Atos 25
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NVI
1 Naie provinciamo darui amani rilla mei, Cesareamona Jerusalémo Festo jaide.
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 Nainomo Jusiñamui dɨga nanoca ñaɨraɨnɨdɨ, jɨaɨe judíuaɨ illaɨcomɨnɨ dɨga, Festomo Pablona llogɨdotɨmacɨ.
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 Festomo daje rafuena jɨcanotɨmacɨ, naimacɨ iena. Pablona Jerusalémo atɨllena jɨcanotɨmacɨ. Naɨso motomo naimɨena meinellemo comecɨaɨna facadɨmacɨ.
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Festo uai ote:
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 Omoɨ illaɨcomɨnɨmona damɨerie cue dɨga jaitɨmacɨ, nɨcɨno naimɨemo ia, naimɨena llogɨdollena.
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 Nɨbaɨ ocho, nɨbaɨ diez dɨga irui nainomo illa mei, Cesareamo naimɨe abɨdo jaide. Ɨco are ie comɨnɨmo llouillanomo raɨde. Pablo atɨllena llote.
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 Pablo billa mei, Jerusalémona bite judíuaɨ naimɨe ecɨmo ofidɨmacɨ. Dɨga fododɨcɨnona naimɨena llogɨdotɨmacɨ; iadedɨ taɨnuaɨdo llogɨdotɨmacɨ.
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Pablo uai ote:
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 Iena cacade; iadedɨ Festo judíuaɨna iobitaacana jira, Pablomo jɨcanote:
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 Pablo uai ote:
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Romanuaɨ railla naɨraɨ illaɨcomɨnɨ llogacɨnona cue ɨɨnoñenia, damamei jearede rafuena cue fɨnoia, cue fiodaillemo jaca ocuiridɨcue; iadedɨ cuemo nɨcɨno iñenia, cuena meinellena bu cuena judíuaɨmo fecañeite. Cue rafue naimɨe siadollena, Romamo caɨ nanoca illaɨma dɨne jaiacadɨcue.
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 Ie ecɨmo ite canoraɨnɨ dɨga Festo ñaɨa mei, Festo raite:
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 Dɨga irui illa mei, Agripadɨ Festo dɨne, ie mirɨño Berenice dɨga, Cesareamo bitɨiaɨmaiaɨ. Agripadɨ naie enɨrue illaɨma.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Dɨga irui nainomo itɨiaɨmaiaɨ. Naimɨemo Festodɨ Pablo ie rafuena llote:
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 Jerusalémo navui cue ia, Jusiñamui dɨga nanoca ñaɨraɨmadɨ, judíuaɨ einamacɨ dɨga, naimɨena llogɨdote. Naimɨena duere fɨnollena cuemo jɨcanotɨmacɨ.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 Naimacɨ uai otɨcue: “Caɨ Romanos comɨnɨdɨ llogɨdogamɨena jamai taɨnomo duere fɨnoñedɨcaɨ; iadedɨ llogɨdogamɨedɨ ie llogɨdotɨno uai nano cacareitɨcaɨ. Ie mei ie abɨ rɨidollɨcɨnomo jɨaɨ cacareitɨcaɨ”.
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 ’Ie jira naimacɨ cue dɨne benomo navui bia, ie are comɨnɨmo cue llouillanomo raɨdɨcue. Pablona cue dɨne uaidotɨcue.
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 Naimɨena llogɨdotɨnodɨ lloia, naimɨena maraiñede fɨnoca rafue cue facaja isoi, llogɨdoñedɨmacɨ.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Danɨ naimacɨ ɨɨnuacɨnona llotɨmacɨ. Jesús raillamɨe rafuena llotɨmacɨ. “Jesús jai fiodaite” raitɨmacɨ; iadedɨ Pablodɨ: “Jesús jai cajede” raite.
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 Bie rafuena raise cue uiñoñenia, naimɨemo navui jɨcanotɨcue: “¿Jerusalémo jaiacadɨo, nainomo bie rafuena siadollena?”;
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 iadedɨ Pablo nainomo jaiacaiñede. Caɨ nanoca illaɨma dɨne jaillena jɨcanote. Nainomo ie rafuena siadollena jitaide. Ie jira naimɨe sedajana llotɨcue, caɨ nanoca illaɨma dɨne naimɨena cue nia oretañenia.
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 Agripadɨ Festomo llote:
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 Ie jira ie are Agripa, iaɨmaiaɨ Berenice dɨga, gobernador ofiracomo bitɨiaɨmaiaɨ. Fɨnobillano ebire bitɨiaɨmaiaɨ. Soldaduaɨ imacɨ illaɨcomɨnɨ jɨaɨ bitɨmacɨ. Naie naɨraɨmo ite nanoca comɨnɨ jɨaɨ bitɨmacɨ. Ofilla mei, Festo Pablona atɨllena llote.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Festo llote:
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 iadedɨ naimɨemo nɨcɨnodɨ iñenana jai uiñotɨcue. Naimɨena meinellena cue llollena, nɨcɨnodɨ naimɨemo iñede. Augusto dɨne naimɨe jaillena naimɨe jɨcanua jira, naimɨena oretaitɨcue.
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Nɨcɨnodɨ nia iñede, caɨ illaɨmamo cue cuellena. Ie muidona omoɨ dɨne naimɨena jai atɨdɨcue. Agripa, naimɨe ñaɨamo raise cacarei. Naimɨemo caɨ jɨcanua mei, nɨbaɨ nɨcɨno naimɨemo illana uiñoitɨcaɨ. Iemona Augustomo cueitɨcaɨ.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 Augusto dɨne llavecamɨe cue oretaia, naimɨemo nɨcɨno iñenia, cuemona maraiñede.
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.