Lucas 15
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ARIB
1 Naimacɨ bisoilla isoi ie rafuena cacaillena, dɨga gobierno ucubena oraɨnɨ Jesús dɨne ofidɨmacɨ. Jusiñamui llogacɨnona raise jaiñedɨno jɨaɨ ofidɨmacɨ.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Iena cɨuano, fariseuaɨ comɨnɨdɨ, Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨna llofueraɨnɨ dɨga, Jesús joreñona ñaɨtɨmacɨ:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Naimacɨ ñaɨana uiñuanona, Jesús naimacɨmo bie rafuena llote:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 —Omoɨmona damɨemo cien toɨca llaudaɨaɨ nɨbaɨ ite. Naimacɨmona daje feiraite. Ie noventa y nueve llaudaɨaɨna faɨnonocaida, iena jenuaite, ie baille dɨnori.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Baillanona, ie fecanicomo rocanocaida, iobicana biite.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Jofomo naimɨe ria, ie nabaiñɨaɨna uaidoite. Ie ecɨmo itɨnona jɨaɨ uaiduanona, raite: “Cue dɨga iobi. Cue feiraite llaudana jai baitɨcue”.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ie isoide. Cue rafuena cue lluamona, damɨe ie comecɨ jeacɨnona faɨnonocaillamona, ie comecɨ iuai meiduamona, monamo itɨno eo iobitɨmacɨ; iadedɨ noventa y nueve comɨnɨ marena illamona, janore iobitɨmacɨ.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Jesús llote:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Iena naiñaiño baia, ie nabaiñɨaɨna uaidoite. Ie ecɨmo itɨnona jɨaɨ uaiduanona, raite: “Cue dɨga iobi. Cue faɨfide ucubena jai baitɨcue”.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ie isoide. Cue rafuena cue lluamona, damɨe ie comecɨ jeacɨnona faɨnonocaillamona, ie comecɨ iuai meiduamona, Jusiñamui jaɨenisaɨ eo iobidɨmacɨ.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesús llote:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Ie moomo jamamɨe llote: “Moo, o fiodailla mei, o raruiaɨmona janore feiñoitɨcue. O fiodaillana sedaacaiñedɨcue. O raruiaɨna cue facaina birui jitaidɨcue. Cuemo ine”. Ie jira ie moo naimɨemo fecade.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Ie mei nano nɨe dɨnori illamona, nana ie raruiaɨ ɨraɨanona, jɨaɨe enɨruemo jaide. Nainomo ie ucube jamai buruemo faɨaide.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Nana naimɨe ucube fuidua facaise, naie enɨruemo guille iñede. Aime guitɨmacɨ. Naimɨe jɨaɨ aime guite.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Ie jira nainomo ite patrón dɨne maɨjɨaide. Naie patrón ie chanchuaɨna sedallena naimɨena orede.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Naimɨena jaca buna ecaraɨnina jira, chanchuaɨ guillemona guiacade.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Iese naimɨe duere sefuilla jira, ja muidomo abɨna uiñocaillamona, comecɨna facade: “Cue moo jofomo nana naimɨe mullaɨaɨ raise guitɨmacɨ. Guille fɨebicabite; iadedɨ bene aimeri fiodaitɨcue.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Cue moo dɨne abɨdo ja jaitɨcue. Naimɨemo lloitɨcue: Jusiñamuimo jeacɨnona fɨnodɨcue. Omo jeare jɨaɨ fɨnodɨcue.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Odɨ: ‘Cue jito’ cuena raiñeno. O mullaɨaɨ illa isoi, cuena abɨdo feiño”.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ie facaise ie moo dɨne jai jaide. Nia aare naimɨe ia, ie moo naimɨena cɨode. Ie jitona duenaillanona, naimɨe dɨne aisɨde. Naimɨena caɨmadote. Jɨaɨ llibanote.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ie jito naimɨemo llote: “Moo, Jusiñamuimo jeacɨnona fɨnodɨcue. Omo jeacɨno jɨaɨ fɨnodɨcue. Odɨ: ‘Cue jito’ cuena raiñeno”.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ie moo iena cacajano, ie mullaɨaɨmo llote: “Cue jitona naimɨe eruaɨllena, eo mare ɨniroina atɨ, naimɨe jɨtallena. Cue jitona naimɨe illa jira, iena jɨtallena, anillona atɨ. Naimɨe jɨtallena, zapatona jɨaɨ atɨ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Janoreta faredɨretana fano. Iena raise fɨnuanona, iena mai caɨ guillɨ. Iobillamona, caɨmare ebirede rafuena fɨnoitɨcaɨ.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Navui cuemona cue jito fiodaite isoide. Caje cuemo dane abɨdo rilla. Navui cuemona naimɨedɨ faɨfide; iadedɨ birui naimɨena dane cɨodɨcue”. Naimɨe llua isoi, rafuena fɨnodɨmacɨ.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Naie facaise nano doforamɨe illɨmo ite. Jofomo abɨdo naimɨe bia, comɨnɨ ɨraɨsillana cacade.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Daje mullaɨmana uaiduanona, naie rafuena jɨcanote.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Naie mullaɨma uai ote: “O ama abɨdo jai bite. O ama ramo jiriñeno abɨdo billa jira, o moo ie janoreta faredɨretana jai fatatate”.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Iena cacajano, icɨrite. Fo jaiacaiñede. Ie jira ie moo jino bite. Naimɨena fo uaidote.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Ie moomo llote: “Ero, dɨga años o dɨga maɨjɨdɨcue. O uaina jaca ɨɨnotɨcue; iadedɨ cue nabaiñɨaɨ dɨga, rafuena cue fɨnollena, chivo cuemo jaca fecañedɨo.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 O jito jamamɨe ie ucube calliredɨñaiñuaɨmo fuidode; iadedɨ abɨdo naimɨe billano, naimɨe facaina janoreta faredɨretana fatatatɨo”.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ie moo uai ote: “Moo, nagarui cue dɨga itɨo. Nana cue radɨ oɨenite.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Cuemona o ama navui fiodaite isoide; iadedɨ naimɨena dane cɨodɨcue. Naimɨe navui faɨfide raitɨcue; iadedɨ caje cuemo dane abɨdo rilla. Cue iobillanona rafuena fɨnodɨcue”. Bie rafuemona omoɨ fueollena, iena jai llotɨcue —Jesús llote.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.