Marcos 9
Murui Huitoto (HUU_WBT) vs ARC
1 ’Omoɨmo uanaicɨnona llotɨcue. Omoɨmona dajerie nia fiodaiñeitomoɨmo, illaɨmana ebire cue bairellena cɨoitomoɨ.
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Seis dɨgarui illanona, anedumo comɨnɨ iñenanomo Jesús jaide. Naimɨe dɨga jaillena, Pedrona uite. Jacobo jɨaɨ uite. Juan jɨaɨ uite. Jɨaɨe llofueoicaiganona uiñede. Nainomo rilla mei, naimacɨ uicomo naimɨe abɨ meidocaide.
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 Naie dacaiño naimɨe ɨniroi eo quenirecaide. Eo userecaide. Caɨ ɨniroimo jitoma llɨgaiñuamona ie isoi usere jaca jaiñede.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Naie facaise naimacɨmo Moisés mɨcorɨ joreño, Elías dɨga, bairede. Elíadɨ Jusiñamui facaina jaie lloraɨma. Jesús dɨga ñaɨtɨiaɨmaiaɨ.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Iaɨmaiaɨ jaiacania, Pedro Jesúmo llote: —Maestro, bene caɨ illana mare. Daje amani bɨsaini caɨ fɨnollena, mare. Daje oɨe, jɨaɨe Moisés mɨcorɨ ie, jɨaɨe Elías ie.
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Eo jacɨruilla jira, naimɨe ñaɨa rafuena raise uiñoñeno jamai ebena ñaɨte.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Ie facaise uillɨe billamona, naimacɨna ɨbaide. Uillɨemona Jusiñamui llote: —Bimɨe cue isiruiga Jito. Naimɨe lluamo cacareillanona, iena ɨɨno —llote.
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ieconi oni erodajanona, dama Jesúna cɨodɨmacɨ. Jɨaɨnona cɨoiñedɨmacɨ.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Anedumona bitɨmacɨmo, naimacɨmo Jesús llote: —Omoɨ aillɨ cɨua rafuena bumo lloñeno, cue fiodaillamona cue jillua dɨnori.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Jesús llua isoi fɨnodɨmacɨ. Iena bumo lloñedɨmacɨ; ia fiodaillamona naimɨe jilluana naimacɨ raise nia cacaiñena jira, iemo comecɨna facadɨmacɨ.
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 Naimɨemo llotɨmacɨ: —Moisés mɨcorɨ llogacɨnona llofueraɨnɨ birui raicabitɨmacɨ: “Elías raillamɨe dane biite. Ie mei caɨ Jilloitaraɨma biite” raitɨmacɨ. Jusiñamuimona o billana ɨɨnotɨcaɨ. Odɨ caɨ Jilloitaraɨmana ɨɨnotɨcaɨ. Odɨ caɨ Jilloitaraɨmadɨomo, ¿bue ñellɨ iese raitɨmacɨ?
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Uai ote: —Raise ɨɨnotomoɨ. Elías isoidɨmɨe jai bite, nana Jusiñamui jitailla rafue raise llollena. Jusiñamui dɨbeimo naimacɨ illena, comɨnɨ imacɨ comecɨaɨ meiduana llote. Jusiñamui facaina lloraɨnɨ mɨcorɨaɨ cue eo duere sefuillena cuetɨmacɨ. Comɨnɨ cue jeare fɨnollena cuetɨmacɨ. Iemo omoɨ comecɨaɨna jɨaɨ faca.
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Elías isoidɨmɨe jai bite; iadedɨ Jusiñamui facaina lloraɨma mɨcorɨ jaie cuega isoi, naimacɨ jitailla jira, naimɨena jai meinetɨmacɨ.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Ie jɨaɨe llofueoicaigano dɨne Jesús abɨdo ria, nainomo ailluena comɨnɨ itɨmacɨmo ride. Moisés mɨcorɨ llogacɨnona llofueraɨnɨ dɨnena ie llofueoicaigano uaina uaitasɨde.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Jesús billana comɨnɨ cɨuanona, jacɨnaisɨdɨmacɨ. Naimɨena feiñollena, naimɨe dɨne aisɨda jaidɨmacɨ.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Moisés mɨcorɨ llogacɨnona llofueraɨnɨmo Jesús jɨcanote: —¿Nɨese cue llofueoicaigano uaina uaitatomoɨ?
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Uai oñedɨmacɨ; ia comɨnɨmona damɨe uai ote: —Maestro, Janaba anamo cue jito illa jira, o dɨne naimɨena atɨdɨcue. Cue jito Janaba anamo illamona ñaɨnide.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Nagarui Janaba bille dɨese, naimɨena enɨruemo uaitate. Iemona fuedɨ mullede. Ie isidodɨ murude. Ie abɨ jaɨaɨre jaide. O llofueoicaiganomo jɨcadɨcue, Janabana oni oretallena; ia oretanidɨmacɨ. Ie jira Moisés mɨcorɨ llogacɨnona llofueraɨnɨ bie rafuena, o llofueoicaigano dɨga, uaina uaitatɨmacɨ.
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Iena cacajanona, Jesús ie llofueoicaiganomo llote: —Cue uai siñonana nia ɨɨnoñedomoɨ. Omoɨ dɨga are itɨcue. Raise omoɨ ɨɨnollena, ¿nɨe dɨnori omoɨ dɨga iitɨcue? Naie duidɨmɨe moomo llote: —O jito cue dɨne mai atɨ.
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Naie urue Jesús dɨne atɨanona, Janaba naimɨena naɨllitate. Iemona urue enɨruemo uaide. Jabɨ-jabɨde. Fue mullede.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Jesús dɨnena naie urue moomo jɨcanote: —¿Nɨe dɨnori o jitodɨ bie isoi ite? Uai ote: —Naimɨe uruenamona.
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Janabadɨ, dɨga icaiño iraimo usillena, naimɨena uaitate. Corobaillena, dɨga icaiño jɨnuimo jɨaɨ uaitate. Janaba oni o oretarenia, cocona duenaillamona, cocona cano.
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Jesús uai ote: —“O oretarenia” raitɨo. Ero, o jito jillotaredɨcue. Cuena o ɨɨnoia, o jito jilloite.
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Naie urue moo ieconi llote: —Ona ɨɨnotɨcue. Raise nia cue ɨɨnoñenia, cuena raise ɨɨnota.
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Naie facaise ailluena comɨnɨ naimɨe dɨne raɨre ofillana naimɨe cɨuanona, Jesús Janabana lletade: —Bie uruena ñaɨtatañedɨo. Naimɨena cacaitañedɨo. Naimɨemona oni jai. Naimɨe dɨne dane biñeno.
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Ado cuirioillanona, naimɨena eo rɨire naɨllitajanona, Janaba oni jaide. Iemona naie urue fiodaitɨmɨe isoi erocaide. Naimɨena cɨuanona, nainomo itɨno raitɨmacɨ: —Naimɨe jai fiodaite;
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 —ia Jesús naimɨe onollɨna llɨnocaida, naimɨena a naidanete.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Iemona oni jaillanona, damɨe jofomo Jesús naillɨ ria, naimɨemo ie llofueoicaigano anado jɨcanotɨmacɨ: —¿Bue ñellena Janabana oni oretanidɨcaɨ?
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Jesús uai ote: —Jusiñamuimo omoɨ jɨɨamona, naimɨena raise omoɨ ɨɨnuamona, bie isoide Janabana oretaredomoɨ. Naimɨena omoɨ raise ɨɨnoñena jira, bie uruemona Janabana oni oretañedomoɨ.
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Ie llofueoicaigano dɨga Jesús oni jaillanona, Galilea railla enɨruemo jaide. Ie llofueoicaiganona naimɨe llofueiacana jira, naimɨe ie jaillana jɨaɨe comɨnɨ fɨdɨana jitaiñede. Naimacɨmo llote: —Monamona billanona, ɨimana jaidɨcue. Jusiñamui jitailla jira, cuena jɨaɨe comɨnɨ gaɨtajanona, illaɨcomɨnɨmo fecaitɨmacɨ. Naie illaɨcomɨnɨ cuena meineitɨmacɨ; iadedɨ darui amani illanona, jilloitɨcue.
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 — ausente —
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Ie llofueoicaigano iena raise cacaiñedɨmacɨ; ia naimɨemo iena jɨcanuana meiruitɨmacɨ.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 Capernaumo Jesús rilla mei, ie risoilla jofomo naimɨe ia, ie llofueoicaiganomo jɨcanote: —Naɨsona caɨ bia, ¿nɨe isoide rafuena coninɨri siadotomoɨ?
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Uai oñedɨmacɨ. Naimacɨ moto imɨena illena, naɨsodo siadocana bitɨmacɨ. Meiruillanona, uai oñedɨmacɨ.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Naimɨe ana raɨnadaja mei, ie ecɨmo naimacɨna uaidote. Raite: —Omoɨ moto imɨena bu iacania, jamai bue isoidɨmɨena naimɨe illa. Omoɨ muillaɨmana naimɨe jailla isoilla.
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Iena naimacɨ raise uiñollena, nainomo ite comɨnɨmona daje urue baɨ jaɨnanocaida, naimacɨ motomo naimɨena jonete. Naimɨena menioita, naimacɨmo llote:
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 —Jusiñamuimona bie urue jamai bue isoide. Abɨna ɨedoñede. Bie isoidɨmɨe cuemo duillamona, naimɨena feiñotɨmɨedɨ cuena jai feiñote. Cuena feiñotɨmɨe Jusiñamuina jɨaɨ jai feiñote, Jusiñamui cuena oretaja jira.
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Naie facaise ie llofueoicaiganomona Jesúmo Juan llote: —Maestro, o mamecɨdo jananɨaɨna oretacabitɨmɨena cɨodɨcaɨ. Caɨ dɨga naimɨe jaicabiñena jira, iena fɨnuana rairuidɨcaɨ.
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Jesús uai ote: —Naimɨena rairuiñeno. Cue mamecɨdo siño rafuena bu fɨnoia, cuena jeare raɨre ñaɨñeite.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Caɨ dɨbeimo itɨmɨedɨ caɨ facaisena ite.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Ero, cuemo omoɨ duillamona, omoɨna bu janore canoia, Jusiñamuimona ɨbana feiñoite. Omoɨmo nɨbaɨ jamai jɨnuina fecaite; iadedɨ omoɨna naimɨe canuamona, Jusiñamuimona ɨbana feiñoite. Ie jira naimɨe isoidɨno siño rafuena fɨnuana rairuiñeno.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 Jesús nia llofuete: —Cuena como ɨɨnotɨnona jeacɨnona fɨnotaiacadɨmɨe iena fɨnoñellena, naimɨe cɨmaɨomo aillue nofɨcɨ maɨanona, joraimo corobaillena naimɨena dotacadena, mare.
42 E qualquer que escandalizar um
43 Biena ñaɨtɨcue. Nɨe isoide rafue omoɨna jeacɨno fɨnotaia, iena llɨnoñeno. Naie rafue dɨne jaiñeno. Iemo eruaɨñeno. Rana omoɨ jetaja jira, omoɨ cɨua rana jira, omoɨ jitaillamona jeacɨnona fɨnocabidomoɨ. Omoɨ abɨna omoɨ namatañenia, omoɨ onollɨna jaita. Omoɨ eɨllɨna jaita. Omoɨ uisɨna juicono. Iemona jeacɨnona fɨnoñellena, Jusiñamui dɨne daje onollɨ dɨga, daje eɨllɨ dɨga, daje uisɨ dɨga riitomoɨ; ia jeacɨno omoɨ fɨnoia, iraimo jaitomoɨ. Nana omoɨ abɨ dɨga iraimo jaitomoɨ. Omoɨ comecɨna ñaɨtɨcue. Omoɨ abɨna omoɨ raise namatallena, omoɨ comecɨ nano raise fɨno. Iraimo omoɨ jaiñellena, jeacɨno fɨnoñeno. Naimacɨmo ite aɨaɨ fiodaiñena jira, naie irai jaca duiñenamona, nainomo itɨno jaca duere sefuitɨmacɨ.
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 — ausente —
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 — ausente —
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 — ausente —
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 — ausente —
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 ’Ero, birui omoɨ duere sefuillamona, cue comɨnɨna jai jaidɨnona uiñoitɨcue.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Guille caɨmaretallena, sal mare; iadedɨ ie caɨmano jai iñenia, iena dane caɨmaretañedɨcaɨ. Ie isoide. Jeacɨno omoɨ fɨnoia, omoɨ comecɨaɨ caɨmare iñede. Jusiñamui jitaillacɨnona omoɨ fɨnuamona, coninɨri caɨmare omoɨ i. Coninɨri uri omoi i.
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.