Lucas 15
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARA
1 Naimacɨ bisoilla isoi ie rafuena cacaillena, dɨga gobierno ucubena oraɨnɨ Jesús dɨne ofidɨmacɨ. Jusiñamui llogacɨnona raise jaiñedɨno jɨaɨ ofidɨmacɨ.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Iena cɨuano, fariseuaɨ comɨnɨdɨ, Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨna llofueraɨnɨ dɨga, Jesús joreñona ñaɨtɨmacɨ:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Naimacɨ ñaɨana uiñuanona, Jesús naimacɨmo bie rafuena llote:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 —Omoɨmona damɨemo cien toɨca llaudaɨaɨ nɨbaɨ ite. Naimacɨmona daje feiraite. Ie noventa y nueve llaudaɨaɨna faɨnonocaida, iena jenuaite, ie baille dɨnori.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Baillanona, ie fecanicomo rocanocaida, iobicana biite.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Jofomo naimɨe ria, ie nabaiñɨaɨna uaidoite. Ie ecɨmo itɨnona jɨaɨ uaiduanona, raite: “Cue dɨga iobi. Cue feiraite llaudana jai baitɨcue”.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ie isoide. Cue rafuena cue lluamona, damɨe ie comecɨ jeacɨnona faɨnonocaillamona, ie comecɨ iuai meiduamona, monamo itɨno eo iobitɨmacɨ; iadedɨ noventa y nueve comɨnɨ marena illamona, janore iobitɨmacɨ.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Jesús llote:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Iena naiñaiño baia, ie nabaiñɨaɨna uaidoite. Ie ecɨmo itɨnona jɨaɨ uaiduanona, raite: “Cue dɨga iobi. Cue faɨfide ucubena jai baitɨcue”.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Ie isoide. Cue rafuena cue lluamona, damɨe ie comecɨ jeacɨnona faɨnonocaillamona, ie comecɨ iuai meiduamona, Jusiñamui jaɨenisaɨ eo iobidɨmacɨ.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesús llote:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ie moomo jamamɨe llote: “Moo, o fiodailla mei, o raruiaɨmona janore feiñoitɨcue. O fiodaillana sedaacaiñedɨcue. O raruiaɨna cue facaina birui jitaidɨcue. Cuemo ine”. Ie jira ie moo naimɨemo fecade.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Ie mei nano nɨe dɨnori illamona, nana ie raruiaɨ ɨraɨanona, jɨaɨe enɨruemo jaide. Nainomo ie ucube jamai buruemo faɨaide.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Nana naimɨe ucube fuidua facaise, naie enɨruemo guille iñede. Aime guitɨmacɨ. Naimɨe jɨaɨ aime guite.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ie jira nainomo ite patrón dɨne maɨjɨaide. Naie patrón ie chanchuaɨna sedallena naimɨena orede.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Naimɨena jaca buna ecaraɨnina jira, chanchuaɨ guillemona guiacade.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Iese naimɨe duere sefuilla jira, ja muidomo abɨna uiñocaillamona, comecɨna facade: “Cue moo jofomo nana naimɨe mullaɨaɨ raise guitɨmacɨ. Guille fɨebicabite; iadedɨ bene aimeri fiodaitɨcue.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Cue moo dɨne abɨdo ja jaitɨcue. Naimɨemo lloitɨcue: Jusiñamuimo jeacɨnona fɨnodɨcue. Omo jeare jɨaɨ fɨnodɨcue.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Odɨ: ‘Cue jito’ cuena raiñeno. O mullaɨaɨ illa isoi, cuena abɨdo feiño”.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ie facaise ie moo dɨne jai jaide. Nia aare naimɨe ia, ie moo naimɨena cɨode. Ie jitona duenaillanona, naimɨe dɨne aisɨde. Naimɨena caɨmadote. Jɨaɨ llibanote.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Ie jito naimɨemo llote: “Moo, Jusiñamuimo jeacɨnona fɨnodɨcue. Omo jeacɨno jɨaɨ fɨnodɨcue. Odɨ: ‘Cue jito’ cuena raiñeno”.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ie moo iena cacajano, ie mullaɨaɨmo llote: “Cue jitona naimɨe eruaɨllena, eo mare ɨniroina atɨ, naimɨe jɨtallena. Cue jitona naimɨe illa jira, iena jɨtallena, anillona atɨ. Naimɨe jɨtallena, zapatona jɨaɨ atɨ.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Janoreta faredɨretana fano. Iena raise fɨnuanona, iena mai caɨ guillɨ. Iobillamona, caɨmare ebirede rafuena fɨnoitɨcaɨ.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Navui cuemona cue jito fiodaite isoide. Caje cuemo dane abɨdo rilla. Navui cuemona naimɨedɨ faɨfide; iadedɨ birui naimɨena dane cɨodɨcue”. Naimɨe llua isoi, rafuena fɨnodɨmacɨ.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Naie facaise nano doforamɨe illɨmo ite. Jofomo abɨdo naimɨe bia, comɨnɨ ɨraɨsillana cacade.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Daje mullaɨmana uaiduanona, naie rafuena jɨcanote.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Naie mullaɨma uai ote: “O ama abɨdo jai bite. O ama ramo jiriñeno abɨdo billa jira, o moo ie janoreta faredɨretana jai fatatate”.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Iena cacajano, icɨrite. Fo jaiacaiñede. Ie jira ie moo jino bite. Naimɨena fo uaidote.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Ie moomo llote: “Ero, dɨga años o dɨga maɨjɨdɨcue. O uaina jaca ɨɨnotɨcue; iadedɨ cue nabaiñɨaɨ dɨga, rafuena cue fɨnollena, chivo cuemo jaca fecañedɨo.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 O jito jamamɨe ie ucube calliredɨñaiñuaɨmo fuidode; iadedɨ abɨdo naimɨe billano, naimɨe facaina janoreta faredɨretana fatatatɨo”.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Ie moo uai ote: “Moo, nagarui cue dɨga itɨo. Nana cue radɨ oɨenite.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Cuemona o ama navui fiodaite isoide; iadedɨ naimɨena dane cɨodɨcue. Naimɨe navui faɨfide raitɨcue; iadedɨ caje cuemo dane abɨdo rilla. Cue iobillanona rafuena fɨnodɨcue”. Bie rafuemona omoɨ fueollena, iena jai llotɨcue —Jesús llote.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.