Mateus 25

Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesús llote:
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 — ausente —
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 — ausente —
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 — ausente —
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Ɨima dɨga ie rafue dɨne jaillemo ocuiridɨmacɨ. Ɨima are biñena jira, ɨnɨdɨmacɨ.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Daje dɨberuise damɨe ado lluana cacadɨmacɨ. Llote: “Jadi, naie ɨimadɨ jai bite. Mai bi, naimɨe uicomo naimɨemo caɨ dafaɨfillesa”.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Casillanona, naie jitaɨñuaɨ lamparínɨaɨ unedɨmacɨ.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Abɨ uiñoñedɨñaiñuaɨ dɨnena abɨ uiñotɨñaiñuaɨmo jɨcadɨmacɨ: “Farena caɨmo feca. Caɨ lamparínɨaɨ boacaiñedesa”.
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Uai otɨmacɨ: “Fecaacaiñedɨcaɨ. Omoɨmo caɨ fecaiadedɨ, caɨmo baiñeite. Omoɨ jitaia, chinganomo ɨbajai”.
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Naiñaiñuaɨ ɨbajailla mei, naie ɨima ride. Naimɨemo ocuiridɨñaiñuaɨ dɨese naimɨe dɨga nainomo guillena, rafuemo jaidɨmacɨ. Naimacɨ fo jailla mei, nase naie ɨima ɨbaide.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Ie mei naie farena ɨbajaidɨñaiñuaɨ abɨdo billano, raitɨmacɨ: “Nase econo”.
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Naie ɨima uai ote: “Uanaicɨnona omoɨmo lloitɨcue. Omoɨna uiñoñedɨcue. Econoñeitɨcue”.
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Ie isoide. Cue billɨruina omoɨ uiñoñena jira, nagarui cuemo omoɨ ocuiri.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Jesús llote:
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Damɨemo cinco dɨga ucubena fecade. Jɨaɨmɨemo menacubena fecade. Jɨaɨmɨemo dacubena fecade. Nagamɨe ie maɨjɨlle dɨnori fecade. Ie mei oni jaide.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Cinco dɨga ucubena feiñotɨmɨe jaillanona, iena fecallena, rana ɨbade. Iemona jɨaɨe cinco dɨga ucubena ote.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Menacubena feiñotɨmɨe iena fecallena, rana ɨbade. Iemona jɨaɨe menacubena ote.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Daucubena feiñotɨmɨe enɨruemo naie ucube eenote. Iena fecallena, rana ɨbañede. Iemona buena oñede.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Dɨgarui illanona, naie patrón abɨdo bite. Naimacɨ cuentas siadollena, ie mullaɨaɨna uaidote.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Cinco dɨga ucubena feiñotɨmɨe bite. Ie ucube atɨano raite: “Patrón, cinco dɨga ucubena cuemo fecadɨo. Jɨaɨe cincona otɨcue”.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Patrón uai ote: “Raise marena maɨjɨdɨo. Eo mare mullaɨmadɨo. Janore ucube o raise sedaja jira, ona ailluena rana sedataitɨcue. Cue dɨga caɨmare jaca iitɨo”.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Menacubena feiñotɨmɨe bite. Raite: “Patrón, cuemo menacubena fecadɨo. Iemona jɨaɨe menacube otɨcue”.
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Naimɨe patrón uai ote: “Raise marena maɨjɨdɨo. Eo mare mullaɨmadɨo. Janore ucube o raise sedaja jira, ona ailluena rana sedataitɨcue. Cue dɨga caɨmare jaca iitɨo”.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Daucubena feiñotɨmɨe bite. Raite: “Patrón, o rɨirenana uiñotɨcue. O mullaɨaɨ maɨjɨamona ganacabidɨo.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Ucubena cue faɨfiñellena ona jacɨruitɨcue. Ie jira enɨruemo o cuemo iga ucubena eenotɨcue. Jadi, iena jai abɨdo atɨdɨcue”.
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Patrón uai ote: “Maraiñedɨo. Rairaɨedɨo. Cue mullaɨaɨ maɨjɨamona cue ucube uana uiñotɨo.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Bancomo naie ucubena jonetɨodena, naie ucubemona jɨaɨe ucube janore uamona, abɨdo cue bia, iena feiñotɨcue”.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 — ausente —
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 — ausente —
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 — ausente —
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Jesús llote:
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Cue uicomo nana naɨraɨaɨ ofitɨmacɨ. Toɨca llaudaɨaɨ sedaraɨma ie chivos motomona ie llaudaɨaɨ oni fetua isoi, naimacɨna fetoitɨcue.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Cue jitaillacɨnona fɨnodɨno dɨese cue fetuanona, cue nabeimo itataitɨcue. Cue jitaillacɨnona fɨnoñedɨno dɨese cue fetuanona, cue jarɨfebeimo itataitɨcue.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Cue illaɨmana jira, cue nabeimo itɨnomo lloitɨcue: “Cue Moo omoɨri iobillanona, omoɨna jai caɨmare itatate. Cue Moo comɨnɨna omoɨ illa jira, cue sedajanomo mai bi. Nainomo duidomoɨ.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Cue jitaillacɨnona omoɨ fɨnuamona navui aimetaitɨcuemo, cuena ecadomoɨ. Jiroacadɨcuemo, jɨnui cuemo fecadomoɨ. Omoɨ naɨraɨ dɨne cue macaria, cuena omoɨ uiñoñeno omoɨ jofomo cuena feiñotomoɨ.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Ɨniroinidɨcuemo, ɨniroi cuemo fecadomoɨ. Duidɨcuemo, cuena canollena, cuena jɨbuisaɨbidomoɨ. Cárcelmo itɨcuemo, cuena canollena, cuena jɨbuisaɨbidomoɨ”.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Cue jitaillacɨnona fɨnodɨno dɨnena cuemo jɨcanoitɨmacɨ: “Nama, ¿nɨruido aimetaitɨomo, ona ecadɨcaɨ? ¿Nɨruido jiroacadɨomo, jɨnui omo fecadɨcaɨ?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 ¿Nɨruido ona cɨodɨcaɨ, caɨ jofomo ona feiñollena? ¿Nɨruido ɨniroina omo fecadɨcaɨ?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 ¿Nɨruido duidɨomo, ona jɨbuisaidɨcaɨ? ¿Nɨruido cárcelmo itɨomo, ona jɨbuisaidɨcaɨ?”
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Uai oitɨcue: “Uanaicɨnona omoɨmo lloitɨcue. Cuena ɨɨnotɨnomona jamai bue isoidɨmɨena canodomoɨmo, cuena jɨaɨ canodomoɨ” lloitɨcue.
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 ’Iemei cue jarɨfebeimo itɨnomo lloitɨcue: “Cuemona oni mai jai. Cue comɨnɨñedomoɨ. Jai faɨfidomoɨ. Duere omoɨ sefuillena, iraimo mai jai. Naie irai jaca duiñede. Jusiñamuidɨ naiena Taɨfe iena jai fɨnode. Jusiñamuidɨ Taɨfe comɨnɨ iena jɨaɨ jai fɨnode.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Cue jitaillacɨnona omoɨ fɨnoñenamona, navui aimetaitɨcuemo, cuena ecañedomoɨ. Jiroacadɨcuemo, jɨnui cuemo fecañedomoɨ.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Omoɨ naɨraɨ dɨne cue macaria, omoɨ jofomo cuena feiñoñedomoɨ. Ɨniroinidɨcuemo, ɨniroi cuemo fecañedomoɨ. Duidɨcuemo, cuena canollena, cuena jɨbuisaɨbiñedomoɨ. Cárcelmo itɨcuemo, cue canollena, cuena jɨbuisaɨbiñedomoɨ”.
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Cuemo jɨcanoitɨmacɨ: “¿Nɨruido aimetaitɨomo, ona ecañedɨcaɨ? ¿Nɨruido jiroacadɨomo, jɨnui omo fecañedɨcaɨ? ¿Nɨruido ona cɨodɨcaɨ, caɨ jofomo ona feiñollena? ¿Nɨruido ɨniroinidɨomo, omo fecañedɨcaɨ? ¿Nɨruido duidɨomo, ona jɨbuisaiñedɨcaɨ? ¿Nɨruido cárcelmo itɨomo, ona jɨbuisaiñedɨcaɨ?”
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Uai oitɨcue: “Uanaicɨnona omoɨmo lloitɨcue. Dɨga comɨnɨ cuena ɨɨnotɨmacɨ. Naimacɨmona jamai bue isoidɨmɨena omoɨ canoñena jira, cuena canoñedomoɨ” lloitɨcue.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Naimacɨ jaca isi cacaitɨmacɨ; iadedɨ cue jitaillacɨnona fɨnodɨno cue Moo sedajanomo jaca iitɨmacɨ.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.