2 Crônicas 18
Da Good An Spesho Book (HWC) vs VC
1 Dat time, Jehoshafat da Judah king get plenny rich kine stuff, an da peopo get respeck fo him. He make frenz wit Ahab, da king fo Israel, cuz his boy marry Ahab girl.
1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento com Acab.
2 Afta some year, Jehoshafat go from Jerusalem to Samaria town fo visit Ahab. Ahab kill plenny sheeps an goats an cows fo Jehoshafat an da peopo wit him. Den Ahab try make Jehoshafat tink az good fo go attack da peopo Ramot-Gilead town.
2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este matou numerosos carneiros e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.
3 Ahab aks Jehoshafat, “You goin go wit me fo go agains da peopo inside Ramot Gilead, o wat?”
3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Queres vir comigo para atacar Ramot de Galaad? Josafá respondeu-lhe: Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo.
4 But Jehoshafat tell da Israel king, “Firs ting, gotta aks Da One In Charge right now wat he tell.”
4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor.
5 So Ahab bring togedda da guys dat talk fo da gods, four hundred guys, an aks dem, “We go make war agains da Ramot-Gilead guys? O mo betta I no go?”
5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos, e lhes perguntou: Devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará às mãos do rei.
6 But Jehoshafat aks, “Wot?! No mo even one guy still yet dat talk fo Da One In Charge ova hea, fo us aks him?!”
6 Mas Josafá replicou: Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Da Israel king tell Jehoshafat, “Yeah, get one guy still yet, dat can aks Da One In Charge fo us guys wass goin happen. But I hate da buggah, cuz he no tell notting good from God bout me, eva! Ony bad kine stuff erytime! Az Mikaiah, Imlah boy.”
7 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom; sempre a desgraça. É Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 So Ahab tell one a his palace guys come, an tell um, “Bring Mikaiah, Imlah boy, real fas!”
8 Então o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: Faze vir o mais depressa possível Miquéias, filho de Jemla.
9 Da king fo Israel an Jehoshafat, da king fo Judah, get on dea king kine clotheses, an sit on top dea thrones by da place wea peopo split dea wheat an barley from da junk kine stuff, by da door fo da gate fo Samaria town. An all da guys dat talk fo da gods tell wat message dey get in front da king guys.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar, cada um num trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam em sua presença,
10 One a dem, Zedekiah Kenaanah boy, wen make iron tings dat look jalike cow horns, an he tell, “Dis da message from Da One In Charge: ‘Wit dese horns you goin stab da Aram guys till dey come wipe out!’”
10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exterminá-los.
11 All da odda guys dat talk fo da gods stay tell da king da same ting. Dey tell, “Go attack Ramot-Gilead, an win! Cuz Da One In Charge goin give um to you!”
11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nesses termos: Sobe a Ramot de Galaad: Serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei.
12 Da messenja guy dat wen go fo tell Mikaiah come, tell um, “Look! Dey stick togedda jalike dey one, da odda guys dat talk fo da gods stay tell good kine stuff, dat da Israel king goin win. Make shua wat you tell, stay same same, an tell good kine stuff.”
12 Todavia, o mensageiro que tinha ido procurar Miquéias, lhe dizia: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito.
13 But Mikaiah tell, “I stay shua Da One In Charge stay alive! Az why I stay shua too, dat wat my God tell me, az da ony ting I can tell Ahab!”
13 Miquéias respondeu: Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser.
14 Wen Mikaiah come, Ahab aks him, “Eh Mikaiah! Us guys goin make war agains da Ramot-Gilead peopo? O mo betta I hold back?”
14 Quando ele chegou perto do rei, disse-lhe o rei: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos nós abster-nos disso? - Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.
15 Ahab tell him, “How many times I gotta tell you fo make one strong promise to me, dat you goin tell ony da trut, wen you talk fo Da One In Charge?!”
15 Disse-lhe o rei: Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
16 Den Mikaiah tell, “Kay den. I see jalike one dream—all da Israel peopo stay scatta all ova da hills, jalike sheeps dat no mo sheep guy fo take kea dem. An Da One In Charge tell, ‘No mo leada fo dese peopo! Good, erybody go back home, cuz eryting stay okay fo dem.’”
16 Respondeu então Miquéias: Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe; voltem eles tranqüilamente, cada qual para sua casa!
17 Den Ahab tell Jehoshafat, “Ho! I wen tell you, aah? Wen dis guy talk fo Da One In Charge, he no tell notting good bout me eva, ony bad kine stuff!”
17 Disse o rei de Israel a Josafá: Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça.
18 An Mikaiah talk some moa. He tell “Az why you guys gotta lissen wat Da One In Charge tell: I see dis, jalike one dream—Da One In Charge stay sit on top his throne wit all his peopo inside da sky standing by his right side an his lef side.
18 Replicou Miquéias: Escutai o oráculo do Senhor: eu vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército dos céus em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.
19 An Da One In Charge tell, ‘Who goin make Ahab, da Israel king, tink he gotta go attack Ramot-Gilead, fo him mahke ova dea?!’
19 Disse o Senhor: Quem seduzirá a Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá encontre sua perda? - Um respondia de um modo e outro de outro.
20 In da end, one spirit come an stan in front Da One In Charge. Da spirit tell Da One In Charge, ‘I goin make Ahab like do how you tell.’
20 Então um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?
21 “Da spirit tell, ‘I goin make jalike one spirit dat bulai. So den wen all da guys dat talk fo his gods tell someting, dey goin bulai!’
21 Vou, respondeu ele, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isso mesmo, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
22 “Mikaiah tell, ‘So now, look. Dis wat wen happen. Da One In Charge wen put one spirit dat bulai inside da mout a all dese guys dat talk fo yoa gods. But Da One In Charge tell, dat one real bad kine ting goin happen to you!’”
22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor.
23 Den Zedekiah, Kenaanah boy, go an slap Mikaiah head. He aks, “Wat way dat spirit from Da One In Charge go wen he go from me fo tell you fo bulai me, aah?!”
23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?
24 Mikaiah tell, “You know wat?! Wen you go run fo hide inside one room, an den anodda—az wen you goin find out!”
24 Vê-lo-ás, respondeu Miquéias, no dia em que hás de ir de aposento em aposento a fim de te esconderes.
25 Ahab, da Israel king tell, “Take Mikaiah back by Amon, da guy in charge a Samaria town, an by my boy Joash.
25 Então o rei de Israel deu esta ordem: Prendei Miquéias; conduzi-o a Amon, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 Tell um, ‘Dis wat King Ahab tell: Throw dis buggah inside da prison, an ony give him prison kine bread an watta till I come back an I okay.’”
26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Metei este homem na prisão; dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo.
27 Mikaiah tell, “If you eva come back okay, den Da One In Charge no use me fo talk fo him.” Den he tell, “Eh all you peopo! Lissen, wat I wen tell!”
27 Ao que Miquéias respondeu: Se realmente voltares são e salvo é sinal de que não falou o Senhor por mim. E acrescentou: Escutai bem, ó povo, tudo isso.
28 So Ahab da Israel king an Jehoshafat da Judah king go attack Ramot-Gilead town.
28 O rei de Israel subiu portanto a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.
29 Ahab tell Jehoshafat, “I goin wear odda kine clotheses wen I go fight, so nobody know az me. But you, wear yoa king kine clotheses.” So Ahab, da Israel king, wear da kine clotheses fo anodda guy, an dey go fight.
29 Ele lhe disse: Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.
30 Da Aram king wen tell his officer guys in charge a da war wagons, “Ony attack da Israel king! No fight wit odda guys, no matta dey importan o not importan!”
30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a ordem seguinte: Ninguém atacareis, seja pequeno ou grande, mas só o rei de Israel.
31 Wen da leada guys inside da war wagons see Jehoshafat, dey tink, “Dass da Israel king!” So dey turn dea war wagons fo go afta him. But Jehoshafat yell to Da One In Charge fo help him, an pull dose guys away from him.
31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: É certamente o rei de Israel, e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito {de guerra}, e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.
32 Wen da officer guys inside da war wagons see dat he not da Israel king, dey pau chase him.
32 Então os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
33 But somebody shoot one arrow from dea bow, jus fo pau shoot. He wack Ahab da Israel king wea two piece a da body armor come togedda. Ahab tell da guy dat drive his war wagon, “Turn aroun an get me outa da fight! Dat arrow wen hit me!”
33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido.
34 Da two armies fight mo an mo all day. Ahab still stay sit up inside his war wagon, wea he can see da Aram guys till almos sun down time. Den wen da sun go down, Ahab mahke.
34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento, que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios, até a tarde. Ao pôr-do-sol, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.