Mateus 27

hwo (HWO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A tsar ƙǝrǝt, mamnda firistaya tǝ shingya heu, wuma nda hai ka a kaɗa kwaman ɓǝlla Yeeso nda.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Kǝnang ngganda, ɗǝnda tǝghǝn a mbed Mbilatus ɗǝ, ngwamnad Romaya.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Kǝlaana Yahuda hai fǝrgha Yeeso, ngwang nda kumad mǝrra Yeeso sǝ. Tǝrgha sǝbgha hurghǝn ɗǝ, haranggǝn wuɗǝɓǝl wuridɗa sǝ kumggit mahan wuɗanggǝnǝn mamnda firistaya ɗǝ tǝ shinggini.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Ndanggǝn kanda, “Ənaɗi ɗimiyirha, ƙǝsǝr fǝrɗi niifa ǝnawa ɗimiyirha.” Ndang ngganda, “Mbǝ ˈya sǝ djiɗangwa kan wa, kǝl ˈya ǝnana.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Tǝrgha Yahuda tsamanggǝn wuɗǝɓǝlɗa hai ahu Ƙǝn Faara, wiigha ɗǝgha waghang altenggǝn sǝ.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Harangga mamnda firistaya wuɗǝɓǝlɗa sǝ, ndaa nda, “Kamngwa a ɗǝfanggǝm wuɗǝɓǝlɗi ya a mbǝd ɗǝfǝd yi Ƙǝn hwan Faara wa, nanǝn wuɗǝbǝl ƙǝna ɓǝl farha ni.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 A kwasamadghǝn ƙǝnang ngganda hai na nda a hii pǝpal yi taɓǝd tǝn ɓǝya sǝ tǝ wuɗǝɓǝlɗi, tsawang ngganda mbǝɗi, mbǝd ten kwad rongya.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Ndǝn na nda aah mbǝɗi, Pǝpal fara.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Tǝrgha lǝghǝdgha ˈya ndana annabi Irmiya ndanǝn, “Tǝrang ngganda wuɗǝɓǝl wuridɗa sǝ kumggit mahan, wuɗǝɓǝlɗi kyana nafiya Isǝreela.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Hii mbǝd taɓǝd tǝn ɓǝya nda sǝ kǝla ndaana Chinǝm”.
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Nana Yeeso ƙǝt a mbed Mbilatus ngwamnad Romaya, tsahangga ngwamnaɗi mee, “Sani kutǝr Yahudaya wa?” Nggǝrangga Yeeso sǝ, “Ooh, ƙǝla ndaana.”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Amma nana mamngya firistaya tǝ shingya a ˈyarghǝn, nagha Yeeso tip fayighǝn.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Ndangga Mbilatus, “Mbuwana a sǝk ǝnɗi na nda a thlǝkrha atenwa wa?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Amma nggǝrang ngwa Yeeso kanda sǝ aten ǝnggini heu thlǝk nanda wa, ƙǝsgha ǝnwulteena ngwamnaɗi kaan.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Nanǝnya ǝntin ngwamna ɗa ni nǝn yakh kalang niifa kanda hai tal na ahu porsǝna na min ndan a far wutsǝfayid Tǝɗaarha.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ahu sayidɗi na niifa sǝ na tǝmbǝng, ƙǝnang na nda ahu porsǝna, na nda aarha Mbarabas.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Tsaunǝn wum fiya hai a kwakirǝm Mbilatus, tsahangga Mbilatus mee kanda, “Wun na minnun a kalang nggǝni kun hai, Mbarabas wa, nduwa Yeeso nanda aarha Ƙǝrǝsti wa?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Sǝn ɗa sǝ ƙǝsang na shingya Yeeso ƙǝsǝr ka sǝrǝkrha.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Nana Mbilatus tsau a mbǝd tsawud ngwa kumarha, thlǝngga nukƙun farha a thlǝmadghǝn ɗǝ a ndang ngganda, “Ma ǝnangna ˈya ka niifɗa fa ya wa ƙǝsǝr sǝsaaɗi kaan hu sǝsǝniirha atenggǝn a fǝɗik weeriya.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Amma mamngya firistaya tǝ shingya shik fiya nda, a ndang ngganda a kal Mbarabas nǝn hai, ɓǝlang ngganda Yeeso.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Nggǝrgha kutǝr ɗi tsakh mee, “Wun na minnun a kalang nggǝni kun hai ahur nafiyini na kyab ya?” Tǝrangga fiya urad ndan sǝ, “Mbarabas!”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Ndangga Mbilatus kanda, “Mani ǝnaarha tǝ Yeeso na nda aarha Ƙǝrǝsti?” Tǝrang ngganda urad ndan sǝ, “Tawaman ɗǝ!”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Ndangga Mbilatus kanda, “Kama nda? Ma ǝnanǝn na ɗimi?” Amma nagha fiya a tǝrang urad ndan sǝ, “Tawaman ɗǝ!”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 “Ƙǝlaana Mbilatus hai mbǝ ˈyasǝ nǝn mbang ǝnaarha wa, na nda a katǝrang kakyathlaanga. Tǝrgha thlǝn farha nǝn a ɓang aama nda ɓa tsaɓanggǝn harghǝn ɗǝ a mbed fiya, ndagha, Nggi, mbǝ harna tsuwar faar ka niifa fa wa. Kun ndǝn sǝngga ǝnnun.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Nggǝmangga fiya heu, “Ngwa tsauka hakked farghǝn aten nan, kan tǝ wagginan!”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Tǝrgha Mbilatus kalang Mbarabas nǝn kanda hai. Fǝr Yeeso nǝn tsaɗa ghǝnda tǝ wutǝteerha, fǝranggǝnǝn sodjad Romaya ka ɗanda tawang ɗǝ.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Fingya sodjaya ngwamnaɗi tǝrangga nda Yeeso a mbǝd tar ndan ɗǝ, aah sodjaya nda ɓa heu.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Ƙǝɗangga nda lukkighǝn hai, kalang kaɓarha nda fa yiɓa.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Yam wuhar ndakhkya nda ƙǝla matuwel, panggǝnda atenggǝn, fǝrang sǝsal kutǝryirha nda a yisǝmadghǝn. Ɓǝra nda hai a mbedghǝn waaghǝn nda, na nda a ndangˈya, “Alvari, kutǝr Yahudaya!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Chahang yakhrha nda fa, thlǝ sǝsal ɗa nda na nda a ɗǝkƙǝn sǝ a tenggǝn.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Ɗakhna mindan ɗǝ tǝ waaghǝn, ƙǝɗang ngganda kaɓadɗa hai a fadghǝn, nggǝrgha nda kalang yighǝn lukrha fa. Tǝrgha wii nda tǝghǝn ka ɗa nda tawang ɗǝ.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Nana nda aten wiirha, ɗa nda wal tǝ Sayirarha, thlǝmnggǝn ni Siman, ngyaɓang tǝr kaɗidɗa nda fa.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Sǝlna nda a mbǝrha ɓa nanda aarha Nggolggota, ndaarha ni mbǝd ɓalhwar teena,
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Fǝrangga sodja yini aam inabi nda kukurɗa tǝ ˈya na iˈikh, amma taarang nǝn, kar sad ghǝnǝn.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 A kwasamadɗi tawang na nda ɗǝ, ndǝghang ngganda lukkighǝn hai tǝ ǝna chacha.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Tǝrgha tsawa nda hai a mbǝɗi, nanda a ƙǝlaghǝn ha.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Chireelth ǝn sak ɗimiyidghǝn nda a man tenggǝn tǝ ndaarha, “KULO YEESO YA, KUTƏR YAHUDAYA!”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Na fathlee kwamangya sǝ sǝri tawang na nda kanda ɗǝ a thlǝmadghǝn, tal a man yisǝmadghǝn, tal a yikawa.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Nagha fiya na a mbǝra ɗǝ a huhwang nda, na nda a tsang ˈya ten ndan fa yi waa farha.
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 Na nda a ndaarha, “Ndaana na mbang chang wuri Faara hai na a Urshalima tǝnangga sǝ hu paara mahan, ana Wan Faara ni sa, hǝrghang altenwa lee tǝra na hai a ten kaɗidɗiya!”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Mamngya firistaya tǝ famalǝmgya ngyakhrha Musa, tǝ shingya ƙǝm waa Yeeso nda.
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “Hǝrghang ɗǝ fingya, amma mbangwa hǝrghang nda altenggǝn wa. Ana ndǝghǝn ni kutǝr Isǝreela! Tǝrgha hai a ten kaɗidɗi nanǝnya lee, nǝm a fǝrƙǝkafek a ndǝghǝn.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Fǝrɗǝ ƙǝkafek a Faara, ngwa hǝrghangga Faara nanǝnya anaɗǝ na midghǝn sǝ! Ƙǝsǝr ndǝghǝn, Wan Faara ni nggi.”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Ko fa thlee kwaman nggina ni tawang na nda kanda ɗǝ tǝghǝn, waa ghǝnda kǝla ǝnana fiya.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Yanfara a sǝrǝkrha, nggǝlangga wula chehwedɗi heu har yargha yanfaara hai.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Yarna yanfaara hai kalgha Yeeso sǝ tǝ urarha manggǝn, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” Ndaarha ni, “Faarna, Faarna, kama karna nggi?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Fingya na ƙǝƙǝt a mbǝɗi sǝngwa nda sǝwa tamngga nda ndaarha nanǝn a aah annabi Ilya.
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Ɗagha niifa ɗǝ tal ahur ndan tǝtǝnanggǝn soso tǝ aam inabi na chichakh, panggǝn hu sǝsaala hai fǝranggǝnǝn sǝ ka a saagha.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Amma ndagha fingya, malaman, ƙǝlaghǝnǝm ha, asǝmha ɓana Ilya hǝrghang nda.
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Tǝrgha nggǝrgha Yeeso tǝrang uradghǝn sǝ kaan tǝgha, mbǝ kal yiɓǝdghǝnǝn hai.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 A mǝmǝlla sayidɗi djargha shishamar Ƙǝn Faara hai sǝri, a talara hai ta hweeɗe hai. Rǝbgha ƙǝshiirha fa, fǝlgha ferya ɗǝ.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Ingga ten kwaya ɗǝ, ka nafiya Faara hangga mǝrgha, thlii nda sǝ.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Kyanda sǝ ahu ten kwaya, a kwasamadɗi thliina Yeeso sǝ ahu mǝrra, ɗǝnda ahu wupǝri ɗǝ tǝ peɗǝnda, kyad fandan nda a fiya hangga.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Mamnda sodja Romaya tǝ fingya sodjaya na a ƙǝla Yeeso ha, nana nda rǝbrha chehwedɗi tǝ ǝngya heu katǝrarha hai tǝrma nda, ndaa nda, “Ƙǝkafek niifɗiya Wan Faara ni!”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Tǝ nishya hangga ɓagha ɓa mbuwa samad Yeeso a Nggalili ɓa ka a ndang ngganda sǝ tǝ ˈya na midghǝn na nda a ƙǝlarha ɓa inggun.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Ahur ndan na Mairamu Magdaliya sǝ, tǝ Mairamu man nda Yakubu tǝ Yisǝfu, tǝ man nda Yakubu tǝ Yahaya, wangya Dzabadi.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Tsǝna figrha hai, na tǝ ƙǝna sǝ ɓagha ɓa a Aramatiya, thlǝmnggǝn ni Yisǝfu, tsauka tǝ takkwa Yeeso,
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 ɗǝgha thlǝmad Mbilatus ɗǝ tsakh mǝrra Yeeso nǝn, ndagha Mbilatus fǝraman ndǝghǝn.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Tǝrangga Yisǝfu mǝrɗi faɗanggǝn hu kaɓaarha hai na ngga pǝpet.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Ɗǝgha pang ahu yighǝn weerǝnda ten kwarha hai ranǝn ahu feera. Tǝrgha kwatǝranggǝn feera ɓa na manggǝn, nggǝlanggǝn mii tenkwadɗa sǝ wiigha.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Nda Mairamu Magdaliya tǝ tahad Mairamu ɗi kanda tsǝtsau a mii ten kwadɗi kanda a naghǝn.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Ɗathna mbǝrha hai a far yiɓǝd Yahudaya, Mamnda firistaya tǝ farisaya ɗǝnda thlǝmad Mbilatus ɗǝ.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Ndang ngganda, “Alvari, ɗal ɗan teena hai aten ˈya ndaana tǝnggaɓad ɗi ndǝghǝn ɓalɗǝ tǝ yibrha, ‘A kwasamad ɓeena mahan nǝn a thliirha sǝ ahu mǝrra.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Nanǝn kee furu kwamana a ƙǝla ten kwadɗa ndaha yi ɓeena mahan. A mbǝ kee wa ɓana fatsahayighǝn ngaarang, ndangganda fiya thliinǝn sǝ ahu mǝrra.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Ndangga Mbilatus kanda, “Harama sodjaya ƙǝla mbǝɗaha, ngga.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Nanǝn kee mǝlɗeng ngganda ten kwadɗi, sǝ sodjaya nda sǝ na ƙǝlaghǝn ha.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.