Juízes 11
Da Good An Spesho Book (HWC) vs ARIB
1 Jeftah from da Gilead land, he one strong army guy. His faddah Gilead, an his muddah, one hoa.
1 Era então Jefté, o gileadita, homem valoroso, porém filho duma prostituta; Gileade era o pai dele.
2 Gilead wife born boys fo him too. Wen dose boys grow up, dey make Jeftah go way from dea home. Dey tell um, “You no goin get notting from oua faddah wen he mahke, cuz yoa muddah anodda wahine, her not oua muddah!”
2 Também a mulher de Gileade lhe deu filhos; quando os filhos desta eram já grandes, expulsaram a Jefté, e lhe disseram: Não herdarás na casa de nosso pai, porque és filho de outra mulher.
3 So Jeftah run away from his half braddahs to da Tov land, an make house dea. Get some no good buckaloose guys hang out wit him an rip off stuff from peopo.
3 Então Jefté fugiu de diante de seus irmãos, e habitou na terra de Tobe; e homens levianos juntaram-se a Jefté, e saiam com ele.
4 Laytas, da time wen da Ammon peopo make war agains da Israel peopo,
4 Passado algum tempo, os amonitas fizeram guerra a Israel.
5 da older leadas from Gilead go da Tov land fo bring back Jeftah.
5 E, estando eles a guerrear contra Israel, foram os anciãos de Gileade para trazer Jefté da terra de Tobe,
6 Dey tell um, “Go come! Be da leada fo oua army guys, fo us guys fight da Ammon guys!”
6 e lhe disseram: Vem, sê o nosso chefe, para que combatamos contra os amonitas.
7 But Jeftah tell da Gilead leada guys, “Eh! You guys wen hate me, an make me leave my faddah house. So! How come you guys come by me now, wen you guys get trouble?!”
7 Jefté, porém, perguntou aos anciãos de Gileade: Porventura não me odiastes, e não me expulsastes da casa de meu pai? por que, pois, agora viestes a mim, quando estais em aperto?
8 Da Gilead leada guys tell Jeftah, “Still yet, us guys come back by you now. Go come wit us fo fight da Ammon guys, an you goin come da main man ova all da peopo dat live inside Gilead!”
8 Responderam-lhe os anciãos de Gileade: É por isso que tornamos a ti agora, para que venhas conosco, e combatas contra os amonitas, e nos sejas por chefe sobre todos os habitantes de Gileade.
9 Jeftah tell da Gilead leada guys, “Kay den. If you guys bring me back fo fight da Ammon guys, an if Da One In Charge let me win ova dem, den az fo real dat I goin stay in charge you guys, aah?!”
9 Então Jefté disse aos anciãos de Gileade: Se me fizerdes voltar para combater contra os amonitas, e o Senhor mos entregar diante de mim, então serei eu o vosso chefe.
10 Da older leadas from Gilead tell Jeftah, “Da One In Charge da one dat hear wat us guys tell you. Fo shua we goin do wat you wen tell!”
10 Responderam os anciãos de Gileade a Jefté: O Senhor será testemunha entre nós de que faremos conforme a tua palavra.
11 Den Jeftah go wit da older leada guys from Gilead, an da peopo make him da main guy, an put him in charge. An Jeftah go Mizpah in front Da One In Charge, an he tell Da One In Charge eryting he wen tell da leada guys.
11 Assim Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo o pôs por cabeça e chefe sobre si; e Jefté falou todas as suas palavras perante o Senhor em Mizpá.
12 Den Jeftah sen messenja guys by da Ammon king, an aks him, “Wassup wit me an you?! How come you come agains me fo fight inside my land?”
12 Depois Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas, para lhe dizerem: Que há entre mim e ti, que vieste a mim para guerrear contra a minha terra?
13 Da Ammon king guy tell Jeftah messenja guys, “Wen da Israel peopo come outa Egypt, dey take away my land from da Arnon Riva to da Jabbok Riva, all da way ova to da Jordan Riva. Now give um back an no fight!”
13 Respondeu o rei dos amonitas aos mensageiros de Jefté: É porque Israel, quando subiu do Egito, tomou a minha terra, desde o Arnom até o Jaboque e o Jordão; restitui-me, pois, agora essas terras em paz.
14 Jeftah sen back messenja guys to da Ammon king.
14 Jefté, porém, tornou a enviar mensageiros ao rei dos amonitas,
15 Dey tell, “Dis wat Jeftah tell: Da Israel peopo neva take da Moab peopo land o da Ammon peopo land!
15 dizendo-lhe: Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, nem a terra dos amonitas;
16 But wen da Israel peopo come outa Egypt, dey go thru da boonies to da Red Sea. Den dey go Kadesh.
16 mas quando Israel subiu do Egito, andou pelo deserto até o Mar Vermelho, e depois chegou a Cades;
17 “Da Israel peopo sen messenja guys by da Edom king, an tell, ‘Let us go thru yoa land.’ But da Edom king neva lissen. Dey sen messenja guys by da Moab king too, an he neva lissen. So da Israel peopo stay Kadesh side.
17 dali enviou mensageiros ao rei de Edom, a dizer-lhe: Rogo-te que me deixes passar pela tua terra. Mas o rei de Edom não lhe deu ouvidos. Então enviou ao rei de Moabe, o qual também não consentiu; e assim Israel ficou em Cades.
18 “Nex, dey go thru da boonies, aroun da outside a da Edom land an da Moab land, an go by da east side a da Moab land. Dey make camp da odda side a da Arnon Riva. Dey no go inside da Moab land, cuz da Arnon Riva stay on da edge.
18 Depois andou pelo deserto e rodeou a terra de Edom e a terra de Moabe, e veio pelo lado oriental da terra de Moabe, e acampou além do Arnom; porém não entrou no território de Moabe, pois o Arnom era o limite de Moabe.
19 “Den da Israel peopo sen messenjas by Sihon, da king fo da Amor peopo, dat stay in charge inside Heshbon town. Dey tell him, ‘Try let us go thru yoa land fo go oua place.’
19 E Israel enviou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, rei de Hesbom, e disse-lhe: Rogo-te que nos deixes passar pela tua terra até o meu lugar.
20 But Sihon neva trus da Israel peopo fo go thru his land. He bring togedda his army guys, an make camp Jahaz side, an fight da Israel army guys.
20 Siom, porém, não se fiou de Israel para o deixar passar pelo seu território; pelo contrário, ajuntando todo o seu povo, acampou em Jaza e combateu contra Israel.
21 “Den Da One In Charge, da God fo da Israel peopo, make da Israel guys win ova Sihon an all his army guys. So da Israel peopo take ova all da land wea da Amor peopo live.
21 E o Senhor Deus de Israel entregou Siom com todo o seu povo na mão de Israel, que os feriu e se apoderou de toda a terra dos amorreus que habitavam naquela região.
22 Dey take um all ova from da Arnon Riva to da Jabbok Riva, an from da boonies to da Jordan Riva.
22 Apoderou-se de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 “Kay den! Da One In Charge, da God fo da Israel peopo, wen push out da Amor peopo in front da Israel peopo. Az why you guys no can take ova!
23 Assim o Senhor Deus de Israel desapossou os amorreus de diante do seu povo de Israel; e possuirias tu esse território?
24 Keep da property yoa god Kemosh wen give you. Same ting, us guys goin keep da property dat oua God, Da One In Charge, wen give us.
24 Não possuirias tu o território daquele que Quemós, teu deus, desapossasse de diante de ti? assim possuiremos nós o território de todos quantos o Senhor nosso Deus desapossar de diante de nós.
25 You guys tink you mo betta den Balak, Zippor boy, da Moab king, o wat?! He neva make argue wit da Israel guys o fight dem.
25 Agora, és tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? ousou ele jamais contender com Israel, ou lhe mover guerra?
26 Fo three hundred year da Israel peopo stay inside Heshbon town, Aroer town, da odda towns aroun dea, an all da towns by da Arnon Riva. How come you guys neva take um back dat time?
26 Enquanto Israel habitou trezentos anos em Hesbom e nas suas vilas, em Aroer e nas suas vilas em todas as cidades que estão ao longo do Arnom, por que não as recuperaste naquele tempo?
27 Me, I neva do notting wrong agains you guys, but you guys do da wrong ting agains us, cuz you make war agains us. Let Da One In Charge, da Judge, tell who stay wrong today, da Israel peopo o da Ammon peopo!”
27 Não fui eu que pequei contra ti; és tu, porém, que usas de injustiça para comigo, fazendo-me guerra. O Senhor, que é juiz, julgue hoje entre os filhos de Israel e os amonitas.
28 But da Ammon king no lissen wat Jeftah tell him.
28 Contudo o rei dos amonitas não deu ouvidos à mensagem que Jefté lhe enviou.
29 Den da Spirit from Da One In Charge take ova Jeftah. He go ova da Gilead land, an da Manasseh land, go thru Mizpah inside Gilead, an from dea he get da army fo go agains da Ammon guys.
29 Então o Espírito do Senhor veio sobre Jefté, de modo que ele passou por Gileade e Manassés, e chegando a Mizpá de Gileade, dali foi ao encontro dos amonitas.
30 Jeftah make one strong promise to Da One In Charge. He tell, “If you make us guys win ova da Ammon guys,
30 E Jefté fez um voto ao Senhor, dizendo: Se tu me entregares na mão os amonitas,
31 den wateva come out da door from my house fo meet me wen I go back, afta we win ova da Ammon guys, I goin give um to Da One In Charge fo come one burn up kine sacrifice!”
31 qualquer que, saindo da porta de minha casa, me vier ao encontro, quando eu, vitorioso, voltar dos amonitas, esse será do Senhor; eu o oferecerei em holocausto.
32 Den Jeftah dem go ova fo fight da Ammon guys, an Da One In Charge make dem win.
32 Assim Jefté foi ao encontro dos amonitas, a combater contra eles; e o Senhor lhos entregou na mão.
33 He wack da peopo inside twenny towns from Aroer town to nea Minnit, all da way to Abel Keramim town. Az how da Israel peopo win ova da Ammon guys.
33 E Jefté os feriu com grande mortandade, desde Aroer até chegar a Minite, vinte cidades, e até Abel-Queramim. Assim foram subjugados os amonitas pelos filhos de Israel.
34 Wen Jeftah come home Mizpah side, his girl come out fo meet him, dancing wit one tammorine! She his ony kid. He no mo boy o odda girl.
34 Quando Jefté chegou a Mizpá, à sua casa, eis que a sua filha lhe saiu ao encontro com adufes e com danças; e era ela a filha única; além dela não tinha outro filho nem filha.
35 Wen he spock her, he rip his clotheses. He yell, “Bummahs! My girl! You wen bring me down, an jam up my life! Cuz I wen make one strong promise to Da One In Charge, dat I no can broke!”
35 Logo que ele a viu, rasgou as suas vestes, e disse: Ai de mim, filha minha! muito me abateste; és tu a causa da minha desgraça! pois eu fiz, um voto ao Senhor, e não posso voltar atrás.
36 She tell, “My faddah, you wen make one promise to Da One In Charge. So den, make to me jalike you wen tell. Cuz Da One In Charge let you pay back da Ammon peopo dat stay agains you.
36 Ela lhe respondeu: Meu pai, se fizeste um voto ao Senhor, faze de mim conforme o teu voto, pois o Senhor te vingou dos teus inimigos, os filhos de Amom.
37 But I get someting fo aks. I can go holoholo wit my frenz inside da hill country an cry fo two month, cuz I no goin marry, o not?”
37 Disse mais a seu pai: Concede-me somente isto: deixa-me por dois meses para que eu vá, e desça pelos montes, chorando a minha virgindade com as minhas companheiras.
38 He tell her, “You can go.” So he let her go fo two month. Her an da odda girls go inside da hills an cry, cuz she no goin marry.
38 Disse ele: Vai. E deixou-a ir por dois meses; então ela se foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade pelos montes.
39 Afta two month she come back. Her faddah make to her how he wen make one strong promise fo do. An she neva sleep wit one guy.
39 E sucedeu que, ao fim dos dois meses, tornou ela para seu pai, o qual cumpriu nela o voto que tinha feito; e ela não tinha conhecido varão. Daí veio o costume em Israel,
40 Ery year da young Israel wahines go out fo four days fo tell da sad story bout Jeftah girl from Gilead.
40 de irem as filhas de Israel de ano em ano lamentar por quatro dias a filha de Jefté, o gileadita. Isso não é
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.