Marcos 9
Murui Huitoto (HUU_WBT) vs BKJ
1 ’Omoɨmo uanaicɨnona llotɨcue. Omoɨmona dajerie nia fiodaiñeitomoɨmo, illaɨmana ebire cue bairellena cɨoitomoɨ.
1 E ele disse-lhes: Na verdade eu vos digo, que alguns dos que aqui estão não provarão a morte até que vejam o reino de Deus vindo com poder.
2 Seis dɨgarui illanona, anedumo comɨnɨ iñenanomo Jesús jaide. Naimɨe dɨga jaillena, Pedrona uite. Jacobo jɨaɨ uite. Juan jɨaɨ uite. Jɨaɨe llofueoicaiganona uiñede. Nainomo rilla mei, naimacɨ uicomo naimɨe abɨ meidocaide.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os conduziu à parte a um alto monte; e transfigurou-se diante deles.
3 Naie dacaiño naimɨe ɨniroi eo quenirecaide. Eo userecaide. Caɨ ɨniroimo jitoma llɨgaiñuamona ie isoi usere jaca jaiñede.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Naie facaise naimacɨmo Moisés mɨcorɨ joreño, Elías dɨga, bairede. Elíadɨ Jusiñamui facaina jaie lloraɨma. Jesús dɨga ñaɨtɨiaɨmaiaɨ.
4 E ali apareceu-lhes Elias, com Moisés; e eles falavam com Jesus.
5 Iaɨmaiaɨ jaiacania, Pedro Jesúmo llote: —Maestro, bene caɨ illana mare. Daje amani bɨsaini caɨ fɨnollena, mare. Daje oɨe, jɨaɨe Moisés mɨcorɨ ie, jɨaɨe Elías ie.
5 E Pedro, respondendo, disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; deixa-nos fazer aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
6 Eo jacɨruilla jira, naimɨe ñaɨa rafuena raise uiñoñeno jamai ebena ñaɨte.
6 Porque ele não sabia o que dizer, pois eles estavam grandemente atemorizados.
7 Ie facaise uillɨe billamona, naimacɨna ɨbaide. Uillɨemona Jusiñamui llote: —Bimɨe cue isiruiga Jito. Naimɨe lluamo cacareillanona, iena ɨɨno —llote.
7 E formou-se uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ieconi oni erodajanona, dama Jesúna cɨodɨmacɨ. Jɨaɨnona cɨoiñedɨmacɨ.
8 E de repente, eles olhando ao redor, não viram mais nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Anedumona bitɨmacɨmo, naimacɨmo Jesús llote: —Omoɨ aillɨ cɨua rafuena bumo lloñeno, cue fiodaillamona cue jillua dɨnori.
9 E, enquanto eles desciam do monte, ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem as coisas que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Jesús llua isoi fɨnodɨmacɨ. Iena bumo lloñedɨmacɨ; ia fiodaillamona naimɨe jilluana naimacɨ raise nia cacaiñena jira, iemo comecɨna facadɨmacɨ.
10 E eles guardaram o que foi dito entre si, perguntando uns aos outros o que significava ressuscitar dentre os mortos.
11 Naimɨemo llotɨmacɨ: —Moisés mɨcorɨ llogacɨnona llofueraɨnɨ birui raicabitɨmacɨ: “Elías raillamɨe dane biite. Ie mei caɨ Jilloitaraɨma biite” raitɨmacɨ. Jusiñamuimona o billana ɨɨnotɨcaɨ. Odɨ caɨ Jilloitaraɨmana ɨɨnotɨcaɨ. Odɨ caɨ Jilloitaraɨmadɨomo, ¿bue ñellɨ iese raitɨmacɨ?
11 E eles o perguntam, dizendo: Por que dizem os escribas que Elias deveria vir primeiro?
12 Uai ote: —Raise ɨɨnotomoɨ. Elías isoidɨmɨe jai bite, nana Jusiñamui jitailla rafue raise llollena. Jusiñamui dɨbeimo naimacɨ illena, comɨnɨ imacɨ comecɨaɨ meiduana llote. Jusiñamui facaina lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ cue eo duere sefuillena cuetɨmacɨ. Comɨnɨ cue jeare fɨnollena cuetɨmacɨ. Iemo omoɨ comecɨaɨna jɨaɨ faca.
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Na verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deve sofrer muitas coisas, e ser reduzido a nada.
13 Elías isoidɨmɨe jai bite; iadedɨ Jusiñamui facaina lloraɨma mɨcorɨ jaie cuega isoi, naimacɨ jitailla jira, naimɨena jai meinetɨmacɨ.
13 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles fizeram-lhe tudo o que quiseram, como está escrito sobre ele.
14 Ie jɨaɨe llofueoicaigano dɨne Jesús abɨdo ria, nainomo ailluena comɨnɨ itɨmacɨmo ride. Moisés mɨcorɨ llogacɨnona llofueraɨnɨ dɨnena ie llofueoicaigano uaina uaitasɨde.
14 E, ele aproximando-se dos seus discípulos, viu ao redor deles uma grande multidão, e os escribas interrogando a eles.
15 Jesús billana comɨnɨ cɨuanona, jacɨnaisɨdɨmacɨ. Naimɨena feiñollena, naimɨe dɨne aisɨda jaidɨmacɨ.
15 E imediatamente toda a multidão, vendo-o, ficou grandemente surpreendida, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Moisés mɨcorɨ llogacɨnona llofueraɨnɨmo Jesús jɨcanote: —¿Nɨese cue llofueoicaigano uaina uaitatomoɨ?
16 E ele perguntou aos escribas: O que interrogas com eles?
17 Uai oñedɨmacɨ; ia comɨnɨmona damɨe uai ote: —Maestro, Janaba anamo cue jito illa jira, o dɨne naimɨena atɨdɨcue. Cue jito Janaba anamo illamona ñaɨnide.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Nagarui Janaba bille dɨese, naimɨena enɨruemo uaitate. Iemona fuedɨ mullede. Ie isidodɨ murude. Ie abɨ jaɨaɨre jaide. O llofueoicaiganomo jɨcadɨcue, Janabana oni oretallena; ia oretanidɨmacɨ. Ie jira Moisés mɨcorɨ llogacɨnona llofueraɨnɨ bie rafuena, o llofueoicaigano dɨga, uaina uaitatɨmacɨ.
18 e este, onde quer que o apanhe, derruba-o; e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Iena cacajanona, Jesús ie llofueoicaiganomo llote: —Cue uai siñonana nia ɨɨnoñedomoɨ. Omoɨ dɨga are itɨcue. Raise omoɨ ɨɨnollena, ¿nɨe dɨnori omoɨ dɨga iitɨcue? Naie duidɨmɨe moomo llote: —O jito cue dɨne mai atɨ.
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração sem fé! Até quando hei de estar convosco? Até quando vos suportarei? Trazei-o a mim!
20 Naie urue Jesús dɨne atɨanona, Janaba naimɨena naɨllitate. Iemona urue enɨruemo uaide. Jabɨ-jabɨde. Fue mullede.
20 E eles o trouxeram até ele; e vendo-o, o espírito imediatamente o convulsionou; e ele caiu no chão, e revolvia-se, espumando.
21 Jesús dɨnena naie urue moomo jɨcanote: —¿Nɨe dɨnori o jitodɨ bie isoi ite? Uai ote: —Naimɨe uruenamona.
21 E perguntou ao seu pai: Há quanto tempo isto veio a ele? E ele disse: Desde criança.
22 Janabadɨ, dɨga icaiño iraimo usillena, naimɨena uaitate. Corobaillena, dɨga icaiño jɨnuimo jɨaɨ uaitate. Janaba oni o oretarenia, cocona duenaillamona, cocona cano.
22 E muitas vezes isto o tem lançado no fogo, e dentro da água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Jesús uai ote: —“O oretarenia” raitɨo. Ero, o jito jillotaredɨcue. Cuena o ɨɨnoia, o jito jilloite.
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.
24 Naie urue moo ieconi llote: —Ona ɨɨnotɨcue. Raise nia cue ɨɨnoñenia, cuena raise ɨɨnota.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou e disse em lágrimas: Senhor, eu creio! Ajude a minha incredulidade.
25 Naie facaise ailluena comɨnɨ naimɨe dɨne raɨre ofillana naimɨe cɨuanona, Jesús Janabana lletade: —Bie uruena ñaɨtatañedɨo. Naimɨena cacaitañedɨo. Naimɨemona oni jai. Naimɨe dɨne dane biñeno.
25 Quando Jesus viu que as pessoas vinham correndo juntas, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Tu, espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele, e não entres mais nele.
26 Ado cuirioillanona, naimɨena eo rɨire naɨllitajanona, Janaba oni jaide. Iemona naie urue fiodaitɨmɨe isoi erocaide. Naimɨena cɨuanona, nainomo itɨno raitɨmacɨ: —Naimɨe jai fiodaite;
26 E o espírito gritou, e agitando-o com violência, saiu dele; e ele estava como um morto, de modo que muitos diziam: Ele está morto.
27 —ia Jesús naimɨe onollɨna llɨnocaida, naimɨena a naidanete.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele se levantou.
28 Iemona oni jaillanona, damɨe jofomo Jesús naillɨ ria, naimɨemo ie llofueoicaigano anado jɨcanotɨmacɨ: —¿Bue ñellena Janabana oni oretanidɨcaɨ?
28 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Jesús uai ote: —Jusiñamuimo omoɨ jɨɨamona, naimɨena raise omoɨ ɨɨnuamona, bie isoide Janabana oretaredomoɨ. Naimɨena omoɨ raise ɨɨnoñena jira, bie uruemona Janabana oni oretañedomoɨ.
29 E ele disse-lhes: Este tipo não sai de modo algum, senão pela oração e pelo jejum.
30 Ie llofueoicaigano dɨga Jesús oni jaillanona, Galilea railla enɨruemo jaide. Ie llofueoicaiganona naimɨe llofueiacana jira, naimɨe ie jaillana jɨaɨe comɨnɨ fɨdɨana jitaiñede. Naimacɨmo llote: —Monamona billanona, ɨimana jaidɨcue. Jusiñamui jitailla jira, cuena jɨaɨe comɨnɨ gaɨtajanona, illaɨcomɨnɨmo fecaitɨmacɨ. Naie illaɨcomɨnɨ cuena meineitɨmacɨ; iadedɨ darui amani illanona, jilloitɨcue.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que nenhum homem soubesse isto.
31 — ausente —
31 Pois ele ensinava aos seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, após ser morto, ele será ressuscitado ao terceiro dia.
32 Ie llofueoicaigano iena raise cacaiñedɨmacɨ; ia naimɨemo iena jɨcanuana meiruitɨmacɨ.
32 Mas eles não entenderam este discurso, e tinham medo de interrogá-lo.
33 Capernaumo Jesús rilla mei, ie risoilla jofomo naimɨe ia, ie llofueoicaiganomo jɨcanote: —Naɨsona caɨ bia, ¿nɨe isoide rafuena coninɨri siadotomoɨ?
33 E ele chegou a Cafarnaum; e, estando na casa, perguntou-lhes: O que discutíeis entre vós pelo caminho?
34 Uai oñedɨmacɨ. Naimacɨ moto imɨena illena, naɨsodo siadocana bitɨmacɨ. Meiruillanona, uai oñedɨmacɨ.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Naimɨe ana raɨnadaja mei, ie ecɨmo naimacɨna uaidote. Raite: —Omoɨ moto imɨena bu iacania, jamai bue isoidɨmɨena naimɨe illa. Omoɨ muillaɨmana naimɨe jailla isoilla.
35 E ele assentou-se, e chamando os doze, disse-lhes: Se algum homem deseja ser o primeiro, este será o último de todos, e o servo de todos.
36 Iena naimacɨ raise uiñollena, nainomo ite comɨnɨmona daje urue baɨ jaɨnanocaida, naimacɨ motomo naimɨena jonete. Naimɨena menioita, naimacɨmo llote:
36 E ele tomou uma criança, e a colocou no meio deles; e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 —Jusiñamuimona bie urue jamai bue isoide. Abɨna ɨedoñede. Bie isoidɨmɨe cuemo duillamona, naimɨena feiñotɨmɨedɨ cuena jai feiñote. Cuena feiñotɨmɨe Jusiñamuina jɨaɨ jai feiñote, Jusiñamui cuena oretaja jira.
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome, recebe a mim; e qualquer que me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.
38 Naie facaise ie llofueoicaiganomona Jesúmo Juan llote: —Maestro, o mamecɨdo jananɨaɨna oretacabitɨmɨena cɨodɨcaɨ. Caɨ dɨga naimɨe jaicabiñena jira, iena fɨnuana rairuidɨcaɨ.
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, nós vimos um que expulsava demônios em teu nome, mas ele não nos segue; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.
39 Jesús uai ote: —Naimɨena rairuiñeno. Cue mamecɨdo siño rafuena bu fɨnoia, cuena jeare raɨre ñaɨñeite.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque não há homem que faça milagre em meu nome, e possa logo falar mal de mim.
40 Caɨ dɨbeimo itɨmɨedɨ caɨ facaisena ite.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Ero, cuemo omoɨ duillamona, omoɨna bu janore canoia, Jusiñamuimona ɨbana feiñoite. Omoɨmo nɨbaɨ jamai jɨnuina fecaite; iadedɨ omoɨna naimɨe canuamona, Jusiñamuimona ɨbana feiñoite. Ie jira naimɨe isoidɨno siño rafuena fɨnuana rairuiñeno.
41 Porquanto, todo aquele que vos der de beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, na verdade eu vos digo que ele não perderá a sua recompensa.
42 Jesús nia llofuete: —Cuena como ɨɨnotɨnona jeacɨnona fɨnotaiacadɨmɨe iena fɨnoñellena, naimɨe cɨmaɨomo aillue nofɨcɨ maɨanona, joraimo corobaillena naimɨena dotacadena, mare.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado no mar.
43 Biena ñaɨtɨcue. Nɨe isoide rafue omoɨna jeacɨno fɨnotaia, iena llɨnoñeno. Naie rafue dɨne jaiñeno. Iemo eruaɨñeno. Rana omoɨ jetaja jira, omoɨ cɨua rana jira, omoɨ jitaillamona jeacɨnona fɨnocabidomoɨ. Omoɨ abɨna omoɨ namatañenia, omoɨ onollɨna jaita. Omoɨ eɨllɨna jaita. Omoɨ uisɨna juicono. Iemona jeacɨnona fɨnoñellena, Jusiñamui dɨne daje onollɨ dɨga, daje eɨllɨ dɨga, daje uisɨ dɨga riitomoɨ; ia jeacɨno omoɨ fɨnoia, iraimo jaitomoɨ. Nana omoɨ abɨ dɨga iraimo jaitomoɨ. Omoɨ comecɨna ñaɨtɨcue. Omoɨ abɨna omoɨ raise namatallena, omoɨ comecɨ nano raise fɨno. Iraimo omoɨ jaiñellena, jeacɨno fɨnoñeno. Naimacɨmo ite aɨaɨ fiodaiñena jira, naie irai jaca duiñenamona, nainomo itɨno jaca duere sefuitɨmacɨ.
43 E, se a tua mão te ofender, corta-a; melhor é entrares na vida mutilado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
44 — ausente —
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 — ausente —
45 E, se o teu pé te ofender, corta-o; melhor te é entrar na vida coxo do que, tendo dois pés, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
46 — ausente —
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 — ausente —
47 E, se o teu olho te ofender, arranca-o; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno;
48 — ausente —
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 ’Ero, birui omoɨ duere sefuillamona, cue comɨnɨna jai jaidɨnona uiñoitɨcue.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Guille caɨmaretallena, sal mare; iadedɨ ie caɨmano jai iñenia, iena dane caɨmaretañedɨcaɨ. Ie isoide. Jeacɨno omoɨ fɨnoia, omoɨ comecɨaɨ caɨmare iñede. Jusiñamui jitaillacɨnona omoɨ fɨnuamona, coninɨri caɨmare omoɨ i. Coninɨri uri omoi i.
50 Sal é bom; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.