Josué 14
Da Good An Spesho Book (HWC) vs VC
1 Dis da land da Israel peopo get fo come dea property Canaan side. Eleazar da pries guy, Joshua, Nun boy, an da leadas fo da Israel ohanas wen tell dem who get wat fo come dea property.
1 Eis as partes que os filhos de Israel receberam em herança na terra de Canaã, que lhes deram o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Nun, e os chefes de família das tribos de Israel.
2 Da nine an one half ohanas gotta pull straw fo tell wat ohanas get wat land, jalike Da One In Charge wen tell Moses fo do.
2 A repartição fez-se por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor havia prescrito, por meio de Moisés;
3 Moses awready give da two an one half ohanas dea property da east side a da Jordan Riva, but he no give da Levi ohana property wit da odda ohanas.
3 porque às outras duas tribos e meia, Moisés tinha dado sua parte além do Jordão; mas não deu parte alguma aos levitas.
4 Cuz Joseph boys wen come two ohanas: Manasseh an Efraim. Da Levi ohana no get land fo come dea property, but dey get towns fo dem live dea, an fields wea dea sheeps, goats, an cows can eat grass.
4 Os filhos de José formavam, com efeito, duas tribos: Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, mas apenas cidades para habitarem e os arredores dessas cidades para os seus rebanhos e os seus bens.
5 So da Israel peopo split up da land jalike Da One In Charge wen tell Moses fo do.
5 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim fizeram os israelitas, e dividiram a terra.
6 Da Judah ohana guys go by Joshua Gilgal side. Caleb, Jefunneh boy from da Keniz blood line, tell Joshua, “Fo shua you rememba wat wen happen Kadesh-Barnea side—wat Da One In Charge wen tell Moses bout me an you. Moses da guy dat stay tight wit God an work fo God.
6 Os filhos de Judá vieram ter com Josué, em Gálgala; e Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, disse-lhe: Sabes o que o Senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barne.
7 Me, I was forty year ol wen Moses wen sen me from Kadesh-Barnea fo scope out da land. An afta I go an come back by him, I tell um wat I tink fo real kine.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barne a explorar a terra, e eu lhe fiz um relatório perfeitamente sincero.
8 You know, my braddahs dat wen go wit me make da peopo come real sked. But me, I wen go all out fo stay tight wit my God, Da One In Charge.
8 Meus irmãos que tinham ido comigo desanimaram o povo, mas eu segui fielmente o Senhor, meu Deus.
9 So dat day, Moses wen make one strong promise to me, fo erybody know dat he goin do um. He tell me, ‘You goin get da land wea you wen walk on top um fo come yoa property—you, an yoa ohana foeva. Cuz you go all out fo stay tight wit my God, Da One In Charge.’
9 Naquele dia, Moisés fez este juramento: a terra que pisaste será a tua parte e a de teus filhos para sempre, porque seguiste fielmente o Senhor, meu Deus.
10 “Now, jalike Da One In Charge wen promise he goin do, I still yet stay alive afta forty-five year, from da time Da One In Charge tell Moses dat, an afta all da time da Israel peopo move aroun inside da boonies. So I still stay hea today, eighty-five year ol!
10 Pois bem: eis que o Senhor conservou-me a vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos são passados desde que o Senhor assim falou a Moisés, durante a marcha de Israel pelo deserto; tenho hoje oitenta e cinco anos,
11 I still yet stay strong, jalike wen Moses wen sen me ova dea. I still stay ready fo go out fight jalike dat time.
11 e acho-me ainda robusto como no dia em que Moisés me enviou, e sinto-me tão forte como naquele tempo, tanto para a guerra como para qualquer outra missão.
12 So now, give me dis hill country dat Da One In Charge wen make one promise fo give me dat time. You wen hear dat time dat da Anak peopo stay ova dea, an dey get big towns dat get strong wall. But maybe Da One In Charge goin help me, an I goin push out da peopo, jalike Da One In Charge wen tell.”
12 Dá-me, pois, este monte que o Senhor me prometeu naquele tempo; porque naquele dia ouviste que se encontram enacim neste lugar, e também grandes fortalezas. Se o Senhor estiver comigo, conseguirei despojá-los, como ele disse.
13 Den Joshua tell God fo do good tings fo Caleb, Jefunneh boy, an he give Caleb Hebron town fo come his property.
13 Josué abençoou Caleb, filho de Jefoné, e deu-lhe Hebron como herança.
14 So Caleb, Jefunneh boy from da Keniz blood line, get Hebron fo his property till now, cuz he go all out fo stay tight wit Da One In Charge, da God fo da Israel peopo.
14 Eis por que Hebron pertence até o dia de hoje a Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, porque ele seguiu fielmente o Senhor, Deus de Israel.
15 Befo time dey wen call Hebron, “Kiriat-Arba,” afta da man Arba cuz he da mos importan Anak guy.
15 {Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbé; Arbé foi o maior homem entre os enacim.} E a terra ficou, a partir de então, tranqüila e sem guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.