2 Samuel 14
Da Good An Spesho Book (HWC) vs NVT
1 Joab, Zeruiah boy, he know fo shua dat inside, King David tink plenny bout Absalom.
1 Joabe, filho de Zeruia, percebeu que o rei agora desejava ver Absalão.
2 So Joab sen somebody Tekoa town fo bring one spesho wahine from dea dat know wat fo do erytime. Wen she come, he tell her, “Ack jalike you stay sad inside, aah?! Wear da kine clotheses fo wen you go one funeral, an no use perfume. Ack jalike one wahine dat stay sad inside an cry long time cuz somebody mahke.
2 Por isso, mandou trazer de Tecoa uma mulher conhecida por sua sabedoria. Disse-lhe: “Finja que está de luto; vista roupas de luto e não se perfume. Aja como uma mulher que está lamentando a morte de alguém há muito tempo.
3 Den go by da king, an tell him dis.” An Joab tell her wat fo tell.
3 Depois, vá até o rei e apresente a história que vou lhe contar”. Então Joabe disse o que ela deveria falar.
4 Wen da wahine from Tekoa go talk to da king, she go down an put her face on top da groun fo show respeck fo him. She tell, “Help me, my king!”
4 Quando a mulher de Tecoa se aproximou do rei, curvou-se com o rosto no chão e disse: “Ó rei! Ajude-me!”.
5 Da king aks her, “Wat stay bodda you?”
5 “Qual é o problema?”, perguntou o rei. “Pobre de mim, sou viúva!”, respondeu ela. “Meu marido morreu.
6 Me, yoa worka wahine, I get two boys. One time, dem two wen fight wit each odda in da country side, an nobody stay ova dea fo broke up da fight. One boy wack da odda boy an kill um.
6 Meus dois filhos brigaram no campo. Como não havia ninguém por perto para separá-los, um deles acabou matando o outro.
7 But you know wat? All da ohana stay agains me. Dey tell, ‘Give us da boy dat wen kill his braddah, fo us kill him fo pay back da life he wen take away from his braddah! Az how we goin wipe out da one dat suppose to get eryting da faddah wen leave, too.’ Dey goin kill da ony boy I get, jalike dey goin pio da las burning coal I get fo make fire tomorra! No goin get nobody inside dis world dat goin carry my mahke husban name!”
7 Agora, o resto da família está exigindo de sua serva: ‘Entregue-nos seu filho. Vamos executá-lo por ter matado o irmão. Ele não merece herdar a propriedade da família’. Querem apagar a última brasa que me restou; se o fizerem, o nome e a família de meu marido desaparecerão da face da terra.”
8 King David tell da wahine, “Go home. I goin tell my peopo wat dey gotta do fo help you.”
8 “Eu cuidarei disso”, disse o rei. “Vá para casa.”
9 But da wahine from Tekoa tell da king, “My boss da king, if az wrong fo let go da killa guy, den let me get da blame, me an my faddah ohana. You an yoa ohana no mo da blame fo do dat.”
9 A mulher de Tecoa respondeu: “Ó meu senhor, o rei, que a culpa caia sobre mim e sobre a família de meu pai, e que o rei e seu trono sejam inocentes!”.
10 Da king tell her, “No, if somebody talk any kine to you, bring um by me, an dey no goin bodda you one mo time!”
10 “Se alguém criar problemas, traga-o a mim”, disse o rei. “Eu lhe garanto que ele nunca mais a incomodará.”
11 She tell, “Den I like you, da king, make one strong promise in front yoa God, Da One In Charge, bout da guy from oua ohana dat suppose to pay back da one dat wen kill my odda boy fo da ohana, so he no can cut out dis boy blood line too. Cuz he like wipe out my ony boy.”
11 Então ela disse: “Por favor, prometa pelo S enhor , seu Deus, que não deixará o vingador da vítima matar meu filho. Não quero mais derramamento de sangue”. Ele respondeu: “Tão certo como vive o S
12 Den da wahine tell, “Try let me tell you, my boss da king, one mo ting.”
12 “Permita-me pedir mais uma coisa ao meu senhor, o rei”, disse a mulher. “Fale”, respondeu ele.
13 Da wahine tell, “If dass how you stay figga, den how come you make one plan fo do dis same kine bad ting agains da peopo dat get Da One In Charge fo dea God? Wen you wen tell dat you goin let go my boy, you show same time dat you do da wrong ting bout yoa boy. Cuz you da king, but you no even bring back yoa boy dat suppose to come king afta you, da one dat you wen put presha on fo him run away.
13 Então ela disse: “Por que o senhor não faz pelo povo de Deus o mesmo que prometeu fazer por mim? Ao tomar essa decisão, o senhor condenou a si mesmo, pois se recusou a trazer para casa seu filho banido.
14 Fo shua, all us peopo gotta mahke, an dass jalike wen watta spill on top da groun an nobody scoop um up one mo time. But wen peopo throw out somebody, God no goin kill da guy fo dat. He make one plan fo no make um stay too far away, an he bring um back fo shua.
14 Um dia, todos nós morreremos. Nossa vida é como água que, depois de derramada na terra, não pode mais ser recolhida. Mas Deus não apaga a vida; ao contrário, ele cria meios de trazer de volta aqueles que foram banidos de sua presença.
15 “An now I come hea fo tell you dis, my boss da king. Cuz da peopo make me stay sked bout my boy. I yoa worka wahine, an I figga, ‘I goin go talk to da king. Maybe he goin do wat I aks um fo do.
15 “Vim suplicar ao meu senhor, o rei, porque outros me ameaçaram. Pensei: ‘Talvez o rei me escute
16 Maybe you, da king, goin lissen an help me, yoa worka wahine. Den da guy no goin get da powa fo do notting, da one dat like cut me an my boy off from da stuff my husban suppose to get dat God wen give us.’
16 e nos livre daqueles que desejam nos eliminar da herança que Deus nos deu.
17 “An now, I yoa worka wahine, an dis wat I tink: ‘I like come so no mo notting bodda me now, cuz a da promise my boss da king wen make.’ Cuz you, jalike one angel messenja from God dat lissen an undastan wass good an wass bad. I like Da One In Charge, yoa God, stay wit you.”
17 Sim, o meu senhor, o rei, restaurará nossa paz de espírito’. Sei que o senhor é como um anjo de Deus, capaz de discernir entre o bem e o mal. Que o S enhor , seu Deus, esteja com o rei”.
18 Den da king tell da wahine, “Kay den. I like aks you one question. An no hide notting from me!”
18 “Preciso saber uma coisa”, disse o rei. “Diga-me a verdade.” “Sim, ó meu senhor, o rei”, disse a mulher.
19 Da king aks her, “All dis dat you tell me, I figga was Joab wen tell you fo tell all dis, aah?”
19 “Foi Joabe quem a mandou aqui?”, perguntou o rei. A mulher respondeu: “Ó meu senhor, o rei, como posso negar? Ninguém é capaz de esconder coisa alguma do senhor. Sim, foi Joabe, servo do rei, que me enviou e me disse o que falar.
20 Yoa helpa guy Joab tell me fo make lidis fo change how you tink bout wass happening. You my boss, an you da one dat know wat fo do erytime, jalike one angel from God know wat fo do. You know eryting dat stay happen inside da land.”
20 Agiu desse modo para que o senhor pudesse ver a questão com outros olhos. Mas o senhor é sábio como um anjo de Deus e entende tudo que acontece em nosso meio!”.
21 Den layta, da king tell Joab, “Okay. I goin do um. Go bring back da young guy Absalom!”
21 Então o rei mandou chamar Joabe e lhe disse: “Muito bem, vá e traga de volta o jovem Absalão”.
22 Joab go down an put his face on top da groun fo show David respeck. An Joab aks Da One In Charge fo do good tings fo da king. Joab tell, “My boss, I yoa worka guy. Today I know fo shua you like lissen me cuz you do wat I wen aks you fo do.”
22 Joabe se curvou com o rosto no chão e disse: “Finalmente sei que obtive o favor do meu senhor, o rei, pois atendeu a meu pedido!”.
23 So den, Joab go Geshur side an bring um back Jerusalem side.
23 Joabe foi a Gesur e trouxe Absalão de volta a Jerusalém.
24 But da king tell, “Dat one gotta go his place, an no can come in front me!” Az why Absalom go his place, an no go in front da king.
24 O rei, porém, deu a seguinte ordem: “Absalão pode ir para casa, mas não deve vir à minha presença”. Portanto, Absalão não viu o rei.
25 Inside all da Israel land, no mo nobody da peopo talk good bout mo den Absalom, cuz he stay real good looking. From da top a his head to da bottom a his feets, no mo notting wrong wit him.
25 Não havia nenhum homem em todo o Israel tão elogiado por sua beleza como Absalão; era perfeito da cabeça aos pés.
26 Erytime his hair come real heavy, he cut um. An weigh five poun, da way dey weigh stuff fo da king.
26 Cortava o cabelo uma vez por ano por causa de seu peso: 2,4 quilos, segundo o peso real.
27 Absalom get three boys an one girl. Dey name da girl Tamar, an she come one real good looking wahine.
27 Tinha três filhos e uma filha. Sua filha se chamava Tamar e era muito bonita.
28 Absalom live fo two year inside Jerusalem. But he neva go in front da king.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 Den Absalom sen guys fo tell Joab come by him fo Absalom sen him fo go talk to da king. But Joab no like come by Absalom. Secon time Absalom sen guys, but Joab still yet no like come.
29 Então mandou chamar Joabe para pedir que intercedesse por ele, mas Joabe não quis vir. Mandou chamá-lo de novo e, mais uma vez, ele se recusou a vir.
30 Az how come Absalom tell his worka guys, “Look, Joab field stay nex to my field. He get barley stay growing dea. Go burn um!” So Absalom worka guys burn Joab field.
30 Então Absalão disse a seus servos: “Vão e ponham fogo no campo de cevada de Joabe que fica junto de minha propriedade”. Os servos foram e puseram fogo no campo, como Absalão havia ordenado.
31 Right den an dea, Joab go Absalom house, an aks him, “How come yoa worka guys wen burn my field?!”
31 Então Joabe foi à casa de Absalão e lhe perguntou: “Por que seus servos puseram fogo em meu campo?”.
32 Absalom tell Joab, “You know wat?! I wen sen guys fo tell you, ‘Go come hea fo me sen you by da king fo aks how come I wen come ova hea from Geshur. Cuz mo betta fo me if I wen stay Geshur side!’ Now, I like go in front da king. If I get da blame fo someting, let um kill me!”
32 Absalão respondeu: “Eu quero que você pergunte ao rei por que ele me trouxe de Gesur se não pretendia me receber. Teria sido melhor eu ficar onde estava. Quero ver o rei; se ele me considera culpado de algo, então que mande me matar”.
33 So Joab go by da king, an tell him dat. Den da king sen guys fo bring Absalom to him. Absalom go down an put his face on top da groun in front da king fo show um respeck. An da king tell Absalom fo stan up, an he kiss him.
33 Joabe contou ao rei o que Absalão tinha dito. Por fim, Davi mandou chamar Absalão. Ele veio, curvou-se com o rosto no chão diante do rei, e o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.