2 Samuel 14
Da Good An Spesho Book (HWC) vs NAA
1 Joab, Zeruiah boy, he know fo shua dat inside, King David tink plenny bout Absalom.
1 Joabe, filho de Zeruia, vendo que o coração do rei começava a inclinar-se para Absalão,
2 So Joab sen somebody Tekoa town fo bring one spesho wahine from dea dat know wat fo do erytime. Wen she come, he tell her, “Ack jalike you stay sad inside, aah?! Wear da kine clotheses fo wen you go one funeral, an no use perfume. Ack jalike one wahine dat stay sad inside an cry long time cuz somebody mahke.
2 mandou trazer de Tecoa uma mulher sábia e lhe disse: — Finja que está muito triste, vista as suas roupas de luto, não se unja com óleo e faça de conta que é uma mulher que há muito tempo está de luto por algum morto.
3 Den go by da king, an tell him dis.” An Joab tell her wat fo tell.
3 Apresente-se ao rei e diga-lhe tais e tais palavras. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Wen da wahine from Tekoa go talk to da king, she go down an put her face on top da groun fo show respeck fo him. She tell, “Help me, my king!”
4 A mulher tecoíta apresentou-se ao rei, e, inclinando-se, prostrou-se com o rosto em terra e disse: — Ajude-me, ó rei!
5 Da king aks her, “Wat stay bodda you?”
5 Então o rei perguntou: — Em que posso ajudá-la? Ela respondeu: — Ai de mim! Sou viúva; o meu marido morreu.
6 Me, yoa worka wahine, I get two boys. One time, dem two wen fight wit each odda in da country side, an nobody stay ova dea fo broke up da fight. One boy wack da odda boy an kill um.
6 Esta sua serva tinha dois filhos, que brigaram entre si no campo. Como não houve quem os apartasse, um deles matou o outro.
7 But you know wat? All da ohana stay agains me. Dey tell, ‘Give us da boy dat wen kill his braddah, fo us kill him fo pay back da life he wen take away from his braddah! Az how we goin wipe out da one dat suppose to get eryting da faddah wen leave, too.’ Dey goin kill da ony boy I get, jalike dey goin pio da las burning coal I get fo make fire tomorra! No goin get nobody inside dis world dat goin carry my mahke husban name!”
7 Eis que toda a parentela se levantou contra esta sua serva, e estão dizendo: “Entregue-nos aquele que matou o seu irmão, para que o matemos, em vingança da vida que ele tirou e para que destruamos também o herdeiro.” Assim, querem apagar a última brasa que me restou, não deixando a meu marido nome, nem sobrevivente na terra.
8 King David tell da wahine, “Go home. I goin tell my peopo wat dey gotta do fo help you.”
8 O rei disse à mulher: — Vá para a sua casa, e eu darei ordens a seu respeito.
9 But da wahine from Tekoa tell da king, “My boss da king, if az wrong fo let go da killa guy, den let me get da blame, me an my faddah ohana. You an yoa ohana no mo da blame fo do dat.”
9 Mas a mulher tecoíta disse ao rei: — Ó rei, meu senhor, que a culpa caia sobre mim e sobre a casa de meu pai. O rei e o seu trono sejam inocentes.
10 Da king tell her, “No, if somebody talk any kine to you, bring um by me, an dey no goin bodda you one mo time!”
10 Então o rei disse: — Se alguém falar contra você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 She tell, “Den I like you, da king, make one strong promise in front yoa God, Da One In Charge, bout da guy from oua ohana dat suppose to pay back da one dat wen kill my odda boy fo da ohana, so he no can cut out dis boy blood line too. Cuz he like wipe out my ony boy.”
11 A mulher acrescentou: — Que o rei se lembre do Davi respondeu: — Tão certo como vive o
12 Den da wahine tell, “Try let me tell you, my boss da king, one mo ting.”
12 Então a mulher disse: — Permita que esta sua serva fale uma palavra ao rei, meu senhor. Ele disse: — Fale.
13 Da wahine tell, “If dass how you stay figga, den how come you make one plan fo do dis same kine bad ting agains da peopo dat get Da One In Charge fo dea God? Wen you wen tell dat you goin let go my boy, you show same time dat you do da wrong ting bout yoa boy. Cuz you da king, but you no even bring back yoa boy dat suppose to come king afta you, da one dat you wen put presha on fo him run away.
13 E a mulher prosseguiu: — Por que o senhor, meu rei, imaginou tal coisa contra o povo de Deus? Pois, ao pronunciar tal juízo, o rei condena a si mesmo, visto que não quer fazer voltar o seu desterrado.
14 Fo shua, all us peopo gotta mahke, an dass jalike wen watta spill on top da groun an nobody scoop um up one mo time. But wen peopo throw out somebody, God no goin kill da guy fo dat. He make one plan fo no make um stay too far away, an he bring um back fo shua.
14 Porque todos temos de morrer; somos como água derramada na terra que já não se pode juntar. Porque Deus não tira a vida, mas encontra meios para que o banido não permaneça afastado de sua presença.
15 “An now I come hea fo tell you dis, my boss da king. Cuz da peopo make me stay sked bout my boy. I yoa worka wahine, an I figga, ‘I goin go talk to da king. Maybe he goin do wat I aks um fo do.
15 Se vim, agora, falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou. Porque esta sua serva dizia: “Vou falar com o rei, porque talvez ele fará segundo a palavra desta sua serva.
16 Maybe you, da king, goin lissen an help me, yoa worka wahine. Den da guy no goin get da powa fo do notting, da one dat like cut me an my boy off from da stuff my husban suppose to get dat God wen give us.’
16 Porque o rei atenderá, para livrar a sua serva da mão do homem que quer destruir tanto a mim como a meu filho da herança de Deus.”
17 “An now, I yoa worka wahine, an dis wat I tink: ‘I like come so no mo notting bodda me now, cuz a da promise my boss da king wen make.’ Cuz you, jalike one angel messenja from God dat lissen an undastan wass good an wass bad. I like Da One In Charge, yoa God, stay wit you.”
17 Dizia mais esta sua serva: “Seja, agora, a palavra do rei, meu senhor, para a minha tranquilidade, porque, como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para discernir entre o bem e o mal.” Que o Senhor , seu Deus, esteja com o rei, meu senhor.
18 Den da king tell da wahine, “Kay den. I like aks you one question. An no hide notting from me!”
18 Então o rei disse à mulher: — Não me encubra nada do que vou lhe perguntar. A mulher respondeu: — Pois fale o rei, meu senhor.
19 Da king aks her, “All dis dat you tell me, I figga was Joab wen tell you fo tell all dis, aah?”
19 O rei perguntou: — Não é verdade que a mão de Joabe está com você em tudo isto? Ela respondeu: — Juro pela sua vida, ó rei, meu senhor, que ninguém poderá se desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo o que o rei, meu senhor, tem dito. Sim, foi o seu servo Joabe quem me deu ordem e foi ele quem ditou a esta sua serva todas estas palavras.
20 Yoa helpa guy Joab tell me fo make lidis fo change how you tink bout wass happening. You my boss, an you da one dat know wat fo do erytime, jalike one angel from God know wat fo do. You know eryting dat stay happen inside da land.”
20 Foi para mudar o aspecto deste caso que o seu servo Joabe fez isto. Porém o meu senhor é tão sábio como um anjo de Deus, para entender tudo o que se passa na terra.
21 Den layta, da king tell Joab, “Okay. I goin do um. Go bring back da young guy Absalom!”
21 Então o rei disse a Joabe: — Atendi ao seu pedido. Vá e traga o jovem Absalão.
22 Joab go down an put his face on top da groun fo show David respeck. An Joab aks Da One In Charge fo do good tings fo da king. Joab tell, “My boss, I yoa worka guy. Today I know fo shua you like lissen me cuz you do wat I wen aks you fo do.”
22 Joabe se inclinou, prostrou-se em terra, abençoou o rei e disse: — Hoje reconheço que obtive favor aos seus olhos, ó rei, meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do seu servo.
23 So den, Joab go Geshur side an bring um back Jerusalem side.
23 Então Joabe se levantou, foi a Gesur e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 But da king tell, “Dat one gotta go his place, an no can come in front me!” Az why Absalom go his place, an no go in front da king.
24 Mas o rei disse: — Que ele volte para a sua casa e não veja a minha face. Assim Absalão voltou para a sua casa e não viu a face do rei.
25 Inside all da Israel land, no mo nobody da peopo talk good bout mo den Absalom, cuz he stay real good looking. From da top a his head to da bottom a his feets, no mo notting wrong wit him.
25 Em todo o Israel não havia homem tão celebrado por sua beleza como Absalão. Desde a planta do pé até o alto da cabeça, não havia nele defeito algum.
26 Erytime his hair come real heavy, he cut um. An weigh five poun, da way dey weigh stuff fo da king.
26 Quando cortava o cabelo — e isto se fazia no fim de cada ano, porque o cabelo lhe ficava pesado demais —, seu peso era de mais de dois quilos, segundo o peso real.
27 Absalom get three boys an one girl. Dey name da girl Tamar, an she come one real good looking wahine.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha. A filha se chamava Tamar e era uma mulher muito bonita.
28 Absalom live fo two year inside Jerusalem. But he neva go in front da king.
28 Absalão ficou dois anos em Jerusalém sem ver a face do rei.
29 Den Absalom sen guys fo tell Joab come by him fo Absalom sen him fo go talk to da king. But Joab no like come by Absalom. Secon time Absalom sen guys, but Joab still yet no like come.
29 Então mandou chamar Joabe, para o enviar ao rei, mas Joabe não quis vir. Mandou chamá-lo segunda vez, mas Joabe ainda não quis vir.
30 Az how come Absalom tell his worka guys, “Look, Joab field stay nex to my field. He get barley stay growing dea. Go burn um!” So Absalom worka guys burn Joab field.
30 Então Absalão disse aos seus servos: — Vejam, Joabe tem um pedaço de campo pegado ao meu, e tem cevada nele. Vão lá e ponham fogo. E os servos de Absalão meteram fogo nesse pedaço de campo.
31 Right den an dea, Joab go Absalom house, an aks him, “How come yoa worka guys wen burn my field?!”
31 Então Joabe se levantou, foi à casa de Absalão e lhe disse: — Por que os seus servos meteram fogo no pedaço de campo que é meu?
32 Absalom tell Joab, “You know wat?! I wen sen guys fo tell you, ‘Go come hea fo me sen you by da king fo aks how come I wen come ova hea from Geshur. Cuz mo betta fo me if I wen stay Geshur side!’ Now, I like go in front da king. If I get da blame fo someting, let um kill me!”
32 Absalão respondeu: — Mandei chamá-lo, dizendo: “Venha cá”, para que o envie ao rei, para dizer-lhe o seguinte: “Para que vim de Gesur? Melhor seria ter ficado lá.” Agora quero ver o rei. Se há em mim alguma culpa, que ele me mate.
33 So Joab go by da king, an tell him dat. Den da king sen guys fo bring Absalom to him. Absalom go down an put his face on top da groun in front da king fo show um respeck. An da king tell Absalom fo stan up, an he kiss him.
33 Então Joabe foi ao rei e lhe entregou a mensagem de Absalão. O rei chamou Absalão, e este se apresentou diante dele e inclinou-se sobre o rosto em terra. E o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.