Atos 27

hwo (HWO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sǝlna farɗa ɓa ngwan fa ɗan Italiya ɗǝ ahu kombuwol, Mbulus tǝ fingya porsǝnaya fǝr kanda nda a haar mamnda sodja Romaya hai na nda aarha Djuliyos nǝghǝn tal ahu sodjaya na a haar Kaisar.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Kya nan ahu kombuwol hai a Adǝramitiyom, na a ɗǝrha ahu fingya talya ɗǝ na chehweed Asiya, thlii wiirha nan a ten wuri aamɗi. Aristakus niif Tasalonika na a chehweed Makidoniya nǝghǝn ahur nan.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ɗalthna mbǝrha hai sǝlan a Sidon ɗǝ, Djuliyos ǝnang nggayirha nǝn Mbulus malanggǝn ɗǝgha wal pashiyighǝn tǝna nda fǝrang ˈya na midghǝn.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Mal nan Sidon, nagha ɓereurha a tsang hura kan fa, ɗan ɗǝ tsau tǝ wutambar Sayifurus fa tǝnan hǝrǝkrha ma ɓereuɗi.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Mbǝrang nan wuri aamɗa hai na a Silisiya tǝ Pamfiliya, sǝlan a Mira ɗǝ na a chehweed Lisiya.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 A mbǝɗani walna mamnda Sodja Romaya ɗi kombuwol yi Aledzandǝriya na ɗǝrha Italiya ɗǝ, kyanggǝn kan sa hai.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Əna ɓengya nan hangga a kwamana ƙǝsǝr naghan a wiirha samma-samma pǝrpǝr sǝl nan a Ƙǝnidus ɗǝ. Malang ngwana ɓereuɗi kan ɗǝrha mbeeɗǝ, kyan tǝ man fad wutambar Ƙǝriti na tsau tǝ Salmoni fa.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Pǝrpǝr mbǝrang nan mbǝɗa hai ɓan mbǝrha ɓa na nda aarha, mbǝd hǝrghang nda kombuwol, tsau tǝ tal Lasiya fa.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Mbǝd ɗan hai kaan a mbǝɗi, tsauka wiin nan pǝɗaghǝn ƙǝsǝr nanǝnya mbǝr kar aama ɗǝ. Nanǝn kee, ƙǝsgha Mbulus thlǝman ndan ndǝghǝn,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Waya, ahu widɗi kyanǝm ya na ǝn tǝrǝmnda sǝ a mbee nanǝnya, kombuwol nǝm tǝ rǝfǝnnǝm na nda a sǝbrha ɗǝ kaan, heu tǝ yibya hangga na nda a sahatta.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Amma mamnda sodja Romaya ɗi karɗǝ kang thlǝmaarha Mbulus fa ƙǝl yi tǝ hur kombuwolɗi tǝ niif Kombuwolɗi.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Nanǝn mbǝd hǝrǝkrha nggirggi Likiya mbǝ ngga na a ǝnagha nggirggiya fegrha sǝ wa, ƙǝsǝr ka ǝn ɗiya, hang ndǝndan ndanda a nggushi ɗǝnda mbeeɗǝ tǝ wiirha tǝna nda sǝla Finikiya ɗǝ anaɗǝ a ǝnaarha hai ǝna fegrha nda a mbǝɗi. Finikiya mbǝd isha nggirggiya ni na a Ƙǝriti na a man kii pǝlasarya tǝ hǝmnda yanfaara fa tǝ ƙǝm man kii wufaya tǝ hǝmnda yanfaara fa.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Katǝrang na ɓereurha ɓarha ɓa a man kii pǝlasarya ɓa, tamngganda ndaarha wal nda ǝnɗi na mindan; tǝrgha kwasang ngganda nggirggi ndan hai wii nda tǝ mii wuri aam Ƙǝriti.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Tsǝɓaku, ɓereurha ɓagha ɓa kaan a wutambar ɗa ɓa a man kii wufaya tǝ man kyad fara.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Ƙǝsangga ɓereu ˈyaarɗi nggirggi ɗa hai mbangwa nji teena ahu ɓereu ɗaɗǝ wa, malanggan kee nagha ɓereuɗi a pughang kanɗǝ.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Mbǝrang nan wutambar ɗa hai ngguchit na nda aarha Kauda, pǝrpǝr mbang nan ƙǝnang nda nggirggi ɗa hai na ngguchit na a saman nan.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 A kwasamadɗi kahang nanda Nggirggi ɗa ɓa na ngguchit ƙǝnang ngganda sakhkya a fad kombuwol ɗi na manggǝn amanǝn ɗǝ fǝla ɗǝ. Na nda a tǝrǝmnda na ɗa nda ɗǝrha hu chehweed Sǝrtis ɗǝ.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Nana aamɗi a ǝna kuɗufulla, nagha a tǝtǝnang kan, ɗalthna mbǝrha hai katǝrang ngganda thlahang fingya rǝf yinan haaɗǝ na ahur nggirggi ɗi ahu aama ɗǝ.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Afar ɓeena yi mahan muwang ngganda fingya kari taara ɗǝ yi nggirggi ɗi.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ɓengya hangga kyawa yanfaara ɓa wa, nduwa wufǝlngaarya, nagha ɓereurha a piirha kaan, numan tǝ ndaarha mban a hǝrǝkrha wa.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 A kwasamadɗi mǝnna nafina ha na ahur nggirggi ɗi kanda kula wal ǝnnarhami, tǝrgha Mbulus thliigha sǝ a mbed ndan ndǝghǝn, “Waya, a ndam kwang kee ɗun thlǝmaarha fa ƙǝla ndangni kun a mal ɗun wutambar Ƙǝriti wa, kam kya wum hu sǝsadɗa hai ya wa.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Amma nanǝnya, niya ndang nda kun ƙǝrsaama, ƙǝsǝr mbǝ niifa sǝ na a ƙǝɗeng yiɓǝdghǝn wa, ƙǝl nggirggi ɗi kee ndǝn nǝm a ƙǝɗeng nda.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Fǝɗik ɗi mbǝrgha ɗǝ tǝ thlǝnda Faara nani yighǝnni tǝ ƙǝm niya tǝrang shilee teena ishɗǝ a thlǝmadna,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ndeeghǝn, ‘A tǝrǝmna wa, Mbulus. Na isha a mbed Kaisar nggo kumarha nǝn sǝ. Faara hu nggayidghǝn fǝrɗǝ hǝrǝkrha a fiya heu ka sa.’”
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Nanǝn kee ƙǝrsaama ƙǝsǝr fǝrɗi ƙǝkafek a Faara nǝn a katǝrarha hai ƙǝla pǝree nǝn.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Amma tǝtani a puwangga ɓereurha ƙǝm a wutambarra ɗǝ.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 A fiɗik kumkap faɗa nagha ɓereuɗi aten puwang kanɗǝ a ten wuri aam Adǝriyatik, a manad fiɗikrha fa hur nggirggi yini sǝnang ngganda hai takhɗan a ndusang chehweerha fa.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Ƙǝƙǝrang ngganda kuɗim ndǝghǝn sǝlɗǝ saara haru tǝ kumnggit sǝri. Tsǝɓaku nggǝrgha nda ƙǝƙǝrang nda kuɗim ndǝghǝn ƙǝla nda hai saara kumnggit wutarihe.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ka tǝrǝmnda naɗǝ nggirggiɗi ɗǝk ferya fa, kal ɗǝɓǝlya nda hai faɗa na hǝhaaghǝn a kamu wuri aamɗa hai tǝ man samadghǝn ka a ˈyaɗang wiirha nǝn fa, hwan Faara nda a ɗalthgha mbǝrha hai wed.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Tǝrgha fa hur nggirggi ɗi na mindansǝ a ɗa nda, tǝra nda hu kombuwol ɗa hai na ngguchit ƙǝla nanda a kal ɗǝɓǝla hai na haaghǝn a man mbee.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Amma ndangga Mbulus mamnda sodjaɗi tǝ fingya sodjaya, “A ishwa nafini a thlǝmad nggirggiɗi ya wa, mbun a hǝrǝkrha wa.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Nanǝn kee sodja yini thleng nggand sahad kombuwolɗi ƙǝsgha ndǝn ha malghǝnda hwagha ɗǝ.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Takhna mbǝrha a ɗathla hai ndangga Mbulus kanda heu a hǝb ǝnnarhami nda. Ndǝghǝn, “Ɓengya kumkap faɗa mbǝrgha ɗǝ nuwun ahu ɓillarha kaan ǝnawun ǝnnarhami wa.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Niya ndang nda kun nanǝnya, ǝnama ˈya mii tǝnun wal kanglanggirha. Mbǝ niifa sǝ na a ƙǝɗeng ko was tenggǝnni wa.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Tǝrgha tǝranggǝn mburodi sǝ usa Faara nǝn a mbendan heu. Kyanggǝn hai nagha a kiighǝn.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Wal kanglanggirha nda ǝna ǝnnarhami nda mii.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Kan heu haru sǝri tǝ kumnggit mǝd kap mikki na ahur nggirggiɗi.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ngwalang nanda hǝb ǝnnarhami, thlahang ngganda haad nggirggiɗa ha ɗǝ na nda a irang wan hwalirha ɗǝ ahur wuri aama hai.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ɗalthna mbǝrha hai, sǝnangwanda chehwedɗa hai na nanda sǝ wa. Amma na mbǝd tsǝchelhomnda, ndanda a nggushi ɗǝna nda tǝ nggirggiɗi a mbǝɗaɗǝ ananda a mbang nda.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Tǝrgha thleng ngganda sakhkini na tǝ ɗǝɓǝl yini hǝhaaghǝn mal kanda nda ahu wuri aamɗi, tǝ ƙǝm kwasangganda sakhkina hai na kyakhrang nda nggirggiɗi. Tǝrgha thlengganda shishamarɗa sǝ na a mbed nggirggiɗi a ɓereurha tǝnǝn puwang kanda a mii ƙǝƙǝshɓangnda ɗǝ.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Amma nggirggiɗi tsuwar chehweerha nǝn kyagha kamughǝn ɗǝ mbangwa tsǝ ˈya fa wa. Tǝrgha nggirggiɗi nagha a fǝlaɗǝ ka kuɗufulla aamɗi.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Sodja yini na mindan sǝ a ɓǝlang ngganda porsǝn nggini ama nanda pǝpeethla hǝrgha nda.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Amma mamnda sodja Romaɗi na midghǝn sǝ a hǝrghanggǝn Mbulus karanggǝn kanda fa. Ndanggǝn kanda yi mbangga aama ˈwa pǝra nǝn pǝpelthgha a mii ƙǝƙǝshɓangnda ɗǝ.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Tǝrgha ndanggǝn fingya ƙǝs katako ndan nduwa kukutathla nggirggiɗi. Kanda heu hǝrgha nda sǝla nda mii ƙǝkǝshɓang nda ɗǝ.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.