Mateus 25
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARIB
1 Jesús llote:
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 — ausente —
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 — ausente —
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 — ausente —
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 Ɨima dɨga ie rafue dɨne jaillemo ocuiridɨmacɨ. Ɨima are biñena jira, ɨnɨdɨmacɨ.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 Daje dɨberuise damɨe ado lluana cacadɨmacɨ. Llote: “Jadi, naie ɨimadɨ jai bite. Mai bi, naimɨe uicomo naimɨemo caɨ dafaɨfillesa”.
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 Casillanona, naie jitaɨñuaɨ lamparínɨaɨ unedɨmacɨ.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Abɨ uiñoñedɨñaiñuaɨ dɨnena abɨ uiñotɨñaiñuaɨmo jɨcadɨmacɨ: “Farena caɨmo feca. Caɨ lamparínɨaɨ boacaiñedesa”.
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 Uai otɨmacɨ: “Fecaacaiñedɨcaɨ. Omoɨmo caɨ fecaiadedɨ, caɨmo baiñeite. Omoɨ jitaia, chinganomo ɨbajai”.
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Naiñaiñuaɨ ɨbajailla mei, naie ɨima ride. Naimɨemo ocuiridɨñaiñuaɨ dɨese naimɨe dɨga nainomo guillena, rafuemo jaidɨmacɨ. Naimacɨ fo jailla mei, nase naie ɨima ɨbaide.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Ie mei naie farena ɨbajaidɨñaiñuaɨ abɨdo billano, raitɨmacɨ: “Nase econo”.
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 Naie ɨima uai ote: “Uanaicɨnona omoɨmo lloitɨcue. Omoɨna uiñoñedɨcue. Econoñeitɨcue”.
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 Ie isoide. Cue billɨruina omoɨ uiñoñena jira, nagarui cuemo omoɨ ocuiri.
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 Jesús llote:
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 Damɨemo cinco dɨga ucubena fecade. Jɨaɨmɨemo menacubena fecade. Jɨaɨmɨemo dacubena fecade. Nagamɨe ie maɨjɨlle dɨnori fecade. Ie mei oni jaide.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 Cinco dɨga ucubena feiñotɨmɨe jaillanona, iena fecallena, rana ɨbade. Iemona jɨaɨe cinco dɨga ucubena ote.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 Menacubena feiñotɨmɨe iena fecallena, rana ɨbade. Iemona jɨaɨe menacubena ote.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 Daucubena feiñotɨmɨe enɨruemo naie ucube eenote. Iena fecallena, rana ɨbañede. Iemona buena oñede.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Dɨgarui illanona, naie patrón abɨdo bite. Naimacɨ cuentas siadollena, ie mullaɨaɨna uaidote.
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Cinco dɨga ucubena feiñotɨmɨe bite. Ie ucube atɨano raite: “Patrón, cinco dɨga ucubena cuemo fecadɨo. Jɨaɨe cincona otɨcue”.
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 Patrón uai ote: “Raise marena maɨjɨdɨo. Eo mare mullaɨmadɨo. Janore ucube o raise sedaja jira, ona ailluena rana sedataitɨcue. Cue dɨga caɨmare jaca iitɨo”.
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Menacubena feiñotɨmɨe bite. Raite: “Patrón, cuemo menacubena fecadɨo. Iemona jɨaɨe menacube otɨcue”.
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 Naimɨe patrón uai ote: “Raise marena maɨjɨdɨo. Eo mare mullaɨmadɨo. Janore ucube o raise sedaja jira, ona ailluena rana sedataitɨcue. Cue dɨga caɨmare jaca iitɨo”.
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Daucubena feiñotɨmɨe bite. Raite: “Patrón, o rɨirenana uiñotɨcue. O mullaɨaɨ maɨjɨamona ganacabidɨo.
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 Ucubena cue faɨfiñellena ona jacɨruitɨcue. Ie jira enɨruemo o cuemo iga ucubena eenotɨcue. Jadi, iena jai abɨdo atɨdɨcue”.
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 Patrón uai ote: “Maraiñedɨo. Rairaɨedɨo. Cue mullaɨaɨ maɨjɨamona cue ucube uana uiñotɨo.
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 Bancomo naie ucubena jonetɨodena, naie ucubemona jɨaɨe ucube janore uamona, abɨdo cue bia, iena feiñotɨcue”.
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 — ausente —
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 — ausente —
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 — ausente —
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Jesús llote:
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Cue uicomo nana naɨraɨaɨ ofitɨmacɨ. Toɨca llaudaɨaɨ sedaraɨma ie chivos motomona ie llaudaɨaɨ oni fetua isoi, naimacɨna fetoitɨcue.
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 Cue jitaillacɨnona fɨnodɨno dɨese cue fetuanona, cue nabeimo itataitɨcue. Cue jitaillacɨnona fɨnoñedɨno dɨese cue fetuanona, cue jarɨfebeimo itataitɨcue.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 Cue illaɨmana jira, cue nabeimo itɨnomo lloitɨcue: “Cue Moo omoɨri iobillanona, omoɨna jai caɨmare itatate. Cue Moo comɨnɨna omoɨ illa jira, cue sedajanomo mai bi. Nainomo duidomoɨ.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Cue jitaillacɨnona omoɨ fɨnuamona navui aimetaitɨcuemo, cuena ecadomoɨ. Jiroacadɨcuemo, jɨnui cuemo fecadomoɨ. Omoɨ naɨraɨ dɨne cue macaria, cuena omoɨ uiñoñeno omoɨ jofomo cuena feiñotomoɨ.
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 Ɨniroinidɨcuemo, ɨniroi cuemo fecadomoɨ. Duidɨcuemo, cuena canollena, cuena jɨbuisaɨbidomoɨ. Cárcelmo itɨcuemo, cuena canollena, cuena jɨbuisaɨbidomoɨ”.
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 Cue jitaillacɨnona fɨnodɨno dɨnena cuemo jɨcanoitɨmacɨ: “Nama, ¿nɨruido aimetaitɨomo, ona ecadɨcaɨ? ¿Nɨruido jiroacadɨomo, jɨnui omo fecadɨcaɨ?
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 ¿Nɨruido ona cɨodɨcaɨ, caɨ jofomo ona feiñollena? ¿Nɨruido ɨniroina omo fecadɨcaɨ?
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 ¿Nɨruido duidɨomo, ona jɨbuisaidɨcaɨ? ¿Nɨruido cárcelmo itɨomo, ona jɨbuisaidɨcaɨ?”
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 Uai oitɨcue: “Uanaicɨnona omoɨmo lloitɨcue. Cuena ɨɨnotɨnomona jamai bue isoidɨmɨena canodomoɨmo, cuena jɨaɨ canodomoɨ” lloitɨcue.
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 ’Iemei cue jarɨfebeimo itɨnomo lloitɨcue: “Cuemona oni mai jai. Cue comɨnɨñedomoɨ. Jai faɨfidomoɨ. Duere omoɨ sefuillena, iraimo mai jai. Naie irai jaca duiñede. Jusiñamuidɨ naiena Taɨfe iena jai fɨnode. Jusiñamuidɨ Taɨfe comɨnɨ iena jɨaɨ jai fɨnode.
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 Cue jitaillacɨnona omoɨ fɨnoñenamona, navui aimetaitɨcuemo, cuena ecañedomoɨ. Jiroacadɨcuemo, jɨnui cuemo fecañedomoɨ.
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 Omoɨ naɨraɨ dɨne cue macaria, omoɨ jofomo cuena feiñoñedomoɨ. Ɨniroinidɨcuemo, ɨniroi cuemo fecañedomoɨ. Duidɨcuemo, cuena canollena, cuena jɨbuisaɨbiñedomoɨ. Cárcelmo itɨcuemo, cue canollena, cuena jɨbuisaɨbiñedomoɨ”.
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 Cuemo jɨcanoitɨmacɨ: “¿Nɨruido aimetaitɨomo, ona ecañedɨcaɨ? ¿Nɨruido jiroacadɨomo, jɨnui omo fecañedɨcaɨ? ¿Nɨruido ona cɨodɨcaɨ, caɨ jofomo ona feiñollena? ¿Nɨruido ɨniroinidɨomo, omo fecañedɨcaɨ? ¿Nɨruido duidɨomo, ona jɨbuisaiñedɨcaɨ? ¿Nɨruido cárcelmo itɨomo, ona jɨbuisaiñedɨcaɨ?”
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 Uai oitɨcue: “Uanaicɨnona omoɨmo lloitɨcue. Dɨga comɨnɨ cuena ɨɨnotɨmacɨ. Naimacɨmona jamai bue isoidɨmɨena omoɨ canoñena jira, cuena canoñedomoɨ” lloitɨcue.
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Naimacɨ jaca isi cacaitɨmacɨ; iadedɨ cue jitaillacɨnona fɨnodɨno cue Moo sedajanomo jaca iitɨmacɨ.
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.