Mateus 13
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARA
1 Nai jofomona nairui Jesús jaillanona, jorai fue dɨne jaide.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Ailluena comɨnɨ nainomo ofilla jira, botemo Jesús jaillano, ana raɨde; iadedɨ comɨnɨ jorai fuedo itɨmacɨ.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ailluena rafue naimacɨmo llote:
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Naimɨe judaɨamona, naɨsomo janore iduaɨ juide. Naimɨe baɨ jailla mei, silliñɨaɨ iena guisaɨbitɨmacɨ. Ie jira sɨcoñede.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Nofɨemo jɨaɨe iduaɨ juide. Nainomo enɨrue raise iñede. Sɨcode; iadedɨ enɨrue raise iñena jira,
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 raise jainañena jira, ecasillamona duide. Ie jira llɨsiñede.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Eecuaɨ illanomo jɨaɨe iduaɨ juide. Eecuaɨ sɨcuamona, riara eecuaɨ ɨbaica. Ie jira llɨsiñede.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Mare enɨruemo jɨaɨe iduaɨ juide. Sɨcode. Llɨsillamona danademo cien dɨga llɨsillana ote. Jɨaɨnamona sesenta dɨga llɨsillana ote. Jɨaɨnamona treinta dɨga llɨsillana ote.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Omoɨ jeforena jira, raise fueollena, cue lluamo cacarei. Iena ɨɨno.
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Ie llofueoicaigano Jesúmo jɨcanuaɨbisɨde:
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Uai ote:
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Jusiñamuina ɨɨnotɨmɨe Jusiñamui rafuena ɨɨnocana jaite. Jusiñamui naimɨena uiñotaite; iadedɨ Jusiñamuina ɨɨnoñedɨmɨe Jusiñamui rafuena uiñoñecana jaite.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Ie jira bie isoidɨcɨnodo naimacɨmo llotɨcue. Cue siño fɨnoca rafuena cɨodɨmacɨ; iadedɨ iena naimacɨ ɨɨnoñena jira, uiñoñeno jaitɨmacɨ. Cue llofuiana jamai cacadɨmacɨ; iadedɨ naimacɨ ɨɨnoñena jira, raise cacaiñedɨmacɨ. Uiñoñedɨmacɨ.
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Isaías mɨcorɨ naimacɨna jaie cuega rafue birui jai suide. Jaie raite:
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Omoɨ comecɨaɨ jai taɨnomo ite isoide.
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 iadedɨ bie siño rafuena birui omoɨ jai cɨua jira, cue lloga rafue omoɨ jai cacaja jira, iena birui omoɨ ɨɨnua jira, nɨ ua omoɨ marena ille jillacɨ.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Jusiñamui facaina jaie lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ omoɨ siñona cɨua rafuena jaie cɨoacadɨmacɨ; iadedɨ cɨoiñedɨmacɨ. Iena cacaacadɨmacɨ; ia cacaiñedɨmacɨ. Jusiñamuina jaie ɨɨnotɨno mɨcorɨaɨ iena cɨoacadɨmacɨ; iadedɨ cɨoiñedɨmacɨ. Iena cacaacadɨmacɨ; iadedɨ cacaiñedɨmacɨ.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Jesús llote:
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Dajerie iduaɨ naɨsomo juide. Dajerie comɨnɨ comecɨaɨ naie naɨso isoidɨmacɨ. Jusiñamuidɨ ie comɨnɨna sedaja rafuena cacadɨmacɨ; iadedɨ iena cacaiñedɨmacɨ. Ie jira Taɨfedɨ naimacɨ comecɨaɨmo cacaja uaina ɨɨnotañede.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Jɨaɨe iduaɨ nofɨemo juide. Dajerie comɨnɨ comecɨaɨ naie nofɨe isoidɨmacɨ. Jusiñamui uai nano naimacɨ cacaia, iena caɨmare feiñotɨmacɨ.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 Nofɨemo riga iduaɨ jainaonidedɨ raise sɨcoñede. Naie comɨnɨ janore ɨɨnua jira, ie isoidɨmacɨ. Dallu nano ɨɨnotɨmacɨ. Jusiñamui uai muidona duere naimacɨ sefuia, abɨdo danomo uaidɨmacɨ.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Jɨaɨe iduaɨ eecuaɨ illanomo juide. Naie iduaɨ sɨcua mei, iena eecuaɨ ɨbailla jira, raise llɨsiñede. Dajerie comɨnɨ comecɨaɨ naie illano isoidɨmacɨ. Jusiñamui uaina cacadɨmacɨ. Ɨɨnotɨmacɨ; iadedɨ naimacɨ comecɨaɨ jarire illamona, naimacɨ raruiaɨna ebiruillamona, naie uai naimacɨ comecɨaɨmo itabiñede. Jusiñamui jitaille rafuena fɨnocana jaiñedɨmacɨ.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Jɨaɨe iduaɨ mare enɨruemo juide. Dajerie comɨnɨ comecɨaɨ naie enɨrue isoidɨmacɨ. Jusiñamui uaina cacajano, iena raise cacadɨmacɨ. Eo llɨside isoidɨmacɨ. Jusiñamui jitailla rafuena fɨnocana jaidɨmacɨ. Dajerie janore jaidɨmacɨ. Dajerie eo jaidɨmacɨ. Dajerie ua eo raise jaidɨmacɨ. Iese omoɨ jai.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Jesús jɨaɨe rafuena llote:
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Naimɨe ɨnɨa mei, ie enoidɨmɨe trigona eruaɨde raitɨcɨaɨna bainino judaɨaide. Iemei oni jaide.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Trigo sɨcuamona llɨside. Naie facaise naie raitɨcɨaɨ como raise bairede.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Judaɨdɨmɨe maɨjɨraɨnɨ iena cɨuanona, naimɨemo llote: “Mare iduaɨ navui ritɨo. ¿Nɨesedeta raitɨcɨaɨ eo sɨcode?”
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Uai ote: “Cuena enoidɨmɨe iese fɨnoca”. Naie maɨjɨraɨnɨ naimɨemo jɨcanotɨmacɨ: “¿Birui nai raitɨcɨaɨ caɨ raitɨana jitaidɨo?”
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 Uai ote: “Dama ite. Raitɨcɨaɨ omoɨ raitɨia, trigona jɨaɨ jaitaitomoɨ. Dama iesede.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Danomo sɨcoite. Ua facaiseconi cue maɨjɨraɨnɨmo lloitɨcue: “Raitɨcɨaɨ nano jaita. Danomo ofita, jobaillesa. Trigo uanona, cue jofomo atɨanona, eeno”.
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Jesús jɨaɨe rafue llote:
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 Mostaza ido eo janorede; iadedɨ sɨcua mei, eo aillue riara jaillamona, nainomo silliñɨaɨ jɨcaicɨaɨna fɨnodɨmacɨ. Ie isoide. Jusiñamui rafuena janore comɨnɨ birui cacajamona, ailluena comɨnɨ naimɨe comɨnɨna ɨco jaitɨmacɨ.
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Jesús jɨaɨe rafuena llote:
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Naie isoide rafuedo Jusiñamui ie comɨnɨna sedaacana rafuena comɨnɨmo Jesús llote. Jɨaɨe rafuedo iena lloñede.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 Jusiñamui facaina lloraɨma mɨcorɨ iena jaie cuega:
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Comɨnɨ jino faɨnonocaida, Jesús ie risoilla jofomo abɨdo jaide. Ie llofueoicaigano naimɨemo llotɨmacɨ:
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Uai ote:
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 Naie illɨdɨ nana comɨnɨ. Mare iduaɨdɨ Jusiñamuimo duide comɨnɨ. Raitɨcɨaɨdɨ Taɨfemo duide comɨnɨ.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Naie maraiñede iduaɨ judaɨdɨmɨedɨ Taɨfe. Ua facaisedɨ cue abɨdo bille facaise. Trigo otɨnodɨ Jusiñamui jaɨenisaɨ. Trigodɨ cuena ɨɨnotɨno.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 Jobaillena raitɨcɨaɨ ofitaja isoi, ɨco abɨdo cue bia, daje isoi iite.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Cue jaɨenisaɨna oretaitɨcue, nana jeacɨnona fɨnoraɨnɨ dɨese ofitallena, cue illanomona iraimo dotallena.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 Nainomo eo duere sefuillamona, eeitɨmacɨ. Subicaitɨmacɨ.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Iemei jitoma llɨgaiñua isoi, Jusiñamui sedajanomo naimɨena ɨɨnotɨnodɨ marena bairenitɨmacɨ. Omoɨ jeforena jira, raise fueollena, cue lluamo cacarei. Bie isoi omoɨ duere sefuiñellena, cue lluana ɨɨno.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 Jesús llote:
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Jesús llote:
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 Eo raifide perla naimɨe baia, naie perlana ɨballena, nana ie raruiaɨna fecaite. Ie isoide. Jusiñamui ie comɨnɨna sedaacaja rafuena omoɨ cacaja jira, iena ocana jai.
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 Jesús llote:
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Arɨ sonua mei, mare llɨcɨaɨ dɨese fetodɨmacɨ. Maraiñede llɨcɨaɨ dɨese oni faɨtɨmacɨ.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Ie isoide. Ɨco abɨdo cue bia, iese iite. Jusiñamuina ɨɨnotɨnomona naimɨena ɨɨnoñedɨno dɨese oni fetollena, Jusiñamui jaɨenisaɨ biitɨmacɨ.
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Iemei iraimo Jusiñamuina ɨɨnoñedɨnona dotaitɨmacɨ. Nainomo eo duere sefuillamona eeitɨmacɨ. Subicaitɨmacɨ.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Ie llofueoicaiganomo Jesús jɨcanote:
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Naimacɨmo llote:
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Naie rafuena Jesús llua mei, nainomona Nazaretmo jaide.
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 Ie enɨruemo rillanona, Nazaretmo ite ofiracomo llofuete. Naiemona comɨnɨdɨ raijicaillamona raitɨmacɨ:
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Naimɨe amederaɨma jito. Naimɨe eidɨ María. Naimɨe amatɨaɨdɨ Jacobo, José, Simón, Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 Naimɨe mirɨñotɨaɨdɨ caɨ motomo jɨaɨ ite. Naimacɨ dɨga nagarui nabairitɨcaɨ. Naimɨeori caɨ nabairicabilla. Ie jira, ¿nɨnena ie siño uaina ote?
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 “Caɨ comena naimɨe ite” raillanona, naimɨe uaina jamaidɨmacɨ. Jesús naimacɨmo llote:
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Naimɨe uaina naimacɨ ɨɨnoñena jira, Jesús ailluena siño rafue fɨnoñede.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.