Juízes 11
Da Good An Spesho Book (HWC) vs VC
1 Jeftah from da Gilead land, he one strong army guy. His faddah Gilead, an his muddah, one hoa.
1 Jefté, o galaadita, era. um valente guerreiro, filho de Galaad e duma meretriz.
2 Gilead wife born boys fo him too. Wen dose boys grow up, dey make Jeftah go way from dea home. Dey tell um, “You no goin get notting from oua faddah wen he mahke, cuz yoa muddah anodda wahine, her not oua muddah!”
2 A mulher de Galaad deu-lhe filhos, e estes, tendo crescido, expulsaram Jefté, dizendo: Tu não herdarás nada na casa de nosso pai, porque és um bastardo.
3 So Jeftah run away from his half braddahs to da Tov land, an make house dea. Get some no good buckaloose guys hang out wit him an rip off stuff from peopo.
3 Jefté afastou-se de seus irmãos e fixou-se na terra de Tob. Alguns homens miseráveis reuniram-se a ele e tomaram parte em suas incursões.
4 Laytas, da time wen da Ammon peopo make war agains da Israel peopo,
4 Algum tempo depois, os amonitas entraram em luta contra Israel.
5 da older leadas from Gilead go da Tov land fo bring back Jeftah.
5 Os habitantes de Galaad, vendo-se assim atacados, foram em busca de Jefté na terra de Tob
6 Dey tell um, “Go come! Be da leada fo oua army guys, fo us guys fight da Ammon guys!”
6 e disseram-lhe: Vem: serás o nosso chefe, e combateremos os amonitas.
7 But Jeftah tell da Gilead leada guys, “Eh! You guys wen hate me, an make me leave my faddah house. So! How come you guys come by me now, wen you guys get trouble?!”
7 Jefté, porém, respondeu: Vós, que sois meus inimigos, tendo-me expulsado da casa de meu pai, por que vindes a mim agora que estais em aperto?
8 Da Gilead leada guys tell Jeftah, “Still yet, us guys come back by you now. Go come wit us fo fight da Ammon guys, an you goin come da main man ova all da peopo dat live inside Gilead!”
8 Os anciãos de Galaad disseram-lhe: Foi {precisamente} por isso que viemos agora ter contigo, para que venhas conosco e combatas contra os filhos de Amon, e sejas o nosso chefe, o chefe de todo o povo de Galaad.
9 Jeftah tell da Gilead leada guys, “Kay den. If you guys bring me back fo fight da Ammon guys, an if Da One In Charge let me win ova dem, den az fo real dat I goin stay in charge you guys, aah?!”
9 Jefté disse-lhes: Se vós me conduzirdes para lutar contra os amonitas, e o Senhor mos entregar nas mãos, serei o vosso chefe.
10 Da older leadas from Gilead tell Jeftah, “Da One In Charge da one dat hear wat us guys tell you. Fo shua we goin do wat you wen tell!”
10 Os anciãos responderam-lhe: O Senhor seja testemunha entre nós de que faremos tudo o que disseste!
11 Den Jeftah go wit da older leada guys from Gilead, an da peopo make him da main guy, an put him in charge. An Jeftah go Mizpah in front Da One In Charge, an he tell Da One In Charge eryting he wen tell da leada guys.
11 E Jefté partiu com os anciãos de Galaad. O povo proclamou-o seu chefe e general, e Jefté repetiu diante do Senhor, em Masfa, tudo o que acabara de dizer.
12 Den Jeftah sen messenja guys by da Ammon king, an aks him, “Wassup wit me an you?! How come you come agains me fo fight inside my land?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas para lhe dizer: Que tens tu contra mim para que me venhas combater em minha terra?
13 Da Ammon king guy tell Jeftah messenja guys, “Wen da Israel peopo come outa Egypt, dey take away my land from da Arnon Riva to da Jabbok Riva, all da way ova to da Jordan Riva. Now give um back an no fight!”
13 O rei respondeu-lhes: Israel, vindo do Egito, tomou a minha terra desde o Arnon até Jaboc e até o Jordão. Devolve-mo agora, pois, pacificamente.
14 Jeftah sen back messenja guys to da Ammon king.
14 Jefté mandou nova embaixada ao rei dos amonitas,
15 Dey tell, “Dis wat Jeftah tell: Da Israel peopo neva take da Moab peopo land o da Ammon peopo land!
15 dizendo-lhe: Assim fala Jefté: Israel não se apoderou nem do território de Moab, nem da terra dos filhos de Amon.
16 But wen da Israel peopo come outa Egypt, dey go thru da boonies to da Red Sea. Den dey go Kadesh.
16 Quando saiu do Egito, Israel marchou pelo deserto até o mar Vermelho, e chegou a Cades.
17 “Da Israel peopo sen messenja guys by da Edom king, an tell, ‘Let us go thru yoa land.’ But da Edom king neva lissen. Dey sen messenja guys by da Moab king too, an he neva lissen. So da Israel peopo stay Kadesh side.
17 Mandou então mensageiros ao rei de Edom, pedindo-lhe a permissão de passar pela sua terra; mas o rei de Edom não o consentiu. Fez o mesmo pedido ao rei de Moab, que tampouco lhe deu passagem. Israel deteve-se, pois, em Cades.
18 “Nex, dey go thru da boonies, aroun da outside a da Edom land an da Moab land, an go by da east side a da Moab land. Dey make camp da odda side a da Arnon Riva. Dey no go inside da Moab land, cuz da Arnon Riva stay on da edge.
18 Retomou em seguida sua marcha pelo deserto, e contornou as terras de Edom e de Moab; chegando à parte oriental da terra de Moab, acampou na outra banda do Arnon, sem contudo penetrar na terra de Moab, cuja fronteira é o Arnon.
19 “Den da Israel peopo sen messenjas by Sihon, da king fo da Amor peopo, dat stay in charge inside Heshbon town. Dey tell him, ‘Try let us go thru yoa land fo go oua place.’
19 Dali, Israel mandou ainda mensageiros a Seon, rei dos amorreus, em Hesebon pedindo-lhe que os deixasse passar pela sua terra, para que chegassem à deles.
20 But Sihon neva trus da Israel peopo fo go thru his land. He bring togedda his army guys, an make camp Jahaz side, an fight da Israel army guys.
20 Seon, porém, não teve bastante confiança em Israel para deixá-lo atravessar o seu território; antes, ajuntando todas as suas tropas, acampou em Jasa, e atacou Israel.
21 “Den Da One In Charge, da God fo da Israel peopo, make da Israel guys win ova Sihon an all his army guys. So da Israel peopo take ova all da land wea da Amor peopo live.
21 O Senhor, Deus de Israel, entregou-o com todo o seu povo nas mãos de Israel, que o derrotou, e conquistou todas as terras dos amorreus que habitavam naquela região;
22 Dey take um all ova from da Arnon Riva to da Jabbok Riva, an from da boonies to da Jordan Riva.
22 tomou toda a terra dos amorreus, desde o Arnon até Jaboc, e desde o deserto até o Jordão.
23 “Kay den! Da One In Charge, da God fo da Israel peopo, wen push out da Amor peopo in front da Israel peopo. Az why you guys no can take ova!
23 Agora que o Senhor, Deus de Israel, expulsou os amorreus diante de seu povo de Israel, tu pretendes possuir a sua terra?
24 Keep da property yoa god Kemosh wen give you. Same ting, us guys goin keep da property dat oua God, Da One In Charge, wen give us.
24 Porventura não tens a posse do que te deu a conquistar o teu deus Camos? E nós, por que não possuiríamos tudo aquilo que o Senhor, nosso Deus, expulsou diante de nós?
25 You guys tink you mo betta den Balak, Zippor boy, da Moab king, o wat?! He neva make argue wit da Israel guys o fight dem.
25 Serias tu melhor do que Balac, filho de Sefor, rei de Moab? Porventura disputou ele com os israelitas, ou combateu contra eles?
26 Fo three hundred year da Israel peopo stay inside Heshbon town, Aroer town, da odda towns aroun dea, an all da towns by da Arnon Riva. How come you guys neva take um back dat time?
26 Eis já trezentos anos que Israel habita em Hesebon e em suas aldeias, em Aroer e em suas aldeias, e em todas as cidades banhadas pelo Arnon. Por que não lhe tiraste estas terras durante todo esse tempo?
27 Me, I neva do notting wrong agains you guys, but you guys do da wrong ting agains us, cuz you make war agains us. Let Da One In Charge, da Judge, tell who stay wrong today, da Israel peopo o da Ammon peopo!”
27 Não sou eu, pois, que te faço dano, mas és tu mesmo que te prejudicas, declarando-me guerra. Que o Senhor, o Juiz, se pronuncie hoje entre os israelitas e os amonitas!
28 But da Ammon king no lissen wat Jeftah tell him.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir nada do que Jefté lhe mandara dizer.
29 Den da Spirit from Da One In Charge take ova Jeftah. He go ova da Gilead land, an da Manasseh land, go thru Mizpah inside Gilead, an from dea he get da army fo go agains da Ammon guys.
29 O Espírito do Senhor desceu sobre Jefté, e ele, atravessando Galaad e Manassés, passou dali até Masfa de Galaad, de onde marchou contra os amonitas.
30 Jeftah make one strong promise to Da One In Charge. He tell, “If you make us guys win ova da Ammon guys,
30 Jetfé fez ao Senhor este voto:
31 den wateva come out da door from my house fo meet me wen I go back, afta we win ova da Ammon guys, I goin give um to Da One In Charge fo come one burn up kine sacrifice!”
31 Se me entregardes nas mãos os amonitas, aquele que sair das portas de minha casa ao meu encontro, quando eu voltar vitorioso dos filhos de Amon, será consagrado ao Senhor, e eu o oferecerei em holocausto.
32 Den Jeftah dem go ova fo fight da Ammon guys, an Da One In Charge make dem win.
32 Jefté marchou contra os amonitas, e o Senhor lhos entregou.
33 He wack da peopo inside twenny towns from Aroer town to nea Minnit, all da way to Abel Keramim town. Az how da Israel peopo win ova da Ammon guys.
33 Ele os derrotou desde Aroer até as proximidades de Menit, e até Abel-Queramim, tomando-lhes vinte aldeias. E os amonitas, com este terrível golpe, foram humilhados perante Israel.
34 Wen Jeftah come home Mizpah side, his girl come out fo meet him, dancing wit one tammorine! She his ony kid. He no mo boy o odda girl.
34 Ora, voltando Jefté para a sua casa em Masfa, eis que sua filha saiu-lhe ao encontro com tamborins e danças. Era a sua única filha, porque, afora ela, não tinha filho nem filha.
35 Wen he spock her, he rip his clotheses. He yell, “Bummahs! My girl! You wen bring me down, an jam up my life! Cuz I wen make one strong promise to Da One In Charge, dat I no can broke!”
35 Quando a viu, rasgou as suas vestes: Ah, minha filha, exclamou ele, tu me acabrunhas de dor, e estás no número daqueles que causam a minha infelicidade! Fiz ao Senhor um voto que não posso revogar.
36 She tell, “My faddah, you wen make one promise to Da One In Charge. So den, make to me jalike you wen tell. Cuz Da One In Charge let you pay back da Ammon peopo dat stay agains you.
36 Meu pai, disse ela, se fizeste um voto ao Senhor, trata-me segundo o que prometeste, agora que o Senhor te vingou de teus inimigos, os amonitas.
37 But I get someting fo aks. I can go holoholo wit my frenz inside da hill country an cry fo two month, cuz I no goin marry, o not?”
37 E ajuntou: Concede-me somente isto: Deixa-me que vá sobre as colinas durante dois meses, para chorar a minha virgindade com as minhas amigas.
38 He tell her, “You can go.” So he let her go fo two month. Her an da odda girls go inside da hills an cry, cuz she no goin marry.
38 Vai, disse-lhe ele. E deu-lhe dois meses de liberdade. Ela foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade sobre as colinas.
39 Afta two month she come back. Her faddah make to her how he wen make one strong promise fo do. An she neva sleep wit one guy.
39 Passado o prazo, voltou para seu pai, e ele cumpriu o voto que tinha feito. Ela não tinha conhecido varão.
40 Ery year da young Israel wahines go out fo four days fo tell da sad story bout Jeftah girl from Gilead.
40 Daqui veio este costume, em Israel, que todos os anos as jovens israelitas reúnem-se para chorar durante quatro dias a filha de Jefté, o galaadita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.