2 Samuel 14
Da Good An Spesho Book (HWC) vs BKJ
1 Joab, Zeruiah boy, he know fo shua dat inside, King David tink plenny bout Absalom.
1 Ora, Joabe, filho de Zeruia, percebeu que o coração do rei estava inclinado a Absalão.
2 So Joab sen somebody Tekoa town fo bring one spesho wahine from dea dat know wat fo do erytime. Wen she come, he tell her, “Ack jalike you stay sad inside, aah?! Wear da kine clotheses fo wen you go one funeral, an no use perfume. Ack jalike one wahine dat stay sad inside an cry long time cuz somebody mahke.
2 E enviou Joabe a Tecoa, e trouxe de lá uma mulher sábia, e disse a ela: Rogo-te, finge-te ser uma pranteadora, e veste-te da tua indumentária de prantos, e não te unjas com azeite, mas sê como uma mulher que há muito pranteia pelo morto;
3 Den go by da king, an tell him dis.” An Joab tell her wat fo tell.
3 e achega-te ao rei, e fala-lhe deste modo. Assim, Joabe colocou as palavras na boca da mulher.
4 Wen da wahine from Tekoa go talk to da king, she go down an put her face on top da groun fo show respeck fo him. She tell, “Help me, my king!”
4 E quando a mulher de Tecoa falou ao rei, ela caiu sobre a sua face no chão, e fez reverência, e disse: Socorro, ó rei!
5 Da king aks her, “Wat stay bodda you?”
5 E o rei disse a ela: O que te aflige? E ela respondeu: Na verdade sou viúva e o meu marido está morto.
6 Me, yoa worka wahine, I get two boys. One time, dem two wen fight wit each odda in da country side, an nobody stay ova dea fo broke up da fight. One boy wack da odda boy an kill um.
6 E a tua criada tinha dois filhos, e os dois lutaram entre si no campo, e não houve ninguém para apartá-los, mas um feriu o outro, e o matou.
7 But you know wat? All da ohana stay agains me. Dey tell, ‘Give us da boy dat wen kill his braddah, fo us kill him fo pay back da life he wen take away from his braddah! Az how we goin wipe out da one dat suppose to get eryting da faddah wen leave, too.’ Dey goin kill da ony boy I get, jalike dey goin pio da las burning coal I get fo make fire tomorra! No goin get nobody inside dis world dat goin carry my mahke husban name!”
7 E eis que a família toda se levantou contra a tua criada, e disseram: Entrega aquele que matou o seu irmão, para que possamos matá-lo, pela vida do seu irmão a quem ele matou; e destruiremos também o herdeiro; e assim eles extinguirão o meu carvão que restou, e não deixarão para o meu marido nem nome, nem remanescente sobre a terra.
8 King David tell da wahine, “Go home. I goin tell my peopo wat dey gotta do fo help you.”
8 E o rei disse à mulher: Vai para a tua casa, e darei ordem acerca de ti.
9 But da wahine from Tekoa tell da king, “My boss da king, if az wrong fo let go da killa guy, den let me get da blame, me an my faddah ohana. You an yoa ohana no mo da blame fo do dat.”
9 E a mulher de Tecoa disse ao rei: Meu senhor, ó rei, a iniquidade seja sobre mim, e sobre a casa de meu pai; e seja inocente o rei e o seu trono.
10 Da king tell her, “No, if somebody talk any kine to you, bring um by me, an dey no goin bodda you one mo time!”
10 E o rei disse: Qualquer um que disser qualquer coisa para ti, traz-mo a mim, e ele não tocará mais em ti.
11 She tell, “Den I like you, da king, make one strong promise in front yoa God, Da One In Charge, bout da guy from oua ohana dat suppose to pay back da one dat wen kill my odda boy fo da ohana, so he no can cut out dis boy blood line too. Cuz he like wipe out my ony boy.”
11 Então, ela disse: Rogo-te, que o rei se lembre do SENHOR teu Deus, para que não toleres que os vingadores do sangue destruam mais, para que não destruam o meu filho. E ele disse: Como o SENHOR vive, não há de cair nem sequer um cabelo do teu filho ao chão.
12 Den da wahine tell, “Try let me tell you, my boss da king, one mo ting.”
12 Então, a mulher disse: Permite que a tua criada, rogo-te, fale uma palavra ao meu senhor, o rei. E ele disse: Prossegue.
13 Da wahine tell, “If dass how you stay figga, den how come you make one plan fo do dis same kine bad ting agains da peopo dat get Da One In Charge fo dea God? Wen you wen tell dat you goin let go my boy, you show same time dat you do da wrong ting bout yoa boy. Cuz you da king, but you no even bring back yoa boy dat suppose to come king afta you, da one dat you wen put presha on fo him run away.
13 E a mulher disse: Por que, então, pensaste tal coisa contra o povo de Deus? Porque o rei fala, de fato, tal coisa como alguém que é culpado, posto que o rei não recolhe novamente à casa o seu banido.
14 Fo shua, all us peopo gotta mahke, an dass jalike wen watta spill on top da groun an nobody scoop um up one mo time. But wen peopo throw out somebody, God no goin kill da guy fo dat. He make one plan fo no make um stay too far away, an he bring um back fo shua.
14 Porquanto havemos de morrer, e somos como água derramada no chão, a qual não pode mais ser recolhida; nem Deus respeita pessoa alguma; mas elabora meios para que o seu banido não seja expulso dele.
15 “An now I come hea fo tell you dis, my boss da king. Cuz da peopo make me stay sked bout my boy. I yoa worka wahine, an I figga, ‘I goin go talk to da king. Maybe he goin do wat I aks um fo do.
15 Portanto, agora que vim falar desta coisa ao meu senhor, o rei, é porque o povo me fez temerosa; e a tua criada disse: Quero falar agora com o rei; pode ser que o rei atenda a petição da sua criada.
16 Maybe you, da king, goin lissen an help me, yoa worka wahine. Den da guy no goin get da powa fo do notting, da one dat like cut me an my boy off from da stuff my husban suppose to get dat God wen give us.’
16 Porque o rei ouvirá, para livrar a sua criada da mão do homem que destruiria a mim e o meu filho conjuntamente, retirando-nos da herança de Deus.
17 “An now, I yoa worka wahine, an dis wat I tink: ‘I like come so no mo notting bodda me now, cuz a da promise my boss da king wen make.’ Cuz you, jalike one angel messenja from God dat lissen an undastan wass good an wass bad. I like Da One In Charge, yoa God, stay wit you.”
17 Então, a tua criada disse: A palavra do meu senhor, o rei, agora será consoladora; porque como um anjo de Deus, assim é o meu senhor, o rei, para discernir o bem do mal; portanto o SENHOR teu Deus será contigo.
18 Den da king tell da wahine, “Kay den. I like aks you one question. An no hide notting from me!”
18 Então, o rei respondeu e disse à mulher: Não ocultes de mim, rogo-te, a coisa que te perguntarei. E a mulher disse: Que o meu senhor, o rei, agora fale.
19 Da king aks her, “All dis dat you tell me, I figga was Joab wen tell you fo tell all dis, aah?”
19 E o rei disse: Não está a mão de Joabe contigo em tudo isto? E a mulher respondeu, e disse: Como vive a tua alma, meu senhor, o rei, ninguém pode virar à direita ou à esquerda daquilo que o meu senhor, o rei, fala; porque o teu servo Joabe, ele me mandou, e colocou todas estas palavras na boca da tua criada;
20 Yoa helpa guy Joab tell me fo make lidis fo change how you tink bout wass happening. You my boss, an you da one dat know wat fo do erytime, jalike one angel from God know wat fo do. You know eryting dat stay happen inside da land.”
20 para ter esta forma de conversa o teu servo Joabe fez esta coisa; e o meu senhor é sábio, segundo a sabedoria de um anjo de Deus, para conhecer todas as coisas que estão na terra.
21 Den layta, da king tell Joab, “Okay. I goin do um. Go bring back da young guy Absalom!”
21 E o rei disse a Joabe: Eis que, agora, fiz esta coisa; vai, portanto, traz-me de volta o jovem Absalão.
22 Joab go down an put his face on top da groun fo show David respeck. An Joab aks Da One In Charge fo do good tings fo da king. Joab tell, “My boss, I yoa worka guy. Today I know fo shua you like lissen me cuz you do wat I wen aks you fo do.”
22 E Joabe caiu ao chão sobre a sua face, e se curvou, e agradeceu ao rei; e Joabe disse: Hoje o teu servo sabe que tenho achado graça à tua vista, meu senhor, ó rei, por ter o rei atendido à petição do seu servo.
23 So den, Joab go Geshur side an bring um back Jerusalem side.
23 Então Joabe se levantou e foi até Gesur, e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 But da king tell, “Dat one gotta go his place, an no can come in front me!” Az why Absalom go his place, an no go in front da king.
24 E o rei disse: Que ele torne à sua própria casa, e que não veja a minha face. Assim, Absalão retornou à sua própria casa, e não viu a face do rei.
25 Inside all da Israel land, no mo nobody da peopo talk good bout mo den Absalom, cuz he stay real good looking. From da top a his head to da bottom a his feets, no mo notting wrong wit him.
25 Porém, em todo o Israel não havia nenhum a ser tão elogiado como Absalão pela sua beleza; desde a sola do pé até a coroa da sua cabeça não havia mácula alguma nele.
26 Erytime his hair come real heavy, he cut um. An weigh five poun, da way dey weigh stuff fo da king.
26 E quando ele raspava a sua cabeça, (porquanto, a cada fim de ano ele a raspava; e como o cabelo lhe pesava, por isso ele o cortava), ele pesava os cabelos da sua cabeça como duzentos shekels segundo o peso do rei.
27 Absalom get three boys an one girl. Dey name da girl Tamar, an she come one real good looking wahine.
27 E a Absalão nasceram três filhos, e uma filha, cujo nome era Tamar; ela era uma mulher de formosa aparência.
28 Absalom live fo two year inside Jerusalem. But he neva go in front da king.
28 Assim, Absalão habitou dois anos completos em Jerusalém, e não viu a face do rei.
29 Den Absalom sen guys fo tell Joab come by him fo Absalom sen him fo go talk to da king. But Joab no like come by Absalom. Secon time Absalom sen guys, but Joab still yet no like come.
29 Portanto, Absalão enviou a Joabe, para enviá-lo ao rei; mas ele não quis vir até ele; e, quando ele enviou, novamente, pela segunda vez, ele não quis vir.
30 Az how come Absalom tell his worka guys, “Look, Joab field stay nex to my field. He get barley stay growing dea. Go burn um!” So Absalom worka guys burn Joab field.
30 Portanto, ele disse aos seus servos: Vede, o campo de Joabe fica perto do meu, ele tem ali cevada; ide e ateai-lhe fogo. E os servos de Absalão atearam fogo ao campo.
31 Right den an dea, Joab go Absalom house, an aks him, “How come yoa worka guys wen burn my field?!”
31 Então Joabe se levantou e veio a Absalão, até a sua casa, e lhe disse: Por que os teus servos atearam fogo ao meu campo?
32 Absalom tell Joab, “You know wat?! I wen sen guys fo tell you, ‘Go come hea fo me sen you by da king fo aks how come I wen come ova hea from Geshur. Cuz mo betta fo me if I wen stay Geshur side!’ Now, I like go in front da king. If I get da blame fo someting, let um kill me!”
32 E Absalão respondeu a Joabe: Eis que enviei a ti, dizendo: Vem aqui para que eu possa te enviar ao rei para dizer: Por que vim de Gesur? Teria sido bom para mim ter permanecido lá; agora, portanto, deixa que eu veja a face do rei; e se houver alguma iniquidade em mim, que ele me mate.
33 So Joab go by da king, an tell him dat. Den da king sen guys fo bring Absalom to him. Absalom go down an put his face on top da groun in front da king fo show um respeck. An da king tell Absalom fo stan up, an he kiss him.
33 Então Joabe veio até o rei e lhe disse: E quando ele chamou Absalão, ele veio ao rei, e se curvou com sua face até o chão perante o rei; e o rei beijou Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.