Mateus 25
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARC
1 Jesús llote:
1 Então, o Reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.
2 — ausente —
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco, loucas.
3 — ausente —
3 As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 — ausente —
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.
5 Ɨima dɨga ie rafue dɨne jaillemo ocuiridɨmacɨ. Ɨima are biñena jira, ɨnɨdɨmacɨ.
5 E, tardando o esposo, tosquenejaram todas e adormeceram.
6 Daje dɨberuise damɨe ado lluana cacadɨmacɨ. Llote: “Jadi, naie ɨimadɨ jai bite. Mai bi, naimɨe uicomo naimɨemo caɨ dafaɨfillesa”.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo! Saí-lhe ao encontro!
7 Casillanona, naie jitaɨñuaɨ lamparínɨaɨ unedɨmacɨ.
7 Então, todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lâmpadas.
8 Abɨ uiñoñedɨñaiñuaɨ dɨnena abɨ uiñotɨñaiñuaɨmo jɨcadɨmacɨ: “Farena caɨmo feca. Caɨ lamparínɨaɨ boacaiñedesa”.
8 E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.
9 Uai otɨmacɨ: “Fecaacaiñedɨcaɨ. Omoɨmo caɨ fecaiadedɨ, caɨmo baiñeite. Omoɨ jitaia, chinganomo ɨbajai”.
9 Mas as prudentes responderam, dizendo:
10 Naiñaiñuaɨ ɨbajailla mei, naie ɨima ride. Naimɨemo ocuiridɨñaiñuaɨ dɨese naimɨe dɨga nainomo guillena, rafuemo jaidɨmacɨ. Naimacɨ fo jailla mei, nase naie ɨima ɨbaide.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Ie mei naie farena ɨbajaidɨñaiñuaɨ abɨdo billano, raitɨmacɨ: “Nase econo”.
11 E, depois, chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Naie ɨima uai ote: “Uanaicɨnona omoɨmo lloitɨcue. Omoɨna uiñoñedɨcue. Econoñeitɨcue”.
12 E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.
13 Ie isoide. Cue billɨruina omoɨ uiñoñena jira, nagarui cuemo omoɨ ocuiri.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o Dia nem a hora em que o Filho do Homem há de vir.
14 Jesús llote:
14 Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens,
15 Damɨemo cinco dɨga ucubena fecade. Jɨaɨmɨemo menacubena fecade. Jɨaɨmɨemo dacubena fecade. Nagamɨe ie maɨjɨlle dɨnori fecade. Ie mei oni jaide.
15 e a um deu cinco talentos, e a outro, dois, e a outro, um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.
16 Cinco dɨga ucubena feiñotɨmɨe jaillanona, iena fecallena, rana ɨbade. Iemona jɨaɨe cinco dɨga ucubena ote.
16 E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles e granjeou outros cinco talentos.
17 Menacubena feiñotɨmɨe iena fecallena, rana ɨbade. Iemona jɨaɨe menacubena ote.
17 Da mesma sorte, o que
18 Daucubena feiñotɨmɨe enɨruemo naie ucube eenote. Iena fecallena, rana ɨbañede. Iemona buena oñede.
18 Mas o que recebera um foi, e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Dɨgarui illanona, naie patrón abɨdo bite. Naimacɨ cuentas siadollena, ie mullaɨaɨna uaidote.
19 E, muito tempo depois, veio o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Cinco dɨga ucubena feiñotɨmɨe bite. Ie ucube atɨano raite: “Patrón, cinco dɨga ucubena cuemo fecadɨo. Jɨaɨe cincona otɨcue”.
20 Então, aproximou-se o que recebera cinco talentos e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei com eles.
21 Patrón uai ote: “Raise marena maɨjɨdɨo. Eo mare mullaɨmadɨo. Janore ucube o raise sedaja jira, ona ailluena rana sedataitɨcue. Cue dɨga caɨmare jaca iitɨo”.
21 E o seu senhor lhe disse: Bem Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Menacubena feiñotɨmɨe bite. Raite: “Patrón, cuemo menacubena fecadɨo. Iemona jɨaɨe menacube otɨcue”.
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles ganhei outros dois talentos.
23 Naimɨe patrón uai ote: “Raise marena maɨjɨdɨo. Eo mare mullaɨmadɨo. Janore ucube o raise sedaja jira, ona ailluena rana sedataitɨcue. Cue dɨga caɨmare jaca iitɨo”.
23 Disse-lhe o seu senhor: Bem
24 Daucubena feiñotɨmɨe bite. Raite: “Patrón, o rɨirenana uiñotɨcue. O mullaɨaɨ maɨjɨamona ganacabidɨo.
24 Mas, chegando também o que recebera um talento disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;
25 Ucubena cue faɨfiñellena ona jacɨruitɨcue. Ie jira enɨruemo o cuemo iga ucubena eenotɨcue. Jadi, iena jai abɨdo atɨdɨcue”.
25 e, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o
26 Patrón uai ote: “Maraiñedɨo. Rairaɨedɨo. Cue mullaɨaɨ maɨjɨamona cue ucube uana uiñotɨo.
26 Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabes que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei;
27 Bancomo naie ucubena jonetɨodena, naie ucubemona jɨaɨe ucube janore uamona, abɨdo cue bia, iena feiñotɨcue”.
27 devias, então, ter dado o meu dinheiro aos banqueiros, e, quando eu viesse, receberia o que é meu com os juros.
28 — ausente —
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 — ausente —
29 Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, até o que tem ser-lhe-á tirado.
30 — ausente —
30 Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
31 Jesús llote:
31 E, quando o Filho do Homem vier em sua glória, e todos os santos anjos, com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Cue uicomo nana naɨraɨaɨ ofitɨmacɨ. Toɨca llaudaɨaɨ sedaraɨma ie chivos motomona ie llaudaɨaɨ oni fetua isoi, naimacɨna fetoitɨcue.
32 e todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas.
33 Cue jitaillacɨnona fɨnodɨno dɨese cue fetuanona, cue nabeimo itataitɨcue. Cue jitaillacɨnona fɨnoñedɨno dɨese cue fetuanona, cue jarɨfebeimo itataitɨcue.
33 E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
34 Cue illaɨmana jira, cue nabeimo itɨnomo lloitɨcue: “Cue Moo omoɨri iobillanona, omoɨna jai caɨmare itatate. Cue Moo comɨnɨna omoɨ illa jira, cue sedajanomo mai bi. Nainomo duidomoɨ.
34 Então, dirá o Rei aos que Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o Reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Cue jitaillacɨnona omoɨ fɨnuamona navui aimetaitɨcuemo, cuena ecadomoɨ. Jiroacadɨcuemo, jɨnui cuemo fecadomoɨ. Omoɨ naɨraɨ dɨne cue macaria, cuena omoɨ uiñoñeno omoɨ jofomo cuena feiñotomoɨ.
35 porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;
36 Ɨniroinidɨcuemo, ɨniroi cuemo fecadomoɨ. Duidɨcuemo, cuena canollena, cuena jɨbuisaɨbidomoɨ. Cárcelmo itɨcuemo, cuena canollena, cuena jɨbuisaɨbidomoɨ”.
36 e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e fostes ver-me.
37 Cue jitaillacɨnona fɨnodɨno dɨnena cuemo jɨcanoitɨmacɨ: “Nama, ¿nɨruido aimetaitɨomo, ona ecadɨcaɨ? ¿Nɨruido jiroacadɨomo, jɨnui omo fecadɨcaɨ?
37 Então, os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome e
38 ¿Nɨruido ona cɨodɨcaɨ, caɨ jofomo ona feiñollena? ¿Nɨruido ɨniroina omo fecadɨcaɨ?
38 E, quando te vimos estrangeiro e
39 ¿Nɨruido duidɨomo, ona jɨbuisaidɨcaɨ? ¿Nɨruido cárcelmo itɨomo, ona jɨbuisaidɨcaɨ?”
39 E, quando te vimos enfermo ou na prisão e fomos ver-te?
40 Uai oitɨcue: “Uanaicɨnona omoɨmo lloitɨcue. Cuena ɨɨnotɨnomona jamai bue isoidɨmɨena canodomoɨmo, cuena jɨaɨ canodomoɨ” lloitɨcue.
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que, quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim
41 ’Iemei cue jarɨfebeimo itɨnomo lloitɨcue: “Cuemona oni mai jai. Cue comɨnɨñedomoɨ. Jai faɨfidomoɨ. Duere omoɨ sefuillena, iraimo mai jai. Naie irai jaca duiñede. Jusiñamuidɨ naiena Taɨfe iena jai fɨnode. Jusiñamuidɨ Taɨfe comɨnɨ iena jɨaɨ jai fɨnode.
41 Então, dirá também Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;
42 Cue jitaillacɨnona omoɨ fɨnoñenamona, navui aimetaitɨcuemo, cuena ecañedomoɨ. Jiroacadɨcuemo, jɨnui cuemo fecañedomoɨ.
42 porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Omoɨ naɨraɨ dɨne cue macaria, omoɨ jofomo cuena feiñoñedomoɨ. Ɨniroinidɨcuemo, ɨniroi cuemo fecañedomoɨ. Duidɨcuemo, cuena canollena, cuena jɨbuisaɨbiñedomoɨ. Cárcelmo itɨcuemo, cue canollena, cuena jɨbuisaɨbiñedomoɨ”.
43 sendo estrangeiro, não me recolhestes;
44 Cuemo jɨcanoitɨmacɨ: “¿Nɨruido aimetaitɨomo, ona ecañedɨcaɨ? ¿Nɨruido jiroacadɨomo, jɨnui omo fecañedɨcaɨ? ¿Nɨruido ona cɨodɨcaɨ, caɨ jofomo ona feiñollena? ¿Nɨruido ɨniroinidɨomo, omo fecañedɨcaɨ? ¿Nɨruido duidɨomo, ona jɨbuisaiñedɨcaɨ? ¿Nɨruido cárcelmo itɨomo, ona jɨbuisaiñedɨcaɨ?”
44 Então, eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão e não te servimos?
45 Uai oitɨcue: “Uanaicɨnona omoɨmo lloitɨcue. Dɨga comɨnɨ cuena ɨɨnotɨmacɨ. Naimacɨmona jamai bue isoidɨmɨena omoɨ canoñena jira, cuena canoñedomoɨ” lloitɨcue.
45 Então, lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos
46 Naimacɨ jaca isi cacaitɨmacɨ; iadedɨ cue jitaillacɨnona fɨnodɨno cue Moo sedajanomo jaca iitɨmacɨ.
46 E irão estes para o tormento eterno, mas os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.