João 4
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NVI
1 — ausente —
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 — ausente —
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Judeamona Galileamo Jesús caɨ dɨga dane abɨdo jaide.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Galileamo jaillena, Jesúdɨ Samaria railla enɨrue dɨbeido jaiacade.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Samariamo caɨ ria, Sicar railla naɨraɨmo iaɨrei rillano, daje pozomo ridɨcaɨ. Naie pozodɨ Jacob mɨcorɨ jaie fɨnoca. Jacob mɨcorɨ naie pozo illano ie jito José mɨcorɨmo jaie fecade.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Jitoma naidai itemo, naie pozo fuemo caɨ rillano, Jesús ana raɨde. Are macarillanona, jafaicɨ ote.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 — ausente —
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Naiñaiñodɨ uai ote:
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Jesús dɨnena dane uai ote:
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Naiñaiño uai ote:
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Caɨ usuma Jacob mɨcorɨ bie pozo caɨmo jaie iñonocaiga. Naiemona naimɨe mɨcorɨ jaie jirode. Ie uruiaɨ mɨcorɨaɨ jɨaɨ naiemona jirodɨmacɨ. Ie ocainaɨaɨ dajemona jɨaɨ jirodɨmacɨ. Caɨ usuma mɨcorɨ baɨfemo faɨñedɨo —raite.
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Jesús uai ote:
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 iadedɨ cue fecalle jɨnuina jirua mei, dane jiroacaiñenite. Cue fecalle jɨnui, torafo illa isoi, naimɨemo jaca iite. Jusiñamui dɨne illena, naimɨena jaca itataite.
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Naiñaiño naimɨe uai ote:
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Jesús dɨnena uai ote:
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Naiñaiño uai ote:
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Cinco dɨga ɨnina jai faɨcaidɨo. Birui o dɨga itɨmɨedɨ jɨaɨ o ɨniñede. Uanaicɨnona ua llotɨo.
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Iemona abɨna uiñocaillamona, naiñaiño dɨnena uai ote:
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Caɨ jaiagaɨ baɨ bene ite anedumo Jusiñamuina sedauidɨmacɨ. Ie jira nainomo Jusiñamuina nia sedadɨcaɨ; iadedɨ omoɨ judíuaɨ dɨnena raitomoɨ: “Jerusalémo Jusiñamuina caɨ sedauilla”.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Jesús dɨnena dane uai ote:
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Raise uiñoñeno Jusiñamuina biruido sedadomoɨ; iadedɨ caɨ naɨraɨmona caɨ Jilloitaraɨma illa jira, naimɨena raise uiñuana sedadɨcaɨ.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Jɨaɨruido, ua birui, comɨnɨdɨ: “¿Nɨnomo Jusiñamuina sedaitɨcaɨ?” raillamo comecɨaɨna facañeitɨmacɨ. Naimacɨ comecɨaɨ jitaillamona, naimacɨ illanomo Jusiñamuina ua sedaitɨmacɨ. Naie isoide comɨnɨ naimɨena sedajana Jusiñamui jitaide.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Jusiñamui comeñede. Naimɨedɨ jafaicɨ. Omoɨ comecɨaɨ jitaillamona naimɨena omoɨ sedajana jitaide.
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Rɨño uai ote:
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Jesús raite:
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Ieconi abɨdo ridɨcaɨ. Rɨño dɨga Jesús ñaɨa jira, raijicaidɨcaɨ; iadedɨ: “¿Buena naiñaiño jitaide?” raillano jɨcanoñedɨcaɨ. “¿Buena ñaɨtomɨco?” raillano jɨaɨ jɨcanoñedɨcaɨ.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Ie lleroda pozo ecɨmo raɨnanocaida, Jesús llua isoi, naie facaise naiñaiño ie naɨraɨmo abɨdo jaide. Nainomo abɨdo rillanona, naiñaiño comɨnɨmo llote:
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 —Aillɨ pozo fuemo cue jaca cɨoiraɨninamɨe dɨga dafaɨfidɨcue. Nana cue fɨnouiga rafue dɨese cuemo llote. Mai, caɨ jɨbuisaillɨ. Naimɨedɨ pozo fuemo ite. Nɨbaɨ naimɨedɨ caɨ Jilloitaraɨma. Naimɨedɨ nɨbaɨ Cristo.
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Ie jira Jesús dɨne ailluena comɨnɨ bitɨmacɨ.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Naie rɨño ie naɨraɨ dɨne jailla mei, abɨdo caɨ dɨne nia riñenia, Jesúna raitɨcaɨ:
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Naimɨe uai ote:
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Coninɨri siadotɨcaɨ:
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Jesús uai ote:
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Comecɨna facadomoɨ: “Jusiñamui uaina nia lloñeitɨcaɨ. Ɨco iena lloitɨcaɨ”. Ie isoide. Illɨmo riara nia llisiñenia, comecɨaɨna facadomoɨ: “Riara einaillena, naga amaga fɨvui fɨebite. Naie facaise maɨjɨitɨcaɨ”. Omoɨmo llotɨcue: Omoɨ ecɨmo eruaɨ. Riara jai einaite isoide. Naimacɨmo Jusiñamui rafue llollena, iena naimacɨ ɨɨnollena, ailluena comɨnɨ jai itɨmacɨ.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Naie llɨsillamo maɨjɨitɨmɨedɨ ie ucubena feiñoite. Ie isoide. Jusiñamui rafuena damɨerie llocabillamona, comɨnɨ iena cacadɨmacɨ. Jɨaɨno billamona, iena dane cacajamona, iena ɨɨnotɨmacɨ. Naie mare rafue lloraɨnɨ ɨbana feiñoitɨmacɨ. Jusiñamui dɨbeimo naimacɨ dajena maɨjɨa jira, dajena iobitɨmacɨ.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Caɨ comɨnɨ iena raicabitɨmacɨ: “Damɨe iduaɨna rite; ia jɨaɨmɨe llɨsillana ote”.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Ie isoide. Omoɨna oredɨcue, comɨnɨ cue dɨbeimo itatallena. Naimacɨmo cue uaina nano lloñedomoɨ; iadedɨ nano jɨaɨno naimacɨmo cue uaina llotɨmacɨ. Ie jira nana omoɨ llofuiamona cue uaina ɨɨnoitɨmacɨ.
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Samaria iñaiño lluamona, naiñaiño naɨraɨmona ailluena comɨnɨ Jesúna ɨɨnotɨmacɨ. “Naimɨedɨ nana cue fɨnoca rafuena cuemo llote” naimacɨmo naiñaiño llote. “Naimɨedɨ caɨ Jilloitaraɨma” raillanona Jesúna ɨɨnotɨmacɨ.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Jesús dɨne naimacɨ rillanona, naimacɨ dɨga naimɨe fɨebillena, Jesúmo jɨcanotɨmacɨ. Ie jira Jesús menarui naimacɨ dɨnomo fɨebide.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Naimɨe llofuiamona, jɨaɨe ailluena comɨnɨ naimɨena ɨɨnotɨmacɨ.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Rɨñomo llotɨmacɨ:
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Menarui illanona, nainomona Galileamo Jesús caɨ dɨga jaide.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Caɨmo llote:
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 iadedɨ Galileamo caɨ rillanona, nainomo itɨno naimɨena caɨmare feiñotɨmacɨ. Pascua railla rafue facaise Jerusalémo nana naimɨe fɨnoca rafue navui naimacɨ cɨua jira, naimɨena caɨmare feiñotɨmacɨ.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Galileamo Jesús caɨ dɨga macaria, dane Canámo ridɨcaɨ. Nainomo jɨnuimona vino navui fɨnode. Nainomo caɨ ia, Capernaum railla naɨraɨmo itɨmɨe jito duide. Duidɨmɨe moodɨ gobierno dɨga maɨjɨuide.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Judeamona Galileamo Jesús illana naimɨe fɨdɨano, Canámo bite. Jesús illanomo billena, ie jito jai fiodaiacana jira, ie jitona jillotallena Jesúmo duere jɨcanote.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Jesús naimɨemo llote:
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Uai ote:
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Jesús uai ote:
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Naɨsona naimɨe jaidemo, ie mullaɨaɨ dɨga afeedo beicɨ dafaɨfide. Llotɨmacɨ:
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Ie jira naimɨe jɨcanote:
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Ie comecɨna facade: “Navui are naie facaise Jesús cuemo llote: ‘O jito jai jillode’ ”. Ie mullaɨaɨ lluana cacajamona, naimɨedɨ Jesúdɨ caɨ Jilloitaraɨmana ɨɨnote. Nana naimɨe jofomo itɨno jɨaɨ ɨɨnotɨmacɨ.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Judeamona Galileamo Jesús abɨdo billano, siño rafuena iese jai fɨnode.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.