João 4

Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Judeamona Galileamo Jesús caɨ dɨga dane abɨdo jaide.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Galileamo jaillena, Jesúdɨ Samaria railla enɨrue dɨbeido jaiacade.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Samariamo caɨ ria, Sicar railla naɨraɨmo iaɨrei rillano, daje pozomo ridɨcaɨ. Naie pozodɨ Jacob mɨcorɨ jaie fɨnoca. Jacob mɨcorɨ naie pozo illano ie jito José mɨcorɨmo jaie fecade.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Jitoma naidai itemo, naie pozo fuemo caɨ rillano, Jesús ana raɨde. Are macarillanona, jafaicɨ ote.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Naiñaiñodɨ uai ote:
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jesús dɨnena dane uai ote:
10 Então Jesus disse:
11 Naiñaiño uai ote:
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Caɨ usuma Jacob mɨcorɨ bie pozo caɨmo jaie iñonocaiga. Naiemona naimɨe mɨcorɨ jaie jirode. Ie uruiaɨ mɨcorɨaɨ jɨaɨ naiemona jirodɨmacɨ. Ie ocainaɨaɨ dajemona jɨaɨ jirodɨmacɨ. Caɨ usuma mɨcorɨ baɨfemo faɨñedɨo —raite.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Jesús uai ote:
13 Então Jesus disse:
14 iadedɨ cue fecalle jɨnuina jirua mei, dane jiroacaiñenite. Cue fecalle jɨnui, torafo illa isoi, naimɨemo jaca iite. Jusiñamui dɨne illena, naimɨena jaca itataite.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Naiñaiño naimɨe uai ote:
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Jesús dɨnena uai ote:
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Naiñaiño uai ote:
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Cinco dɨga ɨnina jai faɨcaidɨo. Birui o dɨga itɨmɨedɨ jɨaɨ o ɨniñede. Uanaicɨnona ua llotɨo.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Iemona abɨna uiñocaillamona, naiñaiño dɨnena uai ote:
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Caɨ jaiagaɨ baɨ bene ite anedumo Jusiñamuina sedauidɨmacɨ. Ie jira nainomo Jusiñamuina nia sedadɨcaɨ; iadedɨ omoɨ judíuaɨ dɨnena raitomoɨ: “Jerusalémo Jusiñamuina caɨ sedauilla”.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Jesús dɨnena dane uai ote:
21 Jesus disse:
22 Raise uiñoñeno Jusiñamuina biruido sedadomoɨ; iadedɨ caɨ naɨraɨmona caɨ Jilloitaraɨma illa jira, naimɨena raise uiñuana sedadɨcaɨ.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Jɨaɨruido, ua birui, comɨnɨdɨ: “¿Nɨnomo Jusiñamuina sedaitɨcaɨ?” raillamo comecɨaɨna facañeitɨmacɨ. Naimacɨ comecɨaɨ jitaillamona, naimacɨ illanomo Jusiñamuina ua sedaitɨmacɨ. Naie isoide comɨnɨ naimɨena sedajana Jusiñamui jitaide.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Jusiñamui comeñede. Naimɨedɨ jafaicɨ. Omoɨ comecɨaɨ jitaillamona naimɨena omoɨ sedajana jitaide.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Rɨño uai ote:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Jesús raite:
26 Então Jesus afirmou:
27 Ieconi abɨdo ridɨcaɨ. Rɨño dɨga Jesús ñaɨa jira, raijicaidɨcaɨ; iadedɨ: “¿Buena naiñaiño jitaide?” raillano jɨcanoñedɨcaɨ. “¿Buena ñaɨtomɨco?” raillano jɨaɨ jɨcanoñedɨcaɨ.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ie lleroda pozo ecɨmo raɨnanocaida, Jesús llua isoi, naie facaise naiñaiño ie naɨraɨmo abɨdo jaide. Nainomo abɨdo rillanona, naiñaiño comɨnɨmo llote:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 —Aillɨ pozo fuemo cue jaca cɨoiraɨninamɨe dɨga dafaɨfidɨcue. Nana cue fɨnouiga rafue dɨese cuemo llote. Mai, caɨ jɨbuisaillɨ. Naimɨedɨ pozo fuemo ite. Nɨbaɨ naimɨedɨ caɨ Jilloitaraɨma. Naimɨedɨ nɨbaɨ Cristo.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ie jira Jesús dɨne ailluena comɨnɨ bitɨmacɨ.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Naie rɨño ie naɨraɨ dɨne jailla mei, abɨdo caɨ dɨne nia riñenia, Jesúna raitɨcaɨ:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Naimɨe uai ote:
32 Jesus respondeu:
33 Coninɨri siadotɨcaɨ:
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Jesús uai ote:
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Comecɨna facadomoɨ: “Jusiñamui uaina nia lloñeitɨcaɨ. Ɨco iena lloitɨcaɨ”. Ie isoide. Illɨmo riara nia llisiñenia, comecɨaɨna facadomoɨ: “Riara einaillena, naga amaga fɨvui fɨebite. Naie facaise maɨjɨitɨcaɨ”. Omoɨmo llotɨcue: Omoɨ ecɨmo eruaɨ. Riara jai einaite isoide. Naimacɨmo Jusiñamui rafue llollena, iena naimacɨ ɨɨnollena, ailluena comɨnɨ jai itɨmacɨ.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Naie llɨsillamo maɨjɨitɨmɨedɨ ie ucubena feiñoite. Ie isoide. Jusiñamui rafuena damɨerie llocabillamona, comɨnɨ iena cacadɨmacɨ. Jɨaɨno billamona, iena dane cacajamona, iena ɨɨnotɨmacɨ. Naie mare rafue lloraɨnɨ ɨbana feiñoitɨmacɨ. Jusiñamui dɨbeimo naimacɨ dajena maɨjɨa jira, dajena iobitɨmacɨ.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Caɨ comɨnɨ iena raicabitɨmacɨ: “Damɨe iduaɨna rite; ia jɨaɨmɨe llɨsillana ote”.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ie isoide. Omoɨna oredɨcue, comɨnɨ cue dɨbeimo itatallena. Naimacɨmo cue uaina nano lloñedomoɨ; iadedɨ nano jɨaɨno naimacɨmo cue uaina llotɨmacɨ. Ie jira nana omoɨ llofuiamona cue uaina ɨɨnoitɨmacɨ.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Samaria iñaiño lluamona, naiñaiño naɨraɨmona ailluena comɨnɨ Jesúna ɨɨnotɨmacɨ. “Naimɨedɨ nana cue fɨnoca rafuena cuemo llote” naimacɨmo naiñaiño llote. “Naimɨedɨ caɨ Jilloitaraɨma” raillanona Jesúna ɨɨnotɨmacɨ.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Jesús dɨne naimacɨ rillanona, naimacɨ dɨga naimɨe fɨebillena, Jesúmo jɨcanotɨmacɨ. Ie jira Jesús menarui naimacɨ dɨnomo fɨebide.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Naimɨe llofuiamona, jɨaɨe ailluena comɨnɨ naimɨena ɨɨnotɨmacɨ.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Rɨñomo llotɨmacɨ:
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Menarui illanona, nainomona Galileamo Jesús caɨ dɨga jaide.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Caɨmo llote:
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 iadedɨ Galileamo caɨ rillanona, nainomo itɨno naimɨena caɨmare feiñotɨmacɨ. Pascua railla rafue facaise Jerusalémo nana naimɨe fɨnoca rafue navui naimacɨ cɨua jira, naimɨena caɨmare feiñotɨmacɨ.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Galileamo Jesús caɨ dɨga macaria, dane Canámo ridɨcaɨ. Nainomo jɨnuimona vino navui fɨnode. Nainomo caɨ ia, Capernaum railla naɨraɨmo itɨmɨe jito duide. Duidɨmɨe moodɨ gobierno dɨga maɨjɨuide.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Judeamona Galileamo Jesús illana naimɨe fɨdɨano, Canámo bite. Jesús illanomo billena, ie jito jai fiodaiacana jira, ie jitona jillotallena Jesúmo duere jɨcanote.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Jesús naimɨemo llote:
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Uai ote:
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Jesús uai ote:
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Naɨsona naimɨe jaidemo, ie mullaɨaɨ dɨga afeedo beicɨ dafaɨfide. Llotɨmacɨ:
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ie jira naimɨe jɨcanote:
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ie comecɨna facade: “Navui are naie facaise Jesús cuemo llote: ‘O jito jai jillode’ ”. Ie mullaɨaɨ lluana cacajamona, naimɨedɨ Jesúdɨ caɨ Jilloitaraɨmana ɨɨnote. Nana naimɨe jofomo itɨno jɨaɨ ɨɨnotɨmacɨ.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Judeamona Galileamo Jesús abɨdo billano, siño rafuena iese jai fɨnode.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.