Lucas 15

Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Naimacɨ bisoilla isoi ie rafuena cacaillena, dɨga gobierno ucubena oraɨnɨ Jesús dɨne ofidɨmacɨ. Jusiñamui llogacɨnona raise jaiñedɨno jɨaɨ ofidɨmacɨ.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Iena cɨuano, fariseuaɨ comɨnɨdɨ, Moisés mɨcorɨ llogacɨnuaɨna llofueraɨnɨ dɨga, Jesús joreñona ñaɨtɨmacɨ:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Naimacɨ ñaɨana uiñuanona, Jesús naimacɨmo bie rafuena llote:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 —Omoɨmona damɨemo cien toɨca llaudaɨaɨ nɨbaɨ ite. Naimacɨmona daje feiraite. Ie noventa y nueve llaudaɨaɨna faɨnonocaida, iena jenuaite, ie baille dɨnori.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Baillanona, ie fecanicomo rocanocaida, iobicana biite.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Jofomo naimɨe ria, ie nabaiñɨaɨna uaidoite. Ie ecɨmo itɨnona jɨaɨ uaiduanona, raite: “Cue dɨga iobi. Cue feiraite llaudana jai baitɨcue”.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ie isoide. Cue rafuena cue lluamona, damɨe ie comecɨ jeacɨnona faɨnonocaillamona, ie comecɨ iuai meiduamona, monamo itɨno eo iobitɨmacɨ; iadedɨ noventa y nueve comɨnɨ marena illamona, janore iobitɨmacɨ.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Jesús llote:
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Iena naiñaiño baia, ie nabaiñɨaɨna uaidoite. Ie ecɨmo itɨnona jɨaɨ uaiduanona, raite: “Cue dɨga iobi. Cue faɨfide ucubena jai baitɨcue”.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ie isoide. Cue rafuena cue lluamona, damɨe ie comecɨ jeacɨnona faɨnonocaillamona, ie comecɨ iuai meiduamona, Jusiñamui jaɨenisaɨ eo iobidɨmacɨ.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesús llote:
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Ie moomo jamamɨe llote: “Moo, o fiodailla mei, o raruiaɨmona janore feiñoitɨcue. O fiodaillana sedaacaiñedɨcue. O raruiaɨna cue facaina birui jitaidɨcue. Cuemo ine”. Ie jira ie moo naimɨemo fecade.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Ie mei nano nɨe dɨnori illamona, nana ie raruiaɨ ɨraɨanona, jɨaɨe enɨruemo jaide. Nainomo ie ucube jamai buruemo faɨaide.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Nana naimɨe ucube fuidua facaise, naie enɨruemo guille iñede. Aime guitɨmacɨ. Naimɨe jɨaɨ aime guite.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ie jira nainomo ite patrón dɨne maɨjɨaide. Naie patrón ie chanchuaɨna sedallena naimɨena orede.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Naimɨena jaca buna ecaraɨnina jira, chanchuaɨ guillemona guiacade.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Iese naimɨe duere sefuilla jira, ja muidomo abɨna uiñocaillamona, comecɨna facade: “Cue moo jofomo nana naimɨe mullaɨaɨ raise guitɨmacɨ. Guille fɨebicabite; iadedɨ bene aimeri fiodaitɨcue.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Cue moo dɨne abɨdo ja jaitɨcue. Naimɨemo lloitɨcue: Jusiñamuimo jeacɨnona fɨnodɨcue. Omo jeare jɨaɨ fɨnodɨcue.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Odɨ: ‘Cue jito’ cuena raiñeno. O mullaɨaɨ illa isoi, cuena abɨdo feiño”.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Ie facaise ie moo dɨne jai jaide. Nia aare naimɨe ia, ie moo naimɨena cɨode. Ie jitona duenaillanona, naimɨe dɨne aisɨde. Naimɨena caɨmadote. Jɨaɨ llibanote.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ie jito naimɨemo llote: “Moo, Jusiñamuimo jeacɨnona fɨnodɨcue. Omo jeacɨno jɨaɨ fɨnodɨcue. Odɨ: ‘Cue jito’ cuena raiñeno”.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ie moo iena cacajano, ie mullaɨaɨmo llote: “Cue jitona naimɨe eruaɨllena, eo mare ɨniroina atɨ, naimɨe jɨtallena. Cue jitona naimɨe illa jira, iena jɨtallena, anillona atɨ. Naimɨe jɨtallena, zapatona jɨaɨ atɨ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Janoreta faredɨretana fano. Iena raise fɨnuanona, iena mai caɨ guillɨ. Iobillamona, caɨmare ebirede rafuena fɨnoitɨcaɨ.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Navui cuemona cue jito fiodaite isoide. Caje cuemo dane abɨdo rilla. Navui cuemona naimɨedɨ faɨfide; iadedɨ birui naimɨena dane cɨodɨcue”. Naimɨe llua isoi, rafuena fɨnodɨmacɨ.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Naie facaise nano doforamɨe illɨmo ite. Jofomo abɨdo naimɨe bia, comɨnɨ ɨraɨsillana cacade.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Daje mullaɨmana uaiduanona, naie rafuena jɨcanote.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Naie mullaɨma uai ote: “O ama abɨdo jai bite. O ama ramo jiriñeno abɨdo billa jira, o moo ie janoreta faredɨretana jai fatatate”.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Iena cacajano, icɨrite. Fo jaiacaiñede. Ie jira ie moo jino bite. Naimɨena fo uaidote.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Ie moomo llote: “Ero, dɨga años o dɨga maɨjɨdɨcue. O uaina jaca ɨɨnotɨcue; iadedɨ cue nabaiñɨaɨ dɨga, rafuena cue fɨnollena, chivo cuemo jaca fecañedɨo.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 O jito jamamɨe ie ucube calliredɨñaiñuaɨmo fuidode; iadedɨ abɨdo naimɨe billano, naimɨe facaina janoreta faredɨretana fatatatɨo”.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ie moo uai ote: “Moo, nagarui cue dɨga itɨo. Nana cue radɨ oɨenite.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Cuemona o ama navui fiodaite isoide; iadedɨ naimɨena dane cɨodɨcue. Naimɨe navui faɨfide raitɨcue; iadedɨ caje cuemo dane abɨdo rilla. Cue iobillanona rafuena fɨnodɨcue”. Bie rafuemona omoɨ fueollena, iena jai llotɨcue —Jesús llote.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.