Marcos 5

Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ruica dɨne naimacɨ ridemo, Gadara railla enɨruemo sɨjɨdɨmacɨ.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Botemona arɨ Jesús jaidemo, naimɨe dɨne damɨe bite. Naimɨedɨ Janaba anamo itɨmɨe.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Comɨnɨ raɨoillanomo nofɨe moto ifuaɨmo naimɨe i-isoide. Janaba anamo naimɨe illamona, comɨnɨ dɨga marena jaca iraɨnide.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Dɨga icaiño lloeo dɨga ie onollɨdɨ maɨga; iadedɨ oni ecocaida, lloeona tɨconote. Ie eɨllɨ jɨaɨ maɨga; iadedɨ saitaicaida, lloeona tɨconote. Ie jira buna naimɨena raise maɨnide.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Nagarui nofɨe motomo ite. Anedumo jaisoide. Cuiri-cuirisoide. Dama ie abɨna nofɨcɨ dɨga jaɨdode. Iese naimɨe isoide.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Nofɨemona Jesúna cɨuanona, aisɨcana Jesús dɨne bite. Naimɨena sedallena, ie caiñɨcɨ ɨfodo ana raɨnadate.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 — ausente —
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Jesús Janabamo jɨcanote:
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Bie illanomona naimacɨna oretañellena Jesúmo duere jɨcanotɨmacɨ.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Naie facaise nainomo ite anedumo ailluena chanchuaɨ itɨmacɨ.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Chanchuaɨ abɨmo naimacɨ jaillena Jesúmo duere jɨcanotɨmacɨ.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Jesús dɨnena:
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Iena cɨuanona, chanchuaɨ sedaraɨnɨ naimacɨ naɨraɨ dɨne aisɨcana jaidɨmacɨ. Naie rafuena llocana jaidɨmacɨ. Ie jira dɨga comɨni jaide, naie rafuena raise fɨdɨllena.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Jesús dɨne naimacɨ ridemo, jaive Janaba anamo illamɨena Jesús ecɨmo raɨllana cɨodɨmacɨ. Naimɨe ɨniroina jai jɨtade. Naimɨe jai uaɨricoñede. Iena cɨuanona, Jesúna jacɨruitɨmacɨ.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Naie rafuena cɨodɨno jaive Janaba anamo illamɨe jilluana llotɨmacɨ. Chanchuaɨmo suide rafuena jɨaɨ llotɨmacɨ.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Naie enɨrue itɨnodɨ Jesúmo naimacɨ enɨruemona oni jaillena duere jɨcanotɨmacɨ.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Botemo Jesús jaiacania, jaive Janaba anamo illamɨe Jesúmo jɨcanote, naimɨe dɨga jaillena;
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 ia Jesús raite:
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Ie jira oni jaide. Nana Decápolis railla enɨruemo Jesús nana naimɨemo fɨnoca rafuena llocana jaide. Iena cacajamona, nana comɨnɨ raijicaidɨmacɨ.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Ruica dɨbeimo ie llofueoicaigano dɨga Jesús abɨdo rilla mei, ailluena comɨnɨ naimɨe dɨne ofidɨmacɨ. Jorai fuedo naimɨe nia ia,
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Jairona mamecɨredɨmɨedɨ Jesús dɨne bite. Naimɨedɨ judíuaɨ rafue ofiraco sedarɨma. Jesúmo duere jɨcanollena, ana bɨtadate.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Duere jɨcanote:
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Iena cacajano, ie llofueoicaigano dɨga, naimɨe dɨga Jesús jaide. Ailluena comɨnɨ Jesúmo ñaijillanona jaidɨmacɨ.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Baɨ jaillanona, duidɨñaiño Jesús jɨnafona jaide. Naiñaiño jeraimona doce años jaca dɨaide.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Dɨga manoraɨnɨmona duere sefuide. Jilloñede; ia fodo jaide. Nana ie ucube jɨaɨ fuite.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Jesús duidɨnona jilluana naiñaiño fɨdɨamona, jɨnafo dɨnena billanona, naimɨe ɨniroina jetade.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 “Naimɨe ɨniroi cue jetajamona jilloitɨcue” comecɨna facajamona, naiñaiño naimɨe ɨniroina jetade.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Ieconi dɨailladɨ faɨnonocaide. Ie abɨ jilluana naiñaiño jai uiñote.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Ie abɨmona ie uai oni jaillana Jesús uiñuanona, dobaicaide. Comɨnɨmo jɨcanote:
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Ie llofueoicaigano dɨnena uai otɨmacɨ:
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Raise uiñollena, Jesús ie ecɨmo itɨnomo erodate.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Duidɨñaiño ie jilluana uiñua jira, Jesús dɨne jacɨruicana bite. Naimɨe uicomo ana bɨtadajanona, nana naiñaiñomo ite rafuena llote.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Naiñaiñomo Jesús llote:
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Naiñaiño dɨga Jesús nia ñaɨtemo, Jairo jofomona jɨaɨno bite. Jairomo llote:
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Iena cacajano, Jairomo Jesús llote:
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Ailluena comɨnɨ naimɨe dɨga jaillana rairuide. Danɨ dɨese jaillana jitaide: Pedro, Jacobo, Juan. Juandɨ Jacobo ama.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Jairo jofomo rillanona, nainomo itɨno eecuinaillana cacade. Faɨlliñaillana cacade.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Jesús fo jailla mei, nainomo itɨnomo jɨcanote:
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Iena cacajano, naiñaiño jai fiodaite uiñuamona, Jesúri jaɨsitɨmacɨ. Naimacɨna Jesús jino oretaja mei, nai jitaɨño moo dɨga, naiñaiño ei dɨga, ie llofueoicaigano dɨga, naiñaiño ecɨmo Jesús jaide.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Naiñaiño onollɨna llɨnocaida, judíuaɨ uaido raite:
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Ieconi jilluanona naidacaide. Jai jilluano macarite. Naiñaiñomo doce años jai ite. Nana nainomo itɨno ieri eo raijicaidɨmacɨ.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 —Bumo bie rafuena lloñeno —naimacɨmo Jesús llote. Guillena naiñaiñona ecajana jɨaɨ llote.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.