kaik kwunata nɨmbo ndina mbangɨmba mɨna wan kawiya kɨlɨndɨ.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Vɨlɨlɨk wan ensel laataa ndɨna aw kwutaa nyingi ngumba salatndɨ, nyingi ngu yelogwen vla lɨndɨ. Yelogwen tɨndɨ maa nyingi ngumba yeta nda aywaa kiyandi.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Kuvuk wan ensel laataa ndɨna aw kwutaa kɨgɨn ngumba salatndɨ. Salatndɨ maa wan ngu yelogwen vla lɨndɨ.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Kɨgɨn ngu yelogen vla lɨndɨ maa vɨlaa kɨgɨn ngu vɨga la ensel laataa wandɨ. Yima nɨma vat apma vatna. Mɨn kavle vat yilɨga nyan ana mɨn. Tamba kavle vat ana yilɨmɨn. Mbambala kavle vat ana yigamɨn.
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Tamba mɨna apma nyaangɨt mbuta nɨmbo mɨna mbaapmamba la apma nɨmba kat kan kɨpmana nɨmba ndi kat vatnyalɨndi. Vatnyalɨndi maa ndia yelogwen salɨtndɨ. Mbambala ndi kat ndina yelogwen ngu kɨnjangat wupa yimɨn. Apma vatna yima. Ngiyambak yima waa wandɨ.
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Wandɨ maa god kat kwunatɨnja njambɨ pulumba la kwundiwandɨ, wukwun. Ngiyamba wama. God mɨn njambwi nyan mɨn. Nɨma kwonduo lɨga nyan mɨn. Ndinyangu kat awat yima kavle vat wovun yimɨn waa wandɨ.
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Aynat wan ensel ndɨna aw kwutaa nyamba salɨtndɨ. Salɨtndɨ ma nya nɨmamba kangan wa du lagwana mbangɨ ya vla vɨtɨndɨ.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Ndina mbangɨ ya vla vɨtɨndɨ maa ndi God kat kai wasa ndɨna sɨ kwutaa viyaisandandi. God ndi kat kavle vat yilɨnda vak kat vɨlaa wan yilɨnja kavle vat ana kwagala lɨndi. God ndɨ njambwi nyan. Ndɨna nyaangɨt wuka lɨgiyanɨn waa ana walɨndi.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Tambanat wanensel ndɨna aw kwutaa kwapɨ nda ndaa lɨla nɨma tɨgɨtmba salatndɨ. Salatndɨ maa ndɨnai vɨga la kava kulun wala lɨndɨ. Kulun wala lɨndɨ maa ndɨnai vɨga la nɨmba mbangɨ kangɨt yilɨndɨ maa nɨmbi ngliaka tɨgat nɨmbimba valɨlɨndi.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Ndina tɨgat nɨmbimba valɨga lɨga nyingangwut tɨga God kat kavle vat waa njɨtɨndi. Nɨn kat kangɨt yilɨga vat nɨn kat kawiya kɨlɨga vat God ndɨnai kwiya vatna waa njɨtɨndi. Njɨka lɨga wan yilɨnja kavle vat ana kwagala lɨndi.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Sɨla kɨta wa ensel ndɨna aw kwutaa yufretis walɨnja nɨma avɨsatmba salatndɨ. Salatndɨ maa wan ngu aywaa kɨga ngɨlɨndɨ. Ngɨlɨndɨ maa wan kɨpma tagula vat ta ava yambɨ vla lɨndɨ. Woli agwimba lɨga yaiga njambwi king yanjeya yambɨ.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Tɨga lɨga nɨma mbolu, kwapɨ ndɨ, woseka walɨga profet, kuvut nda kat vɨwun. Kavle waagan kuvut ndina ngaangamba kɨta kɨta wogwendi. Wundi kavle waagana mbangɨ kɨkɨkna mbangɨ vla lɨndi.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Ndi kavle nglei waagan ndi. Setena mbaapma nɨmba ndi. Ndi yi ya nɨma njɨvwa kwuka lɨlɨndi. Kwutɨnja njɨvwa kat vɨlaa nat nɨmba ndi kat nɨma nɨmba ndi waa walɨndi. Kan kɨpmana njambwi king kat aywaa yiga wandi. Kwonduo lɨga nyan God ngɨni yandeya nandinya ngwuk kɨta kavamba yisolaa ndɨ kat kao yiga sɨgiyangwuk waa njambwi king kat wandi.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Tɨga lɨga kɨta nyan wun kat wandɨ. Avɨ mɨla. Sɨkwutɨga nyan sɨkwupmak pogwuga yanda vla yaigowun. Sɨndu kwalapman apma vat yetɨgiya nyan yaweya njɨmbla apma vat tɨgiyandɨ. Apma vat yetɨga yindeyan yaweya njɨmbla wun kat vɨlaa ana wup yigiyandɨ waa wun kat wandɨ wan nyan.
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Kavle waagan kuvuk wandi maa Hibruna kwundimba Amagendon walɨnja kavamba yisolaa God kat sɨvat kawiga lɨndi.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Sɨla vɨli wa ensel ndɨna aw kwutaa mwupmba salatndɨ. salatndɨ maa Godna ngaymba la nɨma tɨgɨt pulumba nɨma kwundi wandɨ, wukwun. Wan kavle vak ngɨni la la vak tamba yandɨ waa wandɨ.
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Wandɨ maa nɨmamba vlap vlap wandɨ, wuka vɨwun. Nɨma sakwat mandɨp mandɨp kak nyingangwupmba yandɨ, wukwun. Kan kɨpmamba nɨma yinaw kwutndɨ. Tamba kan kɨpma kɨngi njambwi yinaw ana kwutɨndɨ. Kan mbambala kwukna yinaw nɨma ngleia.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 kwutndɨ maa wan nɨma ngepma tambɨ kuvuk mbɨlɨndɨ. Kan kɨpmana ngepma aywaa ngay kɨpmamba ndandɨ. God Bebilonwalɨnja ngepma kat imbut yiga lɨnda nyingi maawut ana nglɨlɨndɨ. Wata lɨndɨ. Ngi kat tɨga nɨma yinaw kwutndɨ maa wan ngepma nɨmamba kavle yindɨ.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Nyingi ngumba la ndi nɨmbuk aywaa kavle yiga lsvwiga dai ngɨlɨndi.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Nyinangwupmba la kambak yipma yila ngu vla lɨga kambak nɨma sakwat kɨpmat ndandɨ. Mat kambak ana ndɨ. Yuwi sɨk tɨlɨga bek njambwiya wan kambatna kla. Kɨpmamba la nɨmba kat wan ndaila kambak viya lɨndɨ. Kambak kat vaaka lɨga God kat kai waa njɨtɨndi.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.