Atos 25
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NVT
1 Naie provinciamo darui amani rilla mei, Cesareamona Jerusalémo Festo jaide.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Nainomo Jusiñamui dɨga nanoca ñaɨraɨnɨdɨ, jɨaɨe judíuaɨ illaɨcomɨnɨ dɨga, Festomo Pablona llogɨdotɨmacɨ.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Festomo daje rafuena jɨcanotɨmacɨ, naimacɨ iena. Pablona Jerusalémo atɨllena jɨcanotɨmacɨ. Naɨso motomo naimɨena meinellemo comecɨaɨna facadɨmacɨ.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Festo uai ote:
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Omoɨ illaɨcomɨnɨmona damɨerie cue dɨga jaitɨmacɨ, nɨcɨno naimɨemo ia, naimɨena llogɨdollena.
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Nɨbaɨ ocho, nɨbaɨ diez dɨga irui nainomo illa mei, Cesareamo naimɨe abɨdo jaide. Ɨco are ie comɨnɨmo llouillanomo raɨde. Pablo atɨllena llote.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Pablo billa mei, Jerusalémona bite judíuaɨ naimɨe ecɨmo ofidɨmacɨ. Dɨga fododɨcɨnona naimɨena llogɨdotɨmacɨ; iadedɨ taɨnuaɨdo llogɨdotɨmacɨ.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Pablo uai ote:
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Iena cacade; iadedɨ Festo judíuaɨna iobitaacana jira, Pablomo jɨcanote:
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Pablo uai ote:
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Romanuaɨ railla naɨraɨ illaɨcomɨnɨ llogacɨnona cue ɨɨnoñenia, damamei jearede rafuena cue fɨnoia, cue fiodaillemo jaca ocuiridɨcue; iadedɨ cuemo nɨcɨno iñenia, cuena meinellena bu cuena judíuaɨmo fecañeite. Cue rafue naimɨe siadollena, Romamo caɨ nanoca illaɨma dɨne jaiacadɨcue.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Ie ecɨmo ite canoraɨnɨ dɨga Festo ñaɨa mei, Festo raite:
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Dɨga irui illa mei, Agripadɨ Festo dɨne, ie mirɨño Berenice dɨga, Cesareamo bitɨiaɨmaiaɨ. Agripadɨ naie enɨrue illaɨma.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Dɨga irui nainomo itɨiaɨmaiaɨ. Naimɨemo Festodɨ Pablo ie rafuena llote:
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Jerusalémo navui cue ia, Jusiñamui dɨga nanoca ñaɨraɨmadɨ, judíuaɨ einamacɨ dɨga, naimɨena llogɨdote. Naimɨena duere fɨnollena cuemo jɨcanotɨmacɨ.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Naimacɨ uai otɨcue: “Caɨ Romanos comɨnɨdɨ llogɨdogamɨena jamai taɨnomo duere fɨnoñedɨcaɨ; iadedɨ llogɨdogamɨedɨ ie llogɨdotɨno uai nano cacareitɨcaɨ. Ie mei ie abɨ rɨidollɨcɨnomo jɨaɨ cacareitɨcaɨ”.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 ’Ie jira naimacɨ cue dɨne benomo navui bia, ie are comɨnɨmo cue llouillanomo raɨdɨcue. Pablona cue dɨne uaidotɨcue.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Naimɨena llogɨdotɨnodɨ lloia, naimɨena maraiñede fɨnoca rafue cue facaja isoi, llogɨdoñedɨmacɨ.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Danɨ naimacɨ ɨɨnuacɨnona llotɨmacɨ. Jesús raillamɨe rafuena llotɨmacɨ. “Jesús jai fiodaite” raitɨmacɨ; iadedɨ Pablodɨ: “Jesús jai cajede” raite.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Bie rafuena raise cue uiñoñenia, naimɨemo navui jɨcanotɨcue: “¿Jerusalémo jaiacadɨo, nainomo bie rafuena siadollena?”;
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 iadedɨ Pablo nainomo jaiacaiñede. Caɨ nanoca illaɨma dɨne jaillena jɨcanote. Nainomo ie rafuena siadollena jitaide. Ie jira naimɨe sedajana llotɨcue, caɨ nanoca illaɨma dɨne naimɨena cue nia oretañenia.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Agripadɨ Festomo llote:
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Ie jira ie are Agripa, iaɨmaiaɨ Berenice dɨga, gobernador ofiracomo bitɨiaɨmaiaɨ. Fɨnobillano ebire bitɨiaɨmaiaɨ. Soldaduaɨ imacɨ illaɨcomɨnɨ jɨaɨ bitɨmacɨ. Naie naɨraɨmo ite nanoca comɨnɨ jɨaɨ bitɨmacɨ. Ofilla mei, Festo Pablona atɨllena llote.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Festo llote:
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 iadedɨ naimɨemo nɨcɨnodɨ iñenana jai uiñotɨcue. Naimɨena meinellena cue llollena, nɨcɨnodɨ naimɨemo iñede. Augusto dɨne naimɨe jaillena naimɨe jɨcanua jira, naimɨena oretaitɨcue.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Nɨcɨnodɨ nia iñede, caɨ illaɨmamo cue cuellena. Ie muidona omoɨ dɨne naimɨena jai atɨdɨcue. Agripa, naimɨe ñaɨamo raise cacarei. Naimɨemo caɨ jɨcanua mei, nɨbaɨ nɨcɨno naimɨemo illana uiñoitɨcaɨ. Iemona Augustomo cueitɨcaɨ.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Augusto dɨne llavecamɨe cue oretaia, naimɨemo nɨcɨno iñenia, cuemona maraiñede.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.