João 4

Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Judeamona Galileamo Jesús caɨ dɨga dane abɨdo jaide.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Galileamo jaillena, Jesúdɨ Samaria railla enɨrue dɨbeido jaiacade.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Samariamo caɨ ria, Sicar railla naɨraɨmo iaɨrei rillano, daje pozomo ridɨcaɨ. Naie pozodɨ Jacob mɨcorɨ jaie fɨnoca. Jacob mɨcorɨ naie pozo illano ie jito José mɨcorɨmo jaie fecade.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Jitoma naidai itemo, naie pozo fuemo caɨ rillano, Jesús ana raɨde. Are macarillanona, jafaicɨ ote.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Naiñaiñodɨ uai ote:
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Jesús dɨnena dane uai ote:
10 Jesus respondeu:
11 Naiñaiño uai ote:
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Caɨ usuma Jacob mɨcorɨ bie pozo caɨmo jaie iñonocaiga. Naiemona naimɨe mɨcorɨ jaie jirode. Ie uruiaɨ mɨcorɨaɨ jɨaɨ naiemona jirodɨmacɨ. Ie ocainaɨaɨ dajemona jɨaɨ jirodɨmacɨ. Caɨ usuma mɨcorɨ baɨfemo faɨñedɨo —raite.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Jesús uai ote:
13 Jesus respondeu:
14 iadedɨ cue fecalle jɨnuina jirua mei, dane jiroacaiñenite. Cue fecalle jɨnui, torafo illa isoi, naimɨemo jaca iite. Jusiñamui dɨne illena, naimɨena jaca itataite.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Naiñaiño naimɨe uai ote:
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jesús dɨnena uai ote:
16 Jesus disse:
17 Naiñaiño uai ote:
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Cinco dɨga ɨnina jai faɨcaidɨo. Birui o dɨga itɨmɨedɨ jɨaɨ o ɨniñede. Uanaicɨnona ua llotɨo.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Iemona abɨna uiñocaillamona, naiñaiño dɨnena uai ote:
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Caɨ jaiagaɨ baɨ bene ite anedumo Jusiñamuina sedauidɨmacɨ. Ie jira nainomo Jusiñamuina nia sedadɨcaɨ; iadedɨ omoɨ judíuaɨ dɨnena raitomoɨ: “Jerusalémo Jusiñamuina caɨ sedauilla”.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesús dɨnena dane uai ote:
21 Jesus respondeu:
22 Raise uiñoñeno Jusiñamuina biruido sedadomoɨ; iadedɨ caɨ naɨraɨmona caɨ Jilloitaraɨma illa jira, naimɨena raise uiñuana sedadɨcaɨ.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Jɨaɨruido, ua birui, comɨnɨdɨ: “¿Nɨnomo Jusiñamuina sedaitɨcaɨ?” raillamo comecɨaɨna facañeitɨmacɨ. Naimacɨ comecɨaɨ jitaillamona, naimacɨ illanomo Jusiñamuina ua sedaitɨmacɨ. Naie isoide comɨnɨ naimɨena sedajana Jusiñamui jitaide.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Jusiñamui comeñede. Naimɨedɨ jafaicɨ. Omoɨ comecɨaɨ jitaillamona naimɨena omoɨ sedajana jitaide.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Rɨño uai ote:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jesús raite:
26 Então Jesus disse:
27 Ieconi abɨdo ridɨcaɨ. Rɨño dɨga Jesús ñaɨa jira, raijicaidɨcaɨ; iadedɨ: “¿Buena naiñaiño jitaide?” raillano jɨcanoñedɨcaɨ. “¿Buena ñaɨtomɨco?” raillano jɨaɨ jɨcanoñedɨcaɨ.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ie lleroda pozo ecɨmo raɨnanocaida, Jesús llua isoi, naie facaise naiñaiño ie naɨraɨmo abɨdo jaide. Nainomo abɨdo rillanona, naiñaiño comɨnɨmo llote:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 —Aillɨ pozo fuemo cue jaca cɨoiraɨninamɨe dɨga dafaɨfidɨcue. Nana cue fɨnouiga rafue dɨese cuemo llote. Mai, caɨ jɨbuisaillɨ. Naimɨedɨ pozo fuemo ite. Nɨbaɨ naimɨedɨ caɨ Jilloitaraɨma. Naimɨedɨ nɨbaɨ Cristo.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Ie jira Jesús dɨne ailluena comɨnɨ bitɨmacɨ.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Naie rɨño ie naɨraɨ dɨne jailla mei, abɨdo caɨ dɨne nia riñenia, Jesúna raitɨcaɨ:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Naimɨe uai ote:
32 Mas ele lhes disse:
33 Coninɨri siadotɨcaɨ:
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Jesús uai ote:
34 Jesus lhes declarou:
35 Comecɨna facadomoɨ: “Jusiñamui uaina nia lloñeitɨcaɨ. Ɨco iena lloitɨcaɨ”. Ie isoide. Illɨmo riara nia llisiñenia, comecɨaɨna facadomoɨ: “Riara einaillena, naga amaga fɨvui fɨebite. Naie facaise maɨjɨitɨcaɨ”. Omoɨmo llotɨcue: Omoɨ ecɨmo eruaɨ. Riara jai einaite isoide. Naimacɨmo Jusiñamui rafue llollena, iena naimacɨ ɨɨnollena, ailluena comɨnɨ jai itɨmacɨ.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Naie llɨsillamo maɨjɨitɨmɨedɨ ie ucubena feiñoite. Ie isoide. Jusiñamui rafuena damɨerie llocabillamona, comɨnɨ iena cacadɨmacɨ. Jɨaɨno billamona, iena dane cacajamona, iena ɨɨnotɨmacɨ. Naie mare rafue lloraɨnɨ ɨbana feiñoitɨmacɨ. Jusiñamui dɨbeimo naimacɨ dajena maɨjɨa jira, dajena iobitɨmacɨ.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Caɨ comɨnɨ iena raicabitɨmacɨ: “Damɨe iduaɨna rite; ia jɨaɨmɨe llɨsillana ote”.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ie isoide. Omoɨna oredɨcue, comɨnɨ cue dɨbeimo itatallena. Naimacɨmo cue uaina nano lloñedomoɨ; iadedɨ nano jɨaɨno naimacɨmo cue uaina llotɨmacɨ. Ie jira nana omoɨ llofuiamona cue uaina ɨɨnoitɨmacɨ.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Samaria iñaiño lluamona, naiñaiño naɨraɨmona ailluena comɨnɨ Jesúna ɨɨnotɨmacɨ. “Naimɨedɨ nana cue fɨnoca rafuena cuemo llote” naimacɨmo naiñaiño llote. “Naimɨedɨ caɨ Jilloitaraɨma” raillanona Jesúna ɨɨnotɨmacɨ.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Jesús dɨne naimacɨ rillanona, naimacɨ dɨga naimɨe fɨebillena, Jesúmo jɨcanotɨmacɨ. Ie jira Jesús menarui naimacɨ dɨnomo fɨebide.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Naimɨe llofuiamona, jɨaɨe ailluena comɨnɨ naimɨena ɨɨnotɨmacɨ.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Rɨñomo llotɨmacɨ:
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Menarui illanona, nainomona Galileamo Jesús caɨ dɨga jaide.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Caɨmo llote:
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 iadedɨ Galileamo caɨ rillanona, nainomo itɨno naimɨena caɨmare feiñotɨmacɨ. Pascua railla rafue facaise Jerusalémo nana naimɨe fɨnoca rafue navui naimacɨ cɨua jira, naimɨena caɨmare feiñotɨmacɨ.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Galileamo Jesús caɨ dɨga macaria, dane Canámo ridɨcaɨ. Nainomo jɨnuimona vino navui fɨnode. Nainomo caɨ ia, Capernaum railla naɨraɨmo itɨmɨe jito duide. Duidɨmɨe moodɨ gobierno dɨga maɨjɨuide.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Judeamona Galileamo Jesús illana naimɨe fɨdɨano, Canámo bite. Jesús illanomo billena, ie jito jai fiodaiacana jira, ie jitona jillotallena Jesúmo duere jɨcanote.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Jesús naimɨemo llote:
48 Então Jesus lhe disse:
49 Uai ote:
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Jesús uai ote:
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Naɨsona naimɨe jaidemo, ie mullaɨaɨ dɨga afeedo beicɨ dafaɨfide. Llotɨmacɨ:
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ie jira naimɨe jɨcanote:
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ie comecɨna facade: “Navui are naie facaise Jesús cuemo llote: ‘O jito jai jillode’ ”. Ie mullaɨaɨ lluana cacajamona, naimɨedɨ Jesúdɨ caɨ Jilloitaraɨmana ɨɨnote. Nana naimɨe jofomo itɨno jɨaɨ ɨɨnotɨmacɨ.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Judeamona Galileamo Jesús abɨdo billano, siño rafuena iese jai fɨnode.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.