Mateus 13
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NAA
1 Nai jofomona nairui Jesús jaillanona, jorai fue dɨne jaide.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Ailluena comɨnɨ nainomo ofilla jira, botemo Jesús jaillano, ana raɨde; iadedɨ comɨnɨ jorai fuedo itɨmacɨ.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ailluena rafue naimacɨmo llote:
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Naimɨe judaɨamona, naɨsomo janore iduaɨ juide. Naimɨe baɨ jailla mei, silliñɨaɨ iena guisaɨbitɨmacɨ. Ie jira sɨcoñede.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Nofɨemo jɨaɨe iduaɨ juide. Nainomo enɨrue raise iñede. Sɨcode; iadedɨ enɨrue raise iñena jira,
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 raise jainañena jira, ecasillamona duide. Ie jira llɨsiñede.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Eecuaɨ illanomo jɨaɨe iduaɨ juide. Eecuaɨ sɨcuamona, riara eecuaɨ ɨbaica. Ie jira llɨsiñede.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Mare enɨruemo jɨaɨe iduaɨ juide. Sɨcode. Llɨsillamona danademo cien dɨga llɨsillana ote. Jɨaɨnamona sesenta dɨga llɨsillana ote. Jɨaɨnamona treinta dɨga llɨsillana ote.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Omoɨ jeforena jira, raise fueollena, cue lluamo cacarei. Iena ɨɨno.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ie llofueoicaigano Jesúmo jɨcanuaɨbisɨde:
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Uai ote:
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Jusiñamuina ɨɨnotɨmɨe Jusiñamui rafuena ɨɨnocana jaite. Jusiñamui naimɨena uiñotaite; iadedɨ Jusiñamuina ɨɨnoñedɨmɨe Jusiñamui rafuena uiñoñecana jaite.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Ie jira bie isoidɨcɨnodo naimacɨmo llotɨcue. Cue siño fɨnoca rafuena cɨodɨmacɨ; iadedɨ iena naimacɨ ɨɨnoñena jira, uiñoñeno jaitɨmacɨ. Cue llofuiana jamai cacadɨmacɨ; iadedɨ naimacɨ ɨɨnoñena jira, raise cacaiñedɨmacɨ. Uiñoñedɨmacɨ.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Isaías mɨcorɨ naimacɨna jaie cuega rafue birui jai suide. Jaie raite:
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Omoɨ comecɨaɨ jai taɨnomo ite isoide.
15 Porque o coração deste povo
16 iadedɨ bie siño rafuena birui omoɨ jai cɨua jira, cue lloga rafue omoɨ jai cacaja jira, iena birui omoɨ ɨɨnua jira, nɨ ua omoɨ marena ille jillacɨ.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Jusiñamui facaina jaie lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ omoɨ siñona cɨua rafuena jaie cɨoacadɨmacɨ; iadedɨ cɨoiñedɨmacɨ. Iena cacaacadɨmacɨ; ia cacaiñedɨmacɨ. Jusiñamuina jaie ɨɨnotɨno mɨcorɨaɨ iena cɨoacadɨmacɨ; iadedɨ cɨoiñedɨmacɨ. Iena cacaacadɨmacɨ; iadedɨ cacaiñedɨmacɨ.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Jesús llote:
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Dajerie iduaɨ naɨsomo juide. Dajerie comɨnɨ comecɨaɨ naie naɨso isoidɨmacɨ. Jusiñamuidɨ ie comɨnɨna sedaja rafuena cacadɨmacɨ; iadedɨ iena cacaiñedɨmacɨ. Ie jira Taɨfedɨ naimacɨ comecɨaɨmo cacaja uaina ɨɨnotañede.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Jɨaɨe iduaɨ nofɨemo juide. Dajerie comɨnɨ comecɨaɨ naie nofɨe isoidɨmacɨ. Jusiñamui uai nano naimacɨ cacaia, iena caɨmare feiñotɨmacɨ.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Nofɨemo riga iduaɨ jainaonidedɨ raise sɨcoñede. Naie comɨnɨ janore ɨɨnua jira, ie isoidɨmacɨ. Dallu nano ɨɨnotɨmacɨ. Jusiñamui uai muidona duere naimacɨ sefuia, abɨdo danomo uaidɨmacɨ.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Jɨaɨe iduaɨ eecuaɨ illanomo juide. Naie iduaɨ sɨcua mei, iena eecuaɨ ɨbailla jira, raise llɨsiñede. Dajerie comɨnɨ comecɨaɨ naie illano isoidɨmacɨ. Jusiñamui uaina cacadɨmacɨ. Ɨɨnotɨmacɨ; iadedɨ naimacɨ comecɨaɨ jarire illamona, naimacɨ raruiaɨna ebiruillamona, naie uai naimacɨ comecɨaɨmo itabiñede. Jusiñamui jitaille rafuena fɨnocana jaiñedɨmacɨ.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Jɨaɨe iduaɨ mare enɨruemo juide. Dajerie comɨnɨ comecɨaɨ naie enɨrue isoidɨmacɨ. Jusiñamui uaina cacajano, iena raise cacadɨmacɨ. Eo llɨside isoidɨmacɨ. Jusiñamui jitailla rafuena fɨnocana jaidɨmacɨ. Dajerie janore jaidɨmacɨ. Dajerie eo jaidɨmacɨ. Dajerie ua eo raise jaidɨmacɨ. Iese omoɨ jai.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Jesús jɨaɨe rafuena llote:
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Naimɨe ɨnɨa mei, ie enoidɨmɨe trigona eruaɨde raitɨcɨaɨna bainino judaɨaide. Iemei oni jaide.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Trigo sɨcuamona llɨside. Naie facaise naie raitɨcɨaɨ como raise bairede.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Judaɨdɨmɨe maɨjɨraɨnɨ iena cɨuanona, naimɨemo llote: “Mare iduaɨ navui ritɨo. ¿Nɨesedeta raitɨcɨaɨ eo sɨcode?”
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Uai ote: “Cuena enoidɨmɨe iese fɨnoca”. Naie maɨjɨraɨnɨ naimɨemo jɨcanotɨmacɨ: “¿Birui nai raitɨcɨaɨ caɨ raitɨana jitaidɨo?”
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Uai ote: “Dama ite. Raitɨcɨaɨ omoɨ raitɨia, trigona jɨaɨ jaitaitomoɨ. Dama iesede.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Danomo sɨcoite. Ua facaiseconi cue maɨjɨraɨnɨmo lloitɨcue: “Raitɨcɨaɨ nano jaita. Danomo ofita, jobaillesa. Trigo uanona, cue jofomo atɨanona, eeno”.
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Jesús jɨaɨe rafue llote:
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Mostaza ido eo janorede; iadedɨ sɨcua mei, eo aillue riara jaillamona, nainomo silliñɨaɨ jɨcaicɨaɨna fɨnodɨmacɨ. Ie isoide. Jusiñamui rafuena janore comɨnɨ birui cacajamona, ailluena comɨnɨ naimɨe comɨnɨna ɨco jaitɨmacɨ.
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Jesús jɨaɨe rafuena llote:
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Naie isoide rafuedo Jusiñamui ie comɨnɨna sedaacana rafuena comɨnɨmo Jesús llote. Jɨaɨe rafuedo iena lloñede.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Jusiñamui facaina lloraɨma mɨcorɨ iena jaie cuega:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Comɨnɨ jino faɨnonocaida, Jesús ie risoilla jofomo abɨdo jaide. Ie llofueoicaigano naimɨemo llotɨmacɨ:
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Uai ote:
37 E Jesus respondeu:
38 Naie illɨdɨ nana comɨnɨ. Mare iduaɨdɨ Jusiñamuimo duide comɨnɨ. Raitɨcɨaɨdɨ Taɨfemo duide comɨnɨ.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Naie maraiñede iduaɨ judaɨdɨmɨedɨ Taɨfe. Ua facaisedɨ cue abɨdo bille facaise. Trigo otɨnodɨ Jusiñamui jaɨenisaɨ. Trigodɨ cuena ɨɨnotɨno.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Jobaillena raitɨcɨaɨ ofitaja isoi, ɨco abɨdo cue bia, daje isoi iite.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Cue jaɨenisaɨna oretaitɨcue, nana jeacɨnona fɨnoraɨnɨ dɨese ofitallena, cue illanomona iraimo dotallena.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Nainomo eo duere sefuillamona, eeitɨmacɨ. Subicaitɨmacɨ.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Iemei jitoma llɨgaiñua isoi, Jusiñamui sedajanomo naimɨena ɨɨnotɨnodɨ marena bairenitɨmacɨ. Omoɨ jeforena jira, raise fueollena, cue lluamo cacarei. Bie isoi omoɨ duere sefuiñellena, cue lluana ɨɨno.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Jesús llote:
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Jesús llote:
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Eo raifide perla naimɨe baia, naie perlana ɨballena, nana ie raruiaɨna fecaite. Ie isoide. Jusiñamui ie comɨnɨna sedaacaja rafuena omoɨ cacaja jira, iena ocana jai.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 Jesús llote:
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Arɨ sonua mei, mare llɨcɨaɨ dɨese fetodɨmacɨ. Maraiñede llɨcɨaɨ dɨese oni faɨtɨmacɨ.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Ie isoide. Ɨco abɨdo cue bia, iese iite. Jusiñamuina ɨɨnotɨnomona naimɨena ɨɨnoñedɨno dɨese oni fetollena, Jusiñamui jaɨenisaɨ biitɨmacɨ.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Iemei iraimo Jusiñamuina ɨɨnoñedɨnona dotaitɨmacɨ. Nainomo eo duere sefuillamona eeitɨmacɨ. Subicaitɨmacɨ.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Ie llofueoicaiganomo Jesús jɨcanote:
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Naimacɨmo llote:
52 Então Jesus lhes disse:
53 Naie rafuena Jesús llua mei, nainomona Nazaretmo jaide.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Ie enɨruemo rillanona, Nazaretmo ite ofiracomo llofuete. Naiemona comɨnɨdɨ raijicaillamona raitɨmacɨ:
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Naimɨe amederaɨma jito. Naimɨe eidɨ María. Naimɨe amatɨaɨdɨ Jacobo, José, Simón, Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Naimɨe mirɨñotɨaɨdɨ caɨ motomo jɨaɨ ite. Naimacɨ dɨga nagarui nabairitɨcaɨ. Naimɨeori caɨ nabairicabilla. Ie jira, ¿nɨnena ie siño uaina ote?
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 “Caɨ comena naimɨe ite” raillanona, naimɨe uaina jamaidɨmacɨ. Jesús naimacɨmo llote:
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Naimɨe uaina naimacɨ ɨɨnoñena jira, Jesús ailluena siño rafue fɨnoñede.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.