Atos 15

Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Antioquíamo Jerusalémona janore comɨnɨ billano, creyentiaɨna iese llofuetɨmacɨ:
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Ie jira creyentiaɨ uri iñedɨmacɨ. Pablo, iaɨmaiaɨ Bernabé dɨga, Jerusalémona bitɨno llofuiana eo uaitatɨiaɨmaiaɨ. Ie muidona creyentiaɨ dɨnena iaɨmaiaɨna, jɨaɨe creyentiaɨ dɨga, Jerusalémo jaillena fetodɨmacɨ. Cristo oretagano dɨga, Jerusalémo ite creyentiaɨna sedaraɨnɨ dɨga, bie rafuena siadoiacasɨte.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Creyentiaɨ naimacɨna oretaja mei, Fenicia railla enɨrue dɨbeido jaidɨmacɨ. Ie mei Samaria railla enɨrue dɨbeido jɨaɨ jaidɨmacɨ. Creyentiaɨ illanuaɨmo llofuecana jaidɨmacɨ. Judíuaɨñedɨno creyentiaɨna jai jaillana naimacɨmo jɨaɨ llotɨmacɨ. Ie jira naie creyentiaɨ caɨmare itɨmacɨ.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Jerusalémo ria, creyentiaɨdɨ naimacɨna feiñotɨmacɨ. Cristo oretagano itɨmacɨ. Creyentiaɨna sedaraɨnɨ jɨaɨ itɨmacɨ. Naimacɨmo nana Jusiñamui iaɨmaiaɨmo fɨnoca rafuena llotɨiaɨmaiaɨ. Cristo rafuena iaɨmaiaɨ llofuiamona, judíuaɨñedɨno Cristona ɨɨnuana llotɨiaɨmaiaɨ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Iena cacajano, fariseuaɨ dɨbeimo ite creyentiaɨmona jɨaɨno naidaita raitɨmacɨ:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Bie rafuena siadollena, Cristo oretaganodɨ, creyentiaɨ sedaraɨnɨ dɨga, danomo ofidɨmacɨ.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Iena are siadua mei, Pedro naidacaillano, raite:
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Nana comɨnɨ comecɨaɨna naimɨe uiñuamona, judíuaɨñedɨno naimɨena ɨɨnuana Jusiñamuidɨ uiñote. Caɨmo fecaja isoi, ie Joreño naimacɨmo fecaja jira, Jusiñamuidɨ judíuaɨñedɨnona jitaillana jai uiñotɨcaɨ.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Jusiñamuidɨ naimacɨna caɨ isoi jai feiñote. Naimɨena naimacɨ ɨɨnua jira, naimɨe naimacɨ comecɨaɨmona jeacɨnona jai dotade.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 ¿Bue ñellena Jusiñamuina ɨɨnoiacaiñedomoɨ? Jusiñamui jitaillacɨno omoɨ fɨnoacaiñena jira, naimɨe omoɨna duere fɨnuana jitaidomoɨ. Caɨ jaiagaɨ Moisés mɨcorɨ llogacɨnodo jaidɨmacɨ; iadedɨ iena raise ɨɨnoñedɨmacɨ. Nana ie llogacɨnona jaca fɨnonidɨmacɨ. Iedo jaie jɨaɨ jaidɨcaɨ; iadedɨ iena jɨaɨ fɨnonidɨcaɨ. ¿Bue ñellena iedo birui caɨ jaillana jitaidomoɨ?
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Jesucristo caɨna duenailla jira, caɨ jeacɨnomona jilloitɨcaɨ. Judíuaɨñedɨno caɨ isoi jilloitɨmacɨ.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Iena cacajano, nana ofidɨno uai llɨɨcaidɨmacɨ. Iemei Bernabé lluana cacadɨmacɨ. Pablo lluana jɨaɨ cacadɨmacɨ.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Iaɨmaiaɨ ñaɨa mei, Jacobo raite:
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 —Amatɨaɨ, cuemo cacarei. Judíuaɨñedɨnomo Jesús rafue Simón Pedro nano llua rafuena jai cacadɨcaɨ. Creyentiaɨna naimacɨ jaillena, Jusiñamui naimacɨna jai fetode.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Jusiñamui facaina lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ iena jaie cuetɨmacɨ:
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 — ausente —
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 — ausente —
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 Ie muidona cue comecɨ raite: Judíuaɨñedɨnomona creyentiaɨna jaidɨnona duere fɨnoñeitɨcaɨ.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Naimacɨmo rabena oreta, dama biena llollena: “Jiraraɨmo fecaca llɨcɨsina rɨñeno. O aɨñede rɨño dɨga iñeno. O ɨniñede ɨima dɨga iñeno. Llerɨnoga rana rɨñeno. Dɨruena jɨaɨ rɨñeno”.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Jaiemona naga sábado naga judíuaɨ ofiracomo judíuaɨdɨ Moisés mɨcorɨ cuegafuiaɨmona naie isoide lletarafuena cacadɨmacɨ. Ie jira naie isoide rafuedo nia jaitɨcaɨ: iadedɨ jɨaɨe Moisés mɨcorɨ lletarafuedo jaiñeitɨcaɨ.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Ie mei Cristo oretaganodɨ, creyentiaɨna sedaraɨnɨ dɨga, comecɨaɨna facadɨmacɨ, naimacɨmona comɨnɨna fetollena, Antioquíamo oretallena. Nana creyentiaɨ comecɨaɨna facajano: “Jee” raitɨmacɨ. Pablo, iaɨmaiaɨ Bernabé dɨga, naimacɨna oretaiacadɨmacɨ. Judana fetodɨmacɨ. Naimɨe mamecɨ jɨaɨcɨdɨ Barsabás. Silana jɨaɨ fetodɨmacɨ. Jɨaɨe comɨnɨ baɨfemo rafuena baitadɨiaɨmaiaɨ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Rabena cuetɨmacɨ, iaɨmaiaɨ dɨga oretallena. Iese raillano, cuetɨmacɨ:
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Caɨ motomona jɨaɨe comɨnɨ naimacɨ llofuiado omoɨna uri itatañenana fɨdɨdɨcaɨ. Omoɨ jeacɨnomona omoɨ jilloillena, Moisés mɨcorɨ llogacɨnodo omoɨ jaillana jitaidɨmacɨ. Ie jirari omoɨ comecɨaɨ rucaicuerite. Naimacɨna oretañedɨcaɨ.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Danomo caɨ ofilla mei, menamɨena fetodɨcaɨ, omoɨmo oretallena, Bernabé, iaɨmaiaɨ Pablo dɨga. Bernabéna isiruitɨcaɨ. Pablona jɨaɨ isiruitɨcaɨ.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Iaɨmaiaɨ caɨ Nama Jesucristo muidona navui niadedɨ fiodaitɨiaɨmaiaɨ.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ie jira Judas, iaɨmaiaɨ Silas dɨga, oretaitɨcaɨ. Omoɨmo bie rabe cuia isoi lloitɨiaɨmaiaɨ.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Jusiñamui Joreño caɨmo illamona, bie rafuena omoɨmo lloitɨcaɨ. Ailluena rafue omoɨ fɨnuana lloñeitɨcaɨ. Danɨ bie rafuena fɨnojitomoɨ.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Jiraraɨmo fecaca rana rɨñeno. Dɨruena rɨñeno. Llerɨnoga rana rɨñeno. O aɨñede rɨño dɨga iñeno. O ɨniñede ɨima dɨga iñeno. Iese omoɨ iñenia, marena iitomoɨ. Macaɨbaite” cuetɨmacɨ.
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Ie mei Antioquíamo jaidɨmacɨ. Ailluena comɨnɨna ofitaja mei, naimacɨmo cartana fecadɨmacɨ.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Iena facajano, naie lluacɨnori iobidɨmacɨ.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Judas Jusiñamui facaina lloraɨma. Silas daje isoide. Dɨga rafuena creyentiaɨmo llofuetɨiaɨmaiaɨ. Naimacɨ comecɨaɨna jɨaɨ ocuiñotadɨiaɨmaiaɨ.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Dɨga irui nainomo illa mei, iaɨmaiaɨna oretatɨnomo creyentiaɨ iaɨmaiaɨna marena abɨdo oretatɨmacɨ.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 Nainomo Silas comecɨna facajano, fɨebide. Ie jira Judas dama abɨdo jaide.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Antioquíamo Pablo, iaɨmaiaɨ Bernabé dɨga, caɨ Nama Jesús rafuena llofuellena fɨebidɨiaɨmaiaɨ. Dɨga comɨnɨ jɨaɨ iese llofuetɨmacɨ.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Dɨga irui illa mei, Pablo Bernabémo llote: p —Naga navui coco llua naɨraɨmo creyentiaɨ dɨne abɨdo mai coco jai. Caɨ Nama ie mare rafuena dane lloitɨcoco. Nɨe isoi naimacɨ illana jɨbuitɨcoco.
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Bernabédɨ, naie iaɨmaiaɨ dɨga, Juan Marcos uiacade.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Panfiliamo iaɨmaiaɨna navui Juan faɨnonocaide. Iaɨmaiaɨ dɨga llofuellena jaiñena jira, Pablo naimɨena dane uiacaiñede.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Rɨire ñaɨtɨiaɨmaiaɨ. Comecɨna daje isoi lloiñedɨiaɨmaiaɨ. Ie jira dajena jaiñedɨiaɨmaiaɨ. Bernabé Juan Marcona uillanona, Chipremo aillue botedo jaidɨiaɨmaiaɨ.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Ie mei Pablo Silana uite. “Jusiñamui omɨcona canoite” creyentiaɨ dɨnena raillanona, iaɨmaiaɨna oredɨmacɨ.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Siria railla enɨruemo Jesús rafuena llocana jaidɨiaɨmaiaɨ. Cilicia railla enɨruemo jɨaɨ llocana jaidɨiaɨmaiaɨ. Creyentiaɨ comecɨaɨna ocuiñotacana jaidɨiaɨmaiaɨ.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.