Atos 19
hwo (HWO) vs VC
1 Nana Apolos a Koronti, tǝr Mbulus kwamana ahu chehwedɗi ɗǝgha Afisa ɗǝ. A mbǝɗani ɗǝnǝn wal fatakkwaya Yeeso sǝ.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 Tsahang mee nǝn kanda, “Fǝr nun ƙǝkafek thlǝɗun Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda fa wa?” Nggǝrang ngganda sǝ, “Awo, kyawan sǝn ndaarha na Sǝsǝnasǝ tǝ Peɗǝnda wa.”
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Tsakhka Mbulus mee, “Tur yanggi mbaptisǝma ǝnang nanda kun?” Ndang ngganda, “Mbaptisǝma yi Yahaya.”
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Ndagha Mbulus, “Mbaptisǝmad Yahaya yi mal ɗimiyirha ni. Ndanggǝn fiya a fǝrƙǝkafek nda tǝ niifa na ɓayi a samadghǝn, ndǝna Yeeso.”
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Sǝk nanda kee, ǝnang mbaptisǝma nda kanda ahu thlǝm Chinǝm Yeeso.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ɗǝfang na Mbulus haara kanda teena, ɓagha Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda tendan hai, na nda a ndikrha tǝ miiya pak tǝ ƙǝm na nda thlǝk laɓara ɓagha hai a thlǝmad Faara ƙǝla annabiya.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Kanda hǝshya kumkap sǝri ni.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Tǝrgha Mbulus kyagha hu ƙǝn tsahad Yahudaya ɗǝ nagha a pǝr laɓar Faara tǝ kanglanggirha yi ndǝree mahan, nagha a lǝm kanda fa tǝ thlǝghang laɓar Kutǝryid Faara kanda.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Amma fingya kar nda laɓarghǝn fa. Na nda a ndikrha mbuwa ngga a pǝpal aten kwaman Chinǝm. Malangga Mbulus kanda, wiigha tǝ fatakkwaya Yeeso ɗa nda naarha tsǝ laɓara ƙǝtsar a mbǝd tsaharha ha na a Tǝranus.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Huraya sǝri kanda a ǝnaarha kee, tǝna Yahudaya tǝ Helenaya na tǝ tsaurhahu chehweed Asiya sǝk laɓar Chinǝm.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Fǝrang Faara sǝsǝmnda Mbulus a ǝna ǝnwulteengya nǝn na mǝmanggǝn.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Ko ǝn pa farha nduwa shishimar tsuwargha ndǝn fa, a ɗang ndan haaya ɗǝ, na nda ƙǝnda tǝ ƙǝm ǝnkaheeya na a fad ndan a kyarha sǝ.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Fingya wumten Yahudaya na a wiirha hai tala-tala kanda a kyang ǝnkaheeya sǝ katǝrang ngganda ǝna taara hai tǝ thlǝm Chinǝm Yeeso. Na nda a ndaarha, “Niyi a ndorha hu thlǝm Yeeso, na Mbulus a pǝr laɓarghǝn, kyosǝ!”
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Wangya hǝshya mǝd yi Skiva mamnda firis Yahudaya kanda na a ǝna ǝnɗiya.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Farɗasǝ nggǝrangga ǝnkahedɗi kanda sǝ, “Sǝnɗi Yeeso, tǝ ƙǝm sǝnɗi Mbulus, amma wunni kun?”
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Tǝrgha niifɗi na tǝ ǝnkahedɗa fa pǝrgha tendan ɗǝ har kanda nǝn yanda kal kanda nǝn mu heu. Ɗǝk kanda nǝn kya nda sǝ tǝ ɗaarha ahur mindǝɗi tawalth tǝ wundiya fa a fad ndan.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Sǝkna Yahudaya ndǝn tǝ Helenaya na tǝ tsaurha a Afisa, tǝrma nda heu, fǝrang mamnggirha nda thlǝm Chinǝm Yeeso kaan.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Fingya hangga fǝrgha ƙǝkafek kya nda pǝpal ɓa na nda a thlǝk ǝn mbǝlfeeya ndan.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Fa kulaya hangga kyagha ɓa tǝ ɗeleewar kulayid ndan njang ngganda ɗǝ a yid fiya. Kirasang nanda ɗeleewar kula yini nǝn sǝl wuɗǝɓǝl rapathlaarha yi ɓeena haru kumnggidghǝn tuf (50,000).
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Nanǝn kee, laɓar Chinǝm aten ɗǝrha mbeeɗǝ fiya hangga kaan a fǝrƙǝkafek.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 A kwasamad ǝnɗi katǝragha hai ya, mid Mbulus ɗǝrha Urshalima ɗǝ, nǝn a kyagha tǝ Makidoniya tǝ Akaya. Ndǝghǝn, “A kwasamadɗi ɗini mbǝɗa ɗǝ, tsauɗǝ tǝta a ɗi Roma ɗǝ.”
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Thlǝn nafiya nǝn ɗǝ sǝri na a ɗang sǝ nda Timoti tǝ Irastus a ˈwa nda mbee, a Makidoniya ɗǝ, ndǝghǝnggi tsǝgha tsǝɓaku hu chehweed Asiya.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Mǝmǝlla sayidɗi thliigha kakyathlaanga aten takkwa kwaman Chinǝm.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Tǝ ɓǝla na nda aarha Ndemetiriyus, na ɓǝl ƙǝn ɗahad Atemis nggu-ngguchit tǝ wurirha, walang ɗǝ tar wuɗǝɓǝla fa ɓǝlya sǝ hangga.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Wumanggǝn kanda thlǝmadghǝn ɓa tǝ fingya na a ǝna tur tarɗi, ndanggǝn kanda, “Waya, sǝnɗunsǝ nǝghǝm a wal wuɗǝɓǝla ahu tar ɗi kyanǝm ya.”
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Kǝla nanun ndǝn tǝ ƙǝm sǝknun na niifɗiya Mbulus a lǝm fiya fa hangga a Afisa ɗi ya tǝ chehweed Asiya heu. Ndǝghǝn, faarya ǝnana niifa mbǝ faarya ni wa sam.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 “Na wad sǝ mbǝ ka tar nǝm na thlǝmnggǝn a weela ɗǝ katenggǝn wa, amma ƙǝn ɗahad Atemis nǝn a sǝbrha ɗǝ, tǝ ƙǝm Atemis tafadghǝn na nda a ɗǝfang shilee teena ahu chehweed Asiya heu tǝ ƙǝshiirha, nǝn a ƙǝɗeng mamnggidghǝn.”
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Sǝk na ndan kee, sǝbgha hur ndan ɗǝ katǝrang ngganda ahuhwaarha hai, “Atemis yi Afisaya nǝn tǝ mamnggirha!”
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Tsǝɓaku hur wupǝri heu tsǝ teena nda. Kǝsangga fiya nda Nggayus tǝ Aristakus kawiya Mbulus a Makidoniya ɓa, kowunni ƙǝl ɗaarha mbǝd wumteena ɗǝ.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Na mid Mbulus sǝ a kyagha hur fiya ɗǝ wumngga hai, amma karang fatakkwaya Yeeso fa.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Ko fingya mamngya na hu chehwedɗi, pashiya Mbulus, thlǝnang laɓara nda ɗǝ a kyaɗǝ a mbǝd wumten ɗa ɗǝ wa.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Fiya wumngga hai na nda ahu tsǝ teena. Fingya na nda ahuhwaarha aten ˈya tǝtal, fingya aten ˈya pak. Fiya hangga sǝngwanda ǝnɗi ɓangga kanda mbǝɗa ɓa wa.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Yahudayini puwang ngganda Aledzanda a mbeeɗǝ, na a thlǝk ˈya nǝn a fiya. Tǝranggǝn harghǝn sǝ na a nggasgha fiya hai ka kalanggǝn kanda sǝ aten ˈya wumangga kanda hai.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Amma sǝnang nanda hai tǝ Yahudarha ni, kanda heu tǝrang ngganda urad ndan sǝ na nda a mbeela fa yi sayi sǝri tǝ ndaarha, “Atemis yi Afisaya nǝn tǝ mamnggirha!”
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Tǝ chirethla wupǝri ɗi nggasanggǝn fiya hai wumngga hai ndǝghǝn, “Nafiya Afisa, ƙǝshiirha heu sǝnda sǝ wupǝri Afisa ndǝghǝnni tǝ Mamnda Atemis ha, tǝ shishing ndǝghǝn mukka hai a talara a ƙǝm.
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Tsaunǝn kee, mbǝ ngaala sǝ ahu palthɗi ya wa, nggasama hai a ǝnaɗun ˈya kula numaarha wa.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Ɓa ɗun tǝ nafini mbǝɗa ɓa ya, mbǝ ngaar nanda a ƙǝn ɗahad nǝm wa tǝ ƙǝm sar wa nda ɗahadnǝm wa.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 A naɗǝ Ndemetirus tǝ fa taryighǝn na nda tǝ ɓillaarha aten kowunni, na ƙǝn ngwa kumarha sǝ, ɗǝnda ɗǝ ɗa nda huhwaarha.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Ana ˈya sǝ pak na minnun a thluwun ɗaama tǝghǝn a mbed shingya wupǝri ɗǝ.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Ƙǝla nanǝnya, nǝghǝm ahu waarha a naɗǝm a mbeela fa kiya wa ƙǝsǝr ka ǝngya na a wiirha hai a weeriya. Nanǝn mbǝ ten palth kakyathlang ɗa sǝ ya wa, mbǝ ˈyasǝ nǝm thlǝkrha aten ǝnɗi nun a ǝnaarha nanǝnya wa.”
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 A kwasamadɗi ngwalang nǝn palthghǝn kal fiya nǝn hai.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.